Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Trzy lata temu, kiedy zakładałam firmę po raz drugi, nie przypuszczałam nawet, że nie będzie to moja ostatnia zawodowa aktywność. Wręcz przeciwnie, marzyłam o stworzeniu marki silnej, rozpoznawalnej, której sama nazwa będzie gwarancją jakości. I to zrobiłam.

Czy od początku marzyłam o wielkim sukcesie?

Prawdę mówiąc jednak, pierwsze marzenia i cele były zupełnie inne. W głowie wciąż miałam moją pierwszą firmę — co prawda stacjonarną, ale jednak prawdziwą — która po 2 latach zawiesiła swoją działalność. Popełniłam w jej prowadzeniu caaaałe mnóstwo błędów. Tak wiele, że na ich podstawie napisałam książkę — poradnik dla freelancerów o tym, jakich błędów unikać, kiedy zakładasz firmę i marzysz o pracy nad brzegiem morza, laptopie z jabłuszkiem i drinku z palemką w dłoni.

Pierwsze marzenia po założeniu Pretty Well Done — nikomu nieznanej marki, jednoosobowej działalności — to były marzenia o utrzymaniu, zarobieniu na siebie i kredyt, zdobywaniu pierwszych klientów. Marzenia proste. Takie jak ma większość początkujących przedsiębiorców. Takie, jak być może masz i Ty.

Co zmieniło się w trakcie?

Po dwóch latach prowadzenia Pretty Well Done zdałam z powodzeniem test biznesowej białej rękawiczki. Firma działała, miała się świetnie, klienci przychodzili, a ja zaczęłam myśleć o przekształceniu jednoosobowej działalności w coś więcej. Miałam już wtedy asystentkę, która wspierała mnie w działaniach, wiedziałam, jak delegować, by się nie stresować (w końcu na ten temat również napisałam książkę), zaczęło mnie kusić sięgnięcie po coś nowego — tak narodził się pomysł na agencję wirtualnych asystentek. Agencję, która będzie mogła obsługiwać większą liczbę klientów bez spadku jakości usług. Bardzo zależy mi na tym, byśmy kojarzyli się z naprawdę najlepszą obsługą.

Podjęłam współpracę z kolejnymi osobami, potem następnymi… Część z nich niestety wykruszała się samoistnie — zupełnie jak w każdym normalnym biznesie. W końcu biznes online jest normalny. Podobno. By spełnić oczekiwania klientów, współpracuję nie tylko z asystentkami, ale też z całą rzeszą podwykonawców, którzy działają z nami przy konkretnych projektach.

Trzy lata — magiczna granica zmiany

W 2020 roku, przez niektórych nazywanych parszywcem stulecia, czyli dokładnie 3 lata po przejściu na swoje oraz pracy „w onlajnie” po raz kolejny poczułam zew zmiany.

Nie wiem, czy znasz to uczucie, kiedy nie możesz usiedzieć w miejscu, zaczyna Cię nosić, zastanawiasz się, co by tu usprawnić, w którą stronę pójść. Dokładnie tak miałam na etacie. Pewnie dlatego zmieniałam firmy „jak rękawiczki”, nie mogąc zagrzać w nich miejsca dłużej niż 3 lata. Cztery to już naprawdę było zbyt dużo. Udało mi się osiągnąć ten zacny „wiek” raz. W mojej ostatniej pracy etatowej.  Czasem zastanawiam się, czy gdybym jednak rok wcześniej zmieniła firmę na kolejną, czy byłabym teraz w tym samym miejscu…

Tak czy inaczej, w tym roku, dokładnie w maju, poczułam, że pragnę kolejnej odmiany. Że chcę czegoś więcej dla swojej zawodowej aktywności. Że sama agencja to nie wszystko.

Ciągłe parcie po więcej?

Patrząc na to z zewnątrz, można by powiedzieć, że mi w kółko mało. Nie wiem, ile razy użyłam już w tym wpisie słowa „więcej” :)) Ale to nie tak. Moje drugie imię to Wyzwanie. Muszę sobie ciągle stawiać nowe cele, by czuć, że to, co robię, ma sens.

Dlatego właśnie zdecydowałam się na zmianę, która kosztowała mnie bardzo dużo. Zmianę sposobu myślenia, odpuszczenie kontroli wszystkiego (to jest najgorsze!), zaufanie, że ludzie, z którymi pracuję, są naprawdę najlepsi w swoim fachu i nie zawodzą. Tak, to zaufanie jest podstawą owocnej współpracy.

Od kilku miesięcy konsekwentnie robię wszystko, by zbudować drugą markę, która wspiera odważne przedsiębiorcze kobiety w ich zmianie zawodowej. Kobiety takie jak ja, które pewnego dnia poczuły, że etat to nie wszystko.

Pokazuję, jak fajnie jest być na swoim. Że prowadzenie działalności nie musi wiązać się z wiecznym stresem, obawą o to, czy sprzedasz i czy będziesz mieć klientów.

Uczę, jak zrobić pierwszy krok, a potem kolejne. Jak zbudować fundamenty pod własną firmę tak silne, że nie powali ich byle korona. I wreszcie, jak zrobić to z głową i zarabiać realne pieniądze, a nie kieszonkowe.

Zbudowanie silnej marki w sieci zabiera czas. Ja daję narzędzia, dzięki którym można to zrobić szybciej, porządnie i przede wszystkim dopasowując to, co robisz, do swoich talentów i swojego potencjału. Owszem, czasem klientki przychodzą do mnie z pomysłem na siebie, a wychodzą z rewolucją w głowie. Kiedy jednak zaczynają układać klocki, okazuje się, że ten pomysł wcale nie był tak do końca do nich dopasowany.

Starczy wspomnieć Monikę, właścicielkę NivisMedia, która w marcu powiedziała mi, że chce być wirtualną asystentką. Już po pierwszym spotkaniu wiedziałam, że to absolutnie nie jest praca dla niej — kreatywnej, otwartej głowy, która przy powtarzalnych cyklicznych zadaniach zwyczajnie umarłaby z nudów. Albo dopadłoby ją wypalenie, zanim jeszcze w ogóle by wystartowała. Dziś za to prowadzi firmę, która realizuje naprawdę odważne i kreatywne strategie marketingowe.

Czy ten zawodowy rozwód to nie jest strzał w kolano?

Rozdzielenie Pretty Well Done od mojej marki osobistej jest krokiem, na który nie miałam się decydować. W ogóle nawet nie przyszło mi to do głowy. Wszystko miało warzyć się w jednym kociołku. Obsługa klientów, agencja, książki, kursy, szkolenia, warsztaty, mentoring miały być objęte jednym wielkim kolorowym parasolem z napisem Pretty Well Done.

Tyle tylko, że w biznesie — jak wszędzie — prościej znaczy lepiej. Klienci, wchodząc na stronę, nie do końca wiedzieli, co tam znaleźli. Czy usługi wirtualnej asystentki? A może ofertę szkoleń dla przedsiębiorców? Albo jeszcze co innego.

Decyzja o budowaniu osobnej marki w synergii z Pretty Well Done była najlepszym możliwym rozwiązaniem. Tak właśnie wyodrębniłam markę osobistą, pod której szyldem ja będę wspierać odważne i przedsiębiorcze kobiety w ich zmianach zawodowych. A Pretty Well Done, będziew tym dzielnie wspierać mnie.

Ktoś zapytał mnie ostatnio, czy porzucam Pretty Well Done. Absolutnie nie. Nie porzuca się ukochanego dziecka, kiedy staje się pełnoletnie. Nadal się je wspiera, uwielbia i przytula. Ale jednocześnie pozwala się mu rozwinąć skrzydła. I tak też jest z nami. Nadal przytulam, nadal wspieram klientów, ale pozwalam też mojemu zespołowi działać z jeszcze większą swobodą — wszystko po to, by dawać jeszcze lepszą jakość.

Nie da się rozwijać siebie i firmy, nie inwestując, nie podejmując odważnych decyzji i nie przechodząc do działania. Warto o tym pamiętać 🙂

Jesteś ciekawa, jak będziemy rozwijać się dalej? Jakie działania zaplanowałam? Zaglądaj do mnie na Facebooku, Instagramie, LinkedIn i na strony www, a najlepiej zapisz się na newsletter — wtedy na pewno nie ominą Cię żadne nowości.

Do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Moja nowa strona

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Ucz się na cudzych błędach. Ile razy słyszałaś to zdanie? Stosujesz się do niego? 🙂 Biznes online ma to do siebie, że nie da się go poprowadzić bezbłędnie. Choćbyśmy chcieli. Serio. Nie znam przedsiębiorcy, który choć raz by się nie pomylił. Nie wiedzieć dlaczego tylko, niektórzy próbują wszystkie błędy popełnić samodzielnie. Ja również robię wciąż ten sam błąd, który prowadzi do nie zawsze fajnych sytuacji. I dziś opowiem Ci o nim kilka słów.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Dziś kilka słów o błędach. Błędach początkujących, ale też tych bardziej zaawansowanych przedsiębiorców. Jak już wspomniałam w intro do tego odcinka podcastu, błędy zdarzają się absolutnie każdemu. I nie ma w tym nic dziwnego. Prowadzenie firmy przypomina czasem stąpanie po polu minowym. W glanach. I z obciążeniem, niepozwalającym na skakanie jak rącza koziczka. Tyle tylko, że w przypadku pola minowego i saperów pomyłka może być tylko jedna, w biznesie natomiast jeden i ten sam błąd da się popełnić wielokrotnie. Wiem, coś o tym. Nie zawsze wyciągam wnioski z tego, czego się nauczyłam.

Dlaczego popełniamy błędy?

Na początku prowadzenia firmy, kiedy jeszcze nie mamy pojęcia, jak wygląda przedsiębiorczość, bardzo łatwo jest o pomyłkę. W końcu znamy tę biznesową stronę, którą zaczynamy wprowadzać w życie, tylko z teorii.

Gdy zaczynałam prowadzić firmę i działać online, wydawało mi się, że sytuacje błędnej oceny i działań kompletnie mnie nie dotyczą. Tyle przecież się naczytałam ostrzeżeń, tyle wyciągnęłam wniosków. To niemożliwe, by po takiej dawce lektury w ogóle móc się w czymś pomylić. A jednak, króliku — jak to mawiają moje dzieci.

To, że coś znasz z teorii, wcale nie znaczy, że będziesz to umiała zastosować w praktyce. Napisałam całą książkę o błędach, jakich nie należy popełniać, a i tak jestem przekonana, że nawet ci, którzy ją czytali, od czasu do czasu potknęli się na przedsiębiorczych zakrętach.

Ot, chociażby taka wycena własnych usług. Niby wiemy, że nie należy zaniżać stawek. Że to ani rynkowi, na którym działamy, ani tym bardziej nam nie wyjdzie na dobre. Mimo to, gdy przychodzi klient, na którym nam zależy i pyta: Ale dlaczego tak drogo? Może da się coś zrobić z tą ceną? – rozdajemy rabaty i zniżki jak rękawiczki.

Pamiętam, w pierwszym roku prowadzenia działalności napisała do mnie klientka. Taka z top listy klientów, których chciałoby się mieć w swoim portfolio. Umówiłyśmy się na rozmowę. Przypadłyśmy sobie do gustu. Poprosiła o ofertę. I zaczęło się… A może rabat? A jak wykupię duży pakiet godzin, to ile będzie taniej? A jeszcze większy.

Zależało mi na tej współpracy jak cholera. Mieć takie nazwisko w portfolio to już było coś. A przynajmniej tak mi się wtedy wydawało. Schodziłam więc z ceny, dawałam rabaty, aż doszłyśmy do stawki 25 złotych za godzinę. Brutto. Na fakturę VAT. Możesz sobie policzyć, ile to jest na rękę i ile trzeba godzin przepracować, by mieć na ZUS i cukierki.

A potem klientka zażyczyła sobie wpisania w umowę zastrzeżenia o karach umownych, których wysokość była tak niebotyczna, że musiałabym pracować kilka lat za tę stawkę, którą uzgodniłyśmy.

Każdy popełnia błędy. Pytanie tylko, co z nimi zrobić, gdy już nam się przydarzą.

Co zrobić, gdy nam się już zdarzą?

Co możesz zrobić, gdy na przykład zaproponowałeś klientowi niską stawkę, na którą on ochoczo się godził. W końcu kiedy prowadzisz biznes online, jesteś odpowiedzialna za to, co robisz. Nikt, kto z Tobą współpracuje, nie będzie zakładał, że trzeba Cię czegoś uczyć. Zwłaszcza przedsiębiorczości i wyceny własnych usług.

Wręcz przeciwnie, Twoi klienci czy partnerzy biznesowi zakładają, że dokładnie wiesz, co robisz i skoro godzisz się na takie warunki, to są one dla Ciebie ok. Tyle tylko, że czasem nie są.

Popełniłaś błąd. Zdarza się najlepszym. Niektórym wielokrotnie, ale o tym za chwilę. Co dalej? Hmm… w sumie najprościej to siąść i załamać ręce. Wyrzucać sobie, jacy to jesteśmy beznadziejni, że się do niczego nie nadajemy, a do prowadzenia firmy to już na pewno nie. Do końca życia będziemy się bujać po etatach, słuchając tego, co nam każą robić inni.

STOP

A gdyby tak, zamiast wpadać w histerię i wyrzucać sobie od najgorszych, pomyśleć o tym, jak ten swój błąd naprawić? Takie proste rozwiązanie. A jakie skuteczne!

Zastanów się, co możesz zrobić, by zmienić sytuację, do której doprowadziłaś. Jak z niej wybrnąć? Szukaj rozwiązań, nie rozgrzebuj problemów. To nic nie zmieni. A jeśli skupisz się na działaniu, rozwiązanie się znajdzie.

Druga rzecz — przeproś.

Klienta, osobę, wobec której zawiniłaś, również samą siebie. Tak, samą siebie też. W końcu to Ty sama jako szef każesz sobie-pracownikowi działać ponad siły za stawkę, która naprawdę urąga wszystkiemu. Ty sobie to robisz. Nie jest Ci wstyd? Mi było.

Ostatni etap naprawiania sytuacji, to wyciąganie wniosków. Zastanów się, gdzie popełniłaś błąd. W ocenie sytuacji? W wycenie usług? A może zawiódł element ludzki? Brak umiejętności negocjacji i słaba, jeśli nie powiedzieć żadna asertywność. W moim przypadku stawiałabym na to ostatnie. Trudno jest czasem postawić granice i zawalczyć o swoje. Zwłaszcza gdy całe życie byłaś grzeczną dziewczynką.

To jak? Mamy to? Wnioski wyciągnięte? To głowa do góry, poprawiaj koronę i działamy dalej!

Niestety, nie tak szybko. Zdarzają się błędy, które popełniamy wielokrotnie. Nawet gdy wiemy, że robimy coś nie tak.

Błędy, które popełniamy w kółko i z uporem maniaka

Tak, zdarzają się i takie. Sama mam jeden na koncie i czasem zastanawiam się, czy kiedykolwiek nauczę się czegoś i wyciągnę wnioski. To są bardzo trudne biznesowe lekcje. Zwłaszcza gdy uświadamiamy sobie, że wina leży po naszej stronie.

Powiedziałam Ci na początku, że opowiem o tym moim błędzie. Odkąd zaczęłam działać w sieci, potknęłam się na jego progu wielokrotnie, bardzo często tłukąc sobie kolana do krwi.

Co to takiego? Mierzenie ludzi swoją miarą.

Kiedy po raz pierwszy uświadomiłam sobie, że nie wszyscy ludzie działają tak jak ja, byłam bardzo zdziwiona. Jak dziecko, któremu ktoś nagle zabrał z ręki lizaka. Ale jak to? Nie każdy kocha checklisty i działa według założonego planu? Przecież to nic prostszego wyznaczyć sobie cel i go zrealizować. Stara a głupia.

Uświadomienie sobie, że istnieje coś takiego jak prokrastynacja, albo że nie każdy wstaje na dźwięk dzwoniącego o 5 rano budzika, zajęło mi chwilę. Ale zaakceptowałam ten fakt.

Tyle tylko, że nie wyciągnęłam z niego wniosków.

I dalej, jak ta naiwna panienka, otwieram szeroko oczy ze zdumienia, gdy widzę, że „nie każdy tak ma”. A przecież założenie, że każdy działa tak jak my, jest nie tylko zbyt dużym uproszczeniem, ale też może prowadzić do różnych nieciekawych sytuacji. Biznesowych również.

• To, że Ty trzymasz się wyznaczonego planu, nie oznacza wcale, że inni też będą.
• To, że dla Ciebie deadline jest świętością, nie znaczy, że inni nie będą go traktować jedynie jako sugestii.
• To, że Tobie coś zajmuje tydzień, nie oznacza, że ktoś inny nie zrobi tego w 2 dni.

Mierzenie ludzi swoją miarą to bardzo podstępna pułapka. Nabrałam się na nią wielokrotnie.

Jak widzisz, przedsiębiorca to nie saper. Nie myli się tylko raz. Pytanie, co zrobi z tym dalej. Jedna rzecz, którą warto zapamiętać to to, że mamy prawo do popełniania błędów. Mamy prawo nie być doskonali. Mamy prawo iść jakąś drogą, a potem z niej zawrócić. To bardzo uwalniające…

Masz na swoim koncie taki błąd, który popełniłaś kilka razy, zanim wyciągnęłaś wnioski?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Moja nowa strona

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Czy wiesz, co odróżnia osobę prowadzącą firmę od właściciela biznesu? Możesz powiedzieć, że kompletnie nic. W końcu, jak ktoś prowadzi firmę, jest biznesmenem (bizneswoman). Samo słowo biznesmen brzmi, przynajmniej dla mnie, trochę nie na miejscu, pejoratywnie. I może wywoływać różne skojarzenia. Zacznijmy więc od doprecyzowania.

Osoba prowadząca firmę vs. właściciel biznesu

Osoba prowadząca firmę, czyli ktoś, kto ją założył i działa (z lepszym lub gorszym skutkiem). Wiele osób prowadzi dziś własne działalności i w zasadzie nie jest to nic zaskakującego. W czasach, kiedy założenie firmy nie wymaga nawet wyjścia z domu, można się w kilka minut przeklinać przez właściwe formularze i voila — masz działalność. Tylko co dalej?

Jak sprawić, by we własnej firmie nie być jedynie pracownikiem?

Właściciel biznesu z kolei, to osoba, która świadomie i intencjonalnie działa w kierunku rozkręcenia firmy, zautomatyzowania działań, skalowania tego, co robi na co dzień i zarabiania większych pieniędzy, a następnie usamodzielnia swoją firmę. Kiedy jesteś właścicielem biznesu, to nie praca jest dla Ciebie wartością samą w sobie. Nie pracujesz po to, by być zajętym, ale po to, by po pewnym czasie pozwolić swojemu biznesowemu dziecku działać na autopilocie. Sprawić, by Twoja obecność wcale nie była potrzebna do tego, by firma działała sprawnie. Owszem, jest bardzo pożądana, ale nie niezbędna.

Kiedy prowadzisz działalność jednoosobową, opartą w całości na Tobie, każdy przestój, urlop, przerwa w pracy wiąże się z tym, że firma stoi. Zlecenia się nie kręcą, klienci najpierw czekają cierpliwie, ale kiedy sytuacja trwa dłużej niż 2 tygodnie (i nie jest to zamierzony urlop), odchodzą.

Mając biznes samodzielny, masz nakręconą automatycznie maszynę, która funkcjonuje równie sprawnie z Tobą, jak i bez Ciebie. Zatrudniasz wtedy najczęściej też inne osoby, które wspierają Cię w rozwoju.

Jak sprawić, by firma działała na autopilocie?

Po pierwsze zastanów się, czy Ty rzeczywiście tego chcesz. Wiem, w obliczu tego, co napisałam wyżej, te słowa mogą Cię zaskoczyć. Prawda jest jednak taka, że nie każdy chce (i jest gotowy) na uwolnienie swojego biznesu.

Kiedy zakładasz firmę, często traktujesz ją jak swoje dziecko. Dbasz, doglądasz, dopieszczasz, nie spuszczasz z oka. Każdą wolną chwilę poświęcasz na to, by myśleć o swojej działalności. Aż w końcu stajesz się nią zmęczony tak, że najchętniej wyprawiłabyś tego ukochanego potomka w świat w trybie przyspieszonym. Jestem pewna, że wiesz, o czym mówię. Każdy od czasu do czasu ma ochotę rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady. Osobiście preferuję nad morze. Kierunek nieważny, liczy się intencja.

Niemniej zastanów się, czy jesteś gotowa na to, by się rozwijać. By też nieco odpuścić, przestać wszystko kontrolować, zaufać innym. Zapytasz, jakim innym? Przecież działasz sama.

I tu dochodzimy do sedna. Jeśli chcesz się rozwijać, jeśli chcesz przestać być swoim własnym pracownikiem, zakładnikiem własnej firmy, musisz zmienić myślenie. W sumie to bardzo nie lubię słowa „musisz”, ale tutaj pasuje jak znalazł.

Chcesz się rozwijać? Inwestuj!

Wiesz, jaka jest najczęstsza przyczyna tego, że ludzie nie odnoszą sukcesu? Boją się inwestować. Albo nie mają środków na te inwestycje. Albo jedno i drugie. Czasem są to też zwyczajnie wymówki, bo jeśli Ci na czymś bardzo zależy, znajdziesz i czas i pieniądze. Wszystko jest kwestią priorytetów.

Kiedy startujesz z własną działalnością, nie myślisz od razu o tym, by zatrudniać ludzi i inwestować. Często nie jest to też dobry moment. Biznes potrzebuje stabilizacji, by zacząć rosnąć. Budujesz go więc cegiełka po cegiełce, piętro po piętrze. Zaczynasz od stworzenia fundamentów (muszą być solidne, by utrzymać się przez lata), by potem zacząć się rozbudowywać.

Jednak w pewnym momencie dochodzisz do wniosku, że sama pracowitość nie wystarczy. Że Twój biznes, Twoja firma potrzebuje też kilku innych elementów, by się rozwijać. O ile oczywiście chcesz go rozwijać!

Opierając firmę tylko na sobie, nie jesteś w stanie zdziałać więcej ponad Twoje możliwości. Czasowe, energetyczne, zasobowe. Doby nie da się wydłużyć. Nie da się też pracować przez kilkanaście godzin non stop przez lata. A nawet jeśli się da, to po co?

Prędzej czy później dojdziesz do wniosku, że aby się rozwijać, musisz zainwestować. Na początek w siebie, a potem w innych.

Inwestowanie w siebie to inwestycja, która zawsze się zwróci!

Na początku mojej działalności w sieci nie miałam wiele pieniędzy. Ba, mogę powiedzieć śmiało, że nie miałam ich wcale. W pierwszym miesiącu zarobiłam dwieście złotych. Tyle, co na waciki, nawet nie. Na pewno nie na to, by się w ogóle utrzymać. Nie wspominając nawet o jakiejkolwiek inwestycji.

I gdybym tak myślała, zostałabym zapewne na poziomie tych 200 złotych. Tyle tylko, że doskonale zdawałam sobie sprawę z tego, iż bez inwestycji nie pójdę dalej. No tylko jak tu inwestować, jeśli kompletnie nie ma z czego. I tu mała wskazówka dla Ciebie: inwestycja to nie zawsze są pieniądze. Ja zaczęłam od inwestycji czasowych. Poświęcałam każdą wolną chwilę na rozwój, doskonaląc swoje umiejętności. Na początek miałam dostęp tylko do bezpłatnych materiałów. I z nich też da się wycisnąć naprawdę wiele. Tylko zazwyczaj trwa to znacznie dłużej. I sprawia, że często też błądzimy, bo nie zawsze mamy pojęcie, którą ścieżką iść.

Dlatego kiedy tylko mogłam, odkładałam po kilkadziesiąt nawet złotych, by mieć środki na inwestycję w bardziej zaawansowane kursy, pracę z mentorem, precyzyjne i dopasowane do mojego biznesu szkolenia.

Wiedza, którą zdobywałam, bardzo szybko sprawiała, że inwestycje zaczynały się zwracać. A ja miałam środki na kolejne programy rozwojowe, szkolenia językowe czy specjalistyczne kursy.

Twoja firma nie będzie się rozwijała, jeśli w nią nie zainwestujesz

Nie ma zwyczajnie takiej możliwości. Niezależnie od tego, jaką walutą płacisz. Czy jest to czas, czy może pieniądze, rozwój wymaga nakładów. Czasem trzeba nawet zainwestować to, czego się nie ma, by iść dalej. Mówiła o tym Agnieszka Gaczkowska, przedsiębiorczyni, właścicielka marki Oplotki w 38 odcinku tego podcastu.

Rozwój własny to dopiero początek. Potem przychodzi czas na dalsze kroki. Jakie? Sposobów rozwoju jest wiele. Od Ciebie zależy, którą ścieżkę wybierzesz.

Jak to jest z Tobą? Chcesz rozwijać firmę, skalować ją? Czy może wystarcza Ci to, co masz? Daj znać, z przyjemnością posłucham innego punktu widzenia.

Jeśli uważasz, że ten odcinek jest wartościowy, podziel się nim z innymi 🙂 Możesz też dać like lub zostawić mi opinię pod podcastem. Będzie mi bardzo miło.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Kiedy dziś rano siadłam do napisania notatek do tego odcinka, pomyślałam sobie: Nie masz 25 lat doświadczenia, a wymądrzasz się, jakbyś pół wieku prowadziła firmę. Prawda, nie mam. Prowadzę działalność dopiero od kilku lat. Mam jednak nieodparte wrażenie, że to jest zaleta. Czy prowadząc firmę przez pół wieku, nie ulega się pewnym skostniałym nawykom, które niektórzy nazywają „myśleniem z czasów PRL-u”? No właśnie.

Prowadzenie firmy jest proste. Obawiam się, że po usłyszeniu tego zdania kilka osób może już wyłączyć ten odcinek. Ale stop, zaczekaj. Zaraz powiem, dlaczego tak myślę. Zanim jednak dojdziemy do podsumowań, opowiem Ci pewną historię.

Czy wiesz, co chcesz oferować swoim klientom?

Parę lat temu, kiedy jeszcze prowadziłam firmę fotograficzną, bardzo często obracałam się w środowisku artystów. Spotykaliśmy się na plenerach, na teoretycznych wykładach i tak po prostu, pooglądać zdjęcia. Jeden z moich ówczesnych kolegów, zajmował się fotografią ślubną. Zdjęcia ceremonii, wesela, sesje plenerowe, narzeczeńskie… wszystko, co ma w pakiecie fotograf ślubny. Robił naprawdę świetne kadry. Tyle tylko, że bardzo mocno eksperymentował… ze stylem.

Kiedy go poznałam, zafascynowany był sepią i wszystkie jego zdjęcia miały posmak przykurzonych fotek z lat dwudziestych. Potrafił spędzać długie godziny (ale naprawdę dłuuuuuugie), szukając bielszego odcienia bieli. Po kilku miesiącach porzucił sepię na rzecz stylu, który ja nazywam „na topielicę”. Wiesz, wszystko w odcieniach zielonkawo-niebieskich, gdzie człowiek bardziej przypomina nieboszczyka niż samego siebie. Okropne to było. Serio. Kadry całkiem spoko, ale ten kolor jakby porośnięty pleśnią. Brrr…

Parom młodym też się chyba nie spodobało, bo szybko porzucił ten zamysł, by zainteresować się… obróbką monochromatyczną z jednym wyróżnionym kolorem (najczęściej czerwonym). Ten ostatni zabieg zafundował mi twórca mojej strony i… brrr, nie wygląda to dobrze.

Do czego zmierzam? Wszystkie sesje, które robił — w każdym stylu — lądowały potem na jego stronie w portfolio. Styl A, styl B, styl C… Sepia, trupia zieleń, czernie i biele… Ładne kadry, tylko fotograf jakiś niezdecydowany. Nic więc dziwnego, że mimo tej różnorodności wcale nie miał zbyt wielu zleceń. Klienci, wchodząc na jego stronę, czuli się zwyczajnie zagubieni. Pary młode, po przejrzeniu portfolio, rezygnowały… bo zupełnie nie wiedziały, czego się spodziewać.

Prowadzenie firmy powinno być proste — i taka powinna być też oferta

Klient, wchodząc na Twoją stronę, powinien w kilka sekund zorientować się, co mu oferujesz. Mieć to przedstawione czarno na białym. Nie musieć szukać, zgadywać, domyślać się. Wyobraź sobie, że masz brata lub siostrę (albo dziecko, bez znaczenia), dwunastolatka, który czytając Twoją ofertę, powinien wiedzieć, o co chodzi. Tak musi być napisana oferta na stronie. Im prościej, tym lepiej.

Tymczasem wiele osób wpada w dwie pułapki. Pierwszą jest klątwa wiedzy.

Zajrzyj na swoją stronę teraz. Poważnie mówię. Zrób pauzę i przejdź do swojej strony. Przeczytaj uważnie cały tekst. Czy zrozumie go dziecko z podstawówki. Czy nie używasz zbyt skomplikowanego branżowego słownictwa? A może wciąż wtrącasz obcojęzyczne zwroty? Uczepiła się Ciebie „korpomowa”? Skąd masz pewność, że klient ją zrozumie?

Twoja oferta powinna być prosta i zrozumiała. Nie obawiaj się minimalizmu. Prostych słów. Zdań jednokrotnie złożonych. Dzięki nim też możesz stworzyć arcydzieło, które sprzedaje. W końcu nie piszesz nowego Pana Tadeusza trzynastozgłoskowcem, tylko informujesz potencjalnego odbiorcę Twoich usług, czego może się spodziewać. Nie każ mu się domyślać, bo pójdzie do kogoś innego.

Pokaż kotku, co masz w środku.

Wspomniałam o dwóch pułapkach. Druga może wydawać Ci się nietypowa. Możesz z nią nawet polemizować. Mam tu na myśli ofertę, która obnaża wszystko. Pokazuje Cię nagusieńką, jak Cię Pambuk stworzył i nie pozostawia pola do domysłów. Za to daje bardzo dużo opcji. Zbyt wiele opcji. Do tego stopnia, że klient czuje się oszołomiony nadmiarem wyboru i… wychodzi.

Ile razy wchodząc do sklepu, chciałaś kupić wszystko? I tę bluzkę, i tę koszulkę, o matko jeszcze tę fantastyczną sukienkę, i te spodnie… zakochałaś się w miękkiej dzianinie, z której były uszyte od pierwszego dotyku. Tyle tylko, że… nie stać Cię było na wszystko. A nie mogłaś się zdecydować. Wyszłaś więc z niczym. No może poza poczuciem ogromnego żalu i niedosytu.

Nie pozwól, by klient poczuł się w ten sposób, opuszczając Twoją stronę. Nie pozwól mu błądzić. Upraszaczaj. Im dłużej będzie się zastanawiał, o co chodzi, tym większa szansa, że odejdzie do konkurencji.

Skąd masz wiedzieć, w takim razie, jak napisać ofertę?

Dobrze, że pytasz. Wspominałam już, że prowadzenie firmy jest proste? Trochę uprościłam 🙂 Prawdą jednak jest, że rządzi się kilkoma (no dobra, kilkunastoma) regułami, które każdy z nas powinien stosować. Wiele z nich omawiam w moim kursie „Gdzie ci klienci”, w którym uczę krok po kroku tworzyć oferty, dzięki którym klient zakocha się w Tobie i tylko w Tobie. Dziś chciałabym wspomnieć o jednej z nich. Pierwsza i podstawowa reguła brzmi: Poznaj swojego klienta. Tak dokładnie, jak to tylko możliwe.

Z klientem jest jak ze związkiem. Im mniej rzeczy musisz się domyślać, tym większa szansa, że będziecie żyć długo i szczęśliwie.

Żeby napisać dobrą ofertę, musisz trafiać do właściwych klientów.

By wiedzieć, którzy są właściwi, musisz ich poznać. Nie ma innej drogi.

Wiele osób opuszcza ten etap. Awatary, persony, klienci idealni… uważają, że ten element jest zbędny. I popełniają błąd.

Prowadzenie firmy jest proste. Ale jest też pewnego rodzaju sztuką, która wymaga finezji, sprawności w działaniu, umiejętności posługiwania się słowem, negocjacji i kompromisu.

Dobra wiadomość jest taka, że tej sztuki można się nauczyć ;). Rozmawiając z innymi przedsiębiorcami, obserwując ich działania, omawiając swoje projekty z bardziej doświadczonymi osobami, czy konfrontując działania z osobami na tym samym etapie prowadzenia biznesu.

Uwielbiam rozmawiać o prowadzeniu firmy. W każdym aspekcie. Wymyślać strategie, tworzyć. Lubię też opowiadać o tych sposobach, które wspierają rozwój mojej firmy (o tych, które nie działają też — naprawdę wiele można się z tego nauczyć, po co samemu popełniać błąd, skoro inni zrobią to za nas).

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Prowadzenie firmy przypomina czasem jazdę na rollercoasterze. I to bardzo szybkim. Najpierw mozolnie wspinasz się w górę, wagoniki trzesz czczą z wysiłku, by nagle, tuż po dotarciu na szczyt runąć głową w dół w szalonym tempie. Niektórzy to lubią. Taka jazda bez trzymanki sprawia radość i daje poczucie wolności. Ale czy coś poza tym?

Wolisz słuchać? Zapraszam…

Kiedy zaczynałam prowadzić własną firmę, moją główną motywacją do działania była szeroko pojęta wolność. Pisałam i mówiłam o tym wielokrotnie. Chciałam odejść z etatu, posmakować tego słodko-gorzkiego owocu prowadzenia własnej działalności, ale przede wszystkim mieć realny wpływ na to, ile pieniędzy będę zarabiać. Niestety, jakby na to nie spojrzeć, pracując na etacie, nie zawsze masz taką możliwość. Oczywiście, można zmieniać pracę, można próbować awansować, ale wiele składowych naszych zarobków uzależnionych jest od innych osób.

Kiedy prowadzisz firmę, sama możesz być kreatorem zasobności swojego portfela. A na pewno w większej mierze niż pracując dla kogoś. Co prawda od czasu do czasu dopada Cię niepewność, gdzie są ci klienci i dlaczego nie przychodzą właśnie do nas, ale to jest przejściowe, wierz mi.

Pieniądze to nie wszystko

Po kilku miesiącach ustawiania biznesu, pracy z coachem, mastermindów, udało mi się osiągnąć upragnioną finansową wolność. To naprawdę genialne uczucie. I wtedy pojawiła się kolejna potrzeba… Chciałam zrobić coś więcej, dać innym więcej z siebie. Pokazać kobietom takim jak ja, które latami tkwiły w miejscu, w którym wcale nie chciały być (czy to na nielubianym etacie, czy w niepoukładanej własnej firmie albo nie pracując wcale), że można inaczej.

Naturalną koleją rzeczy pojawiła się książka „Rzuciłam pracę i co dalej” (nomen omen), za nią pierwsze płatne kursy, webinaria… szłam utartą ścieżką, ale jednak wciąż czułam, że można inaczej. W styczniu 2020 roku zainwestowałam bardzo dużą dla mnie kwotę w program online MBA i zaczęłam uczyć się biznesu online w innym wymiarze.

Tak powstał pierwszy (wtedy bezpłatny) kurs Pretty Well Done — Gdzie ci klienci. Pół roku później kolejny (ten, który właśnie się zakończył) – Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja.

Dlaczego zdecydowałam się na prowadzenie bezpłatnego kursu?

Organizowanie jakiegokolwiek kursu w okresie wakacyjnym niesie za sobą pewne ryzyko. Ludzie są na urlopach, jest lato, świeci słońce, chętniej jeżdżą na plażę, niż siadają do komputera, by uczyć się czegokolwiek.

Z drugiej strony mają też więcej czasu i — jeśli tylko poczują, że kurs jest dla nich wartościowy — uczynią z niego swój priorytet. I tak też zrobiło ponad 130 osób, które przystąpiły do kursu Zorganizowana Firma – Zorganizowana Ja. Mało? Dużo? Z mojego punktu widzenia bardzo dużo. W domu by mi się nie zmieścili 😉

Przez 4 tygodnie pracowaliśmy intensywnie w grupie na Facebooku — kurs stworzony był w takiej właśnie formie. Budowanie platformy kursowej pochłonęłoby na ten moment mnóstwo czasu. Tworząc kurs na Facebooku, miałam go gotowego praktycznie od ręki.

Oczywiście nie do końca. Od początku wiadomo było, że kurs jest wersją beta — dopasowaną do klienta i tworzoną na jego potrzeby. Uczestnicy podpowiadali mi, czego jeszcze oczekują od tego rodzaju kursu, rozmawialiśmy o potrzebach, a sam kurs modyfikował w trakcie.

Moje wnioski

Stworzenie kursu w takiej formie, kiedy przez 4 tygodnie nagrywasz materiały, tworzysz dodatkowe materiały takie jak np.  Workbook, organizujesz godzinną cotygodniową sesję Q&A, zbierasz i analizujesz feedback, wymaga mnóstwo pracy.

To nie jest tak, że nagrywasz materiały, kiedy możesz i masz to zaplanowane — one po części są tworzone na bieżąco. Przez kilka tygodni (wakacyjnych tygodni) cały mój czas podporządkowany był kursowi Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja.

No i co w tym takiego strasznego, zapytasz. Przecież na tym zarabiasz, to wiesz, na co pracujesz. No nie do końca. Kurs Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja (jak i poprzedni Gdzie ci klienci) w pierwszej wersji był kursem bezpłatnym. Nie zarobiłam na nim ani złotówki.

Po co więc tyle zachodu?

Dla mnie jest to genialne wręcz studium tworzenia kursów. Jak na dłoni widzę, na czym uczestnikom najbardziej zależy, czego chcą więcej, czego jest za dużo. Poznaję ich samych, ich potrzeby, ale też daję się poznać i pokazuję, jak się ze mną pracuje. Oczywiście, nie obyło się bez negatywnych komentarzy, hejtu i nieprzyjemnych uwag — ten otrzymałam głównie w cotygodniowych ankietach. Od haseł, że jestem niedouczona, po hasła, że taką wiedzę to można za darmo zdobyć na Youtube…  To, że kurs był bezpłatny, jakoś mojej hejterce umknęło 😉

Ale otrzymałam też całe morze pozytywnego feedbacku, z którego również wyciągnęłam wnioski. Z tego negatywnego zresztą też, nawet nie wiem, czy nie większe. No i od razu miałam materiał do postów, wpisów blogowych, czy do podcastu „Freelance bez cenzury”.

Co mnie zaskoczyło podczas prowadzenia kursu?

To, że za najbardziej wartościową część kursu uczestnicy uznali nie tyle materiały video i Workbooka, ale przede wszystkim cotygodniowe sesje Q&A, podczas których odpowiadałam na wszystkie ich pytania.

Ten fakt sprawił, że jeszcze bardziej upewniłam się, iż jesienny projekt, który szykuję do wypuszczenia — Biznesowy Mastermind — ma sens. Ponieważ najlepiej uczymy się na przykładach. Kiedy możemy słuchać innych przedsiębiorców, poznawać ich działania, dowiadywać się, co u nich się sprawdza, a co nie. Odczuwać ich emocje…

Nie wierzysz? Zobacz, kiedy powiem Ci, że wykonywanie zadań próbnych bezpłatnie jest bez sensu, pokiwasz tylko głową ze zrozumieniem i i tak zrobisz swoje. Ale kiedy usłyszysz, że na początku mojej działalności zaangażowałam się w takie zadanie, a nawet trzy. Spędziłam kilka godzin na tworzeniu tekstów, grafik, ankiet do mediów społecznościowych. Napisałam wpis blogowy i nawet zrobiłam zaawansowany research, dzwoniąc po uczelniach w całym kraju, bo takie było zdanie testowe — i nie tylko nie otrzymałam za to złamanego grosza, ale nawet feedbacku. Moja potencjalna klientka rozpłynęła się jak we mgle. A kilka miesięcy później znalazłam moje grafiki i teksty wykorzystane na jakimś portalu… to budzi emocje, prawda? Niezależnie od tego, czy jest to współczucie, czy politowanie, jestem pewna, że łatwiej zapamiętasz ten przykład, niż suche stwierdzenie.

I dlatego doświadczenie, rozmowy z innymi osobami, wymiana poglądów są tak ważne. Dla mnie ważne były wszystkie podpowiedzi uczestników kursu, dla nich — moje wsparcie.

Już wkrótce w takiej formie będzie można pracować ze mną w szerszym gronie. Wybranym osobom będę oferować swoje wsparcie przez 8 długich tygodni. To naprawdę mnóstwo czasu, by dowiedzieć się wielu rzeczy o biznesie. Znam osoby, które przez 2-3 miesiące potrafiły przeprowadzić prawdziwą rewolucję w swoim życiu zawodowym. Czy Ty też do nich należysz?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Uff… umowa podpisana, zacierasz ręce, kolejny klient na pokładzie. Teraz już pójdzie z górki. Ale czy na pewno?

Wolisz wersje audio? To posłuchaj…

Świeżaki na start

Kilka tygodni temu napisała do mnie jedna z początkujących przedsiębiorczyń z prośbą o wsparcie. Zdobyła dużego klienta i lekko spanikowała. Umówiłyśmy się na konsultacje, bo to najprostszy sposób omawiania różnego rodzaju casów — ja na bieżąco dopytuję, co i jak, a potem wspólnie wypracowujemy rozwiązanie.

Podczas rozmowy okazało się, że nie tylko moja klientka jest świeżakiem, ale też jej klient jest na początku drogi. Była pierwszą osobą, którą zatrudniał i żadne z nich tak do końca nie miało pewności, jak podejść do tematu delegowania zadań, żeby przejść ten proces bezboleśnie.

Całości dopełniał fakt, iż w działaniach tego klienta panował niewyobrażalny chaos. Dziesiątki tematów czekało rozgrzebanych na realizację, a klient nie wiedział, co pierwsze chce zlecić. Najlepiej, by realizować wszystko. Na tydzień temu. W ramach 10 godzin współpracy na start, które zdecydował się wykupić, okazało się to prawie nierealne. Trzeba było określić priorytety.

Podczas naszej konsultacji omówiłyśmy zatem najważniejsze punkty, ustaliłyśmy plan działania i moja klientka bogatsza o wiedzę i tonę notatek ruszyła na podbój serca swojego nowego klienta.

Od czego zacząć pracę z nowym klientem

Nawet jeśli działasz już na rynku od jakiegoś czasu, możesz nie mieć wypracowanych procesów i poukładanych procedur w swojej firmie. Zastanawiasz się, po co Ci one? Ano po to, byś nie wymyślała za każdym razem na nowo, od czego zacząć współpracę, o co prosić klienta i jak podejść do tematu nowych zadań.

Poza tym procesy i procedury naprawdę ułatwiają życie, choć mogą wydawać się śmiertelnie nudne. Pamiętaj jednak, że uporządkowane działania pomagają prowadzić Ci własną działalność bezawaryjnie oraz z lekkością wchodzić w nowe wyzwania.

Od czego zacząć zatem współpracę, kiedy klient już podjął decyzję?

Po pierwsze, podpisz umowę. Może się to wydawać punktem oczywistym, ale uwierz mi, jest spora grupa klientów, która zwleka z podpisaniem tego dokumentu. Powody mogą być różne (mnie na przykład ostatnio popsuł się skaner, a wysyłanie zdjęć podpisanej umowy uznałam za mało profesjonalne), ale lepiej tę umowę mieć, niż jej nie mieć.

Od biedy możesz wszelkie ustalenia oczywiście spisać w formie maila i jak dowiesz się z mojej rozmowy z Wojtkiem Wawrzakiem, prawnikiem kreatywnych, taka umowa też będzie wiążąca. Pamiętaj jednak, że umowę spisujemy na gorsze czasy, dlatego w Twoim interesie leży, by ją mieć.

Kolejny krok to faktura. Jeśli rozliczasz się z klientem z góry, zadbaj, by otrzymał na czas fakturę, a jej płatność nie wpływała na rozpoczęcie współpracy. Jeśli klient nie chce zapłacić całości od razu, do dobrych praktyk należy wpłata zaliczki lub zadatku.

Umowa podpisana? Faktura zapłacona? No to zaczynamy współpracę!

Jak ułatwić sobie życie zaczynając współpracę z nowym klientem

Zanim przejdziesz do realizacji zadań określonych w umowie, warto zdobyć od klienta kilka informacji. Oto czego możesz potrzebować na start:

• Logo firmy we wszystkich możliwych formatach i wariantach,
• Identyfikacji wizualnej (kolorów, fontów, wzorów dokumentów, prezentacji itp.),
• Zdjęć wykorzystywanych przez klienta lub dostępu do banku zdjęć,
• Szablonów grafik, które klient wykorzystuje (np. do publikacji w mediach społecznościowych),
• Dostępów do miejsc, z których będziesz korzystać (strona www, fanpage na Facebooku, konto na Instagramie czy LinkedIn),
• Dostępów do harmonogramów treści, ważnych dokumentów, dysku Google itp.

To tylko przykłady. Tych miejsc|rzeczy może być naturalnie więcej. Wszystko zależy od tego, jaki jest zakres Twoich zadań i czym będziesz się zajmować w firmie klienta.

Pamiętaj też, że jeśli klient nie chce Ci bezpośrednio udostępniać haseł, możecie skorzystać z aplikacji takich jak LastPass, która pomaga szybko i bezpiecznie dawać dostępy.

Jakie narzędzia ułatwią Ci pracę?

Oprócz wspomnianych wyżej dokumentów, miejsc i dostępów, przydałoby się miejsce, w którym będziecie gromadzić te wszystkie dane. Może to być specjalnie wydzielony folder na dysku Google, iClaud, czy Dropboxie. Możesz też zaproponować swojemu klientowi założenie wspólnej tablicy w programach do zarządzania projektami takich jak Trello czy Asana.

Niezależnie od tego, jakie miejsce wybierzecie, uporządkuj je tak. by każdy wiedział, gdzie znajdują się poszczególne dokumenty i pliki, a w miarę współpracy możecie je uzupełniać o wszelkie braki.

Teraz jesteście już gotowi do podjęcia współpracy 🙂

Trzymam kciuki!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz wersję słuchaną, zapraszam tutaj:

Połowa sierpnia za nami. Powoli zaczynam wchodzić w tryb „zaraz będzie szkoła” (oby była) i zastanawiania się, jak dzieciaki przyzwyczają się do nowej szkolnej rzeczywistości. Pół roku siedzenia w domu zrobiło jednak swoje i nie podejrzewam, by łatwo im się było przestawić.

W tym wpisie też chciałabym poruszyć temat związany z nauką, rozwojem, zdobywaniem wiedzy. Opowiem Ci o tym, jak ważny jest własny rozwój, kiedy prowadzisz własną działalność. Oczywiście jak zawsze bazuję na własnych doświadczeniach, jeśli masz inne zdanie, chętnie posłucham :). Zanim jednak przejdę do wniosków, chciałabym opowiedzieć Ci pewną historię.

Kiedy po raz pierwszy pomyślałam o tym, by założyć własną działalność (tę drugą, przy pierwszej miałam jakieś zaćmienie i nie mam pojęcia, jakim trybem poszły moje myśli, ale na pewno nie tym właściwym — efektem czego musiałam zamknąć firmę), wiedziałam, że będę musiała nauczyć się mnóstwa rzeczy. Nie tylko z braku umiejętności praktycznych, ale tych przedsiębiorczych. Prowadzenie własnej działalności wymaga bowiem od nas wielu kompetencji, o których — na fali entuzjazmu Nareszcie będę robić to, co kocham — często zapominamy.

Zabrałam się zatem do pracy. Zrobiłam zatem research, plan działania, który stopniowo, krok po kroku zaczęłam wdrażać. Było to dla mnie względnie proste, ponieważ pracowałam jeszcze na etacie i nie musiałam martwić się o finanse. Proste oczywiście pod kątem zarządzania finansami. Na moje konto wciąż przecież wpływała regularnie etatowa pensja. Dałam sobie więc czas, który poświęciłam na naukę. Sprawdzałam, jakich programów muszę się nauczyć, czego poszukują na rynku przedsiębiorcy, jakie umiejętności są dla nich najcenniejsze i w ogóle jak zacząć pracę jako Wirtualna Asystentka. A potem działałam.

Osiągasz cel i co dalej?

Kilka miesięcy później przeszłam całkowicie na swoje i niestety zaczęły się schody. Moje skupienie poszło maksymalnie w stronę zdobywania klientów, tego ile mogę zarobić jako Wirtualna Asystentka oraz osiągnięcia takich odpowiednich zarobków, które pozwalałyby mi się utrzymać bez przeszkód. To niestety nie było tak, że kompletnie nie martwiłam się, czy na koniec miesiąca wszystko na koncie będzie się zgadzało. Niby miałam policzone, niby była poduszka finansowa, ale niepokój pozostał. Ta niepewność jakoś bardziej doskwierała mi momentami niż świadomość, że na etacie też mogą mnie w każdej chwili wyrzucić. No dobra, może nie tak od razu, ale teoretycznie taka możliwość istniała.

Z drugiej strony miałam świadomość tego, że muszę się rozwijać, dokształcać, poznawać nowe programy, strategie marketingowe itp. Jeśli tego zaprzestanę, będę zwykłym rzemieślnikiem, którego bardzo szybko wyprzedzą inni. Znacznie bardziej sprytni.

Tylko jak tu znaleźć czas na naukę, kiedy Twoim priorytetem jest utrzymanie status quo?

Nie mówiąc już o tym, że jako jednostka dość ambitna, marzyłam nie tylko o byciu pracownikiem we własnej firmie, pracy na szychcie od 8-18 i łapaniu chwil na dokształcanie czy rozwój firmy.

Jak się rozwijać, kiedy martwisz się o finanse

Wielu przedsiębiorców ma podobny problem. Skupiają się na realizacji projektów, a na własny rozwój nie starcza im czasu. Efekt jest taki, że pracują nocami, albo w weekendy… Wyrywają dodatkowe minuty pomiędzy zadaniami dla klientów, by na szybko wrzucić post, czy opublikować coś na Instagramie.

Nawet jeśli mają strategię komunikacji, często rozbija się ona o brzeg zwany Nie mam kiedy jej zrealizować. Popadają we frustrację i ciągły wyścig z czasem. Działają najczęściej kosztem bliskich, hobby czy snu. Albo odpuszczają rozwój na chwilę. Niestety. jeśli w porę nie zareagują, ta chwila często zmienia się w miesiąc, kwartał, a potem stwierdzają, że to i tak bez sensu!

Nie chcę brzmieć tu jak natrętna stara ciotka, ale jeśli chcesz iść do przodu, dostarczać klientom wysokiej jakości usługi, to rozwój Twój i Twojej firmy powinien być Twoim priorytetem. Nie zadaniem dodatkowym wciśniętym pomiędzy pracę a gotowanie zupy.

Jeśli Twoja firma się nie rozwija, jeśli Ty się nie rozwijasz, możesz wypaść z rynku. A tego przecież nie chcesz 😉

Jak znaleźć ten złoty środek? Potraktuj siebie jako priorytetowego klienta. Nie takiego, co przychodzi z zerowym budżetem i słabą wizją jutra. Nie! Od tego jak będziesz się rozwijać, zależy Twoja przyszłość :). Uczyń z siebie najbardziej rentowny projekt, jaki kiedykolwiek realizowałaś!

Zaplanuj czas na dalsze działania strategiczne i wdrażaj je krok po kroku! Jeśli masz ochotę posłuchać, jak to zrobić, poruszałam ten temat na webinarze  „Jak znaleźć czas na rozwój firmy, kiedy gonią nas deadline’y„. Trzymam za Ciebie kciuki! Do zobaczenia 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina