„Nie potrzebujesz nic więcej poza laptopem i dostępem do internetu” – załóżmy, że jest to prawda. Ale tylko częściowa. Moim zdaniem taki komunikat jest bardzo dużym uproszczeniem, które sprawia, że za prowadzenie firmy biorą się osoby totalnie do tego nieprzygotowane. Komputer mają, no mają. Łącze internetowe… wiadomo, chociażby hotspot z telefonu. No to mamy wszystko, można otwierać własną działalność. Żeby to wszystko było takie proste… 

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Żeby założyć firmę, potrzebujesz przede wszystkim pomysłu i umiejętności. Poświęcam temu tematowi cały duży moduł w moim kursie dla początkujących przedsiębiorczyń „(Mam) pomysł na firmę”. Duży, ponieważ ten temat naprawdę jest obszerny. Powinnaś wiedzieć, co chcesz robić, kto jest Twoim klientem, dookreślić niszę i całe te nudne podstawy, bez których firma co prawda zaistnieje, pytanie tylko w jakiej formie i na jak długo.

JEŚLI CHCESZ, BY TWOJA FIRMA STAŁA SIĘ MAŁYM IMPERIUM, NIE MOŻESZ POMINĄĆ PODSTAW

Serio. To się cholernie mści. 

Potrzebujesz więc nie tylko laptopa i internetu, ale przede wszystkim umiejętności i wiedzy. Na temat tego, co chcesz robić i jaki masz na swój pomysł strategię. Bez tego możesz skończyć jak wiele innych przedsiębiorczyń – startując z działalnością, która nie ma przyszłości. I długimi miesiącami frustrować się, że nie ma klientów, nie ma zleceń, nie ma z czego żyć. 

Tego nie chcemy.

Drugi niezbędny element to finanse. I o ile do założenia działalności być może rzeczywiście wystarczą umiejętności, laptop i internet, to do jej prowadzenia już niekoniecznie. Na samym początku bowiem (potem też, ale na początku szczególnie) firma generuje przede wszystkim koszty. Bardzo często przez pierwsze miesiące w ogóle się w niej nie zarabia.

Niemyślenie o finansach, to proszenie się o guza. 

Być może nie potrzebujesz nie wiadomo jak wypasionego sprzętu. Być może łącze, które posiadasz, w zupełności Ci wystarczy, ale to nie wszystko. Nawet jeśli nie prowadzisz biznesu, w którym na przykład tworzysz produkty, nie potrzebujesz pieniędzy na towar, na wytworzenie przedmiotu, który będziesz potem sprzedawać, będziesz potrzebowała minimum pieniędzy na start.

Na legalne oprogramowanie (nie wszystko da się zrobić w bezpłatnych aplikacjach, a nawet jeśli to bywa to uciążliwe), na księgową, na programistę, który zrobi Ci stronę internetową, na szkolenia itp. Oczywiście na samym początku da się wszystko obejść i zrobić samodzielnie. Możesz poświęcać długie godziny na przeszukiwaniu internetu, by znaleźć niezbędne informacje (zamiast wziąć udział w kursie, w którym w kilka tygodni nauczysz się wszystkiego od praktyka). Możesz samodzielnie prowadzić księgowość, czy zrobić sobie stronę. Ba, zdradzę Ci nawet, że wcale nie potrzebujesz strony, by oferować klientom usługi. Ale o tym może innym razem.

Co jednak jeśli okaże się, że te pieniądze są Ci potrzebne? Że program, z którego chcesz korzystać, kosztuje kilkaset złotych. A tych programów w sumie warto by było mieć kilka…

ILE PIENIĘDZY POTRZEBUJESZ NA CO DZIEŃ, PROWADZĄC FIRMĘ?

Przede wszystkim, zanim w ogóle przejdę do tematu, skąd te pieniądze wziąć, musisz wiedzieć, ile ich potrzebujesz?

• Jakie będą Twoje realne koszty, które będziesz ponosić co miesiąc?
• Ile pieniędzy potrzebnych jest na inwestycje (kursy, sprzęt, księgowa itp.)?
• Ile na poduszkę finansową?

Poduszka finansowa jest zabezpieczeniem dla Twojej działalności. W bardzo dużym skrócie są to pieniądze, które są potrzebne na to, by Twoja firma przetrwała 3-6 miesięcy (w ideale 12) bez dochodów, bez zleceń. Ile tych pieniędzy potrzebujesz – ponownie, trzeba to policzyć.

Co trzeba wziąć pod uwagę przy tych kalkulacjach?

• Przede wszystkim codzienne życie – koszty bieżące: jedzenie, opłaty, abonamenty, telefon, paliwo itp.,
• Po drugie – koszty cykliczne: lekarz, ubezpieczenia, wakacje,
• Po trzecie – inwestycje. O tym, dlaczego warto inwestować we własną działalność, mówiłam w 127 odcinku podcastu,
• Po czwarte – nieprzewidziane wydatki.

Szczegółowo omawiałam ten temat w rozdziale drugim mojej książki „Rzuciłam pracę i co dalej” – polecam go szczególnej analizie. 

Policzyłaś? Dużo wyszło? Zastanawiasz się, czy zakładanie firmy ma w ogóle sens? Spokojnie. Zastanówmy się…

SKĄD WZIĄĆ PIENIĄDZE NA PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI

Możliwości wbrew pozorom jest całkiem sporo. Nawet jeśli nie masz bogatego męża czy wujka w Ameryce, z całą pewnością jest ich przynajmniej kilka. Przede wszystkim idealnie byłoby sfinansować działalność z oszczędności. Ale umówmy się, życie jest dalekie od ideału i nie każdy je ma. A nawet jeśli ma, to niekoniecznie chce od razu wszystko inwestować. Poszukajmy więc innego sposobu.

#1 Rodzina, znajomi, przyjaciele

Drugim najprostszym sposobem jest po prostu pożyczenie pieniędzy od rodziny. Ewentualnie znajomych czy przyjaciół. Osobiście nie polecam, bo nie lubię długów, ale być może masz w rodzinie kogoś, kto dysponuje wolnymi środkami, które mógłby Ci pożyczyć na krótki okres czasu? Jeśli tak, śmiało korzystaj.

#2 Kredyt w banku

Tak, banki udzielają kredytów początkującym przedsiębiorcom. Ktoś mógłby powiedzieć, że zaczynanie firmy od długów to proszenie się o kłopoty, ale uwierz mi, wiele firm korzysta z tych rozwiązań. Warto więc rozejrzeć się dookoła.

#3 Dotacje z Urzędu Pracy / Urzędu Marszałkowskiego / Unii

Świetnym sposobem na zdobycie inwestowania na własną firmę są dotacje z różnego rodzaju instytucji. Zazwyczaj zaspokajają one pierwsze potrzeby początkującego przedsiębiorcy. Minusem jest gigantyczna papierologia oraz to, że często te programy realizowane są w określonych terminach – może się okazać, że w Twoim urzędzie, województwie będą dopiero za kilka miesięcy.

#4 Wspólnik-inwestor

Możesz też rozważyć spółkę z drugą osobą (lub osobami), które wniosą do niej wkład pieniężny. Ty dajesz know how, oni inwestują środki. To rozwiązanie stosowane jest nieco rzadziej, ale daję znać, że jest taka możliwość.

#5 Aniołowie biznesu

Jeśli widziałaś kiedykolwiek program Dragons’ Den, zapewne wiesz, kim są Aniołowie biznesu. To osoby, które inwestują w firmy całkiem spore kapitały, licząc, że po kilku latach firma odniesie sukces i da im zysk. Ponownie… wszystko zależy od rodzaju działalności, jaką prowadzisz. Przy zwykłych usługach raczej się to nie sprawdzi, ale opcja jest.

#6 Odłożenie pieniędzy

To jest sposób, który wybrałam sama. Niełatwy, długotrwały, ale w ostatecznym rozrachunku sprawia, że nie jesteś od nikogo zależna i możesz w całości decydować o swoim biznesie samodzielnie. To, jak długo będziesz odkładała pieniądze, w dużej mierze zależy od Twoich potrzeb (ponownie: trzeba policzyć) oraz od źródeł finansowania. Mnie zajęło to pół roku.

Jak widzisz, tych sposobów jest całkiem sporo, a i tak idę o zakład, że nie wymieniłam wszystkich możliwości. Zakładając firmę, warto naprawdę mocno rozejrzeć się dookoła. W końcu rzetelny research to jedna z podstawowych umiejętności każdego przedsiębiorcy. Im więcej będziesz wiedziała na dany temat, tym mniej Cię zaskoczy.

O tych i innych zaskoczeniach mówię szerzej na kursie „(Mam) pomysł na firmę” – druga edycja startuje w połowie kwietnia i już dziś zapraszam Cię do niej bardzo serdecznie. Dodam tylko, że warto zajrzeć dziś, ponieważ do jutra kurs jest w promocyjnej cenie, a dla tych którzy dołączą do końca marca, przewidziałam atrakcyjny bonus.

Jeśli uważasz ten odcinek za wartościowy, podziel się nim z innymi. 

Życzę Ci pięknego tygodnia…

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Skąd w ogóle ten wstęp o dziecku? Ano stąd, że własna firma to zawsze jest takie nasze piccolo bambino. Oczko w głowie. I dlatego też, że te porównania firmy do dziecka często naprawdę mają sens. Tak samo tworzysz, kształtujesz, wychowujesz… Tak samo zarywasz noce. Tak samo rwiesz włosy z głowy. Tak samo puchniesz z dumy, gdy przynosi szóstki. Niezależnie od tego, czy będą to te w dzienniku, czy 6 zer na koncie. Nie pokuszę się o podsumowanie, które cieszą bardziej. Nie o dzieciach jednak będzie dzisiejszy podcast. Dziś słów kilka o początkach działalności. I o tym, jak podejść do niej z głową.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

KIEDY NIE MASZ POCZUCIA BEZPIECZEŃSTWA, NIE JESTEŚ KREATYWNA

Pracujesz na etacie. Być może nie. Ale jeśli nie, to wyobraź sobie, że tak. Pracujesz więc na etacie. Osiem godzin dziennie plus dojazdy. 5 dni w tygodniu. Być może nawet lubisz to, co robisz. A być może wcale nie. Ja lubiłam. Trochę denerwowali mnie ludzie, ale na szczęście tylko niektórzy. To, co denerwowało znacznie bardziej, to fakt, że nie widziałam dla siebie większych perspektyw. W zasadzie w żadnej z firm, w których pracowałam. Zawsze też marzyłam o tym, by mieć coś swojego. Własną firmę. Na początku było to marzenie o tłumaczeniach, potem o fotografii, copywritingu… 

Pierwszą działalność założyłam z przypadku w 2011 roku. Nawet przygotowywałam się dość intensywnie do jej otwarcia, ale z perspektywy czasu widzę, że zupełnie nie byłam na ten krok gotowa. Zrobiłam w niej zresztą wszystko dokładnie na odwrót, niż powinnam. Najpierw była więc firma, potem sprzęt, na końcu oferta, a potem zaczęłam gonić w piętkę. Bo okazało się, że zleceń jest niewiele. Tak niewiele, że koszty zaczynały mnie zjadać. I bardziej skupiałam się na tym, by przetrwać, niż by stworzyć coś, co przyda się moim klientom. Zabijała mnie codzienność.

Tak może się stać w zasadzie z każdą działalnością, jeśli nie podejdziemy do niej z głową. Co to znaczy z głową? To znaczy, jeśli nie zbudujemy jej solidnych podstaw. Trzymając się metafory dziecka… jeśli nie przygotujesz wyprawki, nie zabezpieczysz podstawowych potrzeb maleństwa, ale też nie zadbasz o siebie i swoją kondycję – początki macierzyństwa będą dla Ciebie udręką. Własna działalność ma tę jedną przewagę nad macierzyństwem w tym przypadku, że można ją odwiesić na kołek. Bycia rodzicem niekoniecznie. Ale i tak pozostaje niesmak.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO PROWADZENIA FIRMY?

Jak więc widzisz, zbudowanie podstaw jest kluczowe. Tyle tylko, że są one tak wielowymiarowe, że spora grupa osób zwyczajnie się gubi. Zwłaszcza jeśli wcześniej pracowała na etacie i o części rzeczy związanych z prowadzeniem firmy nie ma pojęcia. Trzeba bowiem zadbać nie tylko o stronę formalną (umowy, księgowa, forma prawna, rozliczenia, podatki, ZUS-y itp.), ale też o sferę klienta (produkty, usługi, grupa docelowa, nisza, oferta, kanały komunikacji, marketing, promocja) i – jakże często pomijaną, a według mnie kluczową – mentalną stronę prowadzenia firmy. 

Oznacza to ni mniej, ni więcej pracę nad przekonaniami, nad pewnością siebie, nad wątpliwościami, które nas dopadają, nad myślami „nie nadaję się” i tymi „nikt ode mnie nie kupi”, „przecież i tak nie mam nic do zaoferowania”, „inni mają lepszą ofertę”. Tak, gdyby mnie ktoś zapytał, co jest najważniejszym fundamentem prowadzenia firmy, powiedziałabym bez wahania, że jest to strona mentalna. Wszystko inne da się wypracować, jeśli natomiast na tej płaszczyźnie nie będzie grało, niestety może się okazać, że nie nadajesz się do prowadzenia firmy. Co więcej… to, co myślisz o sobie, swoim produkcie, własnej firmie, Twoje przekonania są najtrudniejsze do zmiany.

No i jeszcze pozostaje jeszcze jedna bardzo ważna kwestia – finanse i inwestycje. One też muszą się zgadzać.

NIE ZAKŁADAJ FIRMY, JEŚLI NIE MASZ KLIENTÓW

Tak, żeby finanse się zgadzały, musisz mieć klientów. I tutaj dochodzimy do sedna. W tytule tego odcinka napisałam bowiem „Nie zakładaj firmy, jeśli nie masz stałych klientów”. Ktoś mógłby powiedzieć: Ale jak to? Czy to właśnie nie powinno być na odwrót? Najpierw firma, potem klienci? 

Z mojego punktu widzenia, nie. I już tłumaczę Ci dlaczego. Nie musisz zakładać działalności, by zarabiać pieniądze. Legalnie oczywiście. Jest co najmniej kilka sposobów zarabiania pieniędzy bez etatu i bez własnej firmy. Niekoniecznie wygodnych na dłuższą metę, ale grunt, że jest taka możliwość.

Co więcej, z całego serca będę Ci odradzać zakładanie firmy, jeśli nie masz choć kilku stałych mniejszych klientów (lub 1-2 większych). I regularnych comiesięcznych dochodów. Mówimy tutaj oczywiście o sytuacji, gdy własna działalność jest Twoim jedynym źródłem zarobkowania. I gdy nie masz ogromnego zaplecza finansowego. Dlaczego?

Ponieważ założenie firmy wiąże się od razu z kosztami jej prowadzenia. Opłacaniem księgowej, podatków, składek na ubezpieczenie społeczne i innych kosztów zależnych od rodzaju prowadzonej przez Ciebie działalności. A jeśli nie masz stałych dochodów, może się okazać, że a) nie będziesz miała z czego pokryć kosztów, b) będziesz się stresować tą sytuacją tak bardzo, że prowadzenie firmy przestanie być przyjemnością.

Dlatego z całego serca będę namawiać Cię na to, byś najpierw dobrze się przygotowała do założenia działalności. A jednym z elementów przygotowania jest zdobycie zleceń. Stałych i powtarzalnych. Tak, byś miała comiesięczny w miarę stały wpływ na konto. 

Jakie są pozostałe elementy? O tym będę opowiadała między innymi na dzisiejszym webinarze „Jak założyć firmę i zarabiać w niej pieniądze”. Zapraszam Cię na niego serdecznie! Nawet jeśli już założyłaś działalność i jesteś na początku drogi. Sprawdź, czy nie musisz zweryfikować swoich założeń.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

PS Zapraszam Cię też do subskrybowania wakacyjnej serii podcastu „O klientach bez cenzury” – zabawnych historii, które pokazują, jak wychodzić obronną ręką z trudnych współprac.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Przez ostatnie 5 lat przeprowadziłam dziesiątki, jak nie setki rozmów z przedsiębiorcami, którzy myśleli o zatrudnieniu wirtualnej asystentki. Rozmawiałam z właścicielami i właścicielkami jednoosobowych działalności, mniejszych i większych firm, a także z osobami, które… jeszcze pracowały na etacie. Tak, tak… i już myślały o zatrudnieniu podwykonawców. Poziom ich wiedzy o wirtualnej asyście był przeróżny. Jedni słyszeli, że taki zawód istnieje, inni już wcześniej współpracowali z WA, jeszcze inni nie mieli pojęcia, ale znajomi przedsiębiorcy powiedzieli im, że warto…

To co, na pewno warto, to przygotować się do takiej wstępnej rozmowy. W końcu zanim podejmiesz z kimś współpracę, warto go nieco poznać. Niby jako przedsiębiorca jesteś na uprzywilejowanej pozycji, bo to wirtualna asystentka przedstawia Ci swoją ofertę, ale możesz być pewien, że Ciebie również nie ominą pytania. Rozmowa z wirtualną asystentką to nie jest typowa rozmowa rekrutacyjna. Rozmawiasz z przedsiębiorcą równym sobie. Kimś, kto też prowadzi firmę. I docelowo ma pomóc Tobie w prowadzeniu własnej. 

Co zatem powinieneś wiedzieć? Jak przygotować się do takiej rozmowy? O co pytać? Dziś powiem Ci o trzech najważniejszych rzeczach, o których nie można zapomnieć. Jest ich oczywiście znacznie więcej – jeśli chcesz poznać cały proces rekrutacyjny, polecam Ci moją książkę „Zrobiłam biznes i co dalej”. Opisuję w nim krok po kroku, jak zatrudnić wirtualną asystentkę, której za 2 miesiące nie będziesz chciał zastąpić nową 😉

Tymczasem przechodzimy do szczegółów.

CO TAK NAPRAWDĘ CHCESZ ODDELEGOWAĆ?

Nie ma nic gorszego niż przedsiębiorca, który nie ma pojęcia, do czego mu w ogóle potrzebne wsparcie. Tak, są tacy. Przychodzą i mówią: To pani ma mi powiedzieć, do czego mogę pani potrzebować. Hmm… To tak, jakbyś poszedł do salonu samochodowego i powiedział: Chcę auto.

Jakie auto? 

Duże?

Małe?

Rodzinne?

Terenowe?

Sportowe cabrio?

A może limuzynę?

Jak będziesz go używał i do czego tak naprawdę jest Ci potrzebne?

Zanim więc umówisz się na wstępną rozmowę z potencjalną prawą ręką, zadaj sobie pytanie, jakie zadania chcesz oddelegować. I nie, nie musisz znać całej oferty świata wszystkich wirtualnych asystentek. Ale na pewno wiesz, jakie zadania w Twojej własnej firmie niekoniecznie muszą być wykonywane przez Ciebie, prawda? A jeśli potrzebujesz podpowiedzi, polecam Ci artykuł o tym, jak wirtualna asystentka wspiera przedsiębiorców.

Przeczytaj go, a następnie postępuj zgodnie z tym schematem:

• Zrób listę zadań, którymi się zajmujesz.
• Wykreśl te, do których Twoja osoba jest niezbędna.
• Zobacz, jakie zostały zadania. Prawda, że spokojnie możesz powierzyć je komuś innemu?

Idąc na spotkanie z taką listą w ręku, masz już punkt zaczepienia. Teraz pozostaje tylko zweryfikować, czy osoba, z którą się umówiłeś/-aś potrafi te zadania wykonać. Warto jednak pamiętać o jeszcze jednej rzeczy:

WIRTUALNA ASYSTENTKA TO NIE MASZYNA DO WSZYSTKIEGO

W tym miejscu jednak chciałabym przestrzec Cię przed bardzo częstym błędem, jaki popełniają przedsiębiorcy. Wirtualna asystentka nie jest maszyną do wszystkiego, pisałam o tym w artykule „Jaka jest różnica między wirtualną asystentką a Thermomixem”. Owszem, ma bardzo często szerokie umiejętności (i znajomości), ale jeśli przyszło Ci do głowy, że zatrudniając ją, pominiesz zatrudnianie innych specjalistów – może się okazać, że bardzo się rozczarujesz.

Wirtualna asystentka to specjalista. Od ogarniania chaosu i robienia porządków w Twojej firmie. Dzięki niej zadania są wykonywane szybciej, masz poczucie, że ktoś czuwa nad tym, co się w Twojej firmie dzieje i koordynuje pracę innych specjalistów.

Celowo podkreślam fakt, że nawet korzystając ze wsparcia WA, będziesz potrzebować prawdopodobnie innych ekspertów. Grafików, copywriterów, osoby tworzące strony internetowe. Dlaczego? Ponieważ wirtualna asystentka nie musi znać się na wszystkim. Musi natomiast wiedzieć, gdzie znaleźć specjalistów, którzy będą wykonywać dla Ciebie dalsze zadania.

Mówię o tym, ponieważ nader często spotykam się z opinią, że WA powinna być człowiekiem do wszystkiego. Nie. Powinna wiedzieć, jak pomóc. A czy zrobi to osobiście, czy podpowie Ci, kogo zatrudnić… stawiałabym na to drugie.

JAKI MASZ BUDŻET?

Skoro już mamy podstawy, czas na konkret.

Trzecia rzecz, o której powinieneś pomyśleć, zanim przystąpisz do rozmów z wirtualną asystentką, to budżet, jakim dysponujesz. Ile pieniędzy możesz miesięcznie przeznaczyć na współpracę z wirtualną asystentką? Nawet jeśli nie wiesz, czy będzie się ona z Tobą rozliczać godzinowo czy zadaniowo oraz ile kosztuje jej godzina pracy, oszacuj, ile maksymalnie jesteś w stanie zapłacić za wsparcie. Na start. 

Dzięki temu osoba, z którą będziesz rozmawiać, będzie mogła podpowiedzieć Ci, co w takim budżecie możecie zdziałać.

Pamiętaj też, że dzięki wsparciu WA zyskasz czas na działania strategiczne dla Twojej firmy. I będziesz mógł pozyskać nowego klienta lub stworzyć nowy produkt. Ta inwestycja na pewno się opłaci. Mówi się wręcz, że pierwszą osobę powinno się zatrudnić do zespołu w momencie, gdy jeszcze nie jesteś na to gotowy.

I w sekrecie podpowiem Ci, że na wsparciu wirtualnej asystentki możesz naprawdę wiele oszczędzić. Czasu, stresu, energii, rozmów z osobami, z którymi wcale nie masz ochoty rozmawiać. Dodam też na drugie ucho, że tak do końca oszczędzać się nie opłaca.

PODSUMOWANIE

Przedstawiłam Ci 3 główne rzeczy, które warto wiedzieć, przygotowując się do rozmowy z kandydatką na Twoją prawą rękę. Jest ich oczywiście więcej. Pisałam o nich nie tylko w książce „Zrobiłam biznes i co dalej”, ale też podpowiadałam w bezpłatnym e-booku „6 rzeczy, które powinieneś wiedzieć, zanim zatrudnisz wirtualną asystentkę”. Polecam Ci obie te pozycje serdecznie.

A jeśli nadal masz wątpliwości, nie wiesz, jak przeprowadzić rekrutację, potrzebujesz wsparcia w tym procesie, możemy o tym porozmawiać podczas konsultacji.

Życzę Ci dobrych wyborów!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Długo zastanawiałam się, jak opowiedzieć Ci dziś o tym, co mi w duszy gra. Wszędzie dookoła jesteśmy aktualnie bombardowani informacjami o tym, co dzieje się na Ukrainie. To bardzo zaburza spokój, czy tego chcesz, czy nie. Zresztą mam wrażenie, że od kilkunastu miesięcy, jak nie dłużej, żyjemy w ciągłym stresie i zadając sobie pytanie: Co dalej?

Zastanawiałam się, czy kolejny podcast o tym, że sytuacja nie jest prosta i trzeba być gotowym na zmiany, jest dobrym rozwiązaniem. Jednak trudnych tematów nie da się uniknąć. To zapewne nie pierwszy i nie ostatni kryzys, z jakim masz i będziesz miała do czynienia w swojej firmie. Dlatego dziś kilka słów o tym, jak działać, kiedy trudno jest skupić się na pracy.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Zanim jednak przejdę do sposobów na radzenie sobie z pracą w stresie, pozwolę sobie na małą refleksję. Kiedy pracowałam na etacie, największą „katastrofą”, jaką mogłam sobie wyobrazić, była myśl o tym, że otrzymam wypowiedzenie. Serio, jakoś inne rzeczy kompletnie nie przychodziły mi do głowy. Zresztą przez ponad 10 lat pracy dla kogoś przeżyłam tak wiele zmian firm, że zetknęłam się chyba z każdym możliwym kryzysem zmiany pracy. 

PROWADZENIE FIRMY W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH

Pracowałam w firmach, które były likwidowane, sprzedawane innym spółkom, w których wynajdowano mi jakieś tam stanowisko, bo prezes koniecznie chciał mnie zatrzymać w firmie „na wszelki wypadek” (takie trochę piąte koło u wozu, ale opłacane za dupogodziny). Wbrew pozorom ta ostatnia sytuacja nie była wcale dobra i odbiła mi się mocno czkawką, ale o tym opowiem może innym razem.

Nigdy jednak nie musiałam radzić sobie z dylematami właściciela firmy, który:

• Musi zwalniać pracowników.
• Nie ma za co zapłacić wynagrodzeń.
• Musi podnieść morale pracowników, by w ogóle byli w stanie skupić się na pracy.

Po przejściu na swoje zrozumiałam, że prowadzenie firmy to nie tylko słodkie „robię to, na co mam ochotę”, ale też radzenie sobie w sytuacjach kryzysowych. Każdych. Począwszy od małego kryzysu, gdy zachoruje Ci dziecko i musisz nieco pozmieniać grafik, poprzez kryzysy odchodzących klientów, czy konieczność całkowitego przeorganizowania pracy, kiedy na horyzoncie pojawiła się pandemia.

Jednak zmiana sposobu działania, grafiku, poszukiwanie nowych klientów to tylko jedna strona medalu. Druga ma podłoże znacznie głębsze i trudniejsze do opanowania – jak poradzić sobie z zadaniami, pracą dla klientów, sprzedawaniem, marketingiem, promocją, gdy kryzys dopada Ciebie. 

Paraliżujący strach, niemożność skupienia się na pracy, chęć ciągłego scrollowania internetów – to tylko ułamek uczuć, które dopadły mnie w zeszłym tygodniu, gdy dotarła do nas informacja o wojnie na Ukrainie. Pierwsze uczucie, które mnie dopadło, to niedowierzanie. O takich rzeczach przecież czytamy tylko w książkach od historii. Jeszcze nie dalej jak kilka dni temu rozmawialiśmy z mężem o tym, jak głupim trzeba by być, żeby wypowiedzieć teraz komuś wojnę. A jednak… Potem pojawił się strach. O męża, o synów, o to co będzie dalej. Zaczęłam czytać, weryfikować, szukać informacji, które byłyby prawdziwe. Nie było w ogóle mowy o tym, bym mogła się skupić na pracy. A ta przecież sama się nie zrobi.

I właśnie taki moment w prowadzeniu firmy jest jednym z najtrudniejszych. Kiedy praca jest, są deadline’y, a Ty zupełnie nie możesz skupić się na działaniu.

JAK RADZIĆ SOBIE Z BRAKIEM SKUPIENIA

Wiem, że podobnie jak ja miało wiele osób. Strach, obawa, niedowierzanie – a w tym wszystkim praca, od której nie do końca można sobie wziąć urlop. W takich sytuacjach mnie najlepiej pomaga działanie.

Po pierwsze, wiem doskonale, że dopóki nie zaspokoję potrzeby zdobycia wiedzy na temat tego, co się dzieje na świecie, moje myśli będą uciekały. Dlatego nie walczę z tym. Daję sobie czas na przeczytanie, przeanalizowanie, odczuwanie.

Po drugie, skupiam się na działaniu. To od zawsze jest mój sposób na kryzys. Przy gwałtownych kryzysach domowych mam najlepiej wysprzątane mieszkanie na świecie i upieczoną tonę ciasteczek. W innych sytuacjach zatapiam się w projektach i pracy. Pod jednym warunkiem – muszę mieć pewność, że moja rodzina jest bezpieczna.

Po trzecie, odpuszczam. Odpuszczam trudniejsze zadania (w tym tygodniu zrezygnowałam z lunchu nowego projektu) czy nowe projekty. Skupiam się na tym, co tu i teraz.

Po czwarte, dbam o głowę. Bieganie, joga, czas z rodziną, czytanie, lekkie filmy – w takich momentach wracamy do tego, co pomaga nam się odstresować. U mnie to jest w dużej mierze kontakt z naturą i czytanie. Plus na pół łkiendu ugrzęzłam w kuchni. Gotowanie też zajmuje myśli.

Wiem, że czasem trudno jest wybrać, co robić dalej. To, co mogę Ci podpowiedzieć – jeśli masz problem z działaniem, bo przeżywasz trudny czas, rób pakiet minimum. Na resztę przyjdzie czas potem.

CZY WYPADA…

Kilka osób pytało mnie ostatnio, czy wypada w takich sytuacjach, gdzie np. cały świat skupia się na pomocy Ukrainie, promować swoje produkty i dalej działać jak gdyby nigdy nic. Zapewniam Cię, że nie da się „jak gdyby nigdy nic”. Ale niestety nie dam Ci tutaj jasnej odpowiedzi. Musisz sama rozważyć, co jest dla Ciebie priorytetem. Mogę Ci jednak powiedzieć jedno – bardzo podobne pytania pojawiały się, gdy zaczęła się pandemia. 

Czy pracować dalej, kiedy na świecie szaleje śmiercionośny wirus? Kiedy umierają ludzie? Kiedy panika chwyta za gardło… Pandemia trwa już ponad 2 lata… nie wyobrażam sobie jako przedsiębiorca zawiesić na ten czas działań na kołek. Moja firma już dawno przestałaby istnieć.

Kolejna rzecz… pracując, zarabiasz. A zarabiając, możesz pomóc większej liczbie osób, niż gdy będziesz się sama zastanawiać, jak przetrwać.

Jak ja działam? Jak do tej pory, choć niektóre projekty przesunęłam o tydzień-dwa, może dłużej. A jednocześnie skupiam się na tym, jak mogę pomóc innym. Dla mnie to najlepsze rozwiązanie. 

Niezależnie od tego, jakie Ty wybierzesz – pamiętaj, że w tej całej układance Ty też jesteś ważna. Twoje zdrowie psychiczne, fizyczne, poczucie bezpieczeństwa. Bez tego nie pomożesz nikomu innemu.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Dziś cofniemy się trochę w omawianiu tematów freelancerskich do początków. Mianowicie chciałabym opowiedzieć Ci o pomysłach na własną firmę. Być może należysz do tych szczęściar, co mają bardzo jasno sprecyzowaną wizję siebie jako przedsiębiorczyni. Jeśli tak jest, musisz uwierzyć mi na słowo – nie każdy tak ma. Spora grupa kobiet myśli o swojej firmie, ale rezygnuje z pomysłu, ponieważ nie wie, co mogłaby robić. Albo odwrotnie, ma tak wiele pomysłów na siebie, że ostatecznie nie realizuje żadnego. Jeśli te ostatnie zdania z kolei opisują Ciebie, posłuchaj…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Zamknij oczy i wyobraź sobie własną firmę. Co widzisz? Wielkie przestronne biuro na dwudziestym piętrze drapacza chmur? A może siebie biegającą z aparatem fotograficznym po plaży. Albo leżącą w łóżku z laptopem przy boku i tworzącą teksty? Niezależnie od tego, jaki obraz pojawił się właśnie przed Twoimi oczami, kluczowe jest, czy masz wizję? 

Nie? Ale nadal masz silne pragnienie, by założyć swoją firmę? W takim razie posłuchaj, podpowiem Ci 3 sposoby na to, jak doprecyzować swoje marzenia i przekuć je w cele.

CO UMIESZ ROBIĆ NAJLEPIEJ?

To pytanie zadaję bardzo często moim klientkom, które przychodzą na konsultacje lub sesje mentoringowe. Z Twoich umiejętności bowiem bardzo łatwo może ukształtować się pierwsza specjalizacja.

Zadaj więc sobie pytania:

• W czym jestem dobra?
• Co najbardziej lubię robić?
• W jakim obszarze ludzie proszą mnie o radę?
• Jak postrzegają moje umiejętności inni?

O to ostatnie możesz nawet zapytać innych. Bardzo prawdopodobne, że jak pozbierasz te informacje, okaże się, że wymarzony zawód masz podany niemal na tacy. Nadal nie jesteś pewna, co robić?

ZASTANÓW SIĘ, Z CZYM MIERZĄ SIĘ INNE OSOBY

Jakie mają problemy, wyzwania dnia codziennego i nie tylko.

Bardzo prawdopodobne, że jesteś stała obserwatorką mediów społecznościowych i bywalczynią grup na Facebooku czy LinkedInie. Być może udzielasz się na specjalistycznych forach, masz hobby czy zainteresowania, które wypełniają Twój wolny czas. 

Jeśli tak jest, z całą pewnością obserwujesz ludzi i ich problemy. Być może nawet od czasu do czasu doradzasz im w jakimś obszarze. Czy myślałaś o tym, by z tej wiedzy uczynić swój zawód? Tak, wiem, że to jest dość niekonwencjonalne podejście, bo nie wychodzimy wprost od Twojej ekspertyzy, ale zobacz, że tak czy inaczej wszystko się do niej sprowadza.

Ktoś ma problem, Ty masz na ten problem rozwiązanie. Całkiem możliwe, że osób z podobnymi problemami będzie więcej – być może właśnie w ten sposób ukształtuje się Twoja nisza… Zastanów się, zrób sama ze sobą burzę mózgów, zobacz, w czym jesteś dobra i jak możesz pomóc innym.

Nadal czujesz, że to nie ten trop?

ZRÓB RESEARCH I ZAINSPIRUJ SIĘ

Nie wiem, czy słyszałaś już historię mojej działalności i tego, jak stwierdziłam, co chcę w życiu robić. Ten pomysł co prawda potem ewoluował kilka razy, ale rzeczywistym przyczynkiem do założenia przeze mnie firmy był… trochę przypadek.

Pomogło surfowanie w sieci. Podobnie jak Ty bardzo mocno marzyłam o tym, by założyć swoją firmę, być wolną i niezależną. Nie miałam tylko pomysłu na siebie. Myślałam o fotografii, tłumaczeniach, rachunkowości, zarządzaniu projektami, copywritingu, karierze blogerki… jak widzisz, miałam na siebie co najmniej kilka pomysłów. Żaden (oprócz fotografii) nie wszedł w fazę realizacji. To znaczy, owszem, od czasu do czasu robiłam tłumaczenia czy pisałam teksty na zamówienie, ale przy żadnym z tych zawodów nie zatrzymałam się na dłużej.

Do czasu, gdy podczas codziennej internetowej prasówki nie trafiłam na artykuł o wirtualnej asyście. I to było jak uderzenie obuchem w głowę. To chcę robić! – pomyślałam. I przeszłam do realizacji.

Jeśli nie masz pomysłu na siebie, rozejrzyj się dookoła. Zobacz, co robią inni. Czy któryś z tych zawodów Cię nie zafascynuje, nie sprawi, że Twoje serce zabije mocniej, że pomyślisz: To i nic innego. Zainspiruj się! A potem zrób research i sprawdź, co w tym zawodzie piszczy, z czym go się je i czy rzeczywiście jest dla Ciebie.

BOISZ SIĘ PROWADZIĆ FIRMĘ SAMODZIELNIE

Są osoby, które bardzo chciałyby założyć firmę, ale boją się, ze nie podołają. Rozwiązaniem dla nich może być… partnerstwo. Być może realizacja samotnie projektu „firma” rzeczywiście nie jest dla Ciebie, ale już prowadzenie działalności z kimś pod rękę okaże się zbawieniem. Przeanalizuj, pomyśl, zastanów się…

A jeśli już wiesz, co chciałabyś robić, ale jeszcze nie wystartowałaś, mam do Ciebie prośbę. Poniżej znajdziesz link do ankiety dla osób, które dopiero startują na swoje. Pomoże mi ona dopracować kurs „(Mam) pomysł na firmę”, którego druga edycja już niebawem.

Mogę liczyć na Twoją opinię?

>> WYPEŁNIJ ANKIETĘ

Z góry bardzo dziękuję i do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Dziś odcinek z cyklu: szefowie-wrogowie, czyli jak zatruć życie, a przynajmniej utrudnić pracę swojej asystentce. Z przymrużeniem oka, oczywiście. Jak już wspomniałam, przez lata stałam po tej asystenckiej stronie barykady. Miałam wielu szefów, jeszcze więcej klientów i dziesiątki, jak nie setki osób, które mniej lub bardziej rościły sobie prawo do dysponowania moim czasem. Każdym. Także tym wolnym. Czasem również tym w nocy. SMS-y o dziwnej porze, domaganie się odpowiedzi w weekendy, foch, że nie chcę się spotkać w niedzielę, by obgadać biznes, maile o czwartej nad ranem… to była całkowita norma. Mea culpa. Trochę ich do tego przyzwyczaiłam, o czym za chwilę. 

Jakiś czas później sama zaczęłam zatrudniać podwykonawców. I pomna tego, co przeszkadza mi najbardziej w byciu bierną stroną delegowania, starałam się nie popełnić tych błędów. Nie zawsze mi to wychodziło, przyznaję z ręką na sercu. Dlatego tym bardziej wiem, że warto się postarać, by druga strona miło wspominała współpracę z Tobą. Ale do brzegu…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

akiś czas temu nagrałam podcast dla przedsiębiorców. Opowiedziałam w nim o 13 grzechach głównych, które mogą sprawić, że żadna asystentka (i podwykonawca też), nie będą chcieli z klientem rozmawiać. Od tego czasu minęło kilka miesięcy, a ja wciąż słucham o tym, że niektóre przyzwyczajenia klientów ciężko zmienić. Wiem o tym niestety doskonale. Tym trudniej, jeśli a) nie jesteś świadom błędów, które popełniasz; b) nie zależy Ci na ich zmianie. A tak po prawdzie powinno zależeć, bo dzięki temu możesz ułatwić życie innym i sprawić, że chętniej będą chcieli realizować projekty wspólnie z Tobą.

Dziś zatem opowiem o 7 błędach w delegowaniu zadań, które popełniają przedsiębiorcy. Na koniec tego odcinka wspomnę natomiast o drastycznym środku zaradczym, który musiałam wprowadzić, by zyskać trochę oddechu i spokoju ducha. Gotowa? To zaczynamy.

#1 KLIENT-HELIKOPTER JEST GORSZY NIŻ RODZIC-HELIKOPTER

Nie wiem, czy słyszałaś o pojęciu rodzica-helikoptera. To taki rodzaj rodzicielstwa, który nie pozwala nam spuścić dziecka na moment z oka. Nawet jeśli ma ono już czterdzieści lat i potrafi całkiem sprawnie samo podciągać spodenki. Niestety niektórzy klienci przenoszą ten rodzaj troski na zatrudnianych przez siebie podwykonawców. Jednym zdaniem: zlecają, a potem wiszą nad delikwentem, co chwilę wrzucając dobre rady, sprawdzając, co zostało zrobione, dopytując i nie dając przestrzeni na wykonanie zadania.

Na Thora! Zatrudniasz specjalistę! Serio. Przekazałaś zadanie, ustaliłaś procedurę (bo ustaliłaś, prawda?) i sposób raportowania, daj drugiej stronie w spokoju wywiązać się ze zobowiązania. Inaczej to, że ucieknie od Ciebie z krzykiem, jest więcej niż pewne. Klientom-helikopterom poświęciłam zresztą cały rozdział mojej książki „Zrobiłam biznes i co dalej”. Polecam ku przestrodze.

#2 DELEGOWANIE ZADAŃ TO NIE ZABAWA W CZAT NA GADU-GADU

Nic chyba nie irytuje bardziej niż zwyczaj traktowania maila jak czatu. Chcesz oddelegować zadanie? Skup się! Spisz w JEDNYM mailu wszystkie wytyczne, informacje, niezbędne linki, hasła, wskazówki, grafiki i wyślij to do swojego podwykonawcy. Dosyłanie co chwilę nowych informacji „bo coś Ci się jeszcze przypomniało”, a już nie daj Thor pięcioma kanałami, sprawi, że zadanie będzie rozpoczynane 1000 razy, a Zleceniobiorca w końcu zwariuje ze szczęścia i nadmiaru informacji. A dodatkowo nie będzie miał w ogóle pewności, która wersja zlecenia jest właściwa i czy może już zaczynać pracę, czy może jeszcze coś Ci się przypomni.

Jeden mail. Może być długi jak tasiemiec, ciężki jak hipopotam, ale niech będzie jeden. Potrzebujesz coś uzupełnić? Zrób to tym samym kanałem (chyba że wcześniej ustalicie to inaczej).

#3 ZASADY SĄ PO TO, ŻEBY JE ŁAMAĆ

Być może, ale reguła ta nie dotyczy zlecania zadań. Jeśli poczynisz ze swoją asystentką, z podwykonawcą jakieś ustalenia, trzymaj się ich. Zlecasz mailem? Nie wysyłaj informacji za każdym razem innym kanałem. Nie wiadomo, który potem traktować serio. 

Twoja asystentka nie pracuje w weekendy? Poinformowała Cię o tym wcześniej? Uszanuj to! Nie zasypuj jej skrzynki mailowej, nie bombarduj na Messengerze, What’s Appie czy sms-em. Jestem w 100% przekonana, że zobaczy Twoją wiadomość, siadając do pracy i na nią odpowie. Przypominając jej w kółko, że wysłałaś maila, a potem jeszcze wiadomość, a w ogóle to jest to już kolejny SMS i zero odpowiedzi, zniechęcisz ją do siebie. I wzorem pań urzędniczek wciśnie teczkę z Twoją sprawą pod cały stosik zaległych wiadomości 😉

Na początku współpracy ustalcie zasady. I niech każdy z Was się ich trzyma. Możesz mi wierzyć, będzie się przyjemniej pracowało.

#4 TWÓJ GŁOS BRZMI ZNAJOMO

Od jakiegoś czasu obserwuję jeden bardzo niepokojący trend – nagrywania na Messengerze wiadomości, by przekazać zlecenie. Rozumiem pokusę. Nagranie wiadomości głosowej jak na dyktafonie jest wygodne. Możesz to zrobić, nawet jadąc samochodem. Jest jednak wygodne wyłącznie dla Ciebie. Druga strona nie ma już wcale tak lekko.

Po pierwsze, wiadomości na Messengerze się gubią. Serio. Można je przeoczyć. Można przypadkowo otworzyć i o nich potem zapomnieć, bo już będą „odhaczone”. Po drugie, te nagrane głosowo są totalnie niewyszukiwane! Co mam na myśli? Bywa, że w trakcie wykonywania zadania chce się wrócić do jakiejś wskazówki czy informacji. Kiedy masz zwyczaj nagrywania wiadomości głosowych, pamiętaj, że druga strona traci potem mnóstwo (!) czasu na odszukanie tej informacji. I nie zawsze masz pewność, że ją znajdzie. Serio-serio.

Jeśli więc zlecasz ważne zadanie – zrób to mailowo. I tekstem pisanym. Ułatwisz życie innym.

#5 STRATEGIA? CZY TO W OGÓLE JEST JAKAŚ STRATEGIA?

Zlecasz zadanie. Ustalasz plan działania. A druga strona przechodzi do realizacji. Po czym… zmieniasz zdanie. I tydzień później przesyłasz nowy plan. A po kilku dniach kolejny. Wycofujesz się z zadań, zasypujesz nowymi, masz pretensje, że czegoś nie ma… generujesz chaos!

Stop. Zastanów się, czy gdyby ktoś Tobie tak zlecał, umiałabyś się w tym odnaleźć? Ja wiem, że kreatywne umysły myślą wielotorowo. I to jest piękne! Ale od czasu do czasu warto poskromić tę galopadę myśli i doprowadzić coś do końca. Serio!

A przynajmniej poczekać z oddelegowaniem, aż pomysł ułoży Ci się w głowie. Nie ma nic gorszego dla powodzenia projektu, jak jego twórca, działający w totalnym chaosie. Potrzebujesz burzy mózgów? Nie deleguj! Zastanów się, zderz swój pomysł, powiedz o nim na głos, przedyskutuj. A dopiero potem wprowadź w życie.

#6 PROCEDURY NIE SĄ PO TO, BY UTRUDNIĆ CI ŻYCIE

Wiem, są nudne do bólu.

Wiem, nikomu nie chce się ich tworzyć. Lepiej działać z myślą „jakoś to będzie”.

A jednak… bardzo ułatwiają życie! Wszystkim.

Wyobraź sobie, że wprowadzasz nową osobę do zespołu. Czy nie lepiej byłoby odesłać ją do gotowego dokumentu, zamiast spędzać wiele godzin na wdrażaniu i tłumaczeniu zadań w kółko od podstaw?

A jeśli podwykonawcy w Twojej firmie się zmieniają. I ciągle trzeba wprowadzać kogoś nowego? Tracisz na tym swój cenny czas! Czas, w którym mogłabyś zdobyć nowe intratne zlecenie czy zrealizować ciekawy projekt.

Przemyśl to 🙂

#7 MOJE MYŚLI SĄ TAJNE PRZEZ POUFNE

Osoba, z którą pracujesz, ma za zadanie wspierać Cię w codziennych działaniach. Jak ma to zrobić, jeśli nie przekazujesz jej ważnych informacji? Nie podzielisz się terminem urlopu, prowadzonego webinaru czy pomysłu na nowy produkt. A potem nagle żądasz od niej 100% dostępności, ponieważ przez 2 miesiące będziesz robić launch nowego produktu. Launch, o którym wiedziałaś już od pół roku, ale… jakoś zapomniałaś wspomnieć.

Jeśli chcesz wsparcia innych osób, musisz zacząć wymagać najpierw od siebie. Przyjrzyj się swojemu stylowi delegowania. Czy któryś z powyższych grzeszków nie dotyczy też Ciebie? Czy Twoja prawa ręka nie sygnalizowała Ci czasem, że coś jest nie tak? A jeśli nie, to kiedy ostatnio rozmawiałaś z nią o tym, jak Wam się razem pracuje?

Może to już czas?

PROGRAM NAPRAWCZY – NIE CZEKAJ, AŻ TWOJA ASYSTENTKA GO WDROŻY

Na początku odcinka obiecałam Ci powiedzieć o pewnym drastycznym programie naprawczym, który wdrożyłam. Przez pierwsze miesiące pracy przyzwyczaiłam niestety moich klientów do tego, że jestem dla nich dostępna zawsze i wszędzie. To był błąd, ponieważ straciłam cały czas wolny. Pracowałam z wieloma osobami. Część z nich na weekend wyłączała komputery, część niestety wręcz przeciwnie. Zasypywała mnie wiadomościami, smsami, informacjami na messengerze. I oczekiwała odpowiedzi. A nawet jeśli nie, ja czułam przymus odpowiadania. Było to dla mnie bardzo stresujące. 

Wyobraź sobie. Niedziela. Godzina 13. A ja zaczynam dostawać informacje. Jedna po drugiej. Klientka domaga się potwierdzenia i odpowiedzi, czy w poniedziałek bladym świtem dostanie zadanie. Rzucałam wszystko i siadałam do kompa. Ale poziom irytacji rósł. Aż w końcu powiedziałam: DOŚĆ! (sobie przede wszystkim). 

Najpierw wyjaśniłam, że nie pracuję w weekendy (teraz zawsze o tym informuję na początku współpracy). A gdy to nie pomogło, przestałam zaglądać do telefonu. By nie czuć pokusy zrobienia zadania. Niestety w kilku przypadkach termin nie został dotrzymany – fizycznie nie było takiej możliwości. Tak, klientka nauczyła się delegować wcześniej, a nie na ostatnią chwilę. 

Tak, musisz w takich sytuacjach liczyć się z tym, że stracisz klienta. Tylko… czy na pewno chcesz pracować z kimś, kto nie szanuje Twojego czasu?

Z tą myślą Cię zostawiam…

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W tym odcinku podcastu chciałabym zmierzyć się z tematem, który od jakiegoś czasu bardzo mnie nurtuje – oczekiwań przedsiębiorców względem ich wirtualnych prawych rąk. Z niepokojem bowiem obserwuję ogłoszenia, które coraz częściej pojawiają się w sieci. A jeszcze większą konsternacją napawa mnie las rąk pod takimi ogłoszeniami. Zacznijmy jednak od początku. Kim jest, a kim nie jest wirtualna asystentka i co może dla Ciebie zrobić.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

We wstępie do tego odcinka wspomniałam o biznesowym zakręcie, na którym znalazłam się kilka miesięcy temu. To był taki moment, w którym zupełnie nie wiedziałam, co mam robić dalej. Rozwijać agencję wirtualnych asystentek, zatrudniać coraz więcej osób, szukać zleceń i rosnąć, czy może postawić na rozwój marki osobistej, szkolenia, treningi, mentoring. Gdzie w tym wszystkim znaleźć czas na działania dla klientów, zarządzanie projektami itp.? Jednym zdaniem: co robić dalej, w którym kierunku iść?

Idę o zakład, że wielu przedsiębiorców ma takie rozkminy. I nie wyciągam tej pewności z kapelusza. Rozmawiam i obserwuję na co dzień wiele osób, które prowadzą własne firmy. Jednoosobowe działalności, spółki itp. Ich wątpliwości mają jeden wspólny mianownik: co dalej? Tyle tylko, że radzą sobie z tym pytaniem na różne sposoby. I tu dochodzimy do clue dzisiejszego odcinka… roli wirtualnej asystentki w firmie.

KIM JEST, A KIM NIE JEST WIRTUALNA ASYSTENTKA

Kiedy już tak sobie stałam na tym biznesowym zakręcie, rozglądając się to w prawo, to w lewo i mając nadzieję, że nie wyjedzie zza niego rozpędzona ciężarówka, pomyślałam, że idealnym sposobem na rozwianie wątpliwości byłaby rozmowa z drugim przedsiębiorcą. Pogadanie o tym, jak on prowadzi swoją firmę, czy też ma podobne wątpliwości, jak sobie z nimi radzi… 

Do głowy jednak nie przyszło mi, by w tym celu zatrudniać… wirtualną asystentkę. Tymczasem w coraz większej liczbie ogłoszeń o pracy dla wirtualnych wszechogarniaczek pojawia się enigmatyczny punkt: „możliwość przegadania swoich pomysłów i strategii”. I z jednej strony rozumiem, skąd bierze się taka potrzeba, z drugiej jednak budzą się we mnie wątpliwości. Czy aby na pewno wirtualna asystentka jest odpowiednią osobą do takiego zadania? Być może nawet ma odpowiednie kompetencje. W końcu sama jest przedsiębiorczynią, prowadzi firmę, też mierzy się z podobnymi tematami. Z drugiej… czy w takim układzie, zakładając, że podejmie się takiego zdania, powinna rozliczać się po stawce asystenckiej?

Wiem, zasiałam w Twojej głowie teraz ziarenko niepewności. Mam tego świadomość. Jeśli pracujesz jako wirtualna asystentka, możesz zastanawiać się nad kilkoma rzeczami. Po pierwsze, czy masz odpowiednie kwalifikacje do tego, by doradzać swoim klientom w zakresie strategii biznesu? Mimo wielu lat spędzonych na prowadzeniu własnej firmy staram się tego nie robić. Dlaczego? Bo nie czuję, by była to moja najmocniejsza strona. Owszem, umiem łączyć kropki, widzę wiele rzeczy, mam w końcu długie miesiące pracy za sobą i wiele lat doświadczeń, ale… nie jestem strategiem. Jeśli więc klient pyta o możliwość przegadania strategii, odpowiadam: Tak, możemy porozmawiać. Jeśli jednak potrzebujesz ułożenia klocków, polecam te strateżki… I tu zazwyczaj pada kilka nazwisk.

Moim zdaniem wirtualna asystentka nie jest osobą, która będzie za Ciebie układała strategię Twojej firmy. Kropka. 

Jest Twoim wsparciem, prawą ręką, wszechogarniaczką, łapaczką pogubionych nitek, organizatorką, strażniczką kalendarza… jeśli jednak ma być strateżką, powinna otrzymywać stosowne wynagrodzenie. I nie mówić o sobie asystentka.

WIRTUALNA ASYSTENTKA NIE POPROWADZI ZA CIEBIE FIRMY

Chociaż mogłaby. Ma ku temu wszelkie kwalifikacje. W końcu prowadzi już własną, to wie, jak to się robi. 

Bardzo często wyobrażenia klientów o pracy z wirtualną asystentką wykraczają daleko poza wsparcie w prowadzeniu firmy. Zdarzały mi się rozmowy z potencjalnymi klientami, którzy na pytanie o ich oczekiwania względem współpracy z wirtualną asystentką, odpowiadali: Ma mi pomóc rozkręcić biznes. I to jest OK, o ile chodzi tylko o POMOC. A nie poprowadzenie całej działalności. 

Zdarza się, że na rozmowę o potencjalnej współpracy przychodzi osoba, która ma kilka działalności. Albo działa w kilku branżach/obszarach. I oczekuje od prawej ręki, by jedną z tych gałęzi pielęgnowała i rozwijała jak swoją. Wymyślała nowe pomysły, aktywności, działania. Oddelegowanie pewnego zakresu działań (np. prowadzenia mediów społecznościowych) nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za nie. To w końcu on jest twarzą swojego biznesu. I to jemu najbardziej powinno zależeć na tym, by ten biznes się kręcił. Wirtualna asystentka jest wsparciem, ale mózgiem całej operacji jest klient. 

Dlatego jeśli współpracujesz z wirtualną asystentką i oczekujesz, by przejęła za Ciebie część obowiązków, nie pozostawiaj jej z tym całkowicie samej. To Ty, nikt inny, znasz swój biznes od podszewki. To Ty wiesz, co w nim działa, a co nie (a przynajmniej powinieneś). To w końcu Ty jesteś za niego odpowiedzialny. Nie wirtualna asystentka. Ona wykonuje zlecone jej zadania. Odpowiedzialność za powodzenie biznesu ponosisz jednak Ty.

A jeśli droga słuchaczko jesteś wirtualną asystentką i masz klienta o podobnych wymaganiach, zastanów się nad dwiema rzeczami: czy chcesz wykonywać zadania w taki sposób? I czy otrzymujesz za nie odpowiednie wynagrodzenie.

Wirtualna asystentka nie jest osobą, która poprowadzi firmę za klienta. Byłoby to niezwykle wygodne! Ale niestety tak nie jest. Zakładając firmę, trzeba liczyć się z odpowiedzialnością, która na nas ciąży. A jest nią między innymi prowadzenie, utrzymanie i powodzenie firmy. Zatrudnienie wirtualnej asystentki i zrzucenie na niej odpowiedzialności nie jest rozwiązaniem. Plus… ciężko mieć pretensje do kogoś o to, że Twój biznes się nie rozwija… zwłaszcza jeśli o niego nie dbasz. 

PO CO ZATRUDNIAĆ WIRTUALNĄ ASYSTENTKĘ?

Zatrudnienie wirtualnej asystentki ma zasadniczo dwa cele: odciążenie w codziennej działalności i skalowanie firmy. Nie da się rosnąć bez inwestycji we wsparcie, w ludzi, w sprzęt, w technologie, w programy, w siebie. 

Czego nie ma na celu? Porzucenia firmy. Zrzucenia odpowiedzialności za nią na drugą osobę. Spełnienia nierealnych oczekiwań, że teraz nic nie trzeba będzie robić, bo ktoś zrobi to za nas. Nie. To tak nie działa!

Dzięki wirtualnej asystentce można naprawdę wznieść swoją firmę na wyżyny. Trzeba jednak pamiętać, że to wciąż jest nasza firma. Jak nasze dziecko. To my i tylko my jesteśmy za nią odpowiedzialni.

Jestem bardzo ciekawa, jakie jest Twoje zdanie na ten temat. Czy wirtualna asystentka powinna być człowiekiem od wszystkiego? A jeśli tak, to na jakich warunkach?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dzisiejszy temat jest z gatunku tych, o których nie mówimy jakoś superchętnie i bardzo otwarcie. Bo w końcu to takie „nieinstagramowe” przyznawać się, że coś nam nie wyszło. Że to fancy biurko i piękny regał za plecami z kolorystycznie poukładanymi książkami biznesowymi (oczywiście tymi od najbardziej znanych influencerów i twórców internetowych), to tylko przykrywka, bo przed oczami i z tyłu kamery kryje się sterta kartonów, nieziemski bałagan i coś, czego nie pokazałabyś nawet najbliższej przyjaciółce.

A ten gejzer pomysłów i energii to tylko na chwilę, kiedy włączasz kamerę. Jak tylko czerwona lampka gaśnie, powietrze schodzi z Ciebie jak z przekłutego balonika i długimi wieczorami zastanawiasz się, czy nie lepiej jednak wrócić na etat, a w wolnych chwilach – których w pracy na swoim masz jak na lekarstwo – przeglądasz oferty pracy i zastanawiasz się, gdzie by tu jeszcze wysłać CV.

W każdym biznesie pojawiają się trudniejsze chwile i gorsze momenty. Takie gdy nie ma zleceń, zmęczenie nie pozwala Ci na bycie kreatywną, a wewnętrzny krytyk krzyczy, że do niczego się nie nadajesz. Tak, też miewam takie chwile. Nader często. Dlatego chciałabym odczarować dziś ten Instagramowy blichtr.

KIEDY WYSIŁEK PRZEKŁADA SIĘ… NA NIC

Przeczytałam ostatnio w jednej z redagowanych książek, którą już wkrótce będziesz miała okazję kupić takie zdanie, że za każdą firmą, za każdym biznesem kryje się jakaś historia. Czasem są to jednak historie, które my chcemy ukryć przed światem.

Zanim założyłam Pretty Well Done, a już jedną nogą i wszystkimi myślami byłam we własnej firmie, zastanawiałam się nad tym, co mogę zrobić, by odejść z etatu. Jakiem mam (super)moce i co mogłabym światu dać od siebie.

Moja pierwsza myśl powędrowała ku… tworzeniu bloga, karierze influencerki. Lubiłam pisać i umiałam pisać. Historie pojawiały się spod palców praktycznie bez żadnego mojego wysiłku. Potrafiłam w 15 minut wymyślić naprawdę świetny tekst blogowy, a w kolejne 15 minut przenieść go na ekran komputera i wypuścić w świat. Dopieszczony, dopracowany, pobudzający wyobraźnię i wywołujący salwy śmiechu. Może nie tworzyłam literatury bardzo wysokich lotów i do Reymonta czy Olgi Tokarczuk było mi daleko, to założyłam sobie, że będę pisać teksty lekkie, zabawne i dające ludziom radość. A to potrafiłam robić.

Obserwując świat blogerski czułam, że to moje miejsce. Tak powstał mój pierwszy blog „Wariacje (nie)zawsze na temat”, w którym wyżywałam się pisarsko, komentując tematy codzienne i szeroko pojęty lifestyle. Założyłam też fanpage, konto na Instagramie i zaczęłam jeździć na konferencje dla blogerów. Także te, mało dostępne dla szerokich mas.

I mimo wysiłku wkładanego w promocję, odwiedzania innych blogerów, obecności w grupach dla twórców internetowych, a nawet zaszczytnego miejsca w galerii wschodzących sław blogosfery Jasona Hunta pieniądze nie chciały jakoś płynąć szerokim strumieniem, a propozycje współprac, które się pojawiały, zupełnie nie zachęcały do podążania w tym kierunku.

Pisałam wpisy blogowe co drugi dzień, poświęcałam minimum dwie godziny dziennie na promocję swojego bloga, a mimo to naprawdę miałam wrażenie, że czyta je tylko siostra, pies i te kilka osób, które czują się w obowiązku czytać, bo ja zaglądam do nich.

Długo zajęło mi zrozumienie, że to jednak nie tędy droga i że jako blogerka wielkiej kariery nie zrobię. Plus że samo dobre słowo pisane jednak nie wystarczy i trzeba się wziąć do jakiejś innej roboty.

ZA WYSIŁKIEM NIE ZAWSZE IDZIE EFEKT

Znasz takie powiedzenie „Work smarter not harder”? Moje blogowe działania dokładnie obrazowały to, że ja nie miałam o nim pojęcia. Chciałam pisać, chciałam dzielić się swoją historią, chciałam bawić, ale… nie miałam nic poza chęciami.

W tym wszystkim zabrakło mi nie tylko strategii, nie tylko wiedzy o moim czytelniku, ale też… zmysłu przedsiębiorcy. Między innymi dlatego nie potrafiłam przełożyć swoich wysiłków na fajnie zarobione pieniądze.

To, czego mi jednak nie zabrakło, to konsekwencji w działaniu. I być może Cię to zdziwi, ale… to pisanie bloga miało jednak sens. Serio. Blogerskiej kariery nie rozwinęłam, ale dzięki pisaniu poznałam mnóstwo osób, z którymi mam świetny kontakt do dziś. Osób, które poznały mój warsztat i… z czasem zwróciły się do mnie z propozycją współpracy. Niekoniecznie blogowej, bo związanej z prowadzeniem ich fanpage’y, ale od każdej z nich z osobna słyszałam, że lubią styl, w jakim piszę oraz zadziwia je to, jak bardzo potrafię wczuć się w styl pisania innej osoby.

Pisanie bloga (a dokładniej jeden znamienny wpis) przyniosło mi też spektakularne zwolnienie z pracy, ale to już opowieść na zupełnie inny czas. Dość, że tytuł tego wpisu stał się inspiracją do stworzenia książki (o tym samym zresztą tytule): Rzuciłam pracę i co dalej?

Książki, w której pokazuję drogę od etatu do własnej działalności.

CO ROBIĆ, KIEDY PLANY NIE WYCHODZĄ

Bardzo chciałabym Ci dziś w tym podcaście przekazać dwie rzeczy:

Po pierwsze, ciężka praca nie zawsze daje takie efekty, jakich się spodziewasz. Zwłaszcza, jeśli działania są nieprzemyślane. Mimo wielkich chęci i wzmożonych wysiłków nie zostałam blogerką.

Po drugie, to że od razu nie widzisz efektów swoich działań, wcale nie oznacza, że ich nie będzie w przyszłości. Mogą przyjść zupełnie inne propozycje współprac. Takie, jakich zupełnie się nie spodziewasz. Mnie prowadzenie bloga (i fanpage’a) do niego przyniosło propozycję pracy jako wirtualna asystentka. Było mi też łatwiej się przebić, bo ludzie zwyczajnie mnie kojarzyli. Zatem absolutnie nie mogę powiedzieć, że te lata pisania były na nic. Wręcz przeciwnie, dały efekty, jakich się nie spodziewałam. A co więcej pozwalały mi na szlifowanie warsztatu, tworzenie jeszcze lżejszych i zabawniejszych tekstów, a nawet zaowocowały zeszłoroczną wakacyjną serią podcastu „Freelance bez cenzury”.

Dlatego jeśli czasem zastanawiasz się, czy to, co robisz ma sens… spróbuj wyjść poza własną bańkę, pomyśleć poza schematem, zastanowić się, jak możesz swoje wysiłki wykorzystać w inny sposób.

Każde doświadczenie jest po coś. Gdyby nie to, że swego czasu wysłałam 3 rozdziały mojej nowo rodzącej się powieści pewnej redaktorce, pewnie w ogóle byśmy się nie poznały. Dziś… niemal po 6 latach od tamtej chwili, współpracujemy w zupełnie innym zakresie. Współpraca z inną klientką oraz doświadczenie w wydawaniu książek przyniosły mi ofertę pracy na uniwersytecie. Dziś uczę studentki, jak wydawać samodzielnie książki i opowiadam o procesie self-publishingu.

Jeśli więc myślisz, że to, co robisz jest bez sensu… pomyśl drugi raz 😉 Każde działanie wiąże się z jakimś innym działaniem. Każde przynosi efekt. Czasem tylko taki, którego w ogóle się nie spodziewałaś.

W biznesie nie wszystko idzie zgodnie z planem. Ba, bardzo często nie idzie. Jeszcze częściej zmuszeni jesteśmy te plany modyfikować, zmieniać, poprawiać. Z planu A robi się nie tylko plan B, ale też C, D i E. Jednak dopóki masz otwarty umysł i jesteś gotowa podejmować nowe wyzwania, spodziewaj się najlepszego 🙂

I z tą optymistyczną myślą zostawiam Cię do przyszłego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dzisiejszy odcinek będzie kwintesencją tego, co project managerowie mają na co dzień – opowiem w nim o warunkach dobrej realizacji kilku dużych projektów – jak je ze sobą pogodzić i co zrobić, kiedy nie wszystko idzie tak, jak chcemy.

Maj jest dla zespołu Pretty Well Done miesiącem katharsis. Książka Agnieszki „Podcast w biznesie” już wkrótce pojawi się w sprzedaży, kurs „Mam pomysł na firmę”, który właśnie się skończył, cieszył się sporym powodzeniem, a w warsztatach bierze udział pięć wspaniałych kobiet, które na nowo lub od początku układają swoje biznesy. Do tego w majowy weekend udało mi się szczęśliwie przeprowadzić, co przyjęłam naprawdę z ogromną ulgą. Co prawda obstawiam, że zanim wykończymy obecne lokum, to ono wykończy nas, ale kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. W końcu najważniejsze, by było gdzie spać, co jeść i gdzie się umyć. No i żeby zasięg był. Jakby na to nie patrzeć, na internecie opiera się cała moja działalność, a także edukacja zdalna Potworów.

Nie zrealizowałybyśmy tych wszystkich projektów jednocześnie, gdyby nie kilka podstawowych założeń, które zrobiłam na początku. Część z nich wynika z naszego naturalnego sposobu pracy w Pretty Well Done, część jednak przyszła niejako „w trakcie” i zostanie ze mną na dłużej.

W ŻYCIU I W BIZNESIE NAJWAŻNIEJSI SĄ LUDZIE

Po pierwsze – w życiu i w biznesie najważniejsi są ludzie. Jeśli realizujesz projekty (nieważne czy tym projektem jest kurs internetowy, wydanie książki, czy małżeństwo), musisz to robić z właściwymi ludźmi. Tylko wtedy wiesz, że masz szansę powodzenia.

Jeśli masz przy sobie osoby, które Cię wspierają, które czasem biorą na siebie znacznie więcej, niż powinny, bo widzą, że ciągniesz resztkami sił – wygrywasz. Nie jest łatwo znaleźć takie osoby, to prawda. Przekonałam się o tym niejednokrotnie. W ostatnim roku kilka razy dostałam po nosie, dlatego tym bardziej doceniam tych, którzy są blisko przy mnie. I z którymi mogę dzielić nie tylko smutki, ale też radości.

OKREŚL, CO JEST PRAWDZIWYM PRIORYTETEM

Po drugie – mając na głowie wiele tematów z tak różnych bajek, musisz określić, co jest prawdziwym priorytetem. Wielokrotnie w ostatnich miesiącach musiałam rezygnować z moich planów i założonych celów, a w zasadzie przesuwać je w czasie, bo absolutnie nie odpuszczam ;), na rzecz rzeczy, które są znacznie ważniejsze. W określaniu priorytetów bardzo pomaga określenie wcześniej swoich wartości. Jeśli je znasz, jest Ci oczywiście znacznie łatwiej.

Plus, kiedy pracujesz z klientami, ich zadania też powinny być dla Ciebie ważne. Nie powinno się ich zsuwać na dalszy plan, choć czasem nie jest to łatwe. Dla mnie często były ważniejsze niż własne działania w firmie. Z tego też powodu przesunęłam w czasie kilka projektów, w tym Akademię „Firma bez falapów”, którą chciałam uruchomić na wiosnę. Dziś już wiem – w końcu wiosna w pełni – że na pewno nie stanie się to ani tej wiosny, ani tego lata. Ale nie nakładam na siebie presji, nie zarzynam się, by tylko doczłapać ostatkiem sił do celu i nie móc się cieszyć z jego efektów.

DELEGUJ, CO SIĘ DA

Po trzecie – nie bój się delegowania zadań! Tego nauczył mnie nie tylko ostatni rok, ale też kilka poprzednich. Odkąd zaczęłam delegować we własnej firmie, czuję się znacznie pewniej. Wiem, że jeśli ja nie będę mogła czegoś zrobić, dziewczyny przejmą pałeczkę i będą wspierać klienta tak samo jak ja (a czasem nawet lepiej, bo w wielu umiejętnościach nie dorównuję im talentem).

Ten element delegowania przeniosłam też na życie prywatne i… nie mam już z tego powodu wyrzutów sumienia. Kiedyś zatrudnienie wsparcia w postaci osoby, która posprząta za mnie mieszkanie, dopilnuje wykańczania domu, czy zaprojektuje wnętrza, było dla mnie ujmą na honorze. No może z tym projektowaniem to nie tak do końca, ale ze sprzątaniem już tak. Ja nie dam rady? Nie zadbam o własne domowe ognisko? Co ludzie powiedzą? Dulszczyzna sama pchała mi się do głowy. I wiesz co? Zatrudnienie wsparcia również w tych obszarach było strzałem w dziesiątkę. Ba, więcej, to był prawdziwy bull’s eye. Niech każdy robi to, na czym zna się najlepiej, a wszyscy będziemy szczęśliwi 🙂

DBAJ O SIEBIE I NAUCZ SIĘ ODPUSZCZAĆ

Punkt czwarty tej organizacyjnej wyliczanki powinien chyba jednak znaleźć się w czołówce, choć staram się nie nadawać tym punktom priorytetów. Dbaj o siebie i naucz się odpuszczać – to jedna z najważniejszych lekcji, jakie odebrałam. Prawda jest taka, że jak będziesz cisnąć do granic, to… może i zrealizujesz wszystkie punkty na liście to-do. Tylko jakim kosztem?

Kiedy Twój organizm powie „dość”, nie zrobisz nic. Choćbyś miała najlepsze chęci. Przekonałam się o tym osobiście. Zazwyczaj tak jest, że kiedy człowiek nie ma dość rozumu, by samemu przyhamować, organizm robi to za nas. Mój zazwyczaj krzyczy o wsparcie gigantyczną migreną. Włącza ją zawsze wtedy, gdy przesadzę z „dobrymi chęciami” i nie potrafię odmówić żadnemu zadaniu.

Ale dbanie o siebie to nie jest tylko kwestia „niezajeżdżania” się do granic możliwości. To również uświadomienie sobie, że istnieje coś takiego jak wypalenie zawodowe w życiu freelancera. Wydawałoby się to niemożliwe, no bo przecież robimy to, co kochamy, w sposób, jaki nam odpowiada, a jeśli mamy szczęście, działamy z ludźmi, których sami sobie wybieramy. A jednak nawet wtedy może przyjść coś, co zgasi ten płomień i sprawi, że nie będzie nam się wystarczająco chciało.

Dobre jedzenie, odpowiednia ilość snu, odpoczynek i odłączenie się od sieci raz na jakiś czas, potrafią zdziałać prawdziwe cuda. Nic się nie stanie, jeśli jednego tygodnia nie napiszesz newslettera, nie pojawisz się na Instagramie, czy zapomnisz komputera na wakacje… może być tak, że inni nawet tego nie zauważą, a Ty wrócisz do działania pełna energii i nowych sił witalnych.

Jeśli masz dużo na głowie, pamiętaj o tych czterech punktach. Wymieniłam je w kolejności, ale tak naprawdę są one wszystkie bardzo ważne. W końcu życie mamy jedno i rozegrajmy je na naszych zasadach 🙂

Masz taką swoją listę? Dodałabyś coś od siebie? Daj mi koniecznie znać!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Ten odcinek może być z pozoru nieco inny niż wszystkie, ale przekonasz się, że ma wiele wspólnego z biznesem.

Wspomniany w intro rysunek znalazłam, pakując krok po kroku rzeczy z szuflad, komód, szaf do kartonów. W tej chwili całe moje mieszkanie zastawione jest pudłami. Szesnaście lat życia zapakowanych w tekturę i oklejonych taśmą. Po drodze powyłaziły z tych szaf różne trupy, ale znalazły się też rzeczy, które kiedyś schowałam „na pamiątkę”. Między innymi ten właśnie rysunek.

Szesnaście lat temu, kiedy wprowadzałam się do tego mieszkania, byłam przeszczęśliwa i biedna jak mysz kościelna. Pracowałam na etacie, zarabiałam dokładnie siedemset złotych (tyle, co przy dobrych wiatrach wydasz dziś na 3 koszyki w sklepie dla czteroosobowej rodziny) i miałam tonę marzeń w głowie.  Jednym z nich było marzenie o własnej firmie. O niezależności, jaką daje prowadzenie biznesu tak, jak sobie wymarzysz. O ciekawych projektach, podróżowaniu po świecie i układaniu kariery według własnych zasad. Życie pokazało mi, że trochę się do tego nie nadaję. Już na etacie czułam, że „moja rzecz to jest komendy słuchać”, więc wypełniałam najbardziej nawet absurdalne polecenia szefa i kuliłam się pod naporem jego wściekłego spojrzenia, gdy nie miał humoru.

Pamiętam, jak koleżanka konspiracyjnym szeptem informowała mnie tuż po wejściu do biura, w jakim jest nastroju. Jeśli chciałam coś załatwić, musiałam czekać na „te lepsze momenty”. Tak wyglądały początki mojej etatowej działalności, które dość mocno wpłynęły na to, jakim stałam się potem pracownikiem i ile kosztowało mnie odejście z etatu, kiedy już się na to odważyłam.

Nie byłam przebojowa. Nie byłam asertywna. Nie potrafiłam walczyć o swoje. Ot, przeciętna szara mysz o wielkich ambicjach i marzeniach schowanych w kieszeń. Trochę się to zmieniło, kiedy pojawił się na świecie mój pierwszy syn. Sama mogłam zaciskać zęby i liczyć każdy grosz od pierwszego do pierwszego, ale dla niego chciałam zawalczyć o nieco lepszą przyszłość.

ZA PIERWSZYM RAZEM MI NIE WYSZŁO

Owszem, zmieniałam prace. Dostawałam lepsze stanowiska, nieco wyższe pensje, ale jakoś przebojowości i asertywności nie rozdawali w parze. Nadal byłam kolejnym szeregowym pracownikiem z gatunku tych, co zysków firmie nie przynoszą, bo ani klienta nie przyprowadzą, ani nie podpiszą milionowego kontraktu. Kolejna gęba do utrzymania. Niezbędna, bo ktoś musiał odbierać telefony.

Kiedy mój starszy syn miał pięć lat, założyłam własną działalność. To było to marzenie, które latami pielęgnowałam w głowie i które w końcu rozkwitło w sprzyjających okolicznościach. Pakując wczoraj jeden z kartonów, znalazłam między innymi dyplom formatu A3 z wypisaną ogromną kwotą dotacji, którą dostałam na założenie działalności. Żałuję, że nie byłam wystarczająco dobrze przygotowana do jej poprowadzenia.

Mimo wszystko jednak tamten czas pokazał mi, że chcieć to móc. Jakie miałam szanse, by z kilkunastu tysięcy zgłoszeń do programu unijnego wybrano właśnie mnie? Niewielkie. A jednak to właśnie mój wniosek przekonał komisję rekrutacyjną.

Późniejszy prztyczek w nos, gdy po 2 latach prowadzenia działalności musiałam zamknąć jej wrota, był lekcją, którą odrobiłam bardzo dokładnie. Bardzo prawdopodobne zresztą, że znasz już tę historię. Opisywałam ją w książce „Rzuciłam pracę i co dalej”, wspominałam kilka razy w podcaście, opowiadałam o niej na licznych live’ach.

NIGDY NIE PRZESTAWAJ MARZYĆ

To, że musiałam schować na jakiś czas realizację swoich marzeń (a przy okazji i dumę) w kieszeń, pokazało mi, że nic nie jest dane raz na zawsze. Nawet jeśli spełnisz swoje marzenia o prowadzeniu własnej firmy, musisz o nią dbać, pielęgnować i nieustannie się rozwijać.

Jeśli osiądziesz na laurach i pomyślisz sobie: „Mam już wszystko”, może się okazać, że spadniesz z tego całkiem wysokiego konia i potłuczesz sobie tyłek tak jak ja.

Jeśli o czymś marzysz i czego pragniesz bardzo mocno… nie, nie powiem Ci, że Wszechświat spełni Twoje marzenia. Daleko mi do retoryki Coehlo 😉 Powiem Ci za to, że jeśli to marzenie jest wystarczająco silne i nie jest chwilową zachcianką, to bardzo prawdopodobne, że mniej lub bardziej świadomie zrobisz wszystko, by je zrealizować.

Serio. Będziesz myśleć, wizualizować, zastanawiać się, jakby to było, aż w końcu wpadniesz na trop i właściwą ścieżkę do jego realizacji. Potem już jest z górki. Wyznaczasz kolejne kroki i step by step dążysz do spełnienia swojego marzenia.

WŁASNY DOMEK Z OGRÓDKIEM

Zawsze chciałam mieć dom z wielkim ogrodem. Najlepiej nad jeziorem. Ciszę, spokój, szum drzew, śpiew ptaków co rano. Całkiem podobny do tego, które moje dzieci narysowały na urodzinowej laurce. Krążyłam wokół tematu jak pies wokół kości. Oglądałam zdjęcia, przeglądałam oferty i wzdychałam głęboko, zaglądając na nie do końca pełne konto. Aż pewnego dnia mój mąż powiedział: „Potraktuj to jak projekt do realizacji. Co musi się zadziać, żebyśmy spełnili to marzenie? Jakie kroki muszą zostać zrobione? Jakie są kamienie milowe?”

Mój praktyczny umysł chwycił aluzję w lot. Dokładnie tak samo, jak przy projekcie „Jak przejść z etatu na własną działalność” tak i tutaj… zaczęłam od researchu i rozpisania projektu na kawałki. Step by step.

Rozpisany w czasie i na punkty projekt „dom” nabrał realnego kształtu. Po drodze oczywiście zadziała się cała masa dramatów, ale to temat na inny podcast.

CELE TO MARZENIA Z DATĄ REALIZACJI

Jeśli o czymś bardzo marzysz, jeśli czegoś bardzo pragniesz, zastanów się, co musi się stać, byś spełniła te marzenia. Chcesz rzucić etat? Jakie są kolejne kroki, które musisz wykonać?

Chcesz stworzyć nowy produkt? Nową usługę? Rozpisz ją na mniejsze punkty i zacznij realizować krok po kroku. Każdy najmniejszy punkt będzie Cię wtedy przybliżał do celu. Co czeka na końcu? Zależy tylko od Ciebie.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina