„Nie potrzebujesz nic więcej poza laptopem i dostępem do internetu” – załóżmy, że jest to prawda. Ale tylko częściowa. Moim zdaniem taki komunikat jest bardzo dużym uproszczeniem, które sprawia, że za prowadzenie firmy biorą się osoby totalnie do tego nieprzygotowane. Komputer mają, no mają. Łącze internetowe… wiadomo, chociażby hotspot z telefonu. No to mamy wszystko, można otwierać własną działalność. Żeby to wszystko było takie proste… 

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Żeby założyć firmę, potrzebujesz przede wszystkim pomysłu i umiejętności. Poświęcam temu tematowi cały duży moduł w moim kursie dla początkujących przedsiębiorczyń „(Mam) pomysł na firmę”. Duży, ponieważ ten temat naprawdę jest obszerny. Powinnaś wiedzieć, co chcesz robić, kto jest Twoim klientem, dookreślić niszę i całe te nudne podstawy, bez których firma co prawda zaistnieje, pytanie tylko w jakiej formie i na jak długo.

JEŚLI CHCESZ, BY TWOJA FIRMA STAŁA SIĘ MAŁYM IMPERIUM, NIE MOŻESZ POMINĄĆ PODSTAW

Serio. To się cholernie mści. 

Potrzebujesz więc nie tylko laptopa i internetu, ale przede wszystkim umiejętności i wiedzy. Na temat tego, co chcesz robić i jaki masz na swój pomysł strategię. Bez tego możesz skończyć jak wiele innych przedsiębiorczyń – startując z działalnością, która nie ma przyszłości. I długimi miesiącami frustrować się, że nie ma klientów, nie ma zleceń, nie ma z czego żyć. 

Tego nie chcemy.

Drugi niezbędny element to finanse. I o ile do założenia działalności być może rzeczywiście wystarczą umiejętności, laptop i internet, to do jej prowadzenia już niekoniecznie. Na samym początku bowiem (potem też, ale na początku szczególnie) firma generuje przede wszystkim koszty. Bardzo często przez pierwsze miesiące w ogóle się w niej nie zarabia.

Niemyślenie o finansach, to proszenie się o guza. 

Być może nie potrzebujesz nie wiadomo jak wypasionego sprzętu. Być może łącze, które posiadasz, w zupełności Ci wystarczy, ale to nie wszystko. Nawet jeśli nie prowadzisz biznesu, w którym na przykład tworzysz produkty, nie potrzebujesz pieniędzy na towar, na wytworzenie przedmiotu, który będziesz potem sprzedawać, będziesz potrzebowała minimum pieniędzy na start.

Na legalne oprogramowanie (nie wszystko da się zrobić w bezpłatnych aplikacjach, a nawet jeśli to bywa to uciążliwe), na księgową, na programistę, który zrobi Ci stronę internetową, na szkolenia itp. Oczywiście na samym początku da się wszystko obejść i zrobić samodzielnie. Możesz poświęcać długie godziny na przeszukiwaniu internetu, by znaleźć niezbędne informacje (zamiast wziąć udział w kursie, w którym w kilka tygodni nauczysz się wszystkiego od praktyka). Możesz samodzielnie prowadzić księgowość, czy zrobić sobie stronę. Ba, zdradzę Ci nawet, że wcale nie potrzebujesz strony, by oferować klientom usługi. Ale o tym może innym razem.

Co jednak jeśli okaże się, że te pieniądze są Ci potrzebne? Że program, z którego chcesz korzystać, kosztuje kilkaset złotych. A tych programów w sumie warto by było mieć kilka…

ILE PIENIĘDZY POTRZEBUJESZ NA CO DZIEŃ, PROWADZĄC FIRMĘ?

Przede wszystkim, zanim w ogóle przejdę do tematu, skąd te pieniądze wziąć, musisz wiedzieć, ile ich potrzebujesz?

• Jakie będą Twoje realne koszty, które będziesz ponosić co miesiąc?
• Ile pieniędzy potrzebnych jest na inwestycje (kursy, sprzęt, księgowa itp.)?
• Ile na poduszkę finansową?

Poduszka finansowa jest zabezpieczeniem dla Twojej działalności. W bardzo dużym skrócie są to pieniądze, które są potrzebne na to, by Twoja firma przetrwała 3-6 miesięcy (w ideale 12) bez dochodów, bez zleceń. Ile tych pieniędzy potrzebujesz – ponownie, trzeba to policzyć.

Co trzeba wziąć pod uwagę przy tych kalkulacjach?

• Przede wszystkim codzienne życie – koszty bieżące: jedzenie, opłaty, abonamenty, telefon, paliwo itp.,
• Po drugie – koszty cykliczne: lekarz, ubezpieczenia, wakacje,
• Po trzecie – inwestycje. O tym, dlaczego warto inwestować we własną działalność, mówiłam w 127 odcinku podcastu,
• Po czwarte – nieprzewidziane wydatki.

Szczegółowo omawiałam ten temat w rozdziale drugim mojej książki „Rzuciłam pracę i co dalej” – polecam go szczególnej analizie. 

Policzyłaś? Dużo wyszło? Zastanawiasz się, czy zakładanie firmy ma w ogóle sens? Spokojnie. Zastanówmy się…

SKĄD WZIĄĆ PIENIĄDZE NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI

Możliwości wbrew pozorom jest całkiem sporo. Nawet jeśli nie masz bogatego męża czy wujka w Ameryce, z całą pewnością jest ich przynajmniej kilka. Przede wszystkim idealnie byłoby sfinansować działalność z oszczędności. Ale umówmy się, życie jest dalekie od ideału i nie każdy je ma. A nawet jeśli ma, to niekoniecznie chce od razu wszystko inwestować. Poszukajmy więc innego sposobu.

#1 Rodzina, znajomi, przyjaciele

Drugim najprostszym sposobem jest po prostu pożyczenie pieniędzy od rodziny. Ewentualnie znajomych czy przyjaciół. Osobiście nie polecam, bo nie lubię długów, ale być może masz w rodzinie kogoś, kto dysponuje wolnymi środkami, które mógłby Ci pożyczyć na krótki okres czasu? Jeśli tak, śmiało korzystaj.

#2 Kredyt w banku

Tak, banki udzielają kredytów początkującym przedsiębiorcom. Ktoś mógłby powiedzieć, że zaczynanie firmy od długów to proszenie się o kłopoty, ale uwierz mi, wiele firm korzysta z tych rozwiązań. Warto więc rozejrzeć się dookoła.

#3 Dotacje z Urzędu Pracy / Urzędu Marszałkowskiego / Unii

Świetnym sposobem na zdobycie inwestowania na własną firmę są dotacje z różnego rodzaju instytucji. Zazwyczaj zaspokajają one pierwsze potrzeby początkującego przedsiębiorcy. Minusem jest gigantyczna papierologia oraz to, że często te programy realizowane są w określonych terminach – może się okazać, że w Twoim urzędzie, województwie będą dopiero za kilka miesięcy.

#4 Wspólnik-inwestor

Możesz też rozważyć spółkę z drugą osobą (lub osobami), które wniosą do niej wkład pieniężny. Ty dajesz know how, oni inwestują środki. To rozwiązanie stosowane jest nieco rzadziej, ale daję znać, że jest taka możliwość.

#5 Aniołowie biznesu

Jeśli widziałaś kiedykolwiek program Dragons’ Den, zapewne wiesz, kim są Aniołowie biznesu. To osoby, które inwestują w firmy całkiem spore kapitały, licząc, że po kilku latach firma odniesie sukces i da im zysk. Ponownie… wszystko zależy od rodzaju działalności, jaką prowadzisz. Przy zwykłych usługach raczej się to nie sprawdzi, ale opcja jest.

#6 Odłożenie pieniędzy

To jest sposób, który wybrałam sama. Niełatwy, długotrwały, ale w ostatecznym rozrachunku sprawia, że nie jesteś od nikogo zależna i możesz w całości decydować o swoim biznesie samodzielnie. To, jak długo będziesz odkładała pieniądze, w dużej mierze zależy od Twoich potrzeb (ponownie: trzeba policzyć) oraz od źródeł finansowania. Mnie zajęło to pół roku.

Jak widzisz, tych sposobów jest całkiem sporo, a i tak idę o zakład, że nie wymieniłam wszystkich możliwości. Zakładając firmę, warto naprawdę mocno rozejrzeć się dookoła. W końcu rzetelny research to jedna z podstawowych umiejętności każdego przedsiębiorcy. Im więcej będziesz wiedziała na dany temat, tym mniej Cię zaskoczy.

O tych i innych zaskoczeniach mówię szerzej na kursie „(Mam) pomysł na firmę” – druga edycja startuje w połowie kwietnia i już dziś zapraszam Cię do niej bardzo serdecznie. Dodam tylko, że warto zajrzeć dziś, ponieważ do jutra kurs jest w promocyjnej cenie, a dla tych którzy dołączą do końca marca, przewidziałam atrakcyjny bonus.

Jeśli uważasz ten odcinek za wartościowy, podziel się nim z innymi. 

Życzę Ci pięknego tygodnia…

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Skąd w ogóle ten wstęp o dziecku? Ano stąd, że własna firma to zawsze jest takie nasze piccolo bambino. Oczko w głowie. I dlatego też, że te porównania firmy do dziecka często naprawdę mają sens. Tak samo tworzysz, kształtujesz, wychowujesz… Tak samo zarywasz noce. Tak samo rwiesz włosy z głowy. Tak samo puchniesz z dumy, gdy przynosi szóstki. Niezależnie od tego, czy będą to te w dzienniku, czy 6 zer na koncie. Nie pokuszę się o podsumowanie, które cieszą bardziej. Nie o dzieciach jednak będzie dzisiejszy podcast. Dziś słów kilka o początkach działalności. I o tym, jak podejść do niej z głową.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

KIEDY NIE MASZ POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA, NIE JESTEŚ KREATYWNA

Pracujesz na etacie. Być może nie. Ale jeśli nie, to wyobraź sobie, że tak. Pracujesz więc na etacie. Osiem godzin dziennie plus dojazdy. 5 dni w tygodniu. Być może nawet lubisz to, co robisz. A być może wcale nie. Ja lubiłam. Trochę denerwowali mnie ludzie, ale na szczęście tylko niektórzy. To, co denerwowało znacznie bardziej, to fakt, że nie widziałam dla siebie większych perspektyw. W zasadzie w żadnej z firm, w których pracowałam. Zawsze też marzyłam o tym, by mieć coś swojego. Własną firmę. Na początku było to marzenie o tłumaczeniach, potem o fotografii, copywritingu… 

Pierwszą działalność założyłam z przypadku w 2011 roku. Nawet przygotowywałam się dość intensywnie do jej otwarcia, ale z perspektywy czasu widzę, że zupełnie nie byłam na ten krok gotowa. Zrobiłam w niej zresztą wszystko dokładnie na odwrót, niż powinnam. Najpierw była więc firma, potem sprzęt, na końcu oferta, a potem zaczęłam gonić w piętkę. Bo okazało się, że zleceń jest niewiele. Tak niewiele, że koszty zaczynały mnie zjadać. I bardziej skupiałam się na tym, by przetrwać, niż by stworzyć coś, co przyda się moim klientom. Zabijała mnie codzienność.

Tak może się stać w zasadzie z każdą działalnością, jeśli nie podejdziemy do niej z głową. Co to znaczy z głową? To znaczy, jeśli nie zbudujemy jej solidnych podstaw. Trzymając się metafory dziecka… jeśli nie przygotujesz wyprawki, nie zabezpieczysz podstawowych potrzeb maleństwa, ale też nie zadbasz o siebie i swoją kondycję – początki macierzyństwa będą dla Ciebie udręką. Własna działalność ma tę jedną przewagę nad macierzyństwem w tym przypadku, że można ją odwiesić na kołek. Bycia rodzicem niekoniecznie. Ale i tak pozostaje niesmak.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO PROWADZENIA FIRMY?

Jak więc widzisz, zbudowanie podstaw jest kluczowe. Tyle tylko, że są one tak wielowymiarowe, że spora grupa osób zwyczajnie się gubi. Zwłaszcza jeśli wcześniej pracowała na etacie i o części rzeczy związanych z prowadzeniem firmy nie ma pojęcia. Trzeba bowiem zadbać nie tylko o stronę formalną (umowy, księgowa, forma prawna, rozliczenia, podatki, ZUS-y itp.), ale też o sferę klienta (produkty, usługi, grupa docelowa, nisza, oferta, kanały komunikacji, marketing, promocja) i – jakże często pomijaną, a według mnie kluczową – mentalną stronę prowadzenia firmy. 

Oznacza to ni mniej, ni więcej pracę nad przekonaniami, nad pewnością siebie, nad wątpliwościami, które nas dopadają, nad myślami „nie nadaję się” i tymi „nikt ode mnie nie kupi”, „przecież i tak nie mam nic do zaoferowania”, „inni mają lepszą ofertę”. Tak, gdyby mnie ktoś zapytał, co jest najważniejszym fundamentem prowadzenia firmy, powiedziałabym bez wahania, że jest to strona mentalna. Wszystko inne da się wypracować, jeśli natomiast na tej płaszczyźnie nie będzie grało, niestety może się okazać, że nie nadajesz się do prowadzenia firmy. Co więcej… to, co myślisz o sobie, swoim produkcie, własnej firmie, Twoje przekonania są najtrudniejsze do zmiany.

No i jeszcze pozostaje jeszcze jedna bardzo ważna kwestia – finanse i inwestycje. One też muszą się zgadzać.

NIE ZAKŁADAJ FIRMY, JEŚLI NIE MASZ KLIENTÓW

Tak, żeby finanse się zgadzały, musisz mieć klientów. I tutaj dochodzimy do sedna. W tytule tego odcinka napisałam bowiem „Nie zakładaj firmy, jeśli nie masz stałych klientów”. Ktoś mógłby powiedzieć: Ale jak to? Czy to właśnie nie powinno być na odwrót? Najpierw firma, potem klienci? 

Z mojego punktu widzenia, nie. I już tłumaczę Ci dlaczego. Nie musisz zakładać działalności, by zarabiać pieniądze. Legalnie oczywiście. Jest co najmniej kilka sposobów zarabiania pieniędzy bez etatu i bez własnej firmy. Niekoniecznie wygodnych na dłuższą metę, ale grunt, że jest taka możliwość.

Co więcej, z całego serca będę Ci odradzać zakładanie firmy, jeśli nie masz choć kilku stałych mniejszych klientów (lub 1-2 większych). I regularnych comiesięcznych dochodów. Mówimy tutaj oczywiście o sytuacji, gdy własna działalność jest Twoim jedynym źródłem zarobkowania. I gdy nie masz ogromnego zaplecza finansowego. Dlaczego?

Ponieważ założenie firmy wiąże się od razu z kosztami jej prowadzenia. Opłacaniem księgowej, podatków, składek na ubezpieczenie społeczne i innych kosztów zależnych od rodzaju prowadzonej przez Ciebie działalności. A jeśli nie masz stałych dochodów, może się okazać, że a) nie będziesz miała z czego pokryć kosztów, b) będziesz się stresować tą sytuacją tak bardzo, że prowadzenie firmy przestanie być przyjemnością.

Dlatego z całego serca będę namawiać Cię na to, byś najpierw dobrze się przygotowała do założenia działalności. A jednym z elementów przygotowania jest zdobycie zleceń. Stałych i powtarzalnych. Tak, byś miała comiesięczny w miarę stały wpływ na konto. 

Jakie są pozostałe elementy? O tym będę opowiadała między innymi na dzisiejszym webinarze „Jak założyć firmę i zarabiać w niej pieniądze”. Zapraszam Cię na niego serdecznie! Nawet jeśli już założyłaś działalność i jesteś na początku drogi. Sprawdź, czy nie musisz zweryfikować swoich założeń.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

PS Zapraszam Cię też do subskrybowania wakacyjnej serii podcastu „O klientach bez cenzury” – zabawnych historii, które pokazują, jak wychodzić obronną ręką z trudnych współprac.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Przez ostatnie 5 lat przeprowadziłam dziesiątki, jak nie setki rozmów z przedsiębiorcami, którzy myśleli o zatrudnieniu wirtualnej asystentki. Rozmawiałam z właścicielami i właścicielkami jednoosobowych działalności, mniejszych i większych firm, a także z osobami, które… jeszcze pracowały na etacie. Tak, tak… i już myślały o zatrudnieniu podwykonawców. Poziom ich wiedzy o wirtualnej asyście był przeróżny. Jedni słyszeli, że taki zawód istnieje, inni już wcześniej współpracowali z WA, jeszcze inni nie mieli pojęcia, ale znajomi przedsiębiorcy powiedzieli im, że warto…

To co, na pewno warto, to przygotować się do takiej wstępnej rozmowy. W końcu zanim podejmiesz z kimś współpracę, warto go nieco poznać. Niby jako przedsiębiorca jesteś na uprzywilejowanej pozycji, bo to wirtualna asystentka przedstawia Ci swoją ofertę, ale możesz być pewien, że Ciebie również nie ominą pytania. Rozmowa z wirtualną asystentką to nie jest typowa rozmowa rekrutacyjna. Rozmawiasz z przedsiębiorcą równym sobie. Kimś, kto też prowadzi firmę. I docelowo ma pomóc Tobie w prowadzeniu własnej. 

Co zatem powinieneś wiedzieć? Jak przygotować się do takiej rozmowy? O co pytać? Dziś powiem Ci o trzech najważniejszych rzeczach, o których nie można zapomnieć. Jest ich oczywiście znacznie więcej – jeśli chcesz poznać cały proces rekrutacyjny, polecam Ci moją książkę „Zrobiłam biznes i co dalej”. Opisuję w nim krok po kroku, jak zatrudnić wirtualną asystentkę, której za 2 miesiące nie będziesz chciał zastąpić nową 😉

Tymczasem przechodzimy do szczegółów.

CO TAK NAPRAWDĘ CHCESZ ODDELEGOWAĆ?

Nie ma nic gorszego niż przedsiębiorca, który nie ma pojęcia, do czego mu w ogóle potrzebne wsparcie. Tak, są tacy. Przychodzą i mówią: To pani ma mi powiedzieć, do czego mogę pani potrzebować. Hmm… To tak, jakbyś poszedł do salonu samochodowego i powiedział: Chcę auto.

Jakie auto? 

Duże?

Małe?

Rodzinne?

Terenowe?

Sportowe cabrio?

A może limuzynę?

Jak będziesz go używał i do czego tak naprawdę jest Ci potrzebne?

Zanim więc umówisz się na wstępną rozmowę z potencjalną prawą ręką, zadaj sobie pytanie, jakie zadania chcesz oddelegować. I nie, nie musisz znać całej oferty świata wszystkich wirtualnych asystentek. Ale na pewno wiesz, jakie zadania w Twojej własnej firmie niekoniecznie muszą być wykonywane przez Ciebie, prawda? A jeśli potrzebujesz podpowiedzi, polecam Ci artykuł o tym, jak wirtualna asystentka wspiera przedsiębiorców.

Przeczytaj go, a następnie postępuj zgodnie z tym schematem:

• Zrób listę zadań, którymi się zajmujesz.
• Wykreśl te, do których Twoja osoba jest niezbędna.
• Zobacz, jakie zostały zadania. Prawda, że spokojnie możesz powierzyć je komuś innemu?

Idąc na spotkanie z taką listą w ręku, masz już punkt zaczepienia. Teraz pozostaje tylko zweryfikować, czy osoba, z którą się umówiłeś/-aś potrafi te zadania wykonać. Warto jednak pamiętać o jeszcze jednej rzeczy:

WIRTUALNA ASYSTENTKA TO NIE MASZYNA DO WSZYSTKIEGO

W tym miejscu jednak chciałabym przestrzec Cię przed bardzo częstym błędem, jaki popełniają przedsiębiorcy. Wirtualna asystentka nie jest maszyną do wszystkiego, pisałam o tym w artykule „Jaka jest różnica między wirtualną asystentką a Thermomixem”. Owszem, ma bardzo często szerokie umiejętności (i znajomości), ale jeśli przyszło Ci do głowy, że zatrudniając ją, pominiesz zatrudnianie innych specjalistów – może się okazać, że bardzo się rozczarujesz.

Wirtualna asystentka to specjalista. Od ogarniania chaosu i robienia porządków w Twojej firmie. Dzięki niej zadania są wykonywane szybciej, masz poczucie, że ktoś czuwa nad tym, co się w Twojej firmie dzieje i koordynuje pracę innych specjalistów.

Celowo podkreślam fakt, że nawet korzystając ze wsparcia WA, będziesz potrzebować prawdopodobnie innych ekspertów. Grafików, copywriterów, osoby tworzące strony internetowe. Dlaczego? Ponieważ wirtualna asystentka nie musi znać się na wszystkim. Musi natomiast wiedzieć, gdzie znaleźć specjalistów, którzy będą wykonywać dla Ciebie dalsze zadania.

Mówię o tym, ponieważ nader często spotykam się z opinią, że WA powinna być człowiekiem do wszystkiego. Nie. Powinna wiedzieć, jak pomóc. A czy zrobi to osobiście, czy podpowie Ci, kogo zatrudnić… stawiałabym na to drugie.

JAKI MASZ BUDŻET?

Skoro już mamy podstawy, czas na konkret.

Trzecia rzecz, o której powinieneś pomyśleć, zanim przystąpisz do rozmów z wirtualną asystentką, to budżet, jakim dysponujesz. Ile pieniędzy możesz miesięcznie przeznaczyć na współpracę z wirtualną asystentką? Nawet jeśli nie wiesz, czy będzie się ona z Tobą rozliczać godzinowo czy zadaniowo oraz ile kosztuje jej godzina pracy, oszacuj, ile maksymalnie jesteś w stanie zapłacić za wsparcie. Na start. 

Dzięki temu osoba, z którą będziesz rozmawiać, będzie mogła podpowiedzieć Ci, co w takim budżecie możecie zdziałać.

Pamiętaj też, że dzięki wsparciu WA zyskasz czas na działania strategiczne dla Twojej firmy. I będziesz mógł pozyskać nowego klienta lub stworzyć nowy produkt. Ta inwestycja na pewno się opłaci. Mówi się wręcz, że pierwszą osobę powinno się zatrudnić do zespołu w momencie, gdy jeszcze nie jesteś na to gotowy.

I w sekrecie podpowiem Ci, że na wsparciu wirtualnej asystentki możesz naprawdę wiele oszczędzić. Czasu, stresu, energii, rozmów z osobami, z którymi wcale nie masz ochoty rozmawiać. Dodam też na drugie ucho, że tak do końca oszczędzać się nie opłaca.

PODSUMOWANIE

Przedstawiłam Ci 3 główne rzeczy, które warto wiedzieć, przygotowując się do rozmowy z kandydatką na Twoją prawą rękę. Jest ich oczywiście więcej. Pisałam o nich nie tylko w książce „Zrobiłam biznes i co dalej”, ale też podpowiadałam w bezpłatnym e-booku „6 rzeczy, które powinieneś wiedzieć, zanim zatrudnisz wirtualną asystentkę”. Polecam Ci obie te pozycje serdecznie.

A jeśli nadal masz wątpliwości, nie wiesz, jak przeprowadzić rekrutację, potrzebujesz wsparcia w tym procesie, możemy o tym porozmawiać podczas konsultacji.

Życzę Ci dobrych wyborów!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Długo zastanawiałam się, jak opowiedzieć Ci dziś o tym, co mi w duszy gra. Wszędzie dookoła jesteśmy aktualnie bombardowani informacjami o tym, co dzieje się na Ukrainie. To bardzo zaburza spokój, czy tego chcesz, czy nie. Zresztą mam wrażenie, że od kilkunastu miesięcy, jak nie dłużej, żyjemy w ciągłym stresie i zadając sobie pytanie: Co dalej?

Zastanawiałam się, czy kolejny podcast o tym, że sytuacja nie jest prosta i trzeba być gotowym na zmiany, jest dobrym rozwiązaniem. Jednak trudnych tematów nie da się uniknąć. To zapewne nie pierwszy i nie ostatni kryzys, z jakim masz i będziesz miała do czynienia w swojej firmie. Dlatego dziś kilka słów o tym, jak działać, kiedy trudno jest skupić się na pracy.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Zanim jednak przejdę do sposobów na radzenie sobie z pracą w stresie, pozwolę sobie na małą refleksję. Kiedy pracowałam na etacie, największą „katastrofą”, jaką mogłam sobie wyobrazić, była myśl o tym, że otrzymam wypowiedzenie. Serio, jakoś inne rzeczy kompletnie nie przychodziły mi do głowy. Zresztą przez ponad 10 lat pracy dla kogoś przeżyłam tak wiele zmian firm, że zetknęłam się chyba z każdym możliwym kryzysem zmiany pracy. 

PROWADZENIE FIRMY W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH

Pracowałam w firmach, które były likwidowane, sprzedawane innym spółkom, w których wynajdowano mi jakieś tam stanowisko, bo prezes koniecznie chciał mnie zatrzymać w firmie „na wszelki wypadek” (takie trochę piąte koło u wozu, ale opłacane za dupogodziny). Wbrew pozorom ta ostatnia sytuacja nie była wcale dobra i odbiła mi się mocno czkawką, ale o tym opowiem może innym razem.

Nigdy jednak nie musiałam radzić sobie z dylematami właściciela firmy, który:

• Musi zwalniać pracowników.
• Nie ma za co zapłacić wynagrodzeń.
• Musi podnieść morale pracowników, by w ogóle byli w stanie skupić się na pracy.

Po przejściu na swoje zrozumiałam, że prowadzenie firmy to nie tylko słodkie „robię to, na co mam ochotę”, ale też radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych. Każdych. Począwszy od małego kryzysu, gdy zachoruje Ci dziecko i musisz nieco pozmieniać grafik, poprzez kryzysy odchodzących klientów, czy konieczność całkowitego przeorganizowania pracy, kiedy na horyzoncie pojawiła się pandemia.

Jednak zmiana sposobu działania, grafiku, poszukiwanie nowych klientów to tylko jedna strona medalu. Druga ma podłoże znacznie głębsze i trudniejsze do opanowania – jak poradzić sobie z zadaniami, pracą dla klientów, sprzedawaniem, marketingiem, promocją, gdy kryzys dopada Ciebie. 

Paraliżujący strach, niemożność skupienia się na pracy, chęć ciągłego scrollowania internetów – to tylko ułamek uczuć, które dopadły mnie w zeszłym tygodniu, gdy dotarła do nas informacja o wojnie na Ukrainie. Pierwsze uczucie, które mnie dopadło, to niedowierzanie. O takich rzeczach przecież czytamy tylko w książkach od historii. Jeszcze nie dalej jak kilka dni temu rozmawialiśmy z mężem o tym, jak głupim trzeba by być, żeby wypowiedzieć teraz komuś wojnę. A jednak… Potem pojawił się strach. O męża, o synów, o to co będzie dalej. Zaczęłam czytać, weryfikować, szukać informacji, które byłyby prawdziwe. Nie było w ogóle mowy o tym, bym mogła się skupić na pracy. A ta przecież sama się nie zrobi.

I właśnie taki moment w prowadzeniu firmy jest jednym z najtrudniejszych. Kiedy praca jest, są deadline’y, a Ty zupełnie nie możesz skupić się na działaniu.

JAK RADZIĆ SOBIE Z BRAKIEM SKUPIENIA

Wiem, że podobnie jak ja miało wiele osób. Strach, obawa, niedowierzanie – a w tym wszystkim praca, od której nie do końca można sobie wziąć urlop. W takich sytuacjach mnie najlepiej pomaga działanie.

Po pierwsze, wiem doskonale, że dopóki nie zaspokoję potrzeby zdobycia wiedzy na temat tego, co się dzieje na świecie, moje myśli będą uciekały. Dlatego nie walczę z tym. Daję sobie czas na przeczytanie, przeanalizowanie, odczuwanie.

Po drugie, skupiam się na działaniu. To od zawsze jest mój sposób na kryzys. Przy gwałtownych kryzysach domowych mam najlepiej wysprzątane mieszkanie na świecie i upieczoną tonę ciasteczek. W innych sytuacjach zatapiam się w projektach i pracy. Pod jednym warunkiem – muszę mieć pewność, że moja rodzina jest bezpieczna.

Po trzecie, odpuszczam. Odpuszczam trudniejsze zadania (w tym tygodniu zrezygnowałam z lunchu nowego projektu) czy nowe projekty. Skupiam się na tym, co tu i teraz.

Po czwarte, dbam o głowę. Bieganie, joga, czas z rodziną, czytanie, lekkie filmy – w takich momentach wracamy do tego, co pomaga nam się odstresować. U mnie to jest w dużej mierze kontakt z naturą i czytanie. Plus na pół łkiendu ugrzęzłam w kuchni. Gotowanie też zajmuje myśli.

Wiem, że czasem trudno jest wybrać, co robić dalej. To, co mogę Ci podpowiedzieć – jeśli masz problem z działaniem, bo przeżywasz trudny czas, rób pakiet minimum. Na resztę przyjdzie czas potem.

CZY WYPADA…

Kilka osób pytało mnie ostatnio, czy wypada w takich sytuacjach, gdzie np. cały świat skupia się na pomocy Ukrainie, promować swoje produkty i dalej działać jak gdyby nigdy nic. Zapewniam Cię, że nie da się „jak gdyby nigdy nic”. Ale niestety nie dam Ci tutaj jasnej odpowiedzi. Musisz sama rozważyć, co jest dla Ciebie priorytetem. Mogę Ci jednak powiedzieć jedno – bardzo podobne pytania pojawiały się, gdy zaczęła się pandemia. 

Czy pracować dalej, kiedy na świecie szaleje śmiercionośny wirus? Kiedy umierają ludzie? Kiedy panika chwyta za gardło… Pandemia trwa już ponad 2 lata… nie wyobrażam sobie jako przedsiębiorca zawiesić na ten czas działań na kołek. Moja firma już dawno przestałaby istnieć.

Kolejna rzecz… pracując, zarabiasz. A zarabiając, możesz pomóc większej liczbie osób, niż gdy będziesz się sama zastanawiać, jak przetrwać.

Jak ja działam? Jak do tej pory, choć niektóre projekty przesunęłam o tydzień-dwa, może dłużej. A jednocześnie skupiam się na tym, jak mogę pomóc innym. Dla mnie to najlepsze rozwiązanie. 

Niezależnie od tego, jakie Ty wybierzesz – pamiętaj, że w tej całej układance Ty też jesteś ważna. Twoje zdrowie psychiczne, fizyczne, poczucie bezpieczeństwa. Bez tego nie pomożesz nikomu innemu.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Dziś cofniemy się trochę w omawianiu tematów freelancerskich do początków. Mianowicie chciałabym opowiedzieć Ci o pomysłach na własną firmę. Być może należysz do tych szczęściar, co mają bardzo jasno sprecyzowaną wizję siebie jako przedsiębiorczyni. Jeśli tak jest, musisz uwierzyć mi na słowo – nie każdy tak ma. Spora grupa kobiet myśli o swojej firmie, ale rezygnuje z pomysłu, ponieważ nie wie, co mogłaby robić. Albo odwrotnie, ma tak wiele pomysłów na siebie, że ostatecznie nie realizuje żadnego. Jeśli te ostatnie zdania z kolei opisują Ciebie, posłuchaj…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Zamknij oczy i wyobraź sobie własną firmę. Co widzisz? Wielkie przestronne biuro na dwudziestym piętrze drapacza chmur? A może siebie biegającą z aparatem fotograficznym po plaży. Albo leżącą w łóżku z laptopem przy boku i tworzącą teksty? Niezależnie od tego, jaki obraz pojawił się właśnie przed Twoimi oczami, kluczowe jest, czy masz wizję? 

Nie? Ale nadal masz silne pragnienie, by założyć swoją firmę? W takim razie posłuchaj, podpowiem Ci 3 sposoby na to, jak doprecyzować swoje marzenia i przekuć je w cele.

CO UMIESZ ROBIĆ NAJLEPIEJ?

To pytanie zadaję bardzo często moim klientkom, które przychodzą na konsultacje lub sesje mentoringowe. Z Twoich umiejętności bowiem bardzo łatwo może ukształtować się pierwsza specjalizacja.

Zadaj więc sobie pytania:

• W czym jestem dobra?
• Co najbardziej lubię robić?
• W jakim obszarze ludzie proszą mnie o radę?
• Jak postrzegają moje umiejętności inni?

O to ostatnie możesz nawet zapytać innych. Bardzo prawdopodobne, że jak pozbierasz te informacje, okaże się, że wymarzony zawód masz podany niemal na tacy. Nadal nie jesteś pewna, co robić?

ZASTANÓW SIĘ, Z CZYM MIERZĄ SIĘ INNE OSOBY

Jakie mają problemy, wyzwania dnia codziennego i nie tylko.

Bardzo prawdopodobne, że jesteś stała obserwatorką mediów społecznościowych i bywalczynią grup na Facebooku czy LinkedInie. Być może udzielasz się na specjalistycznych forach, masz hobby czy zainteresowania, które wypełniają Twój wolny czas. 

Jeśli tak jest, z całą pewnością obserwujesz ludzi i ich problemy. Być może nawet od czasu do czasu doradzasz im w jakimś obszarze. Czy myślałaś o tym, by z tej wiedzy uczynić swój zawód? Tak, wiem, że to jest dość niekonwencjonalne podejście, bo nie wychodzimy wprost od Twojej ekspertyzy, ale zobacz, że tak czy inaczej wszystko się do niej sprowadza.

Ktoś ma problem, Ty masz na ten problem rozwiązanie. Całkiem możliwe, że osób z podobnymi problemami będzie więcej – być może właśnie w ten sposób ukształtuje się Twoja nisza… Zastanów się, zrób sama ze sobą burzę mózgów, zobacz, w czym jesteś dobra i jak możesz pomóc innym.

Nadal czujesz, że to nie ten trop?

ZRÓB RESEARCH I ZAINSPIRUJ SIĘ

Nie wiem, czy słyszałaś już historię mojej działalności i tego, jak stwierdziłam, co chcę w życiu robić. Ten pomysł co prawda potem ewoluował kilka razy, ale rzeczywistym przyczynkiem do założenia przeze mnie firmy był… trochę przypadek.

Pomogło surfowanie w sieci. Podobnie jak Ty bardzo mocno marzyłam o tym, by założyć swoją firmę, być wolną i niezależną. Nie miałam tylko pomysłu na siebie. Myślałam o fotografii, tłumaczeniach, rachunkowości, zarządzaniu projektami, copywritingu, karierze blogerki… jak widzisz, miałam na siebie co najmniej kilka pomysłów. Żaden (oprócz fotografii) nie wszedł w fazę realizacji. To znaczy, owszem, od czasu do czasu robiłam tłumaczenia czy pisałam teksty na zamówienie, ale przy żadnym z tych zawodów nie zatrzymałam się na dłużej.

Do czasu, gdy podczas codziennej internetowej prasówki nie trafiłam na artykuł o wirtualnej asyście. I to było jak uderzenie obuchem w głowę. To chcę robić! – pomyślałam. I przeszłam do realizacji.

Jeśli nie masz pomysłu na siebie, rozejrzyj się dookoła. Zobacz, co robią inni. Czy któryś z tych zawodów Cię nie zafascynuje, nie sprawi, że Twoje serce zabije mocniej, że pomyślisz: To i nic innego. Zainspiruj się! A potem zrób research i sprawdź, co w tym zawodzie piszczy, z czym go się je i czy rzeczywiście jest dla Ciebie.

BOISZ SIĘ PROWADZIĆ FIRMĘ SAMODZIELNIE

Są osoby, które bardzo chciałyby założyć firmę, ale boją się, ze nie podołają. Rozwiązaniem dla nich może być… partnerstwo. Być może realizacja samotnie projektu „firma” rzeczywiście nie jest dla Ciebie, ale już prowadzenie działalności z kimś pod rękę okaże się zbawieniem. Przeanalizuj, pomyśl, zastanów się…

A jeśli już wiesz, co chciałabyś robić, ale jeszcze nie wystartowałaś, mam do Ciebie prośbę. Poniżej znajdziesz link do ankiety dla osób, które dopiero startują na swoje. Pomoże mi ona dopracować kurs „(Mam) pomysł na firmę”, którego druga edycja już niebawem.

Mogę liczyć na Twoją opinię?

>> WYPEŁNIJ ANKIETĘ

Z góry bardzo dziękuję i do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Dziś odcinek z cyklu: szefowie-wrogowie, czyli jak zatruć życie, a przynajmniej utrudnić pracę swojej asystentce. Z przymrużeniem oka, oczywiście. Jak już wspomniałam, przez lata stałam po tej asystenckiej stronie barykady. Miałam wielu szefów, jeszcze więcej klientów i dziesiątki, jak nie setki osób, które mniej lub bardziej rościły sobie prawo do dysponowania moim czasem. Każdym. Także tym wolnym. Czasem również tym w nocy. SMS-y o dziwnej porze, domaganie się odpowiedzi w weekendy, foch, że nie chcę się spotkać w niedzielę, by obgadać biznes, maile o czwartej nad ranem… to była całkowita norma. Mea culpa. Trochę ich do tego przyzwyczaiłam, o czym za chwilę. 

Jakiś czas później sama zaczęłam zatrudniać podwykonawców. I pomna tego, co przeszkadza mi najbardziej w byciu bierną stroną delegowania, starałam się nie popełnić tych błędów. Nie zawsze mi to wychodziło, przyznaję z ręką na sercu. Dlatego tym bardziej wiem, że warto się postarać, by druga strona miło wspominała współpracę z Tobą. Ale do brzegu…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

akiś czas temu nagrałam podcast dla przedsiębiorców. Opowiedziałam w nim o 13 grzechach głównych, które mogą sprawić, że żadna asystentka (i podwykonawca też), nie będą chcieli z klientem rozmawiać. Od tego czasu minęło kilka miesięcy, a ja wciąż słucham o tym, że niektóre przyzwyczajenia klientów ciężko zmienić. Wiem o tym niestety doskonale. Tym trudniej, jeśli a) nie jesteś świadom błędów, które popełniasz; b) nie zależy Ci na ich zmianie. A tak po prawdzie powinno zależeć, bo dzięki temu możesz ułatwić życie innym i sprawić, że chętniej będą chcieli realizować projekty wspólnie z Tobą.

Dziś zatem opowiem o 7 błędach w delegowaniu zadań, które popełniają przedsiębiorcy. Na koniec tego odcinka wspomnę natomiast o drastycznym środku zaradczym, który musiałam wprowadzić, by zyskać trochę oddechu i spokoju ducha. Gotowa? To zaczynamy.

#1 KLIENT-HELIKOPTER JEST GORSZY NIŻ RODZIC-HELIKOPTER

Nie wiem, czy słyszałaś o pojęciu rodzica-helikoptera. To taki rodzaj rodzicielstwa, który nie pozwala nam spuścić dziecka na moment z oka. Nawet jeśli ma ono już czterdzieści lat i potrafi całkiem sprawnie samo podciągać spodenki. Niestety niektórzy klienci przenoszą ten rodzaj troski na zatrudnianych przez siebie podwykonawców. Jednym zdaniem: zlecają, a potem wiszą nad delikwentem, co chwilę wrzucając dobre rady, sprawdzając, co zostało zrobione, dopytując i nie dając przestrzeni na wykonanie zadania.

Na Thora! Zatrudniasz specjalistę! Serio. Przekazałaś zadanie, ustaliłaś procedurę (bo ustaliłaś, prawda?) i sposób raportowania, daj drugiej stronie w spokoju wywiązać się ze zobowiązania. Inaczej to, że ucieknie od Ciebie z krzykiem, jest więcej niż pewne. Klientom-helikopterom poświęciłam zresztą cały rozdział mojej książki „Zrobiłam biznes i co dalej”. Polecam ku przestrodze.

#2 DELEGOWANIE ZADAŃ TO NIE ZABAWA W CZAT NA GADU-GADU

Nic chyba nie irytuje bardziej niż zwyczaj traktowania maila jak czatu. Chcesz oddelegować zadanie? Skup się! Spisz w JEDNYM mailu wszystkie wytyczne, informacje, niezbędne linki, hasła, wskazówki, grafiki i wyślij to do swojego podwykonawcy. Dosyłanie co chwilę nowych informacji „bo coś Ci się jeszcze przypomniało”, a już nie daj Thor pięcioma kanałami, sprawi, że zadanie będzie rozpoczynane 1000 razy, a Zleceniobiorca w końcu zwariuje ze szczęścia i nadmiaru informacji. A dodatkowo nie będzie miał w ogóle pewności, która wersja zlecenia jest właściwa i czy może już zaczynać pracę, czy może jeszcze coś Ci się przypomni.

Jeden mail. Może być długi jak tasiemiec, ciężki jak hipopotam, ale niech będzie jeden. Potrzebujesz coś uzupełnić? Zrób to tym samym kanałem (chyba że wcześniej ustalicie to inaczej).

#3 ZASADY SĄ PO TO, ŻEBY JE ŁAMAĆ

Być może, ale reguła ta nie dotyczy zlecania zadań. Jeśli poczynisz ze swoją asystentką, z podwykonawcą jakieś ustalenia, trzymaj się ich. Zlecasz mailem? Nie wysyłaj informacji za każdym razem innym kanałem. Nie wiadomo, który potem traktować serio. 

Twoja asystentka nie pracuje w weekendy? Poinformowała Cię o tym wcześniej? Uszanuj to! Nie zasypuj jej skrzynki mailowej, nie bombarduj na Messengerze, What’s Appie czy sms-em. Jestem w 100% przekonana, że zobaczy Twoją wiadomość, siadając do pracy i na nią odpowie. Przypominając jej w kółko, że wysłałaś maila, a potem jeszcze wiadomość, a w ogóle to jest to już kolejny SMS i zero odpowiedzi, zniechęcisz ją do siebie. I wzorem pań urzędniczek wciśnie teczkę z Twoją sprawą pod cały stosik zaległych wiadomości 😉

Na początku współpracy ustalcie zasady. I niech każdy z Was się ich trzyma. Możesz mi wierzyć, będzie się przyjemniej pracowało.

#4 TWÓJ GŁOS BRZMI ZNAJOMO

Od jakiegoś czasu obserwuję jeden bardzo niepokojący trend – nagrywania na Messengerze wiadomości, by przekazać zlecenie. Rozumiem pokusę. Nagranie wiadomości głosowej jak na dyktafonie jest wygodne. Możesz to zrobić, nawet jadąc samochodem. Jest jednak wygodne wyłącznie dla Ciebie. Druga strona nie ma już wcale tak lekko.

Po pierwsze, wiadomości na Messengerze się gubią. Serio. Można je przeoczyć. Można przypadkowo otworzyć i o nich potem zapomnieć, bo już będą „odhaczone”. Po drugie, te nagrane głosowo są totalnie niewyszukiwane! Co mam na myśli? Bywa, że w trakcie wykonywania zadania chce się wrócić do jakiejś wskazówki czy informacji. Kiedy masz zwyczaj nagrywania wiadomości głosowych, pamiętaj, że druga strona traci potem mnóstwo (!) czasu na odszukanie tej informacji. I nie zawsze masz pewność, że ją znajdzie. Serio-serio.

Jeśli więc zlecasz ważne zadanie – zrób to mailowo. I tekstem pisanym. Ułatwisz życie innym.

#5 STRATEGIA? CZY TO W OGÓLE JEST JAKAŚ STRATEGIA?

Zlecasz zadanie. Ustalasz plan działania. A druga strona przechodzi do realizacji. Po czym… zmieniasz zdanie. I tydzień później przesyłasz nowy plan. A po kilku dniach kolejny. Wycofujesz się z zadań, zasypujesz nowymi, masz pretensje, że czegoś nie ma… generujesz chaos!

Stop. Zastanów się, czy gdyby ktoś Tobie tak zlecał, umiałabyś się w tym odnaleźć? Ja wiem, że kreatywne umysły myślą wielotorowo. I to jest piękne! Ale od czasu do czasu warto poskromić tę galopadę myśli i doprowadzić coś do końca. Serio!

A przynajmniej poczekać z oddelegowaniem, aż pomysł ułoży Ci się w głowie. Nie ma nic gorszego dla powodzenia projektu, jak jego twórca, działający w totalnym chaosie. Potrzebujesz burzy mózgów? Nie deleguj! Zastanów się, zderz swój pomysł, powiedz o nim na głos, przedyskutuj. A dopiero potem wprowadź w życie.

#6 PROCEDURY NIE SĄ PO TO, BY UTRUDNIĆ CI ŻYCIE

Wiem, są nudne do bólu.

Wiem, nikomu nie chce się ich tworzyć. Lepiej działać z myślą „jakoś to będzie”.

A jednak… bardzo ułatwiają życie! Wszystkim.

Wyobraź sobie, że wprowadzasz nową osobę do zespołu. Czy nie lepiej byłoby odesłać ją do gotowego dokumentu, zamiast spędzać wiele godzin na wdrażaniu i tłumaczeniu zadań w kółko od podstaw?

A jeśli podwykonawcy w Twojej firmie się zmieniają. I ciągle trzeba wprowadzać kogoś nowego? Tracisz na tym swój cenny czas! Czas, w którym mogłabyś zdobyć nowe intratne zlecenie czy zrealizować ciekawy projekt.

Przemyśl to 🙂

#7 MOJE MYŚLI SĄ TAJNE PRZEZ POUFNE

Osoba, z którą pracujesz, ma za zadanie wspierać Cię w codziennych działaniach. Jak ma to zrobić, jeśli nie przekazujesz jej ważnych informacji? Nie podzielisz się terminem urlopu, prowadzonego webinaru czy pomysłu na nowy produkt. A potem nagle żądasz od niej 100% dostępności, ponieważ przez 2 miesiące będziesz robić launch nowego produktu. Launch, o którym wiedziałaś już od pół roku, ale… jakoś zapomniałaś wspomnieć.

Jeśli chcesz wsparcia innych osób, musisz zacząć wymagać najpierw od siebie. Przyjrzyj się swojemu stylowi delegowania. Czy któryś z powyższych grzeszków nie dotyczy też Ciebie? Czy Twoja prawa ręka nie sygnalizowała Ci czasem, że coś jest nie tak? A jeśli nie, to kiedy ostatnio rozmawiałaś z nią o tym, jak Wam się razem pracuje?

Może to już czas?

PROGRAM NAPRAWCZY – NIE CZEKAJ, AŻ TWOJA ASYSTENTKA GO WDROŻY

Na początku odcinka obiecałam Ci powiedzieć o pewnym drastycznym programie naprawczym, który wdrożyłam. Przez pierwsze miesiące pracy przyzwyczaiłam niestety moich klientów do tego, że jestem dla nich dostępna zawsze i wszędzie. To był błąd, ponieważ straciłam cały czas wolny. Pracowałam z wieloma osobami. Część z nich na weekend wyłączała komputery, część niestety wręcz przeciwnie. Zasypywała mnie wiadomościami, smsami, informacjami na messengerze. I oczekiwała odpowiedzi. A nawet jeśli nie, ja czułam przymus odpowiadania. Było to dla mnie bardzo stresujące. 

Wyobraź sobie. Niedziela. Godzina 13. A ja zaczynam dostawać informacje. Jedna po drugiej. Klientka domaga się potwierdzenia i odpowiedzi, czy w poniedziałek bladym świtem dostanie zadanie. Rzucałam wszystko i siadałam do kompa. Ale poziom irytacji rósł. Aż w końcu powiedziałam: DOŚĆ! (sobie przede wszystkim). 

Najpierw wyjaśniłam, że nie pracuję w weekendy (teraz zawsze o tym informuję na początku współpracy). A gdy to nie pomogło, przestałam zaglądać do telefonu. By nie czuć pokusy zrobienia zadania. Niestety w kilku przypadkach termin nie został dotrzymany – fizycznie nie było takiej możliwości. Tak, klientka nauczyła się delegować wcześniej, a nie na ostatnią chwilę. 

Tak, musisz w takich sytuacjach liczyć się z tym, że stracisz klienta. Tylko… czy na pewno chcesz pracować z kimś, kto nie szanuje Twojego czasu?

Z tą myślą Cię zostawiam…

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W tym odcinku podcastu chciałabym zmierzyć się z tematem, który od jakiegoś czasu bardzo mnie nurtuje – oczekiwań przedsiębiorców względem ich wirtualnych prawych rąk. Z niepokojem bowiem obserwuję ogłoszenia, które coraz częściej pojawiają się w sieci. A jeszcze większą konsternacją napawa mnie las rąk pod takimi ogłoszeniami. Zacznijmy jednak od początku. Kim jest, a kim nie jest wirtualna asystentka i co może dla Ciebie zrobić.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

We wstępie do tego odcinka wspomniałam o biznesowym zakręcie, na którym znalazłam się kilka miesięcy temu. To był taki moment, w którym zupełnie nie wiedziałam, co mam robić dalej. Rozwijać agencję wirtualnych asystentek, zatrudniać coraz więcej osób, szukać zleceń i rosnąć, czy może postawić na rozwój marki osobistej, szkolenia, treningi, mentoring. Gdzie w tym wszystkim znaleźć czas na działania dla klientów, zarządzanie projektami itp.? Jednym zdaniem: co robić dalej, w którym kierunku iść?

Idę o zakład, że wielu przedsiębiorców ma takie rozkminy. I nie wyciągam tej pewności z kapelusza. Rozmawiam i obserwuję na co dzień wiele osób, które prowadzą własne firmy. Jednoosobowe działalności, spółki itp. Ich wątpliwości mają jeden wspólny mianownik: co dalej? Tyle tylko, że radzą sobie z tym pytaniem na różne sposoby. I tu dochodzimy do clue dzisiejszego odcinka… roli wirtualnej asystentki w firmie.

KIM JEST, A KIM NIE JEST WIRTUALNA ASYSTENTKA

Kiedy już tak sobie stałam na tym biznesowym zakręcie, rozglądając się to w prawo, to w lewo i mając nadzieję, że nie wyjedzie zza niego rozpędzona ciężarówka, pomyślałam, że idealnym sposobem na rozwianie wątpliwości byłaby rozmowa z drugim przedsiębiorcą. Pogadanie o tym, jak on prowadzi swoją firmę, czy też ma podobne wątpliwości, jak sobie z nimi radzi… 

Do głowy jednak nie przyszło mi, by w tym celu zatrudniać… wirtualną asystentkę. Tymczasem w coraz większej liczbie ogłoszeń o pracy dla wirtualnych wszechogarniaczek pojawia się enigmatyczny punkt: „możliwość przegadania swoich pomysłów i strategii”. I z jednej strony rozumiem, skąd bierze się taka potrzeba, z drugiej jednak budzą się we mnie wątpliwości. Czy aby na pewno wirtualna asystentka jest odpowiednią osobą do takiego zadania? Być może nawet ma odpowiednie kompetencje. W końcu sama jest przedsiębiorczynią, prowadzi firmę, też mierzy się z podobnymi tematami. Z drugiej… czy w takim układzie, zakładając, że podejmie się takiego zdania, powinna rozliczać się po stawce asystenckiej?

Wiem, zasiałam w Twojej głowie teraz ziarenko niepewności. Mam tego świadomość. Jeśli pracujesz jako wirtualna asystentka, możesz zastanawiać się nad kilkoma rzeczami. Po pierwsze, czy masz odpowiednie kwalifikacje do tego, by doradzać swoim klientom w zakresie strategii biznesu? Mimo wielu lat spędzonych na prowadzeniu własnej firmy staram się tego nie robić. Dlaczego? Bo nie czuję, by była to moja najmocniejsza strona. Owszem, umiem łączyć kropki, widzę wiele rzeczy, mam w końcu długie miesiące pracy za sobą i wiele lat doświadczeń, ale… nie jestem strategiem. Jeśli więc klient pyta o możliwość przegadania strategii, odpowiadam: Tak, możemy porozmawiać. Jeśli jednak potrzebujesz ułożenia klocków, polecam te strateżki… I tu zazwyczaj pada kilka nazwisk.

Moim zdaniem wirtualna asystentka nie jest osobą, która będzie za Ciebie układała strategię Twojej firmy. Kropka. 

Jest Twoim wsparciem, prawą ręką, wszechogarniaczką, łapaczką pogubionych nitek, organizatorką, strażniczką kalendarza… jeśli jednak ma być strateżką, powinna otrzymywać stosowne wynagrodzenie. I nie mówić o sobie asystentka.

WIRTUALNA ASYSTENTKA NIE POPROWADZI ZA CIEBIE FIRMY

Chociaż mogłaby. Ma ku temu wszelkie kwalifikacje. W końcu prowadzi już własną, to wie, jak to się robi. 

Bardzo często wyobrażenia klientów o pracy z wirtualną asystentką wykraczają daleko poza wsparcie w prowadzeniu firmy. Zdarzały mi się rozmowy z potencjalnymi klientami, którzy na pytanie o ich oczekiwania względem współpracy z wirtualną asystentką, odpowiadali: Ma mi pomóc rozkręcić biznes. I to jest OK, o ile chodzi tylko o POMOC. A nie poprowadzenie całej działalności. 

Zdarza się, że na rozmowę o potencjalnej współpracy przychodzi osoba, która ma kilka działalności. Albo działa w kilku branżach/obszarach. I oczekuje od prawej ręki, by jedną z tych gałęzi pielęgnowała i rozwijała jak swoją. Wymyślała nowe pomysły, aktywności, działania. Oddelegowanie pewnego zakresu działań (np. prowadzenia mediów społecznościowych) nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za nie. To w końcu on jest twarzą swojego biznesu. I to jemu najbardziej powinno zależeć na tym, by ten biznes się kręcił. Wirtualna asystentka jest wsparciem, ale mózgiem całej operacji jest klient. 

Dlatego jeśli współpracujesz z wirtualną asystentką i oczekujesz, by przejęła za Ciebie część obowiązków, nie pozostawiaj jej z tym całkowicie samej. To Ty, nikt inny, znasz swój biznes od podszewki. To Ty wiesz, co w nim działa, a co nie (a przynajmniej powinieneś). To w końcu Ty jesteś za niego odpowiedzialny. Nie wirtualna asystentka. Ona wykonuje zlecone jej zadania. Odpowiedzialność za powodzenie biznesu ponosisz jednak Ty.

A jeśli droga słuchaczko jesteś wirtualną asystentką i masz klienta o podobnych wymaganiach, zastanów się nad dwiema rzeczami: czy chcesz wykonywać zadania w taki sposób? I czy otrzymujesz za nie odpowiednie wynagrodzenie.

Wirtualna asystentka nie jest osobą, która poprowadzi firmę za klienta. Byłoby to niezwykle wygodne! Ale niestety tak nie jest. Zakładając firmę, trzeba liczyć się z odpowiedzialnością, która na nas ciąży. A jest nią między innymi prowadzenie, utrzymanie i powodzenie firmy. Zatrudnienie wirtualnej asystentki i zrzucenie na niej odpowiedzialności nie jest rozwiązaniem. Plus… ciężko mieć pretensje do kogoś o to, że Twój biznes się nie rozwija… zwłaszcza jeśli o niego nie dbasz. 

PO CO ZATRUDNIAĆ WIRTUALNĄ ASYSTENTKĘ?

Zatrudnienie wirtualnej asystentki ma zasadniczo dwa cele: odciążenie w codziennej działalności i skalowanie firmy. Nie da się rosnąć bez inwestycji we wsparcie, w ludzi, w sprzęt, w technologie, w programy, w siebie. 

Czego nie ma na celu? Porzucenia firmy. Zrzucenia odpowiedzialności za nią na drugą osobę. Spełnienia nierealnych oczekiwań, że teraz nic nie trzeba będzie robić, bo ktoś zrobi to za nas. Nie. To tak nie działa!

Dzięki wirtualnej asystentce można naprawdę wznieść swoją firmę na wyżyny. Trzeba jednak pamiętać, że to wciąż jest nasza firma. Jak nasze dziecko. To my i tylko my jesteśmy za nią odpowiedzialni.

Jestem bardzo ciekawa, jakie jest Twoje zdanie na ten temat. Czy wirtualna asystentka powinna być człowiekiem od wszystkiego? A jeśli tak, to na jakich warunkach?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina