Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Od kilku miesięcy mierzę się z tematem trzeciej książki. Napisałam nawet jej… ostatnie zdanie. Tak, ostatnie. Nie pierwsze, choć wiem, że raczej od tego powinno się zaczynać. Ja tymczasem zabrałam się do tematu od dupy strony. Zdarza się. Wymyśliłam zakończenie. Ale historia nie powstała. Wyrzuty sumienia zjadały mnie, jak robaki nadpsute jabłko. Bo bardzo chciałam tę książkę napisać. Dalsze losy Katarzyny to pikuś, ale połączenie ich w biznesowy poradnik wymaga już większego przemyślenia. Chciałam napisać poradnik o klientach. Nie jednak nudne wytyczne od A do Z, przy których zasypiasz wieczorem, nie wiedząc kiedy i rano budzisz się z poczuciem „ja to w ogóle czytałam?”. Nie. O takich poradnikach nie mówimy.

Zresztą jeśli poznałaś już pierwsze 2 moje poradniki, wiesz, że biznesowe historie Katarzyny powstały po to, by budzić skojarzenia. Co z tego, że napiszę Ci: zakładając firmę, musisz zrobić to, to i jeszcze to. Przecież Ty to zapomnisz po 3 dniach. Kiedy jednak przeczytasz historię Kaśki i zobaczysz, jak pakuje mężowi brudne skarpetki do teczki, bo przecież jak pracuje w domu to nie jako sprzątaczka, zapamiętasz, że praca w domu to praca, a nie malowanie paznokci. 

PIERWSZE 2 TOMY KSIĄŻKI NAPISAŁAM W PÓŁ ROKU

…oczywiście nie na raz, tylko rok po roku. Trzy miesiące pisania, trzy wydawania – od maja do listopada oba poradniki były gotowe. Z trzecim jednak idzie mi jak po grudzie. Najpierw nie miałam pomysłu na temat przewodni. Potem zawiodła Katarzyna i historia nie chciała się napisać. Nie jestem zwolenniczką pisania pod dyktando, czekałam więc, aż moja bohaterka przemówi.

I tak też stało się kilka tygodni temu. Usłyszałam wyraźnie: Chcę opowiedzieć historie o klientach. O klientach… to mogłaby powstać druga epopeja narodowa. I jeszcze byłoby mało. Klienci bowiem są tak przeróżni, że można o nich mówić i mówić. No właśnie, mówić. Pisanie zajmuje bowiem mnóstwo czasu. A wydawanie jeszcze więcej.

I wtedy pomyślałam sobie, że ja chcę ustami Katarzyny OPOWIEDZIEĆ te historie mrożące krew żyłach. Opowiedzieć o sytuacjach, które nas, podwykonawców, niestety nie rozpieszczają. O tym, z jakimi typami klientów mamy na co dzień do czynienia. Jak sobie z nimi radzić. Jak zapobiegać, zamiast leczyć. Na co uważać. 

Po co? Ku przestrodze. Ku pokrzepieniu serc. Żeby było Ci raźniej, że nie tylko Ty miewasz trudne współprace. 

KLIENT IDEALNY CZY KLIENT Z PIEKŁA RODEM

Wielokrotnie w czasie ostatnich 5 lat opowiadałam o klientach idealnych. O tym, z kim chcemy pracować. O tym, jak takich klientów rozpoznać. Jak ich zmapować. Jak sprawić, by jeden klient idealny przyciągał kolejnego. Na jesieni zaproszę Cię do mojego nowy programu rozwojowego, w którym będę mówić o klientach w całkiem nowym ujęciu. 

Zanim to jednak nastąpi, muszę się zmierzyć z Katarzyną – suszy mi bowiem kołki na głowie. Że klienci to nie tylko kakao z pianką i ptyś. Że nie wystarczy sobie powiedzieć: Chcę pracować z tymi i tymi. Bo czasem trudno jest ich rozpoznać. A czasem ignoruje się sygnały ostrzegawcze.

Postanowiłam więc posłuchać tej złośliwej jędzy i… nagrać powieść w odcinkach. Na początek w formie podcastu. Pięć historii, pięć rozwiązań, pięć propozycji działania. Opowiadam w nich o blaskach i cieniach współpracy z klientami. O zachowaniach, które w zasadzie nie powinny być akceptowalne w idealnym świecie. Ale że w takim nie żyjemy, to czasem przymykamy oko. A potem plujemy sobie w brodę i zgrzytamy zębami nieomal je sobie łamiąc.

Z każdej takiej współpracy na szczęście wychodzimy mocniejsze, dopisujemy kolejny punkt do kontraktu z klientem (albo do umowy, jak kto woli) i obiecujemy sobie, że to już ostatni raz.

PODCAST ZAMIAST KSIĄŻKI – CZY TO MA SENS

Będzie zatem książka w odcinkach. Audiobook, z którego być może powstanie kolejny poradnik. A być może kurs online, to się jeszcze okaże. Na razie piszę odcinki, nagrywam i mam z tego mnóstwo frajdy. I satysfakcji przy okazji, bo wiem, że to będzie prawdziwa petarda. Już jest. Już możesz się zapisać – subskrybuj podcast „O klientach bez cenzury”.

Tak, zapisać. Bo ten podcast będzie za zapis. Udostępnię go bezpłatnie, ale tylko osobom prawdziwie zainteresowanym tematem pozyskania klienta i współpracy z nim. Jeśli chcesz posłuchać, czego unikać we współpracy, jak nie dać się zrobić w konia, jak nie przeszarżować w komunikatach oraz popracować nieco nad sztuką negocjacji i asertywności – zapraszam Cię do zapisu na listę zainteresowanych podcastem. 

Wszystkie odcinki będą dostępne na mojej platformie kursowej bezpłatnie. Po zapisie na listę otrzymasz maila ze wskazówkami, jak się zalogować. Ponieważ będzie to powieść w odcinkach – każdy kolejny rozdział będzie pojawiał się na platformie po tygodniu od wysłuchania poprzedniego. A dodatkowo będziesz mogła skorzystać z moich wskazówek, checklist i materiałów dodatkowych.

Brzmi interesująco? Klikaj, zapisz się i słuchaj pierwszego odcinka! Jest już dostępny 🙂

Co możesz dla mnie zrobić w zamian? Podziel się linkiem do podcastu z innymi zainteresowanymi osobami. Przez następne kilka tygodniu przygotowałam dla Was trochę niespodzianek!

Tymczasem życzę Ci pięknego tygodnia i do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Prowadzę firmę online od 5 lat. Przez ten czas miałam nie tylko okazję pracować z wieloma przedsiębiorcami, ale też aktywnie obserwuję osoby, które wchodzą na online’owy rynek i… albo odnoszą spektakularne sukcesy, albo znikają z pola widzenia. Schemat działania jest bardzo podobny. Najpierw jest dużo szumu i mam wrażenie, że wręcz wyskakują mi z lodówki w myśl zasady „musisz być wszędzie”, potem przychodzi zmęczenie i wypalenie (w końcu to wszędzie wymaga mnóstwa czasu i energii), na koniec zaś dopiero celowane działania i specjalizacja w jednej dziedzinie. Jeśli nie odpuszczą na tym drugim etapie, mają sporą szansę na powodzenie. Pod warunkiem że wszystkie klocki biznesowej układanki będą na swoim miejscu. O jakich elementach mowa? Już precyzuję.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Naprawdę nie jest wielką sztuką być obecną wszędzie, mieć konto w każdym medium społecznościowym i ogólnie robić dużo szumu. Wiem coś o tym. Wymaga to głównie… mnóstwa czasu. Jednak jeśli do tych działań nie dołożysz odpowiedniej strategii, wszystko pójdzie w piach. Dlaczego? Ponieważ będziesz mówić/pisać dla samych tych czynności, a pieniędzy nadal z tego nie będzie.

Kiedy wchodziłam w biznes online, tak właśnie postrzegałam budowanie marki. Naczytałam się przeróżnych źródeł, które mówiły:

Wyróżnij się, bądź wszędzie, żeby cię zauważyli, jak cię nie ma na xyz, nie istniejesz. Zwiększ swoją szansę na dotarcie do klientów!

No i wszystko fajnie, tylko że nikt nie powiedział mi o podstawowej rzeczy – trzeba wiedzieć, kim jest ten odpowiedni dla Ciebie klient.

KLIENT – PIERWSZY ELEMENT BIZNESOWEJ UKŁADANKI

Owszem, wiedziałam, że trzeba mieć awatar klienta. Ba, miałam ich nawet kilka. Co z tego jednak, kiedy były one wzięte z kapelusza. I totalnie niedopracowane? Kiedy pierwszy raz pomyślałam o tym, z kim chcę pracować, ta wizja była bardzo mglista. 

Z kobietami. Ale z mężczyznami też będzie ok. 

Wiek. No tak między 25 a 50 lat (mega duży rozstrzał, jak na moje obecne postrzeganie klienta idealnego).

Z przedsiębiorczyniami. Na jakim etapie prowadzenia firmy? W sumie bez znaczenia. Dopasuję się. Błąd! Na każdym etapie potrzebujemy innego rodzaju wsparcia, innej wiedzy, innych możliwości.

Jakie mają problemy? No czas, chcą uwolnić czas. Ja im w tym pomogę.

Widzisz już zależność? Moim klientem mógł być każdy. Czyli w zasadzie nikt. Tak, jakby moja usługa była dla każdego. A nie była. Ale o tym przekonałam się dopiero potem – metodą prób i błędów. W zasadzie w tym zakresie wciąż się uczę. Od dwóch miesięcy na nowo określam moją niszę, doprecyzowuję grupę docelową i doskonale widzę, że to, co nazywałam swoim awatarem na początku, na pewno nim nie jest.

Dlatego jeśli słyszysz o tym, że po raz kolejny powinnaś spojrzeć z lotu ptaka na swoją grupę docelową (zwłaszcza jeśli coś w Twoim biznesie nie idzie do końca po Twojej myśli), nie przewracaj oczami i nie krzycz: Raaaaany! Znowu???

Naprawdę zachęcam Cię do weryfikowania tego, do kogo kierujesz swoje produkty i usługi co najmniej dwa razy w roku.

Dlaczego? Ponieważ zmieniają się warunki, w których prowadzimy firmy. Zmieniamy się my. Rozwijamy się i rozwijamy swoje usługi. A czasem obieramy całkowicie inny kierunek. I to też jest ok.

OFERTA – CZY ZA KAŻDYM RAZEM TRZEBA TWORZYĆ JĄ NA NOWO

Podobnie rzecz ma się z projektami. Pamiętam, jak w jednej z moich pierwszych prac, do której zresztą trafiłam przez zupełny przypadek – obstawiam, że szef był w fazie swojej manii i musiał kogoś zatrudnić tu i teraz, bo… potrzebował kogoś, kto napisze mu list po niemiecku. Serio. To był jedyny warunek – znajomość języka. 

OK, zakładam, że wykonałaś już tę pracę i wiesz, do kogo chcesz kierować swoje usługi. Jeśli chcesz, jak to teraz się modnie mówi, „prowadzić firmę z sukcesami”, potrzebujesz kolejnego elementu układanki. Będzie nim oferta dopasowana do Twojej niszy. Teraz już wiesz, po co tak Cię męczyłam.

U wielu przedsiębiorczyń, zwłaszcza tych na początku drogi, ale nie tylko, obserwuję pewne zjawisko. Najpierw wymyślają produkt, jarają się nim jak pochodnie, a potem zastanawiają się, komu go sprzedać. Będę namawiać Cię do podejścia do tego tematu od dupy strony.

Oferta musi być dopasowana do klienta. Szyta na miarę. Ale to nie znaczy, że musi być bardziej w power poincie, czy bardziej jako landing page. Przede wszystkim musi odpowiadać na potrzeby klienta. Mówię banały? Przeczytasz to absolutnie wszędzie? Pełna zgoda. Nie odkrywam tu przed Tobą Ameryki. Pozwól jednak, że zadam Ci jedno, kluczowe pytanie: Kiedy ostatnio pytałaś osoby z Twojej grupy docelowej o ich potrzeby. O problemy. O wyzwania. O to, z czym się mierzą?

Pamiętasz, jak powiedziałam, że określając mój awatar klienta, jako jego problem określiłam brak czasu? Guzik prawda! Mój docelowy klient miał w nosie ten czas. Bardziej chodziło mu o to, by znaleźć kogoś, kto zrobi mu landing page. Bo nie wiedział jak. Bo pisanie tekstów na landing było dla niego gorsze niż liczenie całek na maturze. Bo chciał w tym czasie przeprowadzić pięć biznesowych rozmów, podczas których zawarł współpracę na 15 tysięcy miesięcznie każda. Widzisz różnicę?

Tworząc ofertę, zapytaj swojej grupy docelowej, z czym się mierzy. Niezależnie od tego, czy oferujesz kurs online z szydełkowania, pisanie tekstów na zamówienie, czy wyprowadzasz psy. Musisz wiedzieć, jakie są potrzeby klienta. Kropka.

MINDSET – WISIENKA NA TORCIE PEŁNYM SUKCESU

I wreszcie przechodzimy do clue wszystkiego i odpowiedzi na pytanie, dlaczego dwie takie same przedsiębiorczynie, które działają w tych samych warunkach, odnoszą różne rezultaty. Jedna idzie przebojowo przez życie, sprzedaje kursy po kilkadziesiąt, a nawet kilkaset tysięcy każdy, zawiera kontrakty na grube setki złotych, a stawka za godzinę pracy z nią zaczyna się od kilkuset złotych, podczas gdy druga wciąż zarabia tylko na waciki, za godzinę pracy liczy kilkadziesiąt złotych, a na koniec miesiąca zastanawia się, czy starczy na ten ZUS, czy też nie.

Mówię tu o tym etapie działalności, kiedy masz już zbudowana firmę, pierwszych klientów i generalnie mogłabyś zdobywać biznesowe szczyty. Celowo pomijam etap nauki, podwykonawstwa i inwestowania w siebie.

Odpowiedzią jest mindset. Mindset zwycięzcy. Niezależnie od tego, jak to brzmi w Twoich uszach. Odpowiednie nastawienie jest kluczowe, choć tak często niedoceniane. Każdy mój program grupowy, kurs online, mentoring zaczynam właśnie od tego elementu – nastawienia do prowadzenia firmy. Przekonań związanych z zarabianiem pieniędzy. I choć zdarza się, że uczestniczki kręcą nosem, że jak to, przyszłyśmy się dowiedzieć, jak zdobyć klienta i zarabiać pieniądze, a ty tutaj o takich pierdołach… nie odpuszczam. I uwierz mi w 99/100 przypadków słyszę, że to był najważniejszy moduł współpracy ze mną.

Często też odsyłam moje klientki do coachów mindsetowych, jeśli chcą popracować bardziej nad przekonaniami. W wielu przypadkach widać tę potrzebę. Bez odpowiednio zbudowanego mindsetu, nie osiągniesz sukcesu. Nie będziesz fighterką. 

Zastanów się więc, jak reagujesz na sytuacje stresowe, kiedy coś nie idzie, kiedy produkt nie sprzedaje się od pół roku, konto jest już niemal wyczyszczone do zera, a z poduszki finansowej została jedynie smętna poszewka. Podnosisz głowę wysoko i mówisz: „Dam radę”? Mam nadzieję, że tak 🙂

Omówiłam właśnie 3 kluczowe elementy biznesowej układanki. Klienta. Ofertę. I mindset. Tak naprawdę reszta to tylko dodatki. Przyprawy, które sprawiają, że jest ostro lub przeciwnie: słodko-kwaśno.

Jeśli słuchając tego odcinka, poczułaś, że potrzebujesz zweryfikować swoje założenia, co do prowadzenia firmy, że chcesz porozmawiać o tym, dlaczego Twój biznes nie idzie tak, jak zakładałaś, dlaczego masz niewielu klientów albo dlaczego pracując po kilkanaście godzin, zarabiasz tak niewiele, wejdź na stronę www.karolinabrzuchalska.pl w zakładkę „Pracuj ze mną” i sprawdź opcje biznesowego wsparcia. Na początek zapraszam Cię na konsultację. Na niej dookreślimy, jakie są Twoje obecne potrzeby. 

Tymczasem życzę Ci pięknego weekendu (tak, tak… tym razem już weekendu) i do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Są tysiące oczywistych powodów, dla których decydujemy się na założenie działalności. Szerokopojęta wolność, często większe pieniądze, możliwość rozwoju w takich kierunkach, jakie sama sobie wyznaczasz. Co więcej w obrębie jednej tylko działalności możesz wielokrotnie zmieniać zdanie. Testować, próbować, sprawdzać, dopisywać nowe PKD. Masz dość pracy jako wirtualna asystentka, chcesz rzucić wszystko i zająć się hodowlą murarek – proszę bardzo! Nie chcesz dłużej udzielać porad prawnych, bo wolałabyś nauczać śpiewu? Dlaczego nie? Biznesowe podstawy już znasz. 

O wszystkich tych możliwościach i powodach przeczytasz i posłuchasz od praktycznie każdej przedsiębiorczyni. Gdzieś między wierszami sprzeda Ci oczywiście wiedzę praktyczną. Że czasem jest ciężko (umówmy się, cholernie ciężko), że bywa iż budżet się nie spina, że klienci bywają upierdliwi ponad miarę (prawie jak muchy tuż przed burzą), a projekty sypią się jeden za drugim. Ale patrzysz na nią i nie jakoś nie widzisz chęci powrotu na etat. Uwierz mi, ma ku temu powodu. Kto raz zasmakuje tego ciasta, często nie zamieniłby go na żaden budyń czy kakałko. Dlaczego tak jest? Pozwól, że przypomnę…

Ale zanim zacznę, parę słów wstępu, czyli nie obejdzie się bez anegdoty. Kiedy kilka tygodni temu w przypływie kryzysu, odchodzących klientów, narzekań na ceny i tym podobne atrakcje powiedziałam do mojego męża: „A może ja jednak wrócę na etat. Nie będę się musiała z tym wszystkim użerać”, otrzymałam zwrotnie pełne politowania spojrzenie i komentarz: „Dłużej niż do rozmowy rekrutacyjnej nie wytrzymasz”. Hmmm… jakoś kiedy zmieniałam etat na działalność nie miał takich wątpliwości. Ale coś w tym jest. Bo przedsiębiorczość można pokochać całą sobą. A można nie. Ja pokochałam. I nie chcę jej zamienić na nic innego. Mimo iż czasem rwę sobie włosy z głowy, mam poczucie, że utknęłam na amen i że jestem trybikiem w maszynie, to jednak ta miłość kwitnie i wcale nie jest patologiczna 😉 Żaden tam syndrom sztokholmski. Żeby jednak tak było, trzeba wiedzieć, jak wycisnąć to biznesowe życie jak cytrynkę, jak z niego czerpać w zgodzie z sobą, i kiedy odpuścić, żeby się nie zajechać. Dlatego między innymi dziś postanowiłam opowiedzieć Ci optymistycznie o tym, co mi się podoba w prowadzeniu działalności. I jak zrobić, by było jeszcze fajniej.

Jeden z moich klientów ma na tablicy przy biurku wywieszonych na żółtych karteczkach post-it 5 złotych zasad swojej firmy. Naczelna brzmi: „Ma być fajnie”. I kiedy ostatnio omawialiśmy działania biznesowe, strategie i plany i ja już rozpędzałam się jak kilkutonowa lokomotywa z rozpisywaniem projektów i wdrażaniem ich w życie, usłyszałam: „Wszystko dobrze, ale pamiętaj o najważniejszym – ma być fajnie”! 

Przyznam, że zatrzymałam się przy tym zdaniu na dłużej. Bo w żadnej z firm, z którą współpracowałam i w której miałam przyjemność pracować przez ostatnie 20 lat „ma być fajnie” nie było priorytetem. Byli nim klienci, zlecenia, deale, realizacje, asany, forjorinformejszjony, projekty – wszystko namacalne – ale nigdy nikt nie stawiał na pierwszym miejscu tego, że ma być fajnie. Owszem, bywało. Zwłaszcza jak zespół był zgrany, ale to wychodziło niejako… przy okazji. Tymczasem życie jest za krótkie na to, by przeżyć je w stresie i goniąc za króliczkiem. No chyba, że ta pogoń jest fajna 😉

OK, to jak już to mamy wyjaśnione, przejdźmy do tych ważnych powodów, dla których jednak… fajnie jest prowadzić własną firmę. Trochę się obawiam, że zagęszczenie słowa „fajnie” na minutę jest porażające w tym odcinku i możesz mieć poczucie, że moje słownictwo jest nader mizernie rozwinięte… obawiam się też, że Agnieszka, montując ten odcinek urwie mi łeb, ale… kto nie ryzykuje ten nie pije szampana. Albo prosecco. Najlepiej.  W końcu ma być fajnie, prawda?

#1 PRACUJESZ Z CIEKAWYMI LUDŹMI

Być może nie tak całkiem na początku, ale jednak masz wpływ na to, z kim chcesz współpracować. Jeśli z jakiegoś powodu podczas rozmowy z klientem świeci Ci się czerwona lampka, możesz odpuścić. Jeśli słyszysz, że masz tak drogo i może by rabacie… możesz spokojnie powiedzieć „nie”. Na etacie nie zawsze masz ten luksus. Kiedy przychodzisz do firmy, najczęściej poznajesz tylko swojego bezpośredniego przełożonego, a jeśli masz szczęście to czasem szefa wszystkich szefów. Nie wiesz jednak, czy kadrowa nie jest wredną jedzą, czy księgowa nie bywa wiecznie naburmuszona, a kolegom z działu handlowego chce się tylko, jak mają z tego profit. Nie wiesz, czy klienci, z którymi będziesz pracować, mają ego pod sufit, czy może są bardzo ciekawymi i kulturalnymi ludźmi. Dostajesz ich wszystkich z całym dobrodziejstwem inwentarza – nienegocjowalny element jak pensja czy służbowe benefity.

I najczęściej ten stan trwa przez kilka-kilkanaście miesięcy.

We własnej firmie to Ty dyktujesz warunki. Możesz sama ze sobą ustalić, kogo chcesz mieć w portfelu klienta, a kogo nie. Często dopiero po kilku miesiącach orientujesz się, z kim lubisz i chcesz pracować, to prawda, ale potem możesz ten wzorzec już tylko udoskonalać.

Jak Ci się podoba taki dobór partnerów biznesowych?

#2 CIEKAWE PROJEKTY KRĘCĄ MNIE

Podobnie rzecz ma się z projektami. Pamiętam, jak w jednej z moich pierwszych prac, do której zresztą trafiłam przez zupełny przypadek – obstawiam, że szef był w fazie swojej manii i musiał kogoś zatrudnić tu i teraz, bo… potrzebował kogoś, kto napisze mu list po niemiecku. Serio. To był jedyny warunek – znajomość języka. 

Pracę dostałam w trzy minuty, następnego dnia miałam się stawić na ósmą rano, a tak zdziwionej asystentki prezesa i kadrowej to nie widziałam nigdy w życiu. Szef zaś wpadł do biura za trzy dziewiąta, wezwał mnie do siebie i podyktował takiego paszkwila do przetłumaczenia, że do dziś mi słabo. Ale że byłam młoda i na pracy mi zależało, wyciągnęłam słownik wyrazów dwuznacznych (nie miałam takiego, to żart) i przetłumaczyłam. Kolejne pisma poszły na noże i znacznie wzbogaciły moje słownictwo.

Jakoś nie przyszło mi do głowy, by a) odmówić, b) przekonać szefa, że jednak dyskusja w tym tonie nie ma sensu. Takich akcji przez wiele miesięcy pracy miałam tam setki, aż koniec końców z ulgą złożyłam wypowiedzenie. 

Na swoim… jeśli mi projekt nie pasuje, robię wszystko, by go nie realizować. Wiadomo, że nie zawsze się da, ale jeśli tylko mam taką możliwość, wybieram do realizacji te, które dają mi możliwość rozwoju albo są po prostu ciekawe.

#3 MASZ WOLNE, KIEDY INNI SIEDZĄ PRZYKUCI DO BIURKA

Pracowałam kiedyś w firmie, w któreś szefowa w środku dnia wyskakiwała do fryzjera. Unikała dzięki temu kolejek, miała wolne popołudnia i weekendy. I czasem odrywała się od nudnych zadań. Kiedy pierwszy raz wyszła i wróciła z nową fryzurą, pomyślałam sobie, że to jednak niebywały luksus, móc wyskoczyć gdzieś w ciągu dnia. I to nie tylko z dzieckiem do lekarza. Ale też na spacer do lasu, nad jezioro, czy nawet na pocztę w godzinach pozaszczytowych.

Kiedy prowadzisz firmę, masz taką możliwość – Ty jesteś sobie szefem. A raczej szefową. Ze wszystkimi wadami i zaletami tego stanowiska. Owszem, często pracujesz ponad miarę, bo w końcu własna firma, ale jednak życie jest znacznie ułatwione, kiedy nie obowiązują Cię sztywne godziny pracy i możesz wziąć prysznic w środku dnia, bo tak. Bo taką masz ochotę.

Wiesz co jest jednak najfajniejsze? Możesz odpuścić… tak po prostu, nie realizować bezsensownych i bzdurnych zadań, bo ktoś sobie tak wymyślił. Bo teczki muszą być posegregowane alfabetycznie, a segregatory na półce kolorami. Jeśli tak lubisz – nie ma sprawy, ale uwierz mi, porządkowanie archiwalnych umów sprzed 25 lat to nie jest to, co wszystkie tygryski lubią najbardziej.

Szczerze mówiąc, mogłabym tak wymieniać i wymieniać bez końca. Bo pięć lat prowadzenie firmy nauczyło mnie nie tylko żelaznej dyscypliny, ale też korzystania z profitów bycia szefową. A że czasem trzeba „stracony” czas odrobić wieczorami… bo rano nie miałaś weny do pracy. Bywa i tak 😉

Jeśli więc pracujesz na etacie i powoli myśl o własnej firmie zapuszcza w Twojej głowie korzenie, polecam Ci moją książkę „Rzuciłam pracę i co dalej”. Znajdziesz w niej jeszcze więcej anegdot i podpowiedzi, jak dobrze przygotować się do prowadzenia firmy, by po roku nie myśleć „A może jednak etat…”.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wielokrotnie w moim życiu słyszałam, że mam niewłaściwy stosunek do pieniędzy. Lubię, jak są. Wiesz, że przyznanie się do tego, że lubisz pieniądze, czasem budzi w ludziach niesmak. Nazywają Cię wtedy materialistą. Dusigroszem. Spotkałam się z jeszcze kilkoma innymi epitetami, ale naprawdę szkoda na nie czasu. Pieniądze są ważne. Nie na tyle, by uczynić z nich sens życia, ale nie będę mówić, że jest mi obojętne, czy na koncie mam złotych pięć czy pięćset. Co więcej – i tu znów rodzi się kontrowersja – uważam, że zarabianie na swoim może być czasem znacznie łatwiejsze, choć totalnie nie przypomina zarabiania na etacie. I że są osoby, które czego nie dotkną, to zamienia się w złoto. Co zatem sprawia, że niektórzy nie mają tyle szczęścia? Że nadal, mimo prowadzenia własnej działalności, żyją od pierwszego do pierwszego i zastanawiają się, czy będzie ich stać na kawę na mieście. Ano właśnie to, że dobre zarobki na swoim to nie jest kwestia szczęścia. Tylko połączenia wielu czynników: strategii, dobrze dobranej grupy docelowej, świetnego produktu, pracowitości, wyczucia, przedsiębiorczości i jeszcze pewnie kilku innych rzeczy. I żeby można się było z niej utrzymać, trzeba kilku warunków. 

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Nawet nie wiesz, jak często słyszałam (zwłaszcza kilka lat temu, kiedy home office nie był tak popularny), że z „pracy w onlajnie nie da się wyżyć”. Że takie „klikanie na fejsbuku czy siedzenie przed kompem” to nie jest praca. Rzeczywiście, ktoś traktuje pracę online jako „klikanie na Fejsbuku”, to jego szanse na godne zarobki maleją. Jeśli jednak podejdzie do tematu poważnie, to tak może zarabiać nie tylko na przeżycie od pierwszego do pierwszego. Poza zmianą nastawienia do tego, co się robi, warto również wyeliminować cztery rzeczy, które przeszkadzają w zarabianiu pieniędzy.

Być może pracujesz już na swoim. A być może dopiero stawiasz pierwsze kroki i ciągle jednak czujesz, że wiele wody w rzece upłynie, zanim zrealizujesz swoją wizję biznesu. A może ciągle jeszcze nie zarabiasz wystarczająco, by móc pożegnać się z etatem? Wysyłasz oferty, promujesz się na grupach, mówisz klientom, by polecali Cię dalej i… nie masz spodziewanego zwrotu. Zastanawiasz się, dlaczego tak się dzieje? Może to być wina jednego z tych czterech elementów.

MASZ NIEWŁAŚCIWE PODEJŚCIE DO PRACY I ZARABIANIA PIENIĘDZY

Do tego, by zarabiać normalne pieniądze, pracując w domu, trzeba czasu i cierpliwości. Nic nie dzieje się z minuty na minutę. Jeśli nie masz maksymalnego szczęścia, dojście do etapu „zarabiam tyle, co na etacie i więcej” może zająć nawet kilka miesięcy, a czasem lat. O ile wytrzymasz tyle tę huśtawkę finansową. Dlaczego wielokrotnie namawiałam Cię w tym podcaście do tego, by zbudować puchatą poduszkę finansową. Bez niej start w podróż „moja firma” będzie kupą niepotrzebnego stresu.

Często słyszę również takie zdanie: Chciałabym spróbować, jak to jest. Zobaczyć, czy się do tego nadaję. Popieram. Koniecznie trzeba przetestować model pracy na swoim, zanim radośnie rzucisz etat, ale znów pojawia nam się kwestia podejścia. Jeśli jednak to próbowanie zacznie się przeciągać, nigdy nie będziesz pełnoetatowym freelancerem.  To tak jak z treningami. Jeśli chcesz tylko spróbować, mała jest szansa, że po ciężkim i dającym mocno w kość treningu (zwłaszcza, jeśli nie masz przygotowania) zaczniesz regularnie ćwiczyć. Bardzo duże znaczenie ma cel, jaki przed sobą postawisz. I Twoja determinacja w dążeniu do niego. Czy Ty naprawdę chcesz coś zmienić? 

Z KIM WŁAŚCIWIE CHCESZ PRACOWAĆ?

Jeśli myślisz „założę firmę, jakoś to będzie” natychmiast przestań. To tylko takie ostrzeżenie pro forma, bo jestem przekonana, że jeśli tutaj jesteś i słuchasz podcastu, to niejeden raz myślałaś o tym, jak się zorganizować. Są dwie bardzo ważne rzeczy, które sprawiają, że nie zarabiasz. Pierwsza z nich to brak właściwie określonej niszy, czyli KOMU ja właściwie sprzedaję. I wierz mi, jeśli powiesz, że wspierasz przedsiębiorcze kobiety, to tak jakbyś nie wspierała nikogo. Serio. Bo o jakich kobietach mówimy? Takich, co prowadzą biznes online czy stacjonarny? Sprzedają produkty czy usługi? Prowadzą firmę rok czy piętnaście lat? Każda z nich będzie się mierzyła z innymi wyzwaniami. Co więcej, są osoby, z którymi mentalnie będzie Ci nie po drodze. Spotkasz się z nimi raz i już w Twojej głowie będzie wyła syrena alarmowa. 

Wiele z nas boi się sprecyzowania niszy, w której chce działać. Też się tego bałam. Że jeśli na przykład powiem, iż chcę działać tylko z osobami, które prowadzą kursy i szkolenia, zamknę sobie drogę do innych klientów i de facto będę jadła nie masełko, a tynk ze ściany. Uwierz mi jednak na słowo, jeśli jeszcze sama tego empirycznie nie sprawdziłaś, że specjalizacja bardzo często wychodzi ludziom na dobre. Czy ze złamaną kostką idziesz do chirurga czy do jakiegoś tam lekarza? No właśnie 🙂 Specjalizacja pomoże Ci pracować dokładnie z tymi klientami, którzy potrzebują właśnie Twoich usług! Mówiłam o tym w kursie „Gdzie ci klienci”, pisałam w książce „Rzuciłam pracę i co dalej” i będę powtarzać do uśmiechniętej śmierci 😉

CZY MASZ STRATEGIĘ DZIAŁANIA?

Druga rzecz, którą trzeba opracować i bez niej naprawdę będziesz się kręcić jak chomik w kołowrotku, to strategia firmy. I tak z ręką na sercu przyznaj sama przed sobą, czy masz ją odpowiednio opracowaną? Czy wiesz, co i komu chcesz sprzedawać? Czy wiesz, jak docierać do Twoich wymarzonych klientów premium? Czy znasz ich potrzeby? Czy potrafisz sprawić, by chcieli kupić właśnie od Ciebie? 

Bo niestety w dzisiejszym świecie nie wystarczy mieć genialnego produktu, by odcinać kupony. Nie wystarczy po prostu być. Trzeba mieć ułożony plan działania. Trzeba go weryfikować co jakiś czas, dostosowywać do potrzeb rynku, czy aktualnej sytuacji społeczno-ekonomicznej. Brzmi jak orka na ugorze? Niestety, nikt nie obiecywał, że będzie prosto, choć szczerze Ci powiem, że czasem też mam dość tego wiecznego życia na krawędzi. Wiem jednak, że dobrze opracowana strategia w połączeniu z dobrze dobraną niszą znacznie zwiększają szanse na to, by Twoja firma przynosiła zadowalający dochód. 

DAJESZ SOBIE WEJŚĆ NA GŁOWĘ?

Kiedy zaczęłam pisać skrypt do tego odcinka, pomyślałam sobie: „Zwariowałaś? W pierwszych punktach mówisz o tym, że ważny jest klient, nastawienie, produkt, strategia. Że trzeba słuchać, co do Ciebie mówią inni, a w czwartym będziesz obalać to wszystko?” Wszystko nie, ale trochę tak. Bo wiesz, co tak naprawdę najbardziej przeszkadza w zarabianiu pieniędzy? Brak czasu na podstawowe działania i myślenie o firmie. Pracujesz w domu, więc wielu osobom wydaje się, że nic nie robisz, a pieniądze lecą same z nieba. Przecież nie obowiązują Cię godziny pracy, możesz siąść do zadań w każdej chwili.

I dlatego proszą Cię o pomoc w zakupach, zaopiekowanie się dzieckiem, bo chore, czy podwiezieniem babci na cmentarz. A Ty jako ta dobra dusza nie umiesz odmówić. „Przecież jak raz posiedzę z zasmarkanym dwulatkiem, to się nic nie stanie.” Tylko że ten raz sprawi, iż staniesz się na zawsze opcją numer jeden. A dwulatki, wierz mi, chorują bardzo często. A jeszcze jak zarazi się od nich Twój trzylatek… szpital zamiast pracy w domu gwarantowany.

Podobnie jest z telefonami. „Przecież nie masz szefa nad sobą, to możemy spokojnie pogadać…” Szefa nie, ale pracę do wykonania owszem. I takie kilka telefonów dziennie (czy nawet w tygodniu) może skutecznie rozbić Twój dzień pracy.

No i w końcu klienci… piszą wieczorami, późnym popołudniem, w weekendy. Nie respektują tego, że masz swój dzień na rozwój, że chcesz pracować tylko 4 dni w tygodniu… 

Jeśli chcesz się skupić na pracy, zarabianiu pieniędzy i rozwoju, naucz się mówić nie. Na początku to może być trudne. No bo jak to… nie odebrać telefonu od teściowej. Odmówić spotkania najlepszej przyjaciółce. Nie wykonać zleconego na cito zadania. Wszyscy się obrażą! Ale uwierz mi, jeśli oddzwonisz po jakimś czasie, naprawdę nic się nie stanie! Jeśli sprawa będzie bardzo pilna, znajdą sposób, by się z Tobą skontaktować.

Pracując w domu jesteś w pracy! Kropka. I masz prawo poświęcać czas nie tylko na wykonywanie tasków dla klienta. W końcu to nie fabryka – jesteś przedsiębiorczynią, a nie pracownikiem na taśmie produkcyjnej. Musisz mieć czas na pracę. Musisz mieć czas na myślenie (tak!). Musisz mieć czas na odpoczynek.

Strasznie nie lubię słowa „musisz” swoją drogą. 

Ale naprawdę dobrze, byś zrozumiała to wszystko jako pierwsza i nauczyła tego innych 😉

Czasem zarabiania pieniędzy trzeba się nauczyć. Nie każdy wysysa tę umiejętność z mlekiem matki. Jest wiele czynników, które bardzo łatwo wprowadzają nas w tryb jestem zajęta, ale niestety nie chcą wyprowadzić z trybu ale niewiele z tego mam. Jeśli jesteś na takim etapie, że działasz, efekty są, ale jeszcze nie tak spektakularne jak byś chciała, zapraszam Cię na konsultacje. Pogadamy o tym, co można zrobić inaczej.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wiem, wiem, ufanie przeczuciom zamiast twardym dowodom, może Ci się wydać co najmniej dziwne, kiedy prowadzi się własną firmę. W końcu biznes to cyfry, a cyfry to twarde dane. Nie jakieś „widzimisię”, bo „komuś źle z oczu patrzy”. Tyle tylko, że czy tego chcesz, czy nie, jesteś homo sapiens i masz zdolność wyczuwania pewnych rzeczy. Nazwiesz to intuicją, czytaniem ludzi, przeczuciem, ale prawda jest taka, że nasza podświadomość często podpowiada nam, jak powinniśmy się zachować, od kogo trzymać się z dala, kogo unikać, a komu ufać bezgranicznie. A zatem kiedy i jak?

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

W dobie cywilizacji, badań, danych, researchów, naukowych wyjaśnień przestaliśmy ufać własnej intuicji. Zupełnie niesłusznie. Ona bowiem może Ci się bardzo przydać w „czytaniu klienta” już podczas pierwszej rozmowy.  Klient bowiem (Ty zresztą też) wysyła w Twoją stronę różne sygnały werbalne i niewerbalne. I jeśli coś mówi Ci, że nie powinnaś się pakować w tę relację, to prawdopodobnie masz dużo racji. W takim momencie zastanów się, co powoduje Twoje wahanie, czy jest to racjonalny argument („Boję się nowego wyzwania, nigdy tego nie robiłam”) czy coś, czego nie potrafisz do końca zdefiniować. Jeśli to drugie, bardzo możliwe, że chemia między Tobą a klientem nie gra albo… nie odczytujesz właściwie sygnałów. 

KIEDY WE WSPÓŁPRACY Z KLIENTEM POWINNA CI SIĘ ZAPALIĆ CZERWONA LAMPKA?

Kiedy zatem w tej współpracy powinna Ci się zapalić czerwona lampka? Przede wszystkim, dobrze przygotuj się szczególnie do pierwszej rozmowy z klientem. Nawet, a może, zwłaszcza kiedy jest ona prowadzona przez komunikator – wtedy trudniej właściwie odczytać sygnały.

Zamiast gorączkowo zastanawiać się nad tym, co powinnaś powiedzieć, o co zapytać, co zrobić, działaj zgodnie ze scenariuszem rozmowy i skup się na kliencie. Jeśli to możliwe, nagraj Wasze spotkanie, byś w razie potrzeby mogła przeanalizować jej poszczególne elementy. 

Co może i powinno wzbudzić Twój niepokój i stanowić sygnał alarmowy? Dziś omówię 5 takich rzeczy.

#1 KLIENT CIĘ NIE SŁUCHA

Podczas rozmowy z klientem czujesz, że jest on na maksa skupiony na sobie. W ogóle nie interesuje go, co masz mu do powiedzenia. Przerywa Ci w połowie zdania,  niby słucha, ale odpowiada totalnie nie na temat i wciąż słyszysz od niego „ja, mnie, mną, o mnie…”

Oczywiście spotkaliście się po to, by omówić jego sprawy, ale takie zachowanie klienta może być powodem do niepokoju i sygnałem, jak będzie wyglądała dalsza współpraca. Może ona być całkowicie niepartnerska – czyli taka, w której klient będzie Cię traktował jak bezosobową maszynkę do spełniania jego życzeń. Twoje zdanie (i ekspertyza) często nie będą miały żadnego znaczenia, bo on zawsze będzie wiedział lepiej.

Zastanów się, czy na pewno chcesz pakować się w taką relację.

#2 JESTEŚ ENTĄ OSOBĄ Z KOLEI, Z KTÓRĄ KLIENT WSPÓŁPRACUJE

Nie ma nic dziwnego w tym, że klient zmienia podwykonawcę, z którym współpraca nie spełnia jego oczekiwań. To normalne. Ty też nie chcesz płacić za coś, co jest niezgodne z zamówieniem. Jeśli jednak słyszysz od niego, że zmienia go piąty raz w ciągu ostatnich kilku miesięcy, może to być sygnał, że to oczekiwania klienta są „nie do spełnienia”. 

A jeśli jeszcze do tego w rozmowie słyszysz o „wszystkich partaczach, co myśleć nie potrafią”… uciekaj, gdzie pieprz rośnie. Niepochlebne wypowiadanie się o współpracy z innymi świadczy o samym kliencie. A z takim klientem nie chcesz na pewno współpracować. W końcu nie musisz znać wszystkich szczegółów tego, co „zostało spieprzone”. Wystarczy, że dowiesz się, czego klient oczekuje, prawda?

#3 POZNAJESZ WSZYSTKICH BYŁYCH PODWYKONAWCÓW Z IMIENIA I NAZWISKA

Fajnie jest wiedzieć, kto jest w biznesie kompetentny, a kto nie – w ten sposób unikasz rozczarowujących współpracy. Jeśli jednak zaczynasz pracę z nowym klientem i słyszysz od niego długie opowieści KTO i co zje$%^… miej się na baczności.

Już dawno wyleczyłam się z myślenia „Ja zrobię to lepiej”. W takich współpracach nie ma sentymentów – bardzo prawdopodobne, że będziesz kolejną osobą wymienioną z imienia i nazwiska jako partacz, jakich mało. Nie miej złudzeń, że miło uśmiechający się do Ciebie nowy partner biznesowy Cię oszczędzi. Jeśli tylko w Waszej współpracy coś pójdzie nie tak, na pewno usłyszysz kilka „zakulisowych zdań o sobie”. I nie będzie to miłe uczucie, zapewniam.

#4 KLIENT NIE SZANUJE TWOJEGO CZASU

Umawiasz się z klientem na półgodzinną rozmowę na temat Waszej potencjalnej współpracy, rezerwujesz sobie czas, dzwonisz do klienta i… okazuje się, że w czasie tej rozmowy mogłabyś ugotować dwudaniowy obiad z wymagającym deserem.

A to wszystko dlatego, że klientowi włączył się słowotok i… zupełnie nie potrafisz mu przerwać. Rozumiem doskonale, że w ciągu pół godziny trudno jest omówić wszystkie punkty współpracy, ale rozmowa wstępna jest rozmową wstępną – to na tę onboardingową powinnaś poświęcić znacznie więcej czasu.

Jeśli więc informujesz swojego potencjalnego klienta, że rozmowa wstępna to 30-minut omówienia jego najpilniejszych potrzeb, poznanie się i wyjaśnienie pierwszych wątpliwości, a potem zagryzasz palce z nerwów, bo na ten dzień miałaś inne plany… niech to będzie dla Ciebie sygnał ostrzegawczy.

Może się okazać bowiem (nie musi, ale jest to wysoce prawdopodobne), że klient nie będzie szanował Twojego czasu. Że będzie wymagał Twojej pełnej dyspozycyjności wtedy, kiedy on ma czas, w myśl zasady „płacę, wymagam”. I że nie będziesz sobie potrafiła z nim poradzić.

Chcesz tego?

#5 PIENIĄDZE NIE SĄ PROBLEMEM

Szczerze? Kiedy słyszę takie słowa, zapala mi się lampka alarmowa. Klient, który nie panuje nad swoim budżetem, może być… niewypłacalny. Ale nie tylko. Rzadko kiedy zdarza się tak, że ma forsy jak lodu i zapłaci Ci za Twoje wsparcie każde pieniądze.

Znacznie częściej (i wiem to niestety z doświadczenia), jak tylko dostarczysz fakturę, zaczną się problemy. Księgowa pojedzie na urlop, czas pracy będzie kwestionowany, nagle jej jakość i wartość też będzie nie do końca taka, jaką klient sobie wyobrażał…

Na jakie zdania uważać? Jak jesteś na początku swojej biznesowej drogi, masz prawo tego nie wiedzieć. Jeśli jednak słyszysz:

• „Jakoś się dogadamy”

• „Zapłacę, ile powiesz”

• „Wiesz, że nie będę tego pilnować”

… uważaj. Po prostu. Może to nie oznaczać nic, a może oznaczać niewypłacalność i finansowe kłopoty. Szczególnie jeśli nie rozliczasz się za swoją pracę z góry lub nie bierzesz zaliczki.

Jak się możesz pewnie domyślić, nie są to jedyne sytuacje, w których warto być bardziej czujnym niż zazwyczaj. Współpracując z wieloma klientami, nauczysz się rozpoznawać sygnały. Niestety, czasem może to być bolesna lekcja – każdy jednak spotyka się z takimi w biznesie. 

Dlatego posłuchaj tego podcastu jeszcze raz uważnie, zastanów się, jakie sytuacje wzbudzały do tej pory Twój niepokój i czy możesz coś do tej listy dopisać. A jeśli masz wątpliwości, chciałabyś je przegadać, skonsultować umowę podwykonawczą, zawsze możesz skorzystać z mojego wsparcia. Zapraszam Cię na konsultację. Na hasło LAMPKAALARMOWA masz 15% zniżki 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

PS Zapraszam Cię też do subskrybowania wakacyjnej serii podcastu „O klientach bez cenzury” – zabawnych historii, które pokazują, jak wychodzić obronną ręką z trudnych współprac.

OK, ostatnie zdanie mogło sprawić, że poczułaś się trochę jak na kozetce u terapeuty. Ale wiesz, właśnie wróciłam z mini urlopu (naprawdę mini, trwał zaledwie 3 dni), a już mam całą górę przemyśleń związanych ze współpracą z klientami. A szczególnie z tymi, związanymi z komunikacją i wzajemnymi relacjami.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Lubię traktować moich klientów po partnersku. Niezależnie od tego, czy świadczę dla nich usługi, czy prowadzę kursy lub warsztaty, czy może wspieram ich w procesie biznesowej zmiany. Wychodzę z założenia, że mam do czynienia z dorosłymi ludźmi, z którymi wymieniam się „dobrami”. Ja daję wiedzę, czas i doświadczenie, a w zamian otrzymuję wynagrodzenie. 

Jak się temu dobrze przyjrzeć, nie ma tutaj strony nadrzędnej, ani podrzędnej prawda? A jednak czasem spotykam się z sytuacją, słucham relacji moich klientek albo wręcz kursantek i wiem, że nie zawsze to tak działa. Czy zatem traktujesz swoich klientów po partnersku? Jak się o tym przekonać? Jak rozpoznać, że w tej relacji coś zostało zaburzone?

Z KLIENTEM ZA PAN BRAT

Kiedyś usłyszałam od jednej ze znajomych przedsiębiorczyń, że nie lubi, jak ktoś obcy pisze do niej lub mówi „na ty”, bo przecież świń z nim nie pasła. I od razu przypomniała mi się sytuacja sprzed lat dziestu, kiedy to razem z moją przyjaciółką z liceum zapoznawałyśmy ze sobą swoje rodzicielki. Dla nas oczywiste było, że podajemy sobie rękę i mówimy „cześć”. Tymczasem obie mamy wymieniły się sztywno nazwiskami (lub dwojga nazwiskami) i zaczęły sobie „paniować”. Brzmiało to dla mnie potwornie sztucznie i postanowiłam, że w dorosłym życiu nie chcę być „panią”.

Po latach nadal preferuję swobodny, wręcz amerykański styl komunikacji i bezpośrednie zwroty. Dlatego z większością moich klientów jestem na „ty” i nie lubię sztywnej korporacyjnej gadki. Stanowi ona pewnego rodzaju barierę, buduje dystans i sprawia, że czasem trudno jest o zachowanie partnerstwa w tym biznesie.

Oczywiście z drugiej strony warto uważać też na to, by nie spoufalić się z klientem za bardzo – kiedy relacja staje się zbyt swobodna, trudno jest o asertywność i zachowanie granic. W końcu znajomym, koleżankom czy kolegom znacznie trudniej jest odmówić, niż osobie, z którą łączą nas relacje wyłącznie biznesowe.

Partnerstwo nie wyklucza jednak

a) swobodnej komunikacji,

b) respektowania wzajemnych granic,

c) szanowania siebie nawzajem.

Dlatego jeśli obawiasz się, że bezpośredni zwrot „po imieniu” do klienta może zaprzepaścić zachowanie równowagi w Waszej komunikacji, od razu powiem Ci, że nie w tym leży główny problem. 

Problemem jest często to, co siedzi nam w głowie i… komunikacja.

KLIENT MA ZAWSZE RACJĘ

Jeśli jesteś osobą, która porzuciła etat po wielu latach pracy dla kogoś i założyła własną firmę, zapewne doskonale zrozumiesz to, o czym powiem za chwilę. Spotykam się bowiem z taką postawą u wielu osób, które były pracownikami – i tak też były traktowane. Często jako wyrobnicy w firmach, w których szef miał zawsze rację. 

Jeśli przez lata byłaś przyzwyczajona do tego, by słuchać poleceń przełożonego i wykonywać je bez kwestionowania, bardzo możliwe, że będziesz przenosić ten schemat na własną firmę. I robić wszystko, co klient sobie zamarzy. Nawet jak będzie to wysyłanie maila o 4 nad ranem. W weekend. W czasie Twoich wakacji. 

Dlaczego tak jest? Ponieważ w wielu przypadkach groźba utraty pracy była zbyt realna, by przeciwstawić się „poleceniu służbowemu”. Mam rację? Jeśli w Twojej firmie właśnie tak szefostwo stawiało sprawę, nic dziwnego, że teraz masz problem z traktowaniem klientów po partnersku. Zastąpiłaś sobie bowiem szefa klientem. 

Pamiętaj jednak, że to jest Twoja firma… to Ty jesteś teraz szefem i przełożonym w jednym. Pracownikiem trochę też. Swoim własnym. Prawda, że takie spojrzenie zmienia nieco perspektywę? Niestety bardzo trudno jest zmienić przyzwyczajenia, którym hołdowałyśmy latami. Wiem coś o tym. 

JAK SIĘ CZUJESZ NA MYŚL, ŻE MASZ ZA CHWILĘ ROZMOWĘ Z KLIENTEM?

Jednym z sygnałów, że coś mocno nie gra w relacji, jest Twoje podejście do rozmów z klientem. Jeśli na chwilę przed spotkaniem drżą Ci ręce, nerwowo przeglądasz notatki, a podczas rozmowy czujesz się „jak na cenzurowanym”, najprawdopodobniej sama siebie NIE stawiasz w roli partnera swojego klienta.

Zastanów się, co sprawia, że tak podchodzisz do spotkań. Czy to nie jest potrzeba „wyspowiadania” się ze wszystkiego i oczekiwania na pochwałę? Boisz się, że klient skrytykuje jakiś pomysł? Że coś mu się nie spodoba? Ma do tego prawo! Ty też masz prawo bronić swojego zdania (a także swojego czasu i wynagrodzenia – tak tylko przypominam). Dlaczego? Bo jesteście partnerami, którzy mają wspólny cel: sprawić, by biznes klienta się kręcił. I to jak najlepiej. Ale pracując z poszanowaniem swoich granic i respektując czasem rozbieżne zdanie.

NIE STAWIAJ SIEBIE NIŻEJ W HIERARCHII

Tymczasem masz poczucie, że potrzeby klienta są najważniejsze? 

Nie szkodzi, że pracujesz już 15 godzin, posiedzisz jeszcze te 3, bo klient prosił… Bo raport, bo pilny mailing, bo newsletter.

STOP. To bardzo dobra droga do tego, by dać sobie wejść na głowę. 

I nie mówię tego po to, byś na każdą prośbę klienta mówiła głośne NIE. Raczej byś zastanowiła się, czy to, czego od Ciebie wymaga, jest tym, na co się umawialiście. Czy ta praca w weekend nie powoduje u Ciebie dyskomfortu? Nie zaburza jakichś planów?

A może jest to czas, który miałaś spędzić z dziećmi? No, ale przecież klient prosi, to nie odmawiasz…

Poćwicz czasem asertywność i zobacz, jak poczujesz się z tym, że powiesz „OK, zrobię to w poniedziałek”. Za pierwszym razem poczujesz panikę, za drugim dumę, za trzecim powiesz „w środę” 😉

A tak serio… nie prowadzisz firmy, by spełniać czyjeś zachcianki. Prowadzisz ją, by wspierać, pomagać najlepiej jak umiesz – z poszanowaniem zasad.

Czujesz teraz, gdzie jest granica między byciem czyimś partnerem, a osobą, która wykonuje każde, najbardziej nawet absurdalne polecenie? Dbanie o swoje granice jest trudne. Zwłaszcza jeśli zostałaś wychowana na grzeczną dziewczynkę. Uwierz mi jednak, opłaca się… czasem warto nawet poświęcić jakieś zlecenie.

A jeśli jesteś po drugiej stronie barykady… jesteś klientem i słuchasz właśnie mojego podcastu, zastanów się: Czy podchodzisz do współprac z pozycji siły („Płacę niemałe pieniądze, to mi się należy”), czy mimo iż płacisz za usługę, widzisz w drugiej stronie partnera, a nie wyrobnika?

Do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Tak, dziś będę obalać tezę o byciu starszą panią. Zanim jednak zacznę, chciałabym opowiedzieć Ci pewną historię. Jak już wspomniałam, kiedy miałam 32 lata, poszłam na ostatnią w moim życiu rozmowę rekrutacyjną. Wcześniej przez niemal pół roku siedziałam w domu na bezrobociu i wysyłałam CV-ki, mając poczucie totalnej beznadziejności. Czułam, że jeszcze moment, a przekroczę tę magiczną granicę, że będzie mi wszystko jedno, czy zatrudnię się na kasie, czy może kopiąc rowy. Byle tylko znaleźć zajęcie. Dodatkowo czułam, że lata lecą, zmarszczek przybywa, a ja nie staję się coraz bardziej atrakcyjna. Zawodowo oczywiście. Wypadłam z rynku na dość długo – w moim ówczesnym mniemaniu – by poczuć, że jeśli nie teraz, to nigdy.

I z takim wspaniałym nastawieniem udałam się na rozmowę rekrutacyjną. Pamiętam, że było to jakoś zimą, z całą pewnością na ulicach leżał śnieg – tego jestem pewna na 100%, bo wysiadając z samochodu, wlazłam obutą w eleganckie szpilki stopą prosto w gigantyczną śnieżną zaspę. Co o sobie pomyślałam wtedy, to moje. W szpilkach zachlupotała mi woda, a ja udałam się na pierwsze piętro eleganckiej wilii, by spróbować się sprzedać.

Wyszło mi to chyba całkiem nieźle, bo pracę ostatecznie dostałam. A może zaważyło poczucie humoru, ponieważ w pewnym momencie rozmowy mój przyszły przełożony mało nie spadł z krzesła ze śmiechu… Kilka minut wcześniej zadał mi pytanie o to, dlaczego chciałabym zmienić swoją obecną sytuację zawodową. Popatrzyłam na niego, jakby się urwał z choinki, bo przecież od pół roku siedziałam na bezrobociu i nie była to wymarzona pozycja na start, ale ok… chce wiedzieć, to mu powiem. 

Przez 15 minut opowiadałam o swoich motywach, dotychczasowym doświadczeniu, aż w końcu chwytając się ostatniej deski ratunku, zakończyłam swoją wypowiedź zdaniem…

– …poza tym mam już 32 lata i za chwilę będę za stara na jakiekolwiek zmiany.

W pokoju zapanowała konsternacja. A potem nastąpił wybuch śmiechu i zapanowała ogólna wesołość:

– Tak, w tym wieku, to czas by było już trumnę szykować – usłyszałam. – A potem się w niej położyć i czekać aż nadejdzie jutro.

Teraz sama się uśmiecham na myśl o tym, jaka byłam głupia. Ale faktem jest, że niejeden, i nie dwa razy słyszałam już od moich klientek takie zdanie: „Boję się cokolwiek zmienić, bo jestem za stara”. Przekonanie, że po czterdziestce stajemy się niewidoczne na rynku pracy, nie bierze się niestety znikąd. Jak pokazują statystyki, kobiety w tym wieku znacznie trudniej znajdują zatrudnienie, a pracodawcy wolą młodsze kandydatki. I niech je sobie zatrudniają! A my, drogie panie, będziemy miały czas na to, by rozwijać swoją karierę zawodową na swoim. Bez żadnych zahamowań. 

Bo prawda jest taka, że kiedy kończysz trzydzieści kilka czy czterdzieści lat, to wcale nie jest za późno na zmianę. Według mnie jest to jeden z najlepszych momentów na to, by wreszcie odważyć się działać. W myśl zasady „życie zaczyna się po…” podpowiem Ci, dlaczego wiek 35+ jest bardzo dobrym momentem na to, by w końcu pomyśleć o zmianie. Oczywiście tylko, jeśli tak naprawdę jej pragniesz.

#1 ODCHOWANE DZIECI

W tym wieku rzadko kiedy jesteś mamą oseska. Znacznie częściej Twoje potomstwo ma już kilka lub nawet kilkanaście lat, powoli staje się coraz bardziej samowystarczalne, a Ty możesz nareszcie pomyśleć o sobie. Nie będziesz zarywać nocy, bo ząbkowanie. Nie będziesz odrywać się od pracy, bo maluch nie poszedł do żłobka i trzeba się nim zająć. 

Będziesz za to w domu, kiedy Twoje dziecko będzie kończyć lekcje i nie będzie ono potrzebowało korzystać z przepełnionej szkolnej świetlicy. 

#2 SPORE DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE

Nie jesteś już świeżakiem na rynku pracy. Masz zazwyczaj dobrych kilka, a nawet czasem kilkanaście lat doświadczenia i możesz na swojej wiedzy budować ekspertyzę. Zdążyłaś już zapewne zorientować się, w czym jesteś dobra i praca w jakiej branży sprawiałaby Ci przyjemność. Czas, by sięgnąć po swoje.

#3 WIESZ CZEGO CHCESZ

Po przynajmniej kilku latach pracy zawodowej możesz z czystym sumieniem powiedzieć, co Ci się w niej podobało, czym chciałabyś się zajmować, co Ci wychodzi, a co nie. Być może będziesz robić w życiu to samo, co do tej pory, a być może zajmiesz się kompletnie czym innym – Ty wybierasz. Czy to nie świetna perspektywa?

#4 WIESZ, NA CO NIE CHCESZ SIĘ GODZIĆ

Prawdopodobnie po kilku(nastu) latach pracy z niejednego pieca już chleb jadłaś i wiesz, czego w życiu również nie chcesz. Na co nie chcesz się godzić, co jest nie dla Ciebie, jakie zachowanie współpracowników czy szefa Ci nie odpowiada, a jakie zadania Cię nudzą. Może być tak, że przez kilkanaście lat zajmowałaś się zajęciem tak nudnym, że teraz z przyjemnością oddasz się prowadzeniu knajpy z sushi czy zarabianiu na trenowaniu psów. W Twoim życiu nie ma już miejsca na bylejakość. Chcesz z niego czerpać garściami.

#5 CORAZ MNIEJ PRZEJMUJESZ SIĘ TYM, CO MYŚLĄ INNI, A CORAZ BARDZIEJ WALCZYSZ O SIEBIE

Masz w nosie, czy komuś spodoba się Twój biznes czy też nie. Najważniejsze, że podoba się on Tobie. Że chcesz się spełniać w tej, a nie innej czynności. Nikomu nic do tego, bo nikt za Ciebie życia nie przeżyje, nie będzie płacił Twoich rachunków, czy zmagał się z codziennością. Im jesteś starsza, tym bardziej jest Ci obojętne, co ludzie powiedzą. Ważne, co o sobie samej myślisz Ty.

Przyznaj, czy słuchając tych słów, nie poczułaś czasem ekscytacji na myśl, że możesz zawalczyć o swoje zawodowe ja? Jeśli tak, a nie do końca wiesz, co z tym zrobić, zapraszam Cię na godzinną konsultację. Porozmawiamy o Twoich zawodowych planach, możliwościach i sposobach na ich realizację. Pracujesz na etacie i chcesz to zmienić? To świetnie, bo ja wiem, jak Ci pomóc w transformacji i przejściu z pracy dla kogoś na własną działalność. 

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Tak, prowadzenie firmy nie wygląda jak na zdjęciu na Instagramie. Jedna z najstarszych prawd tego świata. A my nadal łapiemy się na tę iluzję. Odczepię się na chwilę od wizji basenu i drinka z palemką, by pokazać Ci jeszcze wyraźniej coś bardziej przyziemnego. Na zdjęciu widzisz przedsiębiorczynię, która siedzi na tarasie lub balkonie, na stoliczku przed nią stoi gorące latte albo lemoniada z cytryną, fancy laptop… Na jej ustach uśmiech nr 6. Jest szczęśliwa. Jest kobietą sukcesu. Chcesz mieć podobnie. Tylko dlaczego do Twojego latte wpadają muchy, słońce odbija się od ekranu laptopa, bardziej Cię wkurzając i oślepiając, niż powodując szeroki uśmiech?

Bo praca na swoim to nie idealna fotka na Insta. To nie tylko zabawna rolka czy filmik na YouTube. To praca, mierzenie się z wątpliwościami, godziny testów, lata nauki… Czy to jest rozczarowujące? Zależy jak na tę sytuację popatrzeć. To prawdziwe życie. I ma swoje ogromne zalety. Możesz zrobić przerwę, wyjść na balkon, napić się lemoniady w środku dnia i żaden szef nie będzie marudził o zaległe raporty i zestawienia.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

DLACZEGO POJAWIA SIĘ UCZUCIE ZWĄTPIENIA?

Bo oglądając, Instagram chcemy wierzyć, że da się pracować kilka godzin dziennie i mieć z tego satysfakcję i pieniądze. Rzadko jednak kiedy uświadamiamy sobie (nasz umysł zwyczajnie to wypiera), że zanim do takiej sytuacji dojdzie, trzeba miesięcy (a czasem lat) pracy, włożenia wysiłku w poukładanie systemu, sprawdzenia go, przetestowania, wprowadzenia poprawek, dostosowania do rynkowych zmian.

Brzmi jak orka na ugorze? Bo czasem tak jest. I stąd biorą się wątpliwości. Uwierz mi, jeśli tak masz, to znaczy, że wszystko jest z Tobą OK. Masz prawo wątpić. Masz prawo kwestionować. Biznes ma prawo nie iść tak, jak sobie zaplanowałaś. Wpływa na niego zbyt wiele czynników, by zawsze było idealnie i pod linijkę. A to, że u kogoś wszystko wygląda pięknie… nie, nie zawsze tak jest. Widzisz tylko ten ułamek rzeczywistości, którą ktoś chce Tobie pokazać.

A my, ludzie, nie lubimy przyznawać się do tego, że coś nie wychodzi. Że mamy wątpliwości. Nie lubimy okazywać słabości. Powiedzieć, że od roku nie wiemy, co dalej, że klienci odchodzą, a z tymi, co zostali, wcale nie mamy ochoty pracować. Tak, tak również bywa.

Przyznam Ci się, że mnie takie uczucia zwątpienia dopadają regularnie. Głównie w momentach, kiedy finanse nie spinają się tak, jak założyłam. Albo gdy jestem zmęczona, bo pracuję od 6 rano do 23. A przecież jako swoją własna szefowa miałam pracować tylko kilka godzin dziennie…

CO POSZŁO NIE TAK?

Najczęściej wina leży po stronie błędnych założeń. I zbyt wysokich wymagań względem samej siebie. Za dużych oczekiwań. I chęci przyspieszenia tego, co powinno toczyć się w swoim tempie. 

Wtedy dopada mnie frustracja. I takie poczucie, że… kurczę, można inaczej, szybciej, lepiej, a ja nie wykminiłam jeszcze, jak to zrobić. Czasem czuję, że wracam do punktu wyjścia. Że wszystko, na co pracowałam, przepadło. Bo na przykład wybuchła pandemia i zmieniły się warunki zewnętrzne. Albo wojna. Albo jeszcze coś innego.

Na początku odcinka obiecałam, że podpowiem Ci, co zrobić w takich sytuacjach. Jak sobie poradzić z wątpliwościami i poczuciem „jestem beznadziejna”. Jak… jak to mówią – odpieprzyć się od siebie 😉

#1 PO PIERWSZE – ODPOCZNIJ

Kiedy coś idzie nie tak, często mamy tendencje do zajeżdżania się. Wymyślania koła na nowo. Szukania nowych sposobów. Samobiczowania się, że nie idzie i że nie potrafimy wymyślić sposobu, który działa. 

W takim momencie potrzebny jest… dystans. I odpoczynek. Wyciszenie galopujących i negatywnych myśli. 

Mnie dobrze robi kontakt z naturą. I sport – zajechanie się do granic na innym polu. Kiedy po treningu czołgam się do szatni na drżących nogach, ostatnia rzecz, o jakiej myślę to biznes. Raczej szukam sposobu, jak przetrwać, dojechać do domu, wziąć prysznic i iść spać 😉 Następnego dnia budzę się z otwartym umysłem.

#2 PO DRUGIE – PRZYPOMNIJ SOBIE, JAKI MIAŁAŚ CEL

Co w ogóle chciałaś osiągnąć, zakładając firmę. Czy wiesz, że działając tu i teraz, na bieżąco gasząc pożary, odpowiadając na zirytowane maile klientek, tracimy z oczu cel, dla którego założyłyśmy firmę? Serio. I nie pamiętamy już, dlaczego miało być wspaniale. Dlaczego chciałyśmy tego swojego kawałka biznesu.

Zamknij oczy i przypomnij sobie… o co chodziło?

#3 PO TRZECIE – PRZYWOŁAJ UCZUCIE, KTÓRE TOWARZYSZYŁO MYŚLI O ZAKŁADANIU FIRMY

A jak już sobie przypomnisz… przywołaj uczucie, które towarzyszyło Ci na początku drogi. Poczuj na nowo tę ekscytację. Nie zmęczenie, nie frustrację, nie wątpliwości. Ekscytację i radość, że robisz coś dla siebie. Że działasz, masz nowy projekt. Jesteś panią swojej firmy.

#4 PO CZWARTE – ZREWIDUJ SWOJE DZIAŁANIA I UŁÓŻ PLAN… NA NOWO

Jeśli coś idzie nie tak, to znaczy, że w Twoich założeniach jest jakiś błąd. Znajdź go i postaraj się wyeliminować. Zrewiduj to, co robisz. Zobacz, co sprawia Ci radość, a co męczy do granic. Sprawdź, czego już nie chcesz w swojej firmie. Co tak bardzo Ci nie pasuje – i znajdź alternatywę. Ułóż plan na nowo i zacznij go wdrażać z lekkością w sercu.

#5 PO PIĄTE – ZNAJDŹ KOGOŚ, KTO BĘDZIE CIĘ W TYM WSPIERAŁ

Kto powie Ci: „Jest super, idź w to i nie zastanawiaj się dłużej” albo wręcz przeciwnie, zatrzyma Cię hasłem „Ej, stara, to nie działa. Nie tędy droga.” Kogoś, kto będzie Ci życzliwy. Komu tak samo będzie zależało na Twoim sukcesie jak Tobie samej. 

Może to być mentorka, może być koleżanka-przedsiębiorczyni, a może cała grupa wsparcia. Ważne jest, by mieć przy sobie osobę, która realnie oceni Twoje działania. Bez emocji, które często towarzyszą Tobie samej.

Tak, wiem, to nie są żadne magiczne sposoby (chociaż działają). Przeczytasz o nich w wielu miejscach – właśnie dlatego, że są skuteczne. Czasem tylko my mamy problem, by się zatrzymać i sprawdzić, co poszło inaczej, niż zakładałyśmy. I dlatego Ci o nich dziś przypominam. Bo łatwo jest się zapętlić i wpaść w pułapkę wiecznej zajętości, ciągłej zmiany, wymyślania sobie od najgorszych…

To nie dziś. Dziś bądź dla siebie wyrozumiała. I serio znajdź kogoś, kto będzie Cię wspierał 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Prowadzenie firmy ma to do siebie, że nic nie jest dane raz na zawsze. A zwłaszcza klient. Przekonałam się o tym kilkukrotnie. Ostatni raz w połowie lutego, kiedy to nagle część moich klientów całkowicie wstrzymała swoje działania promocyjne z uwagi na wojnę na Ukrainie. Inni wykorzystali ten moment, by powiedzieć mi, że odchodzą. Jeszcze inni przestali się odzywać w ogóle i do dziś mam z nimi sporadyczny kontakt. Ci, którzy pozostali, działali systematycznie i głównie ich działania sprawiły, że Pretty Well Done nie padło na ryjek. 

Głównie, bo jednak w utrzymaniu pozycji pionowej pomogło kilka innych aktywności, które w tym czasie podjęłam. Jeśli od Ciebie też czasem odchodzą klienci, posłuchaj, jak możesz sobie z tym poradzić.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

DLACZEGO KLIENT REZYGNUJE ZE WSPÓŁPRACY

To, że klienci odchodzą, jest całkowitą normą w biznesie. Kończą się projekty, kończą się wspólne tematy, czasem wyrastasz z jakiejś współpracy i sama podejmujesz decyzję o rozstaniu. Bywają jednak momenty, że tych „odejść” jest więcej i wtedy naprawdę trudno jest zachować spokój. Pal licho, jeśli prowadzisz firmę sama, masz puchatą poduszkę finansową i jesteś odpowiedzialna jedynie za siebie. Gorzej, kiedy za Twoimi działaniami stoi zespół, a Ty czujesz się odpowiedzialna za jego losy.

W ostatnich latach miałam kilka fal takich rezygnacji ze współprac lub tymczasowego zawieszenia wspólnych działań. Można powiedzieć: Był czas przywyknąć. Ale nie, kiedy budżet zaczyna się chwiać, zachowanie zdroworozsądkowego myślenia bywa trudne. Co robić, gdy na koniec miesiąca od połowy swoich klientów słyszysz: Na razie mamy inne plany… ? Dziś powiem Ci o 7 krokach, które możesz podjąć.

#1 ZASTANÓW SIĘ NAD PRZYCZYNĄ TEJ DECYZJI

Klienci odchodzą z jakiegoś powodu. Czasem są to przyczyny wewnętrzne – na przykład przestaje być Wam ze sobą po drodze. Czasem jednak są zupełnie niezależne od tego, co robisz i jak działasz. Klientowi może przestać się spinać budżet, sam może mieć mniej zleceń albo… przychodzi globalny kryzys (wojna, pandemia) – w takich sytuacjach nic dziwnego, że postanawiają ciąć koszty.

#2 POROZMAWIAJ Z KLIENTEM I ZAPYTAJ O JEGO DECYZJĘ

Nie potrafisz dojść przyczyny? Zapytaj. Porozmawiaj z klientem. Dowiedz się, jakie są jego motywacje. Być może będziecie mogli nadal współpracować, ale w ograniczonym zakresie. Albo na innych warunkach. Z każdej sytuacji jest wyjście. Zanim je jednak znajdziesz, musisz wiedzieć, dlaczego znalazłaś się w punkcie, w którym jesteś aktualnie.

#3 POMYŚL, CO MOŻESZ ZMIENIĆ W SWOIM DZIAŁANIU

Może być tak, że wina leży również po Twojej stronie. Zastanów się, co możesz zmienić w swoim działaniu, by klient zaufał Ci na nowo. A jeśli to nie ten case… zaproponuj klientowi inne formy współpracy. Jeśli do tej pory był zadowolony z Waszych wspólnych działań, a na jego decyzję wpływa czynnik zewnętrzny, postarajcie się wspólnie rozwiązać ten temat. Nie pal za sobą mostów i nie mów: Mam to gdzieś. Przecież to nieprawda 🙂

#4 CZY NA PEWNO DALEJ CHCESZ PRACOWAĆ W TEN SPOSÓB?

Zastanów się, czy na pewno dalej chcesz robić to, co robisz – być może wypaliłaś się, a klienci przestali widzieć efekty. To też może być jeden z powodów, dla których klienci odchodzą. Nie czują zaangażowania z Twojej strony. Jeśli przez ostatnie kilkanaście miesięcy robiłaś wciąż te same projekty, nic dziwnego, że masz dość. A klient to czuje. Dla niego jego firma jest jak dziecko, które Ty wychowujesz, bo trzeba. A nie dlatego, że chcesz. Nic dziwnego, że szuka innej superniani. 

Być może to czas na zmiany… w tym, co robisz?

#5 POSZUKAJ NOWYCH ZLECEŃ

Najprostsze z możliwych rozwiązań. W zasadzie wciąż powinnaś mieć oczy otwarte na nowe okazje i współprace. Kto wie, co przyniesie jutro 🙂

#6 ZMODYFIKUJ SWOJE DZIAŁANIA

Zatrzymaj się na chwilę i przemyśl swoją aktywność. Może to idealny czas na modyfikację działań. Albo zmianę strategii, nowy biznesowy projekt, pomysł, który od dawna odkładasz na moment, kiedy będzie trochę czasu. No to właśnie ten czas nadszedł. Bierz się do działania.

#7 NIE PANIKUJ

To w zasadzie powinien być pierwszy punkt. I najważniejszy. Wiem, powiesz, łatwo mi mówić… wcale nie. Na samym początku opowiedziałam Ci dlaczego. Ode mnie też odchodzą klienci. Ja również rezygnuję ze współprac. I od czasu do czasu wsłuchuję się w siebie i zadaję sobie pytanie, czy jeszcze chcę to robić.

Dlatego nie panikuj. Strach jest złym doradcą. Lepiej w takim momencie porozmawiać z kimś, kto zna biznesowy świat od podszewki. A przynajmniej dość dobrze. Trochę lepiej niż Ty. Posłuchaj, co ma Ci do powiedzenia.

Utrata zlecenia, zmiana klienta, zmiana sposobu działania to normalna kolej rzeczy w momencie, gdy jesteś właścicielką firmy. Każda z nas przeżywa takie momenty. Każda czasem wątpi. Głowa do góry i szukaj rozwiązania. Jestem pewna, że leży gdzieś niedaleko.

A jeśli potrzebujesz wsparcia w znalezieniu zleceń, polecam Ci jeden z moich flagowych kursów – „Gdzie ci klienci”. Dowiesz się z niego wszystkiego, co powinnaś wiedzieć na temat procesu pozyskiwania klienta w sieci. W kolejnych 6 modułach opowiadam:

✔ Kim jest klient idealny.

✔ O tworzeniu ofert — wszystko, co musisz wiedzieć o ofertach, które zachwycają klientów.

✔ Jak nie stracić potencjalnego klienta — podsumowanie rozmowy i follow up.

✔ Umowa z klientem — jak napisać ją dobrze oraz dlaczego oprócz umów warto zawierać kontrakty.

✔ Gdzie szukać klientów.

✔ Jak wyceniać swoje usługi.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

PS Zapraszam Cię też do subskrybowania wakacyjnej serii podcastu „O klientach bez cenzury” – zabawnych historii, które pokazują, jak wychodzić obronną ręką z trudnych współprac.

Dziękuję 🙂

Właśnie zapisałaś się na moją listę — dziękuję za zaufanie.

Przed Tobą jeszcze jeden krok — potwierdź proszę swój zapis i odbierz listę narzędzi. Gdyby mail nie trafił do skrzynki odbiorczej, sprawdź też foldery Spam i Oferty 🙂

Od dziś przez 9 dni będziesz ode mnie otrzymywać inspirujące maile 😉

Na przykładzie zawodu Wirtualnej Asystentki pokażę Ci, jak realizować swój cel od pomysłu do happy endu.

Dziś będzie naprawdę krótko. Może zaledwie kilka minut. Bo motywacja to coś, co się ma lub nie. I tyle. Możesz się ze mną oczywiście nie zgodzić, ale mam na to mnóstwo dowodów. Jeśli nie jesteś wystarczająco zmotywowana, żaden argument nie przekona Cię do zmiany. Serio. Żadne obniżki, bonusy, przeceny itp. Żadne nagrody i inne cuda na kiju. Ale starczy jeden dobry argument i działasz. Niezależnie od wszystkiego.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

SKĄD SIĘ BIERZE MOTYWACJA DO DZIAŁANIA?

W weekend przed świętami koleżanka napisała do mnie: „Odpalamy grupę fitnessową, spotkania na Zoomie, 30 minut treningu, palimy dupska. Wchodzisz w to?” Palenie dupska przemówiło do mnie najbardziej. Może w końcu nie będzie wstyd założyć krótkich spodenek. Odpisałam: „Wchodzę”. Odpowiedź przyszła po 2 minutach: „Ekstra. Widzimy się w świąteczną sobotę o 7 rano”.

Ale jak to…

W święta?

W święta to się je serniczek.

W sobotę??

Przecież to dzień wolny!

O 7 rano???

O 7 rano normalni ludzie śpią.

A potem starczył rzut oka w lustro. W sobotę o 7 rano byłam zwarta i gotowa. Dupsko boli mnie do dziś po tym treningu, a minęły dopiero 4 dni. Co więcej, po drodze, w świąteczny (!) poniedziałek, zrobiłyśmy kolejny trening. I absolutnie tego nie żałuję, bo moja motywacja do pracy nad sobą jest gigantyczna.

Podobnie było ze zmianą pracy. Przez 10 lat bujałam się z tym „co by było gdybym miała firmę”, ale wystarczyło kilka dobrych argumentów, bym w 2 godziny opracowała plan działania. Co więcej, ten finansowy był najmniej ważny, bo nie wiedziałam jeszcze do końca, ile na tym swoim zarobię. Wiedziałam, ile potrzebuję. Ale ile chcę (a apetyt rośnie w miarę jedzenia, wiadomo) ni hu hu…

Dlatego jeśli ktoś na propozycję współpracy, kursu, mentoringu, biznesowego wsparcia mówi mi: „Nie mam czasu. To nie ten moment. To za drogo…” nie namawiam. Widać jeszcze nie jest dość zmotywowany. Jak będzie i będzie chciał pracować ze mną, znajdzie sposób. Wygospodarowanie 30 minut dziennie na pracę nie jest zadaniem ponad siły. Cenę za wsparcie czy programy zawsze można rozłożyć na raty… Najważniejsza jest motywacja. I decyzja, że chcesz działać. Wejść w to bikini do lata, nauczyć psa siedzieć w samotności, zmienić zawód i założyć firmę. 

Pytanie, czy na pewno chcesz?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina