Ucz się na cudzych błędach. Ile razy słyszałaś to zdanie? Stosujesz się do niego? 🙂 Biznes online ma to do siebie, że nie da się go poprowadzić bezbłędnie. Choćbyśmy chcieli. Serio. Nie znam przedsiębiorcy, który choć raz by się nie pomylił. Nie wiedzieć dlaczego tylko, niektórzy próbują wszystkie błędy popełnić samodzielnie. Ja również robię wciąż ten sam błąd, który prowadzi do nie zawsze fajnych sytuacji. I dziś opowiem Ci o nim kilka słów.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Dziś kilka słów o błędach. Błędach początkujących, ale też tych bardziej zaawansowanych przedsiębiorców. Jak już wspomniałam w intro do tego odcinka podcastu, błędy zdarzają się absolutnie każdemu. I nie ma w tym nic dziwnego. Prowadzenie firmy przypomina czasem stąpanie po polu minowym. W glanach. I z obciążeniem, niepozwalającym na skakanie jak rącza koziczka. Tyle tylko, że w przypadku pola minowego i saperów pomyłka może być tylko jedna, w biznesie natomiast jeden i ten sam błąd da się popełnić wielokrotnie. Wiem, coś o tym. Nie zawsze wyciągam wnioski z tego, czego się nauczyłam.

Dlaczego popełniamy błędy?

Na początku prowadzenia firmy, kiedy jeszcze nie mamy pojęcia, jak wygląda przedsiębiorczość, bardzo łatwo jest o pomyłkę. W końcu znamy tę biznesową stronę, którą zaczynamy wprowadzać w życie, tylko z teorii.

Gdy zaczynałam prowadzić firmę i działać online, wydawało mi się, że sytuacje błędnej oceny i działań kompletnie mnie nie dotyczą. Tyle przecież się naczytałam ostrzeżeń, tyle wyciągnęłam wniosków. To niemożliwe, by po takiej dawce lektury w ogóle móc się w czymś pomylić. A jednak, króliku — jak to mawiają moje dzieci.

To, że coś znasz z teorii, wcale nie znaczy, że będziesz to umiała zastosować w praktyce. Napisałam całą książkę o błędach, jakich nie należy popełniać, a i tak jestem przekonana, że nawet ci, którzy ją czytali, od czasu do czasu potknęli się na przedsiębiorczych zakrętach.

Ot, chociażby taka wycena własnych usług. Niby wiemy, że nie należy zaniżać stawek. Że to ani rynkowi, na którym działamy, ani tym bardziej nam nie wyjdzie na dobre. Mimo to, gdy przychodzi klient, na którym nam zależy i pyta: Ale dlaczego tak drogo? Może da się coś zrobić z tą ceną? – rozdajemy rabaty i zniżki jak rękawiczki.

Pamiętam, w pierwszym roku prowadzenia działalności napisała do mnie klientka. Taka z top listy klientów, których chciałoby się mieć w swoim portfolio. Umówiłyśmy się na rozmowę. Przypadłyśmy sobie do gustu. Poprosiła o ofertę. I zaczęło się… A może rabat? A jak wykupię duży pakiet godzin, to ile będzie taniej? A jeszcze większy.

Zależało mi na tej współpracy jak cholera. Mieć takie nazwisko w portfolio to już było coś. A przynajmniej tak mi się wtedy wydawało. Schodziłam więc z ceny, dawałam rabaty, aż doszłyśmy do stawki 25 złotych za godzinę. Brutto. Na fakturę VAT. Możesz sobie policzyć, ile to jest na rękę i ile trzeba godzin przepracować, by mieć na ZUS i cukierki.

A potem klientka zażyczyła sobie wpisania w umowę zastrzeżenia o karach umownych, których wysokość była tak niebotyczna, że musiałabym pracować kilka lat za tę stawkę, którą uzgodniłyśmy.

Każdy popełnia błędy. Pytanie tylko, co z nimi zrobić, gdy już nam się przydarzą.

Co zrobić, gdy nam się już zdarzą?

Co możesz zrobić, gdy na przykład zaproponowałeś klientowi niską stawkę, na którą on ochoczo się godził. W końcu kiedy prowadzisz biznes online, jesteś odpowiedzialna za to, co robisz. Nikt, kto z Tobą współpracuje, nie będzie zakładał, że trzeba Cię czegoś uczyć. Zwłaszcza przedsiębiorczości i wyceny własnych usług.

Wręcz przeciwnie, Twoi klienci czy partnerzy biznesowi zakładają, że dokładnie wiesz, co robisz i skoro godzisz się na takie warunki, to są one dla Ciebie ok. Tyle tylko, że czasem nie są.

Popełniłaś błąd. Zdarza się najlepszym. Niektórym wielokrotnie, ale o tym za chwilę. Co dalej? Hmm… w sumie najprościej to siąść i załamać ręce. Wyrzucać sobie, jacy to jesteśmy beznadziejni, że się do niczego nie nadajemy, a do prowadzenia firmy to już na pewno nie. Do końca życia będziemy się bujać po etatach, słuchając tego, co nam każą robić inni.

STOP

A gdyby tak, zamiast wpadać w histerię i wyrzucać sobie od najgorszych, pomyśleć o tym, jak ten swój błąd naprawić? Takie proste rozwiązanie. A jakie skuteczne!

Zastanów się, co możesz zrobić, by zmienić sytuację, do której doprowadziłaś. Jak z niej wybrnąć? Szukaj rozwiązań, nie rozgrzebuj problemów. To nic nie zmieni. A jeśli skupisz się na działaniu, rozwiązanie się znajdzie.

Druga rzecz — przeproś.

Klienta, osobę, wobec której zawiniłaś, również samą siebie. Tak, samą siebie też. W końcu to Ty sama jako szef każesz sobie-pracownikowi działać ponad siły za stawkę, która naprawdę urąga wszystkiemu. Ty sobie to robisz. Nie jest Ci wstyd? Mi było.

Ostatni etap naprawiania sytuacji, to wyciąganie wniosków. Zastanów się, gdzie popełniłaś błąd. W ocenie sytuacji? W wycenie usług? A może zawiódł element ludzki? Brak umiejętności negocjacji i słaba, jeśli nie powiedzieć żadna asertywność. W moim przypadku stawiałabym na to ostatnie. Trudno jest czasem postawić granice i zawalczyć o swoje. Zwłaszcza gdy całe życie byłaś grzeczną dziewczynką.

To jak? Mamy to? Wnioski wyciągnięte? To głowa do góry, poprawiaj koronę i działamy dalej!

Niestety, nie tak szybko. Zdarzają się błędy, które popełniamy wielokrotnie. Nawet gdy wiemy, że robimy coś nie tak.

Błędy, które popełniamy w kółko i z uporem maniaka

Tak, zdarzają się i takie. Sama mam jeden na koncie i czasem zastanawiam się, czy kiedykolwiek nauczę się czegoś i wyciągnę wnioski. To są bardzo trudne biznesowe lekcje. Zwłaszcza gdy uświadamiamy sobie, że wina leży po naszej stronie.

Powiedziałam Ci na początku, że opowiem o tym moim błędzie. Odkąd zaczęłam działać w sieci, potknęłam się na jego progu wielokrotnie, bardzo często tłukąc sobie kolana do krwi.

Co to takiego? Mierzenie ludzi swoją miarą.

Kiedy po raz pierwszy uświadomiłam sobie, że nie wszyscy ludzie działają tak jak ja, byłam bardzo zdziwiona. Jak dziecko, któremu ktoś nagle zabrał z ręki lizaka. Ale jak to? Nie każdy kocha checklisty i działa według założonego planu? Przecież to nic prostszego wyznaczyć sobie cel i go zrealizować. Stara a głupia.

Uświadomienie sobie, że istnieje coś takiego jak prokrastynacja, albo że nie każdy wstaje na dźwięk dzwoniącego o 5 rano budzika, zajęło mi chwilę. Ale zaakceptowałam ten fakt.

Tyle tylko, że nie wyciągnęłam z niego wniosków.

I dalej, jak ta naiwna panienka, otwieram szeroko oczy ze zdumienia, gdy widzę, że „nie każdy tak ma”. A przecież założenie, że każdy działa tak jak my, jest nie tylko zbyt dużym uproszczeniem, ale też może prowadzić do różnych nieciekawych sytuacji. Biznesowych również.

• To, że Ty trzymasz się wyznaczonego planu, nie oznacza wcale, że inni też będą.
• To, że dla Ciebie deadline jest świętością, nie znaczy, że inni nie będą go traktować jedynie jako sugestii.
• To, że Tobie coś zajmuje tydzień, nie oznacza, że ktoś inny nie zrobi tego w 2 dni.

Mierzenie ludzi swoją miarą to bardzo podstępna pułapka. Nabrałam się na nią wielokrotnie.

Jak widzisz, przedsiębiorca to nie saper. Nie myli się tylko raz. Pytanie, co zrobi z tym dalej. Jedna rzecz, którą warto zapamiętać to to, że mamy prawo do popełniania błędów. Mamy prawo nie być doskonali. Mamy prawo iść jakąś drogą, a potem z niej zawrócić. To bardzo uwalniające…

Masz na swoim koncie taki błąd, który popełniłaś kilka razy, zanim wyciągnęłaś wnioski?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Moja nowa strona

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Czy wiesz, co odróżnia osobę prowadzącą firmę od właściciela biznesu? Możesz powiedzieć, że kompletnie nic. W końcu, jak ktoś prowadzi firmę, jest biznesmenem (bizneswoman). Samo słowo biznesmen brzmi, przynajmniej dla mnie, trochę nie na miejscu, pejoratywnie. I może wywoływać różne skojarzenia. Zacznijmy więc od doprecyzowania.

Osoba prowadząca firmę vs. właściciel biznesu

Osoba prowadząca firmę, czyli ktoś, kto ją założył i działa (z lepszym lub gorszym skutkiem). Wiele osób prowadzi dziś własne działalności i w zasadzie nie jest to nic zaskakującego. W czasach, kiedy założenie firmy nie wymaga nawet wyjścia z domu, można się w kilka minut przeklinać przez właściwe formularze i voila — masz działalność. Tylko co dalej?

Jak sprawić, by we własnej firmie nie być jedynie pracownikiem?

Właściciel biznesu z kolei, to osoba, która świadomie i intencjonalnie działa w kierunku rozkręcenia firmy, zautomatyzowania działań, skalowania tego, co robi na co dzień i zarabiania większych pieniędzy, a następnie usamodzielnia swoją firmę. Kiedy jesteś właścicielem biznesu, to nie praca jest dla Ciebie wartością samą w sobie. Nie pracujesz po to, by być zajętym, ale po to, by po pewnym czasie pozwolić swojemu biznesowemu dziecku działać na autopilocie. Sprawić, by Twoja obecność wcale nie była potrzebna do tego, by firma działała sprawnie. Owszem, jest bardzo pożądana, ale nie niezbędna.

Kiedy prowadzisz działalność jednoosobową, opartą w całości na Tobie, każdy przestój, urlop, przerwa w pracy wiąże się z tym, że firma stoi. Zlecenia się nie kręcą, klienci najpierw czekają cierpliwie, ale kiedy sytuacja trwa dłużej niż 2 tygodnie (i nie jest to zamierzony urlop), odchodzą.

Mając biznes samodzielny, masz nakręconą automatycznie maszynę, która funkcjonuje równie sprawnie z Tobą, jak i bez Ciebie. Zatrudniasz wtedy najczęściej też inne osoby, które wspierają Cię w rozwoju.

Jak sprawić, by firma działała na autopilocie?

Po pierwsze zastanów się, czy Ty rzeczywiście tego chcesz. Wiem, w obliczu tego, co napisałam wyżej, te słowa mogą Cię zaskoczyć. Prawda jest jednak taka, że nie każdy chce (i jest gotowy) na uwolnienie swojego biznesu.

Kiedy zakładasz firmę, często traktujesz ją jak swoje dziecko. Dbasz, doglądasz, dopieszczasz, nie spuszczasz z oka. Każdą wolną chwilę poświęcasz na to, by myśleć o swojej działalności. Aż w końcu stajesz się nią zmęczony tak, że najchętniej wyprawiłabyś tego ukochanego potomka w świat w trybie przyspieszonym. Jestem pewna, że wiesz, o czym mówię. Każdy od czasu do czasu ma ochotę rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady. Osobiście preferuję nad morze. Kierunek nieważny, liczy się intencja.

Niemniej zastanów się, czy jesteś gotowa na to, by się rozwijać. By też nieco odpuścić, przestać wszystko kontrolować, zaufać innym. Zapytasz, jakim innym? Przecież działasz sama.

I tu dochodzimy do sedna. Jeśli chcesz się rozwijać, jeśli chcesz przestać być swoim własnym pracownikiem, zakładnikiem własnej firmy, musisz zmienić myślenie. W sumie to bardzo nie lubię słowa „musisz”, ale tutaj pasuje jak znalazł.

Chcesz się rozwijać? Inwestuj!

Wiesz, jaka jest najczęstsza przyczyna tego, że ludzie nie odnoszą sukcesu? Boją się inwestować. Albo nie mają środków na te inwestycje. Albo jedno i drugie. Czasem są to też zwyczajnie wymówki, bo jeśli Ci na czymś bardzo zależy, znajdziesz i czas i pieniądze. Wszystko jest kwestią priorytetów.

Kiedy startujesz z własną działalnością, nie myślisz od razu o tym, by zatrudniać ludzi i inwestować. Często nie jest to też dobry moment. Biznes potrzebuje stabilizacji, by zacząć rosnąć. Budujesz go więc cegiełka po cegiełce, piętro po piętrze. Zaczynasz od stworzenia fundamentów (muszą być solidne, by utrzymać się przez lata), by potem zacząć się rozbudowywać.

Jednak w pewnym momencie dochodzisz do wniosku, że sama pracowitość nie wystarczy. Że Twój biznes, Twoja firma potrzebuje też kilku innych elementów, by się rozwijać. O ile oczywiście chcesz go rozwijać!

Opierając firmę tylko na sobie, nie jesteś w stanie zdziałać więcej ponad Twoje możliwości. Czasowe, energetyczne, zasobowe. Doby nie da się wydłużyć. Nie da się też pracować przez kilkanaście godzin non stop przez lata. A nawet jeśli się da, to po co?

Prędzej czy później dojdziesz do wniosku, że aby się rozwijać, musisz zainwestować. Na początek w siebie, a potem w innych.

Inwestowanie w siebie to inwestycja, która zawsze się zwróci!

Na początku mojej działalności w sieci nie miałam wiele pieniędzy. Ba, mogę powiedzieć śmiało, że nie miałam ich wcale. W pierwszym miesiącu zarobiłam dwieście złotych. Tyle, co na waciki, nawet nie. Na pewno nie na to, by się w ogóle utrzymać. Nie wspominając nawet o jakiejkolwiek inwestycji.

I gdybym tak myślała, zostałabym zapewne na poziomie tych 200 złotych. Tyle tylko, że doskonale zdawałam sobie sprawę z tego, iż bez inwestycji nie pójdę dalej. No tylko jak tu inwestować, jeśli kompletnie nie ma z czego. I tu mała wskazówka dla Ciebie: inwestycja to nie zawsze są pieniądze. Ja zaczęłam od inwestycji czasowych. Poświęcałam każdą wolną chwilę na rozwój, doskonaląc swoje umiejętności. Na początek miałam dostęp tylko do bezpłatnych materiałów. I z nich też da się wycisnąć naprawdę wiele. Tylko zazwyczaj trwa to znacznie dłużej. I sprawia, że często też błądzimy, bo nie zawsze mamy pojęcie, którą ścieżką iść.

Dlatego kiedy tylko mogłam, odkładałam po kilkadziesiąt nawet złotych, by mieć środki na inwestycję w bardziej zaawansowane kursy, pracę z mentorem, precyzyjne i dopasowane do mojego biznesu szkolenia.

Wiedza, którą zdobywałam, bardzo szybko sprawiała, że inwestycje zaczynały się zwracać. A ja miałam środki na kolejne programy rozwojowe, szkolenia językowe czy specjalistyczne kursy.

Twoja firma nie będzie się rozwijała, jeśli w nią nie zainwestujesz

Nie ma zwyczajnie takiej możliwości. Niezależnie od tego, jaką walutą płacisz. Czy jest to czas, czy może pieniądze, rozwój wymaga nakładów. Czasem trzeba nawet zainwestować to, czego się nie ma, by iść dalej. Mówiła o tym Agnieszka Gaczkowska, przedsiębiorczyni, właścicielka marki Oplotki w 38 odcinku tego podcastu.

Rozwój własny to dopiero początek. Potem przychodzi czas na dalsze kroki. Jakie? Sposobów rozwoju jest wiele. Od Ciebie zależy, którą ścieżkę wybierzesz.

Jak to jest z Tobą? Chcesz rozwijać firmę, skalować ją? Czy może wystarcza Ci to, co masz? Daj znać, z przyjemnością posłucham innego punktu widzenia.

Jeśli uważasz, że ten odcinek jest wartościowy, podziel się nim z innymi 🙂 Możesz też dać like lub zostawić mi opinię pod podcastem. Będzie mi bardzo miło.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Kiedy dziś rano siadłam do napisania notatek do tego odcinka, pomyślałam sobie: Nie masz 25 lat doświadczenia, a wymądrzasz się, jakbyś pół wieku prowadziła firmę. Prawda, nie mam. Prowadzę działalność dopiero od kilku lat. Mam jednak nieodparte wrażenie, że to jest zaleta. Czy prowadząc firmę przez pół wieku, nie ulega się pewnym skostniałym nawykom, które niektórzy nazywają „myśleniem z czasów PRL-u”? No właśnie.

Prowadzenie firmy jest proste. Obawiam się, że po usłyszeniu tego zdania kilka osób może już wyłączyć ten odcinek. Ale stop, zaczekaj. Zaraz powiem, dlaczego tak myślę. Zanim jednak dojdziemy do podsumowań, opowiem Ci pewną historię.

Czy wiesz, co chcesz oferować swoim klientom?

Parę lat temu, kiedy jeszcze prowadziłam firmę fotograficzną, bardzo często obracałam się w środowisku artystów. Spotykaliśmy się na plenerach, na teoretycznych wykładach i tak po prostu, pooglądać zdjęcia. Jeden z moich ówczesnych kolegów, zajmował się fotografią ślubną. Zdjęcia ceremonii, wesela, sesje plenerowe, narzeczeńskie… wszystko, co ma w pakiecie fotograf ślubny. Robił naprawdę świetne kadry. Tyle tylko, że bardzo mocno eksperymentował… ze stylem.

Kiedy go poznałam, zafascynowany był sepią i wszystkie jego zdjęcia miały posmak przykurzonych fotek z lat dwudziestych. Potrafił spędzać długie godziny (ale naprawdę dłuuuuuugie), szukając bielszego odcienia bieli. Po kilku miesiącach porzucił sepię na rzecz stylu, który ja nazywam „na topielicę”. Wiesz, wszystko w odcieniach zielonkawo-niebieskich, gdzie człowiek bardziej przypomina nieboszczyka niż samego siebie. Okropne to było. Serio. Kadry całkiem spoko, ale ten kolor jakby porośnięty pleśnią. Brrr…

Parom młodym też się chyba nie spodobało, bo szybko porzucił ten zamysł, by zainteresować się… obróbką monochromatyczną z jednym wyróżnionym kolorem (najczęściej czerwonym). Ten ostatni zabieg zafundował mi twórca mojej strony i… brrr, nie wygląda to dobrze.

Do czego zmierzam? Wszystkie sesje, które robił — w każdym stylu — lądowały potem na jego stronie w portfolio. Styl A, styl B, styl C… Sepia, trupia zieleń, czernie i biele… Ładne kadry, tylko fotograf jakiś niezdecydowany. Nic więc dziwnego, że mimo tej różnorodności wcale nie miał zbyt wielu zleceń. Klienci, wchodząc na jego stronę, czuli się zwyczajnie zagubieni. Pary młode, po przejrzeniu portfolio, rezygnowały… bo zupełnie nie wiedziały, czego się spodziewać.

Prowadzenie firmy powinno być proste — i taka powinna być też oferta

Klient, wchodząc na Twoją stronę, powinien w kilka sekund zorientować się, co mu oferujesz. Mieć to przedstawione czarno na białym. Nie musieć szukać, zgadywać, domyślać się. Wyobraź sobie, że masz brata lub siostrę (albo dziecko, bez znaczenia), dwunastolatka, który czytając Twoją ofertę, powinien wiedzieć, o co chodzi. Tak musi być napisana oferta na stronie. Im prościej, tym lepiej.

Tymczasem wiele osób wpada w dwie pułapki. Pierwszą jest klątwa wiedzy.

Zajrzyj na swoją stronę teraz. Poważnie mówię. Zrób pauzę i przejdź do swojej strony. Przeczytaj uważnie cały tekst. Czy zrozumie go dziecko z podstawówki. Czy nie używasz zbyt skomplikowanego branżowego słownictwa? A może wciąż wtrącasz obcojęzyczne zwroty? Uczepiła się Ciebie „korpomowa”? Skąd masz pewność, że klient ją zrozumie?

Twoja oferta powinna być prosta i zrozumiała. Nie obawiaj się minimalizmu. Prostych słów. Zdań jednokrotnie złożonych. Dzięki nim też możesz stworzyć arcydzieło, które sprzedaje. W końcu nie piszesz nowego Pana Tadeusza trzynastozgłoskowcem, tylko informujesz potencjalnego odbiorcę Twoich usług, czego może się spodziewać. Nie każ mu się domyślać, bo pójdzie do kogoś innego.

Pokaż kotku, co masz w środku.

Wspomniałam o dwóch pułapkach. Druga może wydawać Ci się nietypowa. Możesz z nią nawet polemizować. Mam tu na myśli ofertę, która obnaża wszystko. Pokazuje Cię nagusieńką, jak Cię Pambuk stworzył i nie pozostawia pola do domysłów. Za to daje bardzo dużo opcji. Zbyt wiele opcji. Do tego stopnia, że klient czuje się oszołomiony nadmiarem wyboru i… wychodzi.

Ile razy wchodząc do sklepu, chciałaś kupić wszystko? I tę bluzkę, i tę koszulkę, o matko jeszcze tę fantastyczną sukienkę, i te spodnie… zakochałaś się w miękkiej dzianinie, z której były uszyte od pierwszego dotyku. Tyle tylko, że… nie stać Cię było na wszystko. A nie mogłaś się zdecydować. Wyszłaś więc z niczym. No może poza poczuciem ogromnego żalu i niedosytu.

Nie pozwól, by klient poczuł się w ten sposób, opuszczając Twoją stronę. Nie pozwól mu błądzić. Upraszaczaj. Im dłużej będzie się zastanawiał, o co chodzi, tym większa szansa, że odejdzie do konkurencji.

Skąd masz wiedzieć, w takim razie, jak napisać ofertę?

Dobrze, że pytasz. Wspominałam już, że prowadzenie firmy jest proste? Trochę uprościłam 🙂 Prawdą jednak jest, że rządzi się kilkoma (no dobra, kilkunastoma) regułami, które każdy z nas powinien stosować. Wiele z nich omawiam w moim kursie „Gdzie ci klienci”, w którym uczę krok po kroku tworzyć oferty, dzięki którym klient zakocha się w Tobie i tylko w Tobie. Dziś chciałabym wspomnieć o jednej z nich. Pierwsza i podstawowa reguła brzmi: Poznaj swojego klienta. Tak dokładnie, jak to tylko możliwe.

Z klientem jest jak ze związkiem. Im mniej rzeczy musisz się domyślać, tym większa szansa, że będziecie żyć długo i szczęśliwie.

Żeby napisać dobrą ofertę, musisz trafiać do właściwych klientów.

By wiedzieć, którzy są właściwi, musisz ich poznać. Nie ma innej drogi.

Wiele osób opuszcza ten etap. Awatary, persony, klienci idealni… uważają, że ten element jest zbędny. I popełniają błąd.

Prowadzenie firmy jest proste. Ale jest też pewnego rodzaju sztuką, która wymaga finezji, sprawności w działaniu, umiejętności posługiwania się słowem, negocjacji i kompromisu.

Dobra wiadomość jest taka, że tej sztuki można się nauczyć ;). Rozmawiając z innymi przedsiębiorcami, obserwując ich działania, omawiając swoje projekty z bardziej doświadczonymi osobami, czy konfrontując działania z osobami na tym samym etapie prowadzenia biznesu.

Uwielbiam rozmawiać o prowadzeniu firmy. W każdym aspekcie. Wymyślać strategie, tworzyć. Lubię też opowiadać o tych sposobach, które wspierają rozwój mojej firmy (o tych, które nie działają też — naprawdę wiele można się z tego nauczyć, po co samemu popełniać błąd, skoro inni zrobią to za nas).

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Prowadzenie firmy przypomina czasem jazdę na rollercoasterze. I to bardzo szybkim. Najpierw mozolnie wspinasz się w górę, wagoniki trzesz czczą z wysiłku, by nagle, tuż po dotarciu na szczyt runąć głową w dół w szalonym tempie. Niektórzy to lubią. Taka jazda bez trzymanki sprawia radość i daje poczucie wolności. Ale czy coś poza tym?

Wolisz słuchać? Zapraszam…

Kiedy zaczynałam prowadzić własną firmę, moją główną motywacją do działania była szeroko pojęta wolność. Pisałam i mówiłam o tym wielokrotnie. Chciałam odejść z etatu, posmakować tego słodko-gorzkiego owocu prowadzenia własnej działalności, ale przede wszystkim mieć realny wpływ na to, ile pieniędzy będę zarabiać. Niestety, jakby na to nie spojrzeć, pracując na etacie, nie zawsze masz taką możliwość. Oczywiście, można zmieniać pracę, można próbować awansować, ale wiele składowych naszych zarobków uzależnionych jest od innych osób.

Kiedy prowadzisz firmę, sama możesz być kreatorem zasobności swojego portfela. A na pewno w większej mierze niż pracując dla kogoś. Co prawda od czasu do czasu dopada Cię niepewność, gdzie są ci klienci i dlaczego nie przychodzą właśnie do nas, ale to jest przejściowe, wierz mi.

Pieniądze to nie wszystko

Po kilku miesiącach ustawiania biznesu, pracy z coachem, mastermindów, udało mi się osiągnąć upragnioną finansową wolność. To naprawdę genialne uczucie. I wtedy pojawiła się kolejna potrzeba… Chciałam zrobić coś więcej, dać innym więcej z siebie. Pokazać kobietom takim jak ja, które latami tkwiły w miejscu, w którym wcale nie chciały być (czy to na nielubianym etacie, czy w niepoukładanej własnej firmie albo nie pracując wcale), że można inaczej.

Naturalną koleją rzeczy pojawiła się książka „Rzuciłam pracę i co dalej” (nomen omen), za nią pierwsze płatne kursy, webinaria… szłam utartą ścieżką, ale jednak wciąż czułam, że można inaczej. W styczniu 2020 roku zainwestowałam bardzo dużą dla mnie kwotę w program online MBA i zaczęłam uczyć się biznesu online w innym wymiarze.

Tak powstał pierwszy (wtedy bezpłatny) kurs Pretty Well Done — Gdzie ci klienci. Pół roku później kolejny (ten, który właśnie się zakończył) – Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja.

Dlaczego zdecydowałam się na prowadzenie bezpłatnego kursu?

Organizowanie jakiegokolwiek kursu w okresie wakacyjnym niesie za sobą pewne ryzyko. Ludzie są na urlopach, jest lato, świeci słońce, chętniej jeżdżą na plażę, niż siadają do komputera, by uczyć się czegokolwiek.

Z drugiej strony mają też więcej czasu i — jeśli tylko poczują, że kurs jest dla nich wartościowy — uczynią z niego swój priorytet. I tak też zrobiło ponad 130 osób, które przystąpiły do kursu Zorganizowana Firma – Zorganizowana Ja. Mało? Dużo? Z mojego punktu widzenia bardzo dużo. W domu by mi się nie zmieścili 😉

Przez 4 tygodnie pracowaliśmy intensywnie w grupie na Facebooku — kurs stworzony był w takiej właśnie formie. Budowanie platformy kursowej pochłonęłoby na ten moment mnóstwo czasu. Tworząc kurs na Facebooku, miałam go gotowego praktycznie od ręki.

Oczywiście nie do końca. Od początku wiadomo było, że kurs jest wersją beta — dopasowaną do klienta i tworzoną na jego potrzeby. Uczestnicy podpowiadali mi, czego jeszcze oczekują od tego rodzaju kursu, rozmawialiśmy o potrzebach, a sam kurs modyfikował w trakcie.

Moje wnioski

Stworzenie kursu w takiej formie, kiedy przez 4 tygodnie nagrywasz materiały, tworzysz dodatkowe materiały takie jak np.  Workbook, organizujesz godzinną cotygodniową sesję Q&A, zbierasz i analizujesz feedback, wymaga mnóstwo pracy.

To nie jest tak, że nagrywasz materiały, kiedy możesz i masz to zaplanowane — one po części są tworzone na bieżąco. Przez kilka tygodni (wakacyjnych tygodni) cały mój czas podporządkowany był kursowi Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja.

No i co w tym takiego strasznego, zapytasz. Przecież na tym zarabiasz, to wiesz, na co pracujesz. No nie do końca. Kurs Zorganizowana Firma — Zorganizowana Ja (jak i poprzedni Gdzie ci klienci) w pierwszej wersji był kursem bezpłatnym. Nie zarobiłam na nim ani złotówki.

Po co więc tyle zachodu?

Dla mnie jest to genialne wręcz studium tworzenia kursów. Jak na dłoni widzę, na czym uczestnikom najbardziej zależy, czego chcą więcej, czego jest za dużo. Poznaję ich samych, ich potrzeby, ale też daję się poznać i pokazuję, jak się ze mną pracuje. Oczywiście, nie obyło się bez negatywnych komentarzy, hejtu i nieprzyjemnych uwag — ten otrzymałam głównie w cotygodniowych ankietach. Od haseł, że jestem niedouczona, po hasła, że taką wiedzę to można za darmo zdobyć na Youtube…  To, że kurs był bezpłatny, jakoś mojej hejterce umknęło 😉

Ale otrzymałam też całe morze pozytywnego feedbacku, z którego również wyciągnęłam wnioski. Z tego negatywnego zresztą też, nawet nie wiem, czy nie większe. No i od razu miałam materiał do postów, wpisów blogowych, czy do podcastu „Freelance bez cenzury”.

Co mnie zaskoczyło podczas prowadzenia kursu?

To, że za najbardziej wartościową część kursu uczestnicy uznali nie tyle materiały video i Workbooka, ale przede wszystkim cotygodniowe sesje Q&A, podczas których odpowiadałam na wszystkie ich pytania.

Ten fakt sprawił, że jeszcze bardziej upewniłam się, iż jesienny projekt, który szykuję do wypuszczenia — Biznesowy Mastermind — ma sens. Ponieważ najlepiej uczymy się na przykładach. Kiedy możemy słuchać innych przedsiębiorców, poznawać ich działania, dowiadywać się, co u nich się sprawdza, a co nie. Odczuwać ich emocje…

Nie wierzysz? Zobacz, kiedy powiem Ci, że wykonywanie zadań próbnych bezpłatnie jest bez sensu, pokiwasz tylko głową ze zrozumieniem i i tak zrobisz swoje. Ale kiedy usłyszysz, że na początku mojej działalności zaangażowałam się w takie zadanie, a nawet trzy. Spędziłam kilka godzin na tworzeniu tekstów, grafik, ankiet do mediów społecznościowych. Napisałam wpis blogowy i nawet zrobiłam zaawansowany research, dzwoniąc po uczelniach w całym kraju, bo takie było zdanie testowe — i nie tylko nie otrzymałam za to złamanego grosza, ale nawet feedbacku. Moja potencjalna klientka rozpłynęła się jak we mgle. A kilka miesięcy później znalazłam moje grafiki i teksty wykorzystane na jakimś portalu… to budzi emocje, prawda? Niezależnie od tego, czy jest to współczucie, czy politowanie, jestem pewna, że łatwiej zapamiętasz ten przykład, niż suche stwierdzenie.

I dlatego doświadczenie, rozmowy z innymi osobami, wymiana poglądów są tak ważne. Dla mnie ważne były wszystkie podpowiedzi uczestników kursu, dla nich — moje wsparcie.

Już wkrótce w takiej formie będzie można pracować ze mną w szerszym gronie. Wybranym osobom będę oferować swoje wsparcie przez 8 długich tygodni. To naprawdę mnóstwo czasu, by dowiedzieć się wielu rzeczy o biznesie. Znam osoby, które przez 2-3 miesiące potrafiły przeprowadzić prawdziwą rewolucję w swoim życiu zawodowym. Czy Ty też do nich należysz?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina