Prowadzę firmę z kilku powodów. Najbardziej przyziemny to oczywiście finanse. Ale gdyby chodziło tylko o nie, mogłabym iść do jakiejkolwiek pracy i też zarabiać. Podejrzewam, że z obecnym stanem wiedzy i doświadczenia całkiem nieźle. 

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Jak widzisz jednak ani mi w głowie porzucanie przedsiębiorczego życia, bo cenię w prowadzeniu własnej firmy jeszcze kilka innych wartości. Opowiadałam o nich zresztą w 200 odcinku, mierząc się z hitami i kitami biznesu usługowego online. Naczelną wartością, którą daje mi własna firma, jest wolność – dlatego też od wielu miesięcy staram się odrzucać wszystko, co szkodliwe, frustrujące i wyczerpujące w biznesie. A z tym z kolei wiążą się porządki, o których mówiłam na samym początku.

Uważam bowiem, że prowadzenie firmy bez refleksji, przyglądania się jej, analizowania rynku, konkurencji, usług, możliwości inwestycji jest… bez sensu. To już lepiej iść na etat. Tam też będziesz robić swoją robotę, będziesz w niej świetna i będą Ci za to płacić. Przedsiębiorczość to jednak coś więcej niż tylko praca, zarobki, projekty. To styl życia, możliwość kształtowania własnej przyszłości, budowania czegoś, co będzie miało wpływ na życie innych. Tak ją postrzegam. Ty możesz patrzeć na swoją firmę oczywiście zupełnie inaczej, ale skoro słuchasz tego odcinka, pewnie chcesz poznać mój punkt widzenia.

KIEDY PRZYCHODZI CZAS NA PORZĄDKI W BIZNESIE

Kilka razy w roku siadam więc do takiej analizy i zadaję sobie 5 pytań, o których chciałabym Ci teraz opowiedzieć. Odpowiedzi na nie pokazują wyraźnie, który obszar działalności wymaga modyfikacji (jeśli w ogóle). 

Jesteśmy w świetnym momencie roku, by zrobić sobie takie podsumowanie. Jeśli więc chcesz zastosować moją metodę, weź kartkę, długopis i zastanów się nad następującymi kwestiami.

#1 Czy Twój biznes działa tak, jak go sobie zaplanowałaś?

Czy jesteś zadowolona z tego, co robisz. Czy dokładnie takie były Twoje wyobrażenia na temat prowadzenia firmy. Jeśli tak – super. Być może nie musisz nic zmieniać i przejdź wtedy od razu do pytania drugiego. 

Jeśli jednak nie, zapisz sobie, co wygląda inaczej. Jakie były Twoje wyobrażenia. Gdzie się rozminęły z rzeczywistością.

#2 Czy zarabiam tyle, ile chcę / potrzebuję

Drugie pytanie dotyczy obszaru finansów i jest mega ważne. Jeśli pieniądze się nie zgadzają, żadna firma nie będzie Ci dawać satysfakcji. Chyba że będzie to Twoje dodatkowe źródło dochodów, ale wtedy masz bardziej hobby niż firmę.

Czy zatem jesteś w stanie utrzymać się z tego, co aktualnie robisz? Czy wystarcza Ci tylko na życie, czy może jesteś w stanie odłożyć pieniądze / zainwestować. Wiem, że w czasach kryzysu i wysokiej inflacji jest to trudne, ale nie niemożliwe. 

Krótko mówiąc, odpowiedz sobie na pytanie, czy hajs się zgadza.

#3 Czy pracujesz z osobami, z którymi kontakt daje Ci frajdę i satysfakcję

I tu mam na myśli zarówno klientów, jak i Twoich podwykonawców/współpracowników. O tym, jak ważny w pracy jest czynnik ludzki, również opowiadałam w 200 odcinku podcastu. Jeśli go nie słuchałaś, gorąco polecam. Jeśli słuchałaś, możesz na szybko wrócić do notatek, które znajdziesz na mojej stronie.

Ludzie mogą Cię uskrzydlać, pchać do przodu, podnosić na duchu, dawać inspirację, ale mogą też dołować, frustrować i powodować, że przestajesz być twórcza i kreatywna. Takich unikaj za wszelką cenę. 

Odkąd prowadzę firmę, miałam do czynienia z wieloma klientami. Z niektórymi przyjaźnię się do dziś. Od innych odcięłam się grubą kreską – nie bez powodu. Dlatego jeśli czujesz, że masz w swoim otoczeniu takie osoby, odpuść kontakty z nimi. 

To Twoja firma i ma dawać Ci satysfakcję. Najgorsze, co może Cię spotkać, to budzenie się po nocy w stresie, bo ktoś wysysa z Ciebie energię i Cię dołuje.

#4 Czy się rozwijasz?

Czwarte pytanie, które sobie zadaję, dotyczy rozwoju. Czy się rozwijam. Czy podnoszę kwalifikacje. Czy moja firma się rozwija. Czy jest obszar, z którego wiedzę chciałabym zgłębić (zazwyczaj jest, co tu kryć).

Nie wyobrażam sobie przedsiębiorcy, który stoi ze swoją wiedzą i rozwojem w miejscu. Serio. Nawet jeśli robisz maleńkie kroki do przodu, rób je. I zrób wszystko, by poszerzać wiedzę i umiejętności. To Twoje złoto, Twój zasób, Twój skarbiec, do którego będziesz sięgać w trudnych czasach.

#5 Czy chcę coś zmienić

I ostatnia kwestia. Czy siedząc i zastanawiając się nad swoim życiem i biznesem, myślisz o tym, by coś zmienić? Czy jest coś, co chciałabyś ulepszyć, zweryfikować, przeplanować.

Jeśli tak, po prostu to zrób.

PODSUMOWANIE

Na koniec chciałabym powiedzieć Ci jeszcze jedną bardzo ważną rzecz. Głęboko wierzę, że jeśli tylko chcesz, możesz w życiu osiągnąć wiele. Być może nie dokładnie tak, jak sobie to zaplanowałaś. Być może nie dokładnie w takim zakresie. Ale patrząc wstecz, mam dowody na to, że każde marzenie, każde życzenie, które wypowiedziałam na głos, spełniło się (nawet to o walce na bokserskim ringu – mimo iż jestem za stara na boks zawodowy, za stara na boks amatorski, znalazłam sposób, by zawalczyć w blasku reflektorów).

I nie, nie jestem tak oderwana od rzeczywistości, by wierzyć w to, że wystarczy pomyśleć. I że wystarczy chcieć. Nie wystarczy. Bo trzeba jeszcze na to pracować, szukać możliwości, rozwiązań, próbować, zmieniać, testować. I przede wszystkim działać!

Dlatego mam dziś dla Ciebie zaproszenie. Jeśli w ostatnim roku zdarzyło Ci się pomyśleć, że to wszystko bez sensu. Że planujesz, masz cel, próbujesz działać i to wszystko nie daje rezultatu, zapraszam Cię na webinar.

W tym roku życie zagrało z nami w fakap-bingo tak wiele razy, że mogłaś w ten sposób pomyśleć. Ja jednak chciałabym Ci pokazać, że da się prowadzić firmę w kryzysie i mieć z tego satysfakcję. Że czasem trzeba wywrócić wszystko do góry nogami, by zwiększyć dochody i zacząć pracę z klientami premium.

Webinar poprowadzę dokładnie za tydzień, 23 listopada o godzinie 20:30. Jest bezpłatny, ale jak zawsze trzeba się na niego zapisać. TU możesz się zapisać.

Zapraszam Cię na niego gorąco. Podzielę się z Tobą moimi przetestowanymi sposobami na prowadzenie firmy w kryzysie z lekkością i satysfakcją.

Wierzę, że to dla Ciebie ważne, więc do zobaczenia!

PS A dla osób, które będą na webinarze na żywo, mam niespodziankę, która nie tylko Ci się przyda, ale też mam nadzieję, rozbawi. 

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Miałam takie poczucie, że 200 odcinek tego podcastu nie powinien być taki… zwyczajny. A z drugiej strony powinien być mój i nie chciałam wywiadu. Wiele tu mówię o biznesie, blaskach, cieniach, dzielę się perspektywą, moim zdaniem, opiniami innych. Nigdy jednak nie rozkładałam na czynniki pierwsze hitów i kitów biznesu usługowego online. A w końcu prowadzę taki już od ponad 5 lat. I trochę tych historii się nazbierało. 

Pomyślałam sobie, że ten 200 odcinek to idealna okazja do tego, by zrobić takie małe podsumowanie i sprawdzić, czy rzeczywiście biznes usługowy i to online jest taki super. Wiadomo, że nie uda mi się wziąć pod uwagę wszystkich aspektów. Co więcej, jestem przekonana, że jak tylko skończę nagrywać, przyjdą mi do głowy kolejne argumenty. A potem kolejne. Powiedzmy więc, że będzie to taki mały wstęp do dyskusji o tym, czy w ogóle warto pakować się w te onlajny. I czy usługi są dla każdego. 

Co więcej, na początku zeszłego tygodnia zaprosiłam do zwierzeń też inne przedsiębiorczynie, które dołożyły małą cegiełkę. Jesteś gotowa na jazdę bez trzymanki? To zaczynamy!

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Muszę przyznać, że te ponad 5 lat temu, kiedy zastanawiałam się nad tym, co mogę zrobić ze swoim życiem, by nie przebimbać go na nieszczególnie lubianym etacie, nie pomyślałam nawet o tym, że mogłabym coś sprzedawać. Wiedziałam, że chcę prowadzić firmę, ale od początku nie przeszło mi nawet przez myśl, by sprzedawać produkty, towary itp. Od początku postawiłam na tę drugą formę, nie wiem, czy trudniejszą. Dla mnie w sumie chyba prostszą.

CZY ŁATWO JEST PROWADZIĆ FIRMĘ USŁUGOWĄ

Kiedy myślałam o własnej firmie, zawsze fundamenty miały opierać się na mojej wiedzy i umiejętnościach – czyli na usługach dla innych. Zarówno w momencie, gdy rozważałam karierę fotografa, copywritera, wirtualnej asystentki czy PM-a, nawet do głowy mi nie przyszło, że to nie jest jedyny kierunek.

Może dlatego, że mam dwie lewe ręce do jakiejkolwiek produkcji i takie na przykład rękodzieło w ogóle nie wchodziło w grę. Nie miałam też funduszy na to, by zainwestować i produkować coś własnego. Zresztą do sprzedaży nadawałam się jak koza do kapusty, a przynajmniej takie miałam o sobie mniemanie – poparte w sumie dość krótkim epizodem w handlu przyczepami samochodowymi. 

Tak czy inaczej, biznes usługowy wydał mi się naturalną opcją. I choć zżymałam się czasem strasznie w ciągu tych ostatnich 5 lat, wkurzałam, krzyczałam, przeklinałam i rzucałam sfrustrowana przedmiotami o ścianę, nigdy nie pomyślałam o tym, by zmienić go na coś innego. 

To, co wiem i potrafię, daje mi paradoksalnie pewność, że poradzę sobie w każdej życiowej sytuacji. A jak nie, to się nauczę. Wolę mieć takie przekonanie, niż pozostać z niesprzedawalnym towarem, bo postanowiłam produkować np. kalendarze. Starczy, że mam dom pełen wydanych przez siebie książek,  bo zamówiłam „na zapas”. Chociaż biorąc pod uwagę aktualne ceny papieru, może wcale nie była to taka zła inwestycja.

Nie zmienia to jednak faktu, że prowadzenie firmy usługowej, zwłaszcza online, jest pewnego rodzaju wyzwaniem. Ma ogrom zalet i tyleż samo wad. Co więcej, to co dla jednych jest zaletą, dla innych może okazać się wadą. I na odwrót.

Ale dobrze, nie przeciągając dłużej, bo już czuję jak tupiesz nerwowo nogą i myślisz sobie „kiedy ona wreszcie przejdzie do rzeczy”, kieruję się do brzegu. Zapraszam Cię na podróż przez hity i kity prowadzenia biznesu usługowego online.

Enjoy!

HITY PROWADZENIA FIRMY USŁUGOWEJ ONLINE

Nie będę Cię pytać, czy wolisz dobre czy złe wiadomości. Dziś zaczynam od pozytywnych stron.

#1 Niski próg wejścia

Przede wszystkim największym hitem prowadzenia biznesu usługowego, takiego w którym bazujesz wyłącznie na swojej wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach jest stosunkowo niski próg wejścia. Nie musisz inwestować w towar, często nie musisz inwestować w zaawansowane oprogramowanie czy sprzęt. Możesz zacząć z tym, co masz. W zależności od specyfiki zawodu oczywiście wiadomo, że ten próg może się nieco różnić – graficzka może np. potrzebować bardziej wydajnego sprzętu czy specjalistycznego oprogramowania niż copywriterka, ale jednak wciąż nie jest to inwestycja w towar czy inny niezbędny sprzęt.

Chciałabym jeszcze w tym miejscu zwrócić Twoją uwagę na fakt, że z czasem na pewno potrzeba inwestycji się pojawi. Jeśli nie w sprzęt, to w wiedzę, kolejne szkolenia, warsztaty, wsparcie wirtualnej asystentki czy np. reklamę. Możesz jednak zacząć z tym, co masz i rozwijać się stopniowo.

#2 Poznajesz wiele różnych biznesów

Dla osób, które nie lubią zbyt długo stać w miejscu, zagłębiać jednego tematu, są ciekawe świata i ludzi, praca w biznesie usługowym online jest świetną okazją do poszerzania wiedzy nie tylko w swojej branży.

Przez ostatnie 6 lat pracowałam z coachkami, wedding plannerkami, twórczyniami rękodzeła, przepięknych kalendarzy, prawniczkami i prawnikami, strateżkami i strategami biznesu, przedsiębiorcami, trenerami biznesów online i ofline, ale także z agencją marketingową, zakładem pogrzebowym czy gabinetem specjalistycznego masażu. Wiele przeróżnych branż i to jeszcze nie wymieniłam ich wszystkich.

To, co podobało mi się najbardziej, to możliwość poznania i implementacji przeróżnych podejść do prowadzenia biznesu. Fascynuje mnie spojrzenie aktywnych przedsiębiorców na biznes. Miałam okazję nie tylko obserwować, ale i aktywnie uczestniczyć w procesie opracowywania i wdrażania strategii. Najcenniejsza biznesowa lekcja. 

#3 Masz możliwość pracy tylko z wybranymi klientami i to przy naprawdę ciekawych projektach

Oczywiście, że to nie zadzieje się od pierwszego kopa. Mało kto ma taki komfort (głównie finansowy), by móc powiedzieć „z tą osobą nie chcę pracować, czekam na kolejne zlecenie”, ale jeśli podejdziesz strategicznie do prowadzenia swojego biznesu, rozwiniesz go tak, jak sobie wymarzyłaś, masz ogromną szansę na to, by do swojego portfela klientów wpuszczać tylko tych wybranych.

Ale jak wspomniałam, nie zadzieje się to od razu. Przez pierwsze kilka lat prowadzenia firmy pracowałam zarówno z tymi osobami, z którymi było mi po drodze, jak i z tymi, które niekoniecznie były moim wymarzonym klientem. Kiedy budżet się nie spina, nie ma co wybrzydzać.

Jednak przyszedł taki moment, kiedy bardzo świadomie zaczęłam robić porządek nie tylko w firmie, ale także w osobach, z którymi chcę pracować. Nie wystarczyło tu jednak jedynie określenie persony, awatara, czy niszy. Znacznie ważniejsze było zdefiniowanie wartości, jakimi dany klient musiał się „wykazać”. Nie wiem, czy kiedykolwiek doświadczyłaś uczucia, kiedy w trakcie rozmowy z klientem cierpnie Ci skóra, bo wiesz, że totalnie, ale to totalnie nie zgadzasz się z jego światopoglądem?  

Kiedy sprzedajesz produkty fizyczne, nie ma takiego problemu. Klient zamawia, płaci, otrzymuje towar, transakcja zostaje zamknięta. W biznesie usługowym (również stacjonarnym, ale online jest tu trudniejszy, bo jednak ekran komputera nieco filtruje emocje i trudniej odczytać mowę ciała) jest to mega wyzwanie. Jeśli na poziomie wartości nie zgadzasz się z klientem, współpraca zawsze będzie trudna. Choćbyś była nie wiadomo jak profesjonalna.

#4 Świadomy rozwój

To jeden z moich ulubionych punktów, ale jestem absolutnym freakiem jeśli chodzi o rozwój osobisty i wysokie stawianie sobie poprzeczki. Pracując w biznesie usługowym, chcąc, nie chcąc (zakładam, że jednak bardziej chcąc) musisz się rozwijać, kształcić swój warsztat, rozwijać kompetencje. Jeśli masz do czynienia z wieloma ekspertami z wielu branż, albo z wieloma tematami z różnych branż do opracowania – możesz rozwijać się w jakim tylko kierunku zamarzysz. 

Możesz zmieniać zdanie co do usług, które świadczysz. Podnosić kompetencje i specjalizować się w kierunku, o którym wcześniej nie myślałaś.

Szerzej opowiada o tym Magda z Profesjonalnie online:

Dla mnie hitem prowadzenia firmy usługowej była możliwość zmiany jej kierunku na własnych warunkach, rozwój w tę stronę, która  mnie naprawdę interesuje. Swoje pierwsze kroki w pracy online stawiałam jako wirtualna asystentka. Pracując z klientami dokształcałam się i w efekcie zostałam coachem i trenerką. Mogłam to zrobić, bo działałam na swoim. Przebranżowiłam się o 180 stopni w ramach funkcjonującej firmy. Sama zadecydowałam o tym, jak będę się szkolić i wydawać swoje firmowe pieniądze. Ta zmiana to zdecydowany hit.

#5 Elastyczne godziny pracy

Ten punkt jest nieco kontrowersyjny, wiem. Wiele osób twierdzi bowiem, że właścicielka firmy staje się jej niewolnicą. Myśli o niej bez przerwy i nigdy nie wychodzi z pracy.

To prawda, że jeśli prowadzisz własną działalność, praca (czyli ten czas zawodowej zajętości) nie zawsze oznacza siedzenie w biurze od 8 do 17 – najczęściej nie, co tu dużo kryć. Prawdą jednak jest, że daje dużo większą przestrzeń i elastyczność, jeśli chodzi o zarządzanie sobą w czasie.

Przykład z mojego własnego podwórka – w ostatnim miesiącu 5 razy odwiedzałam stomatologa „w godzinach pracy”, jeździłam też do kosmetyczki, fryzjera czy lekarza z synem. Już widzę, jak radośnie do takiej elastyczności podszedłby każdy mój poprzedni pracodawca. Jakoś trudno mi wyobrazić sobie, bym w jednym tygodniu mogła wyskoczyć na 2-3 godziny w ciągu dnia pracy.

Oczywiście, że takie wyjścia czasem trzeba nadrobić. I że często pracuje się więcej niż przewidziała ustawa, ale też naprawdę masz możliwość pracy czasem 2, czasem 4, a czasem 10 godzin dziennie – w zależności od potrzeb. To mój zdecydowany hit!

CO JEST NIEFAJNE W PROWADZENIU FIRMY USŁUGOWEJ ONLINE

No dobrze, ale żeby nie było za słodko, trzeba uczciwie przyznać, że prowadzenie jakiejkolwiek firmy to jest naprawdę ciężki kawałek chleba. Przedsiębiorcy muszą się mierzyć z tak wieloma wyzwaniami, formalnościami, kłodami pod nogi rzucanymi przez rząd, że nic dziwnego, iż czasem z rezygnacją machają ręką i stwierdzają, że to gra nie warta świeczki. I lepiej, żeby ktoś inny się z tym męczył, a oni wrócą na etat.

#1 Nie zawsze pracujesz z tym, z kim chcesz

Jakkolwiek nie uwielbiałabym tej formy zarobkowania i wolności, jaką mi daje, mam świadomość, że nie zawsze jest różowo i że można mieć dość. Wierz mi, żeby prowadzić firmę, trzeba mieć naprawdę twarde dupsko.

Zwłaszcza w usługach. Dlaczego? Bo pracujesz z ludźmi, a oni są różni. Jedni przekochani, inni wręcz przeciwnie. A często podejmując współpracę i spotykając się z kimś tylko przez internet (a czasem nawet nie – nieraz zlecenia przychodzą przecież mailowo, telefonicznie czy przez formularz kontaktowy), nie jesteś w stanie ocenić, jak ta współpraca będzie przebiegać.

W swojej karierze miałam wiele współprac, które kończyły się ostrym cięciem. Czasem ja wypowiadałam umowy, czasem klient. Dwie z nich jednak szczególnie zapadły mi w pamięć. 

Jedna zapowiadała się fantastycznie i wyglądała na bardzo rozwojowy projekt, a zakończyła z hukiem (i wymianą nieprzyjemnych maili) po 3 tygodniach, ponieważ oczekiwania klienta sprowadzały się niemal do posiadania pracownika etatowego. Niestety – z tym spotykam się dość często – klienci nie zawsze rozumieją, że zatrudnienie podwykonawcy na umowę B2B nie oznacza, że jest on na ich wyłączność. Dlatego jeśli podejmujesz współpracę, pamiętaj by BARDZO dokładnie określić jej warunki i Twoje oczekiwania / sposób pracy.

Drugi klient z kolei to był klasyk współprac na odległość. Zlecał, znikał na długie tygodnie i wracał z przytupem i roszczeniami, kiedy przyszło do płacenia faktury. Dziwnym trafem zawsze wtedy księgowa była też na urlopie, mail zaginął, zmieniał się adres e-mail i tysiące różnych wymówek. 

#2 Postawa roszczeniowa

Taka roszczeniowa postawa klienta może naprawdę uprzykrzyć najciekawszy nawet projekt. Bo realizujesz zlecenie, cieszysz się na interesujący temat, fajne wyzwanie, a okazuje się, że wszystko rozbija się o skałę z napisem „czynnik ludzki”.

Co więcej, bardzo często nie zawsze sam klient jest problematyczny, ale na przykład jego zespół/manager/wspówłaściciel. Z jedną osobą możesz dogadać się na takich warunkach, że wchodzisz we współpracę jak w masło i ze śpiewem na ustach, a potem słyszysz „to teraz temat przejmuje pan xyz i zaczynają się schody”.

Tak, czynnik ludzki zdecydowanie może być tym elementem, który nazwę biznesowym kitem.

Zresztą osoby, z którymi współpracujesz, mogą Cię zaskoczyć na wielu poziomach. Posłuchaj, co o zaskoczeniach we współpracy z klientami napisała mi Monika Loryńska, właścicielka agencji Pixel PR:

Takie największe kity, które mnie zaskoczyły to to, że klienci nagminnie gubią hasła do ważnych miejsc: do serwerów, do skrzynek pocztowych… kompletnie nie pamiętają, gdzie one są.

Miałam kilka współprac, które przebiegały wzorowo, aż ni stąd ni zowąd do projektu nagle włączyli się… partnerzy klientów i potrafili już zaakceptowane prace wywrócić do góry nogami.

Zdarza się też, że klienci nie dbają o regularną aktualizację stron www. Mówią, że ich nie stać na to, by co miesiąc płacić kilkaset złotych za opiekę nad stroną, a potem jak trzeba stronę naprawić, płaczą bo jednorazowo trzeba wydać co najmniej 5-6 razy tyle.

Dodatkowo klienci bardzo pilnują terminowości wykonawcy, ale sami potrafią w środku projektu wyjechać nagle na urlop, nikomu nic nie mówiąc albo nie dostarczają materiałów na czas. Sytuacje typu „bardzo nam się śpieszy z projektem”, a potem brak odzewu przez kilka tygodni – norma :))

Miałam kilka projektów, które zrobiliśmy sami od początku do końca, bo klient gdzieś przepadł po podpisaniu umowy :)) Ale o dziwo, odebrane i zapłacone 🙂

I wciąż nie mogę się nadziwić, jak to jest, że klienci nie czytają umów i potem są zaskoczeni, kiedy próbuję wyegzekwować jakiś zapis.

#3 Introwertykom jest trudniej

Jak widzisz, introwertycy i osoby mało asertywne mogą mieć bardzo pod górkę, jeśli chcą prowadzić biznes usługowy online. A często chcą, bo wydaje się, że to taka spokojna praca w domowym zaciszu. Nikt tyłka nie zawraca, nigdzie nie trzeba jeździć, nigdzie nie trzeba dzwonić. Z pozoru idealna praca.

Tymczasem niejeden raz trafiłam w swojej karierze przedsiębiorczyni na osoby, które uważały, że płacąc za czyjś czas, miały tę osobę na własność. Potrafiły zlecać zadania w weekendy, w trakcie urlopów czy w momencie, gdy wiedziały, że będę niedostępna, bo np. Lecę samolotem (i domagać się oczywiście ich zrobienia natychmiast). Zdarzały się też maile w środku nocy, SMS-y o czwartek nad ranem i listy zadań do zrobienia asap dłuższe niż 13 ksiąg „Pana Tadeusza”.

Jeśli w takich momentach nie umiesz zawalczyć o siebie i swój czas, prowadzenie firmy usługowej online może być dość trudne.

#4 Praca w kosmicznych godzinach, dupogodziny i rozliczenia za godzinę

Na koniec dzisiejszego odcinka ostatnie 2 kity prowadzenia firmy usługowej online – te z którymi spotykam się chyba najczęściej.

Pierwszy z nich to praca w kosmicznych godzinach. Wspominałam wcześniej o elastyczności w układaniu sobie dnia pracy – i to jest spoko. Kiedy jednak prowadzisz kilka projektów na raz albo realizujesz kilka zleceń na raz może się zdarzyć, że deadline’y tak się ponakładają, że żeby się z pracą wyrobić, siedzisz długo w noc.

Inna sprawa to rozliczenia za godzinę pracy. To chyba najprostszy sposób na to, by wpędzić się w pracę non stop, zwłaszcza, jeśli masz stosunkowo niewysokie stawki godzinowe. Żeby zarobić na życie, potrzebujesz przepracować określoną liczbę godzin, a hasło „nie pracujesz nie zarabiasz” wisi nad Tobą często jak miecz Demoklesa.

Co więcej po paru latach takich rozliczeń można naprawdę dostać na głowę. I powoli zacząć myśleć, czy opłaca Ci się odpoczywać, spotykać ze znajomymi, poczytać książkę, zrobić coś dla siebie, bo przecież wtedy… nie zarabiasz.

Dlaczego zatem rozliczenia za godzinę są tak popularne? Bo są bardzo prostym sposobem na wycenę swojej pracy. Łatwo obliczyć, ile zarobisz, łatwo policzyć, ile czasu dane zadanie Ci zajmie. Pamiętaj jednak o tym, że jesteś ekspertką w tym, co robisz, i przeliczanie czasu na pieniądze często jest nieuczciwe względem czasu, który poświęciłaś na naukę, czy doświadczenia, które zdobywałaś latami.

Plus stawka godzinowa ma jeszcze jedną cechę, która jest jej zdecydowanym kitem – ciężko się ją podnosi.

PODSUMOWANIE

Jak widzisz, prowadzenie biznesu usługowego online ma wiele kolorów. Jedni je kochają, inni nienawidzą, jeszcze inni prowadzą firmy usługowe i co jakiś czas wprowadzają w nich spektakularne zmiany.

Jeśli masz ochotę podzielić się swoimi przemyśleniami z prowadzenia firmy usługowej online, napisz do mnie – może uda nam się zebrać tyle materiału, by zrobić wersję drugą tego odcinka.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Zanim opowiem Ci o sukcesach, gwarancjach, biznesie, chciałabym zaprosić Cię do mojego najnowszego szkolenia „Zostań szefową w swojej firmie”, które startuje 25 października. Zaprojektowałam je dla kobiet, które prowadzą biznes usługowy online, na co dzień pracują z klientami i marzą o wolności szefowych. Dla wirtualnych asystentek, graficzek, copywriterek, coachek, ale nie tylko. Dla każdej kobiety, która nie ma czasu na własne projekty, bo czas to dla niej pieniądz. 

Jeśli marzysz o wolności biznesowej, finansowej i byciu szefową pełną gębą, sprawdź koniecznie tę ofertę >> SZKOLENIE „ZOSTAŃ SZEFOWĄ W SWOJEJ FIRMIE”

Tymczasem przechodzimy do sedna dzisiejszego odcinka, czyli odpowiedzi na pytanie, co jest tak naprawdę receptą na sukces?

Ludzie czasem myślą, że świetny pomysł na biznes wystarczy i jest gwarancją tego, że złotówki będą się sypały do ich portfela z każdej strony. Gdyby tak było Ci bardziej kreatywni, którzy generują tysiące pomysłów na minutę, byliby już multimilionerami. Jak się możesz domyślać, nie są. Brakuje im bowiem pozostałych elementów układanki, a w szczególności dwóch rzeczy: cierpliwości we wdrożeniu pomysłów w życie i wytrwałości w ich realizacji.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Każda z nas jest inna, każda chce przeżyć życie po swojemu, ułożyć karierę zawodową pod swoje dyktando. A jednak wiele z nas zawodowo marzy o tym samym – o firmie, która będzie przynosiła nie tylko fajne, stabilne dochody, ale też pozwoli na życie bez spiny i zaglądania co chwilę na konto. 

#1 RÓB TO, CO KOCHASZ

I kiedy wreszcie wpadasz na pomysł, co możesz w życiu robić, jarasz się jak pochodnia. Dotyczy to zresztą nie tylko życia zawodowego, ale praktycznie każdej dziedziny. Ja tak miałam ze sportem. Za dzieciaka nienawidziłam wszelkiej formy aktywności fizycznej, która powodowała zmęczenie. W ogóle wysiłek to nie było to, co tygryski lubiły najbardziej. Sytuacji nie polepszał fakt, że byłam dość dużym dzieckiem.

I tak ta niechęć do ćwiczeń ciągnęła się za mną przez długi czas aż w dorosłe życie. Kilka lat temu jednak wymyśliłam sobie, że chciałabym trenować boks. I totalnie nie wiedziałam, dokąd mnie to zaprowadzi. Wszyscy dookoła wtedy biegali lub ćwiczyli jogę, ale mnie to jakoś nie kręciło. Jogę odpuściłam już na starcie. Bieganie było zabawne przez jakiś czas. Choć nie od samego początku. Na początku męczyłam się okrutnie. 150 metrów było szczytem moich możliwości, kiedy wyszłam po raz pierwszy „po-bie-gać”. Trudno to zresztą było tak nazwać, ale przełknęłam wstyd i zaparłam się, że muszę… W końcu tyle osób uważa to za świetny sport, nie mogę być miękką bułą. Z minuty na minutę, z kilometra na kilometr było coraz lepiej. Po pierwszej piątce bez zadyszki skakałam z radości. Po dziesiątym kilometrze byłam naprawdę dumna. Ja, leniwa buła, dałam radę. Kiedy jednak zaczęłam biegać 15-kilometrowe dystanse, znudziło mi się. Udowodniłam sobie, że potrafię. Teraz niech się męczy ktoś inny.

#2 WYTRWAŁOŚĆ

Moja przygoda z bieganiem trwała 2 lata. I zakończyła się praktycznie z dnia na dzień. Potrzebowałam sportu innego niż wszyscy. Czegoś, co dawało mi kopa i adrenalinę. W trzecim odcinku mojej limitowanej serii podcastu „Droga do biznesowego sukcesu nie jest usłana różami” opowiadałam o genie buntownika i o tym, jako może on namieszać w życiu. Wtedy doszedł do głosu z głośnym krzykiem.

Wyszukałam więc zajęcia, drżącą ręką spakowałam spodenki, koszulkę i adidasy i poszłam na pierwszy trening z duszą na ramieniu. Zastanawiałam się, jak to będzie? Czy wrócę ze wszystkimi zębami? Będziemy się od razu bić? A jak wrócę z podbitym okiem? Hahahaha. Jasne!

Przez pierwszy miesiąc uczyliśmy się… chodzić. Lewa-prawa. I jeszcze raz. Wzdłuż linii. Od początku. Jak w przedszkolu. I tak przez godzinę. Z rękoma przy brodzie. Jaka to była nuuuuda!

Kolejny miesiąc był nauką zadawania ciosów. Tylko proste. Lewa-prawa. A teraz z krokami. Źle. Nie od tej nogi. Od początku…

Czy miałam ochotę odpuścić?

Tysiące razy. Pierwszy po dziesięciu minutach! Gdzie moja adrenalina. Gdzie krew, pot i łzy? Chodzić umiałam odkąd skończyłam rok. No bez jaj.

Wytrzymałam. Miesiąc, drugi, kolejny. I następnych kilkanaście.

Przynajmniej raz w tygodniu mówiłam sobie: nigdy więcej! Po co się tak męczyć.

Za kilka tygodni, dokładnie 5.11, stoczę swoją pierwszą walkę na ringu podczas Gali charytatywnej Biznes Boxing. 

Czy miałabym tę szansę, gdybym po pierwszych 15 minutach powiedziała: „Do dupy z tym. Umiem chodzić!”

Nigdy w życiu.

I wiesz, co jest w tym wszystkim najlepsze? Przynajmniej raz na kilka zajęć zaczynamy od zera. Od samego chodzenia. By wyćwiczyć pamięć mięśni. Utrwalić podstawy. 

#3 CIERPLIWOŚĆ

Zastanawiasz się, co ta opowieść ma w ogóle wspólnego z biznesem?

Ja widzę w sporcie mnóstwo analogii do prowadzenia firmy.

Świetny pomysł na to, co chcesz robić, to tylko 10% sukcesu. Pozostałe 90% to wytrwałość w jego realizacji. 

Tak jak trenujesz mięśnie, tak uczysz się prowadzenia firmy. 

Szukasz sposobu na siebie. Systemu, który zadziała. Dziedziny, w której będziesz świetna.

I tak jak w sporcie musisz od czasu do czasu wrócić do początku, przypomnieć mięśniom, kto tu rządzi (z przymrużeniem oka, ale podstawy to Twoja baza, jakby na to nie spojrzeć), tak w biznesie od czasu do czasu zaczynasz od nowa.

Przyglądasz się awatarowi klienta.

Swoim potrzebom, chęciom, umiejętnościom.

Weryfikujesz ofertę, sprawdzasz ceny.

Nuda, wiem. 

Gdzie ta adrenalina, pieniądze,x splendor?

Ale pamiętaj 90% sukcesu to cierpliwość i wytrwałość.

To one tak naprawdę budują Ciebie jako szefową biznesu i wspierają w działaniu. 

OK, nie zawsze jest łatwo. Czasem masz ochotę rzucić wszystko w diabły i wyjechać na Bali. Rozkoszować się widokami, błękitem morza, przezroczystą wodą, drinkiem z palemką. 

Cierpliwości. Wszystko przed Tobą.

Działaj tak, by Bali stało się regułą nie wyjątkiem.

Tym odcinkiem chciałabym zaprosić Cię do mojego nowego szkolenia „Zostań szefową w swojej firmie”, które ruszy pod koniec października.

Długo pracowałam nad tą ofertą, zastanawiając się, czego tak naprawdę może chcieć kobieta, która prowadzi firmę usługową online. Odpowiedź była na wyciągnięcie ręki. O czym więc będzie szkolenie?

O rozwoju firmy bez zawrotów głowy.

O promowaniu bez presji i ciśnienia, że trzeba nauczyć się tysiąca nowych sztuczek (śpiewać, tańczyć, ogarniać rolki i tik toki).

O pracy z klientami premium, którzy wspierają i doceniają. Z którymi masz poczucie, że grasz do jednej bramki.

O czasie na rozwój swoich produktów, jeśli chcesz budować drugą nogę biznesową.

I wreszcie o budowaniu biznesu, który będzie wspierać wszystkie Twoje inne działania.

Jeśli jesteś taką osobą, dołącz do mnie.

Do zobaczenia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jakie są Twoje oczekiwania wobec firmy? Jakie potrzeby ma zaspokoić? Ma być jedynie źródłem dochodu, czy czymś więcej jak na przykład spełnieniem Twoich ambicji i marzeń. Chcesz, by się rozwijała, czy wystarcza Ci to, gdzie teraz jesteś? Te pytania tylko z pozoru są bardzo ogólne. Bo gdy się nad nimi zastanowisz głębiej, może okazać się, że Twoja ukochana firma nie daje Ci tego, co potrzebujesz.

Rozwój jest wpisany w życie każdej osoby, która prowadzi firmę. Nie da się stać w miejscu i wciąż robić to samo. A raczej, da się, ale efekty nie będą spektakularne. By firma rosła, dawała Ci satysfakcję, spełnienie i poczucie dumy, potrzebujesz wyzwań i nowych projektów. I nawet jeśli jesteś zadowolona ze swojego status quo, w pewnym momencie możesz poczuć, że odstajesz. Że świat popędził gdzieś naprzód, a Ty wciąż tkwisz w tym samym miejscu. Jak to zmienić?

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

STARA STRATEGIA DZIAŁANIA

W dzisiejszym odcinku chciałabym opowiedzieć Ci o 5 błędach szefowych biznesów, których firmy znajdują się w fazie wzrostu. Faza wzrostu to taki czas, kiedy początki już masz za sobą, czujesz się nieco stabilniej w swoich działaniach i zaczynasz myśleć o tym, jak ulepszyć, zwiększyć, zautomatyzować biznes (w zależności od swoich potrzeb). 

Nie każdy chce mieć wielkie imperium. I to jest bardzo OK, bo duża firma = najczęściej duża odpowiedzialność. Nie da się jednak rozwijać biznesu, czy nawet prowadzić go na tym samym poziomie z sukcesami, jeśli nie będziesz nad nim pracować.

To, co bardzo często nas gubi, to stara strategia. Samo to, że ją masz, jest ogromnym sukcesem. Wiele osób prowadzi bowiem firmy bez strategii i potem dziwi się, że coś nie działa. Pamiętaj jednak, że nawet najlepsza strategia nie pomoże Ci, jeśli będzie przestarzała, niedopasowana do rynku, okoliczności i weryfikowana co jakiś czas. 

Dlatego moje klientki zawsze namawiam do dwóch rzeczy: przyjrzenia się z lotu ptaka strategii swojej firmy oraz… grupie docelowej. Tak, ta też się zmienia wraz z rozwojem Twojego biznesu. Być może teraz, kiedy prowadzisz firmę już kilka/kilkanaście miesięcy, i dojrzałaś już jako przedsiębiorczyni, okazuje się, że… Twoja grupa docelowa też się zmieniła. 

Jeśli więc widzisz, że Twoja firma stanęła w miejscu, strategia i grupa docelowa to dwa pierwsze elementy, które powinnaś wziąć pod lupę.

ŻAL, BY ODPUŚCIĆ

Drugi błąd to robienie wciąż tego samego, mimo iż nasze działania ewidentnie nie przynoszą efektów. Widywałam to już dziesiątki razy – na początku poświęcamy mnóstwo czasu na rozwój, tworzenie oferty, usług do tego stopnia, że potem zwyczajnie jest nam żal, by odpuścić i powiedzieć: „To nie działa”. I albo coś zmienić, albo zająć się zupełnie czymś innym.

Prowadzenie działalności na siłę, bez próby zmiany czegokolwiek, przypomina czasem reanimację trupa. I doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że trudno jest powiedzieć „Dość”, kiedy włożyło się w coś całe serce. Często nie chcąc się przyznać do tego, że pewne działania nie przyniosły efektu, ciągniemy je na siłę. Powoduje to li i jedynie frustrację i poczucie beznadziejności.

Serio czasem lepiej odciąć coś grubą kreską i pójść dalej, niż przez całe życie tkwić w tym lekko już skisłym sosie.

BRAK ODPOCZYNKU I DYSTANSU

Czasem przyczyna tego, że Twój biznes nie idzie zgodnie z oczekiwaniami, tkwi w Tobie. W tym, że ciśniesz na siłę i do granic wytrzymałości. Nie dajesz sobie czasu na odpoczynek, spojrzenie z dystansu na swoje działania, czasem nawet zajęcie się czymś zupełnie innym przez jakiś czas.

To tak jak z poprawianiem tekstu. Gdy piszesz go samodzielnie, a potem strona po stronie redagujesz, korygujesz, poprawiasz, przestajesz widzieć błędy. Dlatego właśnie tak bardzo w takim momencie potrzebne Ci jest złapanie dystansu. A ponieważ trudno jest to zrobić samodzielnie, z całego serca będę Cię namawiała na rozmowę z drugą osobą: partnerem mastermindowym, trenerem biznesu, coachem lub mentorem.

Kiedy ktoś obcy spojrzy na Twoje działania, zauważy rzeczy, których Ty z całą pewnością nie dostrzegasz, mimo iż masz je tuż przed swoim nosem.

WCIĄŻ CI SAMI LUDZIE DOOKOŁA

Zauważyłaś, że mamy tendencję do tego, by wciąż otaczać się tymi samymi ludźmi? Co to oznacza? Ni mniej, ni więcej tyle, że w pewnym momencie słuchasz wciąż tych samych rad, tych samych historii, tych samych głosów. Nawet biorąc je sobie do serca i wdrażając w życie, często nie rozwijasz się w takim tempie, w jakim mogłabyś, zmieniając od czasu do czasu środowisko i perspektywę.

I absolutnie nie będę namawiała Cię do skakania z kwiatka na kwiatek, zmiany mentorów co pięć minut, czy porzucaniu zaufanego środowiska. Natomiast gorąco zachęcam Cię do poszerzania perspektywy, wyjrzenia trochę dalej niż te same wciąż polecane osoby. Wiesz, dlaczego przestałam jeździć na konferencje biznesowe w pewnym momencie? Bo na scenie pojawiały się rok do roku te same postacie, których historie słyszałam już dziesiątki razy. A ja potrzebowałam świeżego spojrzenia, nowej perspektywy. Tylko wyjście w nieznane do tej pory środowisko, da Ci taki odbiór.

BRAK INWESTYCJI W SIEBIE

Ostatni błąd, o którym chciałabym Ci dziś powiedzieć, jest tak banalny, że aż zastanawiałam się, czy w ogóle o nim wspominać. Chodzi o inwestowanie w siebie. Nie da się rozwinąć biznesu, nie rozwijając siebie. W każdym zakresie: umiejętności twardych, kompetencji miękkich, a przede wszystkim mindsetu.

Tymczasem bardzo często słyszę, że ktoś nie chce inwestować, bo inflacja, bo brak pieniędzy, bo „kupię twoją książkę, jak będzie kosztowała 30 złotych”. Serio? Rozumiem argument finansowy, jeśli rzeczywiście ktoś ledwo wiąże koniec z końcem. Ale często jest to po prostu kwestia priorytetów. Nie wierzę, że nie ma pieniędzy na rozwój ktoś, kto raz w miesiącu biega do kosmetyczki, czy kupuje nowe ubrania. Nie oceniam. To nie moja sprawa. Ale w takiej sytuacji po prostu wiem, że własny rozwój nie jest dla tej osoby priorytetem. Dużo ważniejsze jest to, jak wygląda. 

Z drugiej strony, jeśli nie masz pieniędzy i co miesiąc wybierasz między ubraniem dla dziecka a jedzeniem (byłam w takiej sytuacji, więc doskonale wiem, jak to jest), masz jeszcze jedną walutę, którą możesz pohandlować – Twój czas. 

Amy Porterfield powiedziała kiedyś w swoim podcaście, że jeśli ktoś naprawdę bardzo się postara, to całą wiedzę, którą ona oferuje w swoich płatnych programach, znajdzie w jej darmowych materiałach w sieci. Wymaga to jednak przejrzenia wszystkiego, co do tej pory udostępniała bezpłatnie – w tym przesłuchania ponad 500 odcinków jej podcastu. To mnóstwo czasu. Ale jeśli nie masz pieniędzy, jest to alternatywa.

PODSUMOWANIE

Podsumowując, chciałabym gorąco zachęcić Cię – jeśli oczywiście istnieje taka potrzeba – do przyjrzenia się Twojej firmie z lotu ptaka. Być może jeden ze wspomnianych dziś przeze mnie czynników rzeczywiście hamuje Cię przed rozwinięciem skrzydeł. Jeśli chcesz się rozwijać, zachęcam Cię też do zapisania się na moją mini serię podcastu „Droga do biznesowego sukcesu nie jest usłana różami”, która ma dziś premierę. Przez 3 dni będę przesyłać Ci na maila odcinki limitowane, w których opowiem o blokadach i trudnej ścieżce rozwoju. Na koniec natomiast zaproszę Cię do mojego płatnego szkolenia online „Zostań szefową w swojej firmie”. 

Jeśli chcesz posłuchać tych nagrań, zapisz się >> TUTAJ. Życzę Ci pięknej reszty tygodnia.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dzisiejszy wpis inspirowany jest wątkiem, który pojawił się na mojej facebookowej grupie Blaski i cienie wirtualnej asysty i freelansu. Wątek ten traktował o klientach i wywołał szeroką dyskusję, pokazując dobitnie, że relacje z klientami nie zawsze są takie, o jakich marzymy.

Kiedy zakładamy bowiem własną firmę, wierzymy często w to, że to my będziemy wybierać klientów, będziemy pracować tylko z tym, z kim chcemy, na własnych zasadach. Tymczasem rzeczywistość często okazuje się brutalna. Pamiętam mój szok, kiedy jeden z moich pierwszych klientów zadzwonił do mnie i w 3 żołnierskich zdaniach podziękował za współpracę, ponieważ… nie jestem mu już potrzebna, wszystkiego się ode mnie już nauczył. Zaniemówiłam wtedy z upokorzenia i zawodu. Nie wierzyłam, że ktoś może mnie tak potraktować. Przecież zawsze stawałam na rzęsach, byłam zaangażowana, na wiadomości odpowiadałam po nocach. Oczywiście nie odezwałam się słowem, podziękowałam tylko za informację i odłożyłam słuchawkę.

Dobre wychowanie nie pomaga w relacjach z trudnym klientem

Czy wyciągnęłam z tamtej lekcji wnioski? Być może. Co nie zmieniło jednak faktu, że w kolejnych miesiącach i latach współpracy trafiali mi się przeróżni klienci. Zarówno tacy, z którymi współpraca układała się, jak marzenie, tacy, którzy zlecali i wszystko było ok, dopóki nie przychodziło do płatności, jak i tacy, którzy trafili na moją wewnętrzną listę „klientów, których nie obsługujemy”.

Do tej ostatniej kategorii zaliczam te osoby, które nie miały żadnych skrupułów, by wydzwaniać do mnie w piątek tuż przed północą, bo jakieś zadanie musi być zrobione już (nie musiało). Albo z którymi pełna pretensji rozmowa ciągnęła się długie godziny i nie kończyła żadnym sensownym wnioskiem. Lub tacy, których nikt nigdy nie był w stanie zadowolić.

Pamiętam jedną taką klientkę, która przyszła do mnie ze słowami: „3 asystentki już pożegnałam, zanim trafiłam do pani. Nareszcie czuję, że jestem w dobrych rękach.” Że mnie się wtedy żadna lampka nie zapaliła w głowie i nie zawył żaden alarm na hasło „3 asystentki…”. Mój instynkt samozachowawczy poszedł w siną dal pod pachę z rozsądkiem. Co więcej, byłam dumna, że klientka przyszła do mnie. Do swojej ostatniej deski ratunku. O święta naiwności, jak bardzo się myliłam.

Początkowo szło ładnie. Podpisana umowa, błyskawiczny przelew, rozpisanie projektów w Asanie. A potem zaczęły się schody. Codzienne długie Polaków rozmowy, kapryśne zmiany zdania, chaos, który prowadził kompletnie do niczego. Umęczona byłam tą współpracą bardzo, a pakiet (największy z możliwych) jak na złość nie chciał się skończyć. Nie umiałam powiedzieć nie i tkwiłam w tej relacji przez ponad 6 miesięcy. Do listy „nie obsługuję” doszły kolejne cechy charakteru.

Po czym poznać, że klient może być trudny

Czasem niestety po niczym. Bywa, że początki – jak w tej mojej współpracy – nie wróżą niczego złego. Potem dopiero z klienta wychodzi Mr Hyde. Do takich oznak, że coś ze współpracą może być nie tak, mogą należeć m.in. jednak takie słowa: „Miałam już tylu…” – tu wstaw dowolnie – „grafików/copywriterów/korektorów/asystentek i nikt nie potrafił mi pomóc”. Rzadko się zdarza, by klient trafił na całe morze nierzetelnych podwykonawców, to raczej ze współpracą może być coś nie tak.

Kolejny element, który może być sygnałem ostrzegawczym, to brak precyzyjnych informacji. Miej się na baczności, zwłaszcza gdy słyszysz: „Jakoś się dogadamy”.

Pisanie do Ciebie wieczorami, w weekendy, po nocach również może – choć nie musi – wróżyć, że coś będzie z tą współpracą nie tak. Niestety komunikacja w sieci mocno zaburza naszą percepcję. Nie widzimy nic złego w tym, że wysyłamy wiadomość Messengerem o 2. nad ranem, czy SMS-a o 5:30. Mnie samej zdarza się przesyłać takie wiadomości.

Dopóki klient nie oczekuje na nie odpowiedzi i natychmiastowej reakcji, jest ok. Być może czasem po prostu nie chce o czymś zapomnieć. Kiedy jednak pojawiają się wraz z tymi informacjami pretensje, że nie odpowiadasz, jesteś nieresponsywna, ciężko się z Tobą (o 3. w nocy!) skomunikować, wiej, gdzie pieprz rośnie.

Lub…

Jasno postaw granice – trudny klient potrzebuje ram i reguł

To nie jest proste. Zwłaszcza jeśli zostałaś wychowana na grzeczną dziewczynkę, nie jesteś wystarczająco asertywna lub boisz się stracić klienta. Często osoby, które wcześniej pracowały na etacie, mają największy problem, by odmówić wymaganiom z kosmosu. Nauczone wykonywać każde „polecenie służbowe przełożonego” zapominają o tym, że relacja z klientem powinna być relacją partnerską, że klient nie jest przełożonym i że to szef (czyli my!) decyduje o tym, czy zadanie wykonać, czy też nie.

Jeśli więc Twój klient:

• wydzwania do Ciebie w dziwnych porach,
• nie respektuje Twojego czasu wolnego, godzin pracy i prawa do odpoczynku,
• nie płaci na czas,
• manipuluje Tobą w jakikolwiek sposób,

pozostaje Ci przypomnieć mu reguły grt.

Jak poradzić sobie w trudnej relacji z klientem?

Po pierwsze, przypomnij sobie, dlaczego założyłaś firmę. Nie po to, by poddańczo realizować czyjeś wizje, lecz by działać tak, jak zawsze o tym marzyłaś. To jest Twoja firma i masz prawo w niej zadecydować, czy chcesz pracować w weekendy, spotykać się w sobotnie wieczory na dwugodzinne konsultacje lub zarywać noc „bo tak”.

Po drugie, jeśli klient ma pretensje – przypomnij mu o Waszych ustaleniach. Bo macie takie ustalenia, prawda? Umowa z klientem to Twoja tajna broń, której być może nigdy nie będziesz musiała użyć, ale jeśli się zdarzy, że jednak tak, warto mieć w niej zapisane wszystkie najważniejsze rzeczy, a zwłaszcza:

• godziny pracy,
• godziny kontaktu,
• sposób kontaktu,
• czas odpowiedzi itp.

Po trzecie, asertywność. Czy chcesz, czy nie, trzeba się jej będzie nauczyć. Początki, jeśli nie jesteś nauczona walczenia o własne dobro, nie będą łatwe. Nie będę Ci tu ściemniać, że jest inaczej. Zwłaszcza jeśli wychowano Cię w micie, że nie wolno ludziom mówić niemiłych rzeczy, bo można im sprawić przykrość. Albo że grzeczne dziewczynki siedzą cicho i tylko potakują.

Niestety, znam to z autopsji. Nauka walczenia o własne zdanie jest trudna, ale nie niewykonalna. Natomiast satysfakcja, kiedy nauczysz się stawiać własne granice i nie pozwolisz innym ich przekraczać, nieziemska. Czego bardzo serdecznie Ci życzę.

Jeśli miałaś już do czynienia z trudnym klientem i chciałabyś podzielić się tym ze mną, pisz śmiało! Być może Twoja historia pomoże innym kobietom zawalczyć o siebie.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

PS Zapraszam Cię też do subskrybowania wakacyjnej serii podcastu „O klientach bez cenzury” – zabawnych historii, które pokazują, jak wychodzić obronną ręką z trudnych współprac.

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś opowiem Ci kilka słów o pewności siebie w biznesie. Zapewne nie raz i nie dwa miałaś do czynienia z sytuacją, gdy w trakcie rekrutacji zlecenie zdobywała osoba słabiej wykwalifikowana, ale za to pewna siebie i przebojowa. A prawdziwa specjalistka, która na danej branży zjadła zęby, siedziała cicho w kącie i nie umiała się odezwać. Paraliżował ją strach. Myśl o tym, że miałaby zawalczyć o siebie, sprawiała, że ręce jej drżały, głos zamierał w gardle, a serce chciało wyskoczyć z klatki piersiowej. Ty też tak czasem masz… sprawdźmy zatem, jak to zmienić.

Jak o sobie mówisz, tak Cię widzą!

Pamiętam jak dziś listopad 2018 roku. Byłam wtedy na wyjeździe „biznesowym” z jedną z moich klientek w Zakopanem. Grupa ludzi, która dopiero się poznawała, ale już wkrótce miała stać się częścią dużego projektu. Same znane nazwiska, a wśród nich ja. Zahukana, wystraszona, bojąca się odezwać, by nie wyjść na głupka. Nikt wtedy chyba nie traktował mnie poważnie.

Im bardziej nie potrafiłam odpowiedzieć na pytanie, tym z większym politowaniem na mnie patrzono. A przynajmniej ja to tak odbierałam. Kiedy pytano mnie, co tam robię, bałam się odezwać, a potem umniejszałam swoje zasługi dla tego projektu, by nikt nie pomyślał, że się wywyższam czy coś.

Z drugiej strony z podziwem patrzyłam na te kilkanaście osób. Żadne z nich nie miało absolutnie żadnego problemu, by mówić o sobie i swoich działaniach, jakby to była najważniejsza rzecz na świecie. Wynalezienie szczepionki na Covid co najmniej. Podziwiałam i za to. I jeszcze bardziej zamykałam w sobie.

W takiej sytuacji bywałam w życiu wielokrotnie. Bałam się odezwać, by nie strzelić gafy lub nie wyjść na idiotkę. Wolałam siedzieć cicho w kącie i czekać, nie wiadomo na co. Kiedy zaczęłam pracę na swoim, też miałam ogromny problem z opowiedzeniem o tym, co robię. Przecież takie tam klikanie w internecie to nie może być nic poważnego. Każdy głupi to potrafi. Małpa dałaby sobie radę.

I dopóki myślałam o sobie i swojej pracy w kategorii „małpa dałaby sobie radę”, tak samo traktowali tę pracę inni. Doskonale pamiętam te rozmowy z potencjalnymi klientami, podczas których słyszałam: „Niby za co miałbym zapłacić tyle pieniędzy?” albo „Ja nie przywykłam płacić za takie usługi takich stawek. I to z góry”. A najczęściej: „Gdybym ja miał taką stawkę za godzinę już dawno byłbym Rockefellerem.” No jakoś ja – mimo taaaaaakich stawek – nie byłam.

Ale moja pewność siebie była podkopywana praktycznie cały czas. Dopóki nie zrozumiałam jednej prostej zależności. Jeśli ja nie będę uważać tego, co robię za wartościowe, dopóki sama nie zacznę myśleć o sobie jako o specjaliście w danej dziedzinie – nikt nie będzie tak o mnie mówił i myślał.

Firma zaczyna się w głowie, pamiętasz?

Jak Cię widzą, tak bardzo (lub nie) chcą od Ciebie kupować

Jeśli więc rzeczywiście myślisz o sobie i swojej pracy jako „o takim tam klikaniu”, nie dziw się, że inni nie traktują Twojej pracy poważnie. Jak mają zapłacić spore pieniądze za coś, co nawet dla Ciebie – osoby, która świadczy tę usługę lub sprzedaje produkt – nie stanowi dużej wartości. A przynajmniej tak o tym mówisz.

Nie sprzedajesz szczepionki na raka? Nie wynajdujesz lekarstwa na Covid? Być może nie, to nie Twoje zadanie. Ale zobacz, jaką wartość dajesz swoją pracą innym. Być może jesteś fotografką i w przepięknych kadrach na zawsze upamiętniasz ważne chwile. A może jesteś redaktorką lub korektorką i sprawiasz, że książka Twojej klientki staje się prawdziwym arcydziełem, które czytelnicy wyrywają sobie z rąk. Albo jako wirtualna asystentka odciążasz swoich klientów w ich codziennych zadaniach, sprawiając, że nie muszą już ślęczeć po nocach nad projektami, które wcale nie wydają im się fajne.

Mów językiem swojego klienta. Pokazuj mu wartość i korzyść, jaką będzie miał ze współpracy z Tobą… Mogę się założyć, że niejeden raz słyszałaś takie słowa od guru marketingu i PR-u. Wydają Ci się oklepane, wyświechtane, ale… jeśli rzeczywiście poczujesz prawdziwą wartość swojej pracy, jeśli kochasz to, co robisz i będziesz umiała opowiadać o tym z pasją (co najmniej tak, jakby to była szczepionka na raka) – zarazisz tą pasją innych.

Kilka miesięcy temu byłam na trzydniowym szkoleniu (online a jakże, więc to byłam, to takie bardziej wirtualne, ale zawsze), podczas którego w sumie nie usłyszałam nic, czego nie wiedziałabym do tej pory. Wydawałoby się, że był to zupełnie stracony czas, gdyby nie jedno zdanie, które padło w trakcie jednego z wykładów. To jedno zdanie sprawiło, że całą wartość szkolenia oceniam bardzo pozytywnie. Dlaczego? Ponieważ pozwoliło mi zrozumieć jedną prostą zasadę marketingu. To zdanie brzmiało:

„Jeśli Ty wierzysz w swoją ofertę i się w niej zakochasz, będziesz tą pasją i miłością zarażać innych. Najpierw uwierz sama sobie, potem zacznij sprzedawać”.

Aby zachwycić swoją usługą, musisz w nią wierzyć. Zauważ, że jeśli ktoś opowiada Ci o swojej pasji (niech to będzie morsowanie) i podczas tego wywodu błyszczą mu oczy, jest pełen energii, zachwyca się tym, co robi, to Ty też masz ochotę iść moczyć tyłek w lodowatej wodzie. Kiedy jednak usłyszysz, że to bardzo fajne zajęcie, wspomaga krążenie, co prawda na początku jest trochę paskudnie, ale potem da się wytrzymać, to idę o zakład, że będziesz wolała siedzieć pod kocem z kubkiem gorącej czekolady w dłoni.

Tak to działa. Uwierz sobie, uwierz w swoją usługę, a potem mów o tej usłudze innym.

Językiem korzyści, oczywiście.
Językiem klienta, tak.

Ale takim, który on zrozumie i w który uwierzy. Tylko tyle i aż tyle.

Chcesz zachwycić innych? Zachwyć najpierw samą siebie 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Zaczął się marzec, nowy miesiąc, dla wielu całkiem nowy początek. Od dwóch tygodni prowadzę nowy kurs „(Mam) pomysł na firmę”, w którym przygotowuję uczestników na trudy i znoje prowadzenia własnej działalności. To oczywiście żart, są też te przyjemniejsze momenty prowadzenia firmy, kiedy możesz bezkarnie wyskoczyć do fryzjera czy kosmetyczki w ciągu dnia bez tłumaczenia się przed szefem, że babcia zachorowała i jesteś jedyną osobą na świecie, która właśnie dziś o 14:30 może podać jej syrop ratujący życie.

Pracę w kursie rozpoczęłam od ćwiczenia, które polecam absolutnie każdemu, kto chce prowadzić własną firmę, czyli od sprawdzenia, co nam w duszy i głowie gra. Na czym polega ćwiczenie? Na zmierzeniu się z tym, co my tak naprawdę myślimy o prowadzeniu firmy. Wbrew pozorom to bardzo ważne, ponieważ przekonania, które mamy w głowie mogą nas bardzo skutecznie hamować przed podjęciem określonych działań. Albo wręcz przeciwnie, będą nas pchały do akcji bez konieczności szukania motywacji na zewnątrz.

Skąd biorą się „freelancerskie mity”?

Najczęściej z życia. Z tego, co usłyszymy, zobaczymy, doświadczymy. Kiedy postanowiłam napisać pierwszą książkę „Rzuciłam pracę i co dalej”, stwierdziłam, że nie będzie lepszej formuły, niż pokazanie kolejnych kroków od decyzji do własnej działalności niż te przedstawione na błędach, jakie popełniamy. My, przedsiębiorcy. Niezależnie bowiem od tego, czy działasz na rynku miesiąc, dwa czy pięć lat, popełniasz błędy. Czasem te popełniane przez przedsiębiorców już dojrzałych, w kwiecie biznesowego wieku, są nawet bardziej spektakularne. Dlaczego? Bo pojawia się syndrom na działalności zjadłem zęby i mnie to nie dotyczy. Taki przedsiębiorca, pełen zaufania do swoich umiejętności, traci więc czujność i katastrofa gotowa.

Wróćmy jednak do źródeł powstawania freelancerskich mitów. Naprawdę, żeby sobie wyrobić złe przekonanie w głowie, nie trzeba wiele. Starczy wejść na Instagram i gotowe. Pełne sukcesów stores, piękne zdjęcia, jeszcze piękniejsze teksty i w naszej głowie rodzi się jedyny słuszny wizerunek pracy na swoim. Niestety, często mylny. Dlatego kiedy pojawia się ktoś, kto pokazuje nieco mniej Instagramowy świat, wiele osób oddycha z ulgą i mówi: Ufff, nie jest ze mną tak źle.

Postanowiłam odczarować dziś nieco te przekonania. W mojej książce nie tylko prowadzę kandydata biznesową ścieżką dydaktyczną, ale też staram się obalić mity i zmusić do przemyślenia czasem zbyt wyidealizowanych wyobrażeń o pracy na swoim. Dziś otrzymasz ode mnie małą zajawkę. Bez zbędnych słów, jedziemy z tym koksem. Kilka najpopularniejszych mitów przed nami.

W tym odcinku podcastu sprawdzam, czy:

1. Praca na swoim to sama przyjemność.
2. Rzeczywiście prowadząc własną firmę, zaczynasz i kończysz pracę kiedy chcesz
3. Własna firma jest idealna dla introwertyka.
4. Prowadząc własną firmę, nie przepracujesz ani jednego dnia.
5. Freelancer zarabia w jeden dzień tyle, co inni w tydzień.
6. Work-life balance (nie) istnieje.
7. Pracując w domu, będziesz tęsknić za ludźmi.
8. W pracy na swoim nie ma kryzysów, bo robisz tylko to, co chcesz.

Jak te stwierdzenia mają się do rzeczywistości? Posłuchaj!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś drugi z cyklu dwunastu wywiadów „Jak ona to robi”, które przeprowadzam z przedsiębiorczymi kobietami, by przybliżyć Ci i nieco oswoić różne aspekty freelancingu i prowadzenia firmy. W poprzednim odcinku rozmawiałam z Ewą Popielarz o zawodzie korektora. Dziś moim gościem jest kobieta-rakieta Kinga Fromlewicz, strateg komunikacji marki, specjalistka ds. PR, a w zasadzie nawet królowa PR, autorka książki „Zostań królową PR”.

Z Kingą rozmawiamy o tym, czy freelancer potrzebuje wsparcia PR-owca, ale też o roli kobiet 40+ na rynku pracy oraz o tym, jak sprawić, by inni widzieli w Tobie specjalistę.

Jeśli chcesz odwiedzić Kingę, zapraszam Cię do jej miejsc w sieci:

Strona www
Książka „Zostań Królową PR”

Niektóre pytania, które zadałam Kindze:

1. Czy mogłabyś opowiedzieć naszym słuchaczom kilka słów o sobie?
2. Czym zajmujesz się na co dzień?
3. Czy od zawsze pracowałaś na swoim?
4. Wiem, że współpracowałaś przez bardzo długi okres z różnymi firmami. Czy trudno było Ci podjąć decyzję o rozwiązaniu dużej stałej współpracy i przejść na pracę zleceniową.
5. Oprócz wsparcia PR-owego jesteś też trenerem. Opowiedz nam o tej stronie Twojej działalności. Kogo szkolisz i w jakim zakresie?
6. Jednym z Twoich flagowych projektów, który zresztą bardzo mówi też do mnie, jest Projekt 40+. Powiesz nam kilka słów o nim? Co stało za jego powstaniem?
7. Czy kobietom po czterdziestce trudniej jest odnaleźć się na rynku pracy? Mówi się, że stają się one dla rynku przezroczyste. Czy przechodzenie na własną działalność właśnie w tym wieku nie wiąże się też z pewnego rodzaju ryzykiem?
8. Jak najlepiej „się sprzedać”, kiedy nie masz już 20 lat? Wiele kobiet obawia się, że są już za stare na zmianę. Jak to wyglądało w Twoim przypadku? Nie miałaś obaw?
9. Jest jeszcze jedna rzecz, którą chciałabym poruszyć, skoro mam przed mikrofonem koleżankę po fachu – specjalistkę od PR-u. Autentyczność w sieci? Czy jest możliwa?
10. A co z tzw. Inspiracją innymi (budowaniu swojej marki nie na podobieństwo (i kopię!!!) innych. O tym, jaką to PR-owo może krzywdę zrobić i jak się ustrzec pułapki patrzenia na innych.

Jeśli uważasz ten wywiad za wartościowy, podziel się nim z innymi. Niech dobro się niesie.

Jeśli natomiast rozważasz zmianę ścieżki zawodowej, zobacz, od czego możesz zacząć.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

W tym odcinku podcastu chciałabym poruszyć temat zmiany zawodowej. Czy pracując na swoim warto raz na jakiś czas robić zwrot, czy nie warto. I dlaczego warto…

Zanim jednak przejdę do konkretnych argumentów, pozwól, że opowiem Ci pewną historię.

Przekonania, które masz w głowie

8 lat temu siedziałam na rozmowie kwalifikacyjnej do firmy stacjonarnej (ostatniej takiej mojej rozmowie w ogóle, o czym jeszcze wtedy nie miałam pojęcia). Był to już trzeci etap rekrutacji, ostatni, i wiedziałam, że to jest moje być albo nie być. Te ostatnie etapy zazwyczaj są bardzo stresujące, ponieważ wiesz, że już jesteś tak blisko, że witasz się z gąską jak ten lis w wierszu „Lis i kozieł” Mickiewicza. I masz 50 % szans. Zazwyczaj. Jeśli kandydatów jest dwóch. W tym wypadku rzeczywiście na ostatniej prostej zostały 2 kandydatki. Jedną z nich byłam ja.

I tak siedząc w ciasnej salce konferencyjnej, przyglądałam się trzem osobom, siedzącym naprzeciwko mnie i zastanawiałam się, jak elegancko wyjść z twarzą w momencie, gdy powiedzą mi: Bardzo dziękujemy. Zachowamy sobie pani dokumenty na przyszłość. Rzeczywiście, nie spodziewałam się wiele w myśl zasady, że lepiej dać się pozytywnie zaskoczyć. A może po prostu byłam większą pesymistką, niż mi się wydawało. W końcu od pół roku szukałam pracy. Lukę miałam w CV ogromną jak na tamte czasy i tak po prawdzie to już sobie chciałam iść do domu. Dlatego kiedy osoba rekrutującą zaczęła mi gratulować, wyraziłam swoje zdziwienie bardzo głośno. Jak to w ogóle możliwe, że wybrano właśnie mnie?

Dla pełnego obrazu musisz wiedzieć, że aplikowałam na stanowisko asystentki zarządu. Przyszły szef spojrzał na mnie i zapytał, co mnie tak dziwi. A ja niewiele myśląc wypaliłam pierwsze, co mi przyszło do głowy: To nie sądzą państwo, że jestem na to stanowisko za stara? Przecież ja mam już ponad 30 lat!!! Mój rozmówca niemal spadł z krzesła ze śmiechu i dodał, że rzeczywiście powinnam się w tym wieku już do grobu szykować. Pracę dostałam, w całkiem sympatycznym towarzystwie przepracowałam ponad 4 lata, by ostatecznie zrobić zwrot o 180 stopni i zacząć pracę jako… wirtualna asystentka.

Czy nie jesteś za stara na wirtualną asystę?

Uwierz mi lub nie, ale rzeczywiście te 8 lat temu miałam w sobie takie przekonanie, że asystentka to powinna mieć góra dwadzieścia pięć lat (dwadzieścia osiem to już stare próchno przecież), długie włosy, jeszcze dłuższe nogi i znać przynajmniej 3 języki obce. Tak, bardzo stereotypowo i niesprawiedliwie patrzyłam na ten zawód. Mojego przekonania nie potrafił zmienić nawet fakt, że we wszystkich firmach zagranicznych, jakie miałam okazję odwiedzać podczas swojej pracy, asystentki szefów były babeczkami dobrze po czterdziestce z mega doświadczeniem i jeszcze większym poważaniem wśród pracowników firmy. No jak człowiek sobie coś do łba nabije, to nie ma zmiłuj.

Jednak przez kolejne 4 lata moje nastawienie się zmieniło na tyle, że postanowiłam nadal brnąć w świat asystencki, tyle tylko że na nieco innych zasadach. Na moich zasadach. Przede wszystkim jednak zmianie uległo moje postrzeganie nie samego stanowiska, ale obowiązków asystentki.

Po dziś dzień widzę asystentki jako osoby wysoko wykwalifikowane, ze sporym doświadczeniem i jeszcze większymi kompetencjami. Wiek nie ma żadnego znaczenia. Dopóki nadążasz za trendami, nowinkami i doskonale wykonujesz swoją pracę, możesz mieć i 100 lat.

Dlaczego więc zdecydowałam się zrezygnować z wirtualnej asysty?

Ta zmiana zadziała się zupełnie niepostrzeżenie. Prace asystenckie to przede wszystkim zadania, które klient sprawdza i nadzoruje. Najczęściej też nie uzgadnia z asystentką strategii działania, tylko zleca i oczekuje realizacji (choć ta granica powoli też zaczyna się zacierać i coraz częściej asystentki – zupełnie nieświadomie tak jak ja wcześniej – przejmują zadania managera).

Wykonując zadania stricte asystenckie, czułam, że jednak chciałabym robić coś więcej. Że bardziej kręci mnie proces kreacji, wspierania klienta na znacznie głębszym poziomie, omawiania strategii marketingowej, content marketingowej, PR-owej – w końcu nie na darmo mam wykształcenie w tym kierunku, by z niego nie korzystać.

Brakowało mi też tej adrenaliny, kiedy czujesz, że w całości jesteś odpowiedzialna za projekt, że możesz współpracować z wieloma osobami, koordynować zadania, być w ciągłym ruchu i nakręcać się krótkimi deadline’ami. Nie na darmo w końcu w pierwszej piątce Gallupa mam głównie talenty wykonawcze. Uwielbiam być w akcji i ciągłym ruchu i lubię, jak coś się dzieje.

Wtedy też podjęłam decyzję o tym, by zadania operacyjne delegować do zespołu Pretty Well Done, a samodzielnie zająć się kompleksowym wsparciem klienta, omawianiem strategii działania, procesów, zadań i następnie nadzorować prace całego teamu.

Z drugiej strony zaczęłam jednocześnie budować drugą biznesową nogę, czyli postawiłam na szkolenia, mentoring i wsparcie przyszłych i obecnych przedsiębiorczyń.

Co dała mi rezygnacja z wirtualnej asysty?

Początkowo przyniosła ogromny chaos. Musiałam bowiem poukładać sobie w struktury działania moje i zespołu. Musiałam też przekonać klientów do tego, że ich wsparciem nie będę zajmować się samodzielnie. To nie było proste, ale efekty pokazały, że miałam rację, układając procesy w taki sposób.

Kolejnym krokiem były zmiany strukturalne wewnątrz Pretty Well Done. Decyzja o zatrudnieniu większej liczby podwykonawców i przekazanie sterów i zarządzania częścią zadań Ginie, która jest moją ogromną podporą.

I na samym końcu przyniosła coś, co lubię najbardziej: długie rozmowy z klientami, burze mózgów, dyskusje o strategii i kierunkach działania ich firm. Nareszcie mam poczucie, że wchodzę na tyle głęboko w ich biznesy, że mogę ich wspierać nie tylko na poziomie operacyjnym, ale też dzielić się moim doświadczeniem jako przedsiębiorca.

Wielokrotnie zresztą słyszałam od moich klientów, że właśnie to doświadczenie w prowadzeniu wielu projektów i doświadczenie przedsiębiorcze sprawia, że czują nie tylko wsparcie w realizacji, ale też w prowadzeniu ich firm.

O taką pracę, można by rzec, walczyłam 🙂

A dodatkowo praca z wieloma klientami, którzy działają w przeróżnych branżach, w wielu obszarach biznesowych i na różnych poziomach sprawia, że świetnie rozumiem osoby, które przychodzą do mnie po wsparcie nie asystenckie, nie managerskie, ale trenerskie.

Wiem, jak zbudować firmę od podstaw. Wiem, jak zdobywać klientów i jak utrzymać się na rynku. Potrafię pokazać słabe punkty i mocne strony pomysłów na biznes i z przyjemnością rozwijam się jako trener biznesu.

Uwielbiam też testować nowe pomysły i nowe projekty. Dziś mam przyjemność zaprosić Cię do jednego z nich: bezpłatnego kursu online „(Mam) pomysł na firmę”.

To wyjątkowy, czterotygodniowy kurs, który będzie tworzony przy aktywnym udziale jego uczestników. To ich potrzeby będą najważniejsze. Skupimy się na tym, jak sprawdzić, czy pomysł na firmę wart jest realizacji, jak zbudować od podstaw fundamenty firmy i jakimi cechami powinien odznaczać się przyszły przedsiębiorca.

Jeśli:

•  Zastanawiasz się, jak wystartować z własną firmą online?
•  Pracujesz na etacie, ale męczy Cię wykonywanie zadań dla kogoś?
•  Chcesz sprawdzić, czy Twój pomysł się sprzeda, i zacząć zarabiać w sieci?
•  Trudno jest Ci podjąć decyzję o porzuceniu etatu?
•  Masz firmę offline i chcesz przenieść swój biznes do sieci?

Sprawdź ofertę i zapisz się na kurs 🙂 Startujemy już 22.02.

PS Szukasz wsparcia krok po kroku w starcie z własną firmą, ale nie masz czasu na wielotygodniowe kursy? Polecam Ci moją książkę „Rzuciłam pracę i co dalej„. To również świetne uzupełnienie materiałów, które będziemy omawiać podczas warsztatów online.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina