Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Początki są zawsze takie same. Coś Cię w etacie uwiera. Mogą to być zadania, może to być mega upierdliwy szef, mogą to być wścibscy i niesympatyczni współpracownicy albo finanse, za które po opłaceniu wszystkich rachunków kupisz sobie co najwyżej waciki. Zawsze jest jakiś powód. Triger, który pcha do zmiany. Gdyby bowiem na etacie pasowało Ci wszystko, nie myślałabyś o zmianie, prawda?

Rozważasz więc wszystkie za i przeciw. Przez kilka nocy bijesz się z myślami. Rozpisujesz finanse i rzeczy do zrobienia i w końcu podejmujesz więc decyzję: Przechodzę na swoje. Przed Tobą jeszcze dość stresująca rozmowa z szefem, a potem już z górki. Czy tak to wyglądało? Zazwyczaj te scenariusze są dość podobne. Różnią się szczegółami. 

Jedni szukają wszystkich informacji o zakładaniu firmy w sieci. Spędzają długie godziny na wertowaniu blogów, słuchaniu podcastów, czytaniu książek, oglądaniu bezpłatnych webinarów. Inni cenią swój czas, więc inwestują w mentoring i wsparcie osoby, która przeszła tę ścieżkę i może ich przez nią poprowadzić. Szybciej, sprawniej i ostrzegając o potencjalnych błędach. Nie żałują pieniędzy. Wiedzą, że ta inwestycja zwróci się błyskawicznie.

ZAŁOŻYŁAM FIRMĘ I CO DALEJ?

Potem już pozostaje tylko jeden krok. Uruchomić firmę i zacząć działać. Jeśli jednak przez lata pracowałaś dla kogoś, a etat był Twoją codziennością, chciałabym opowiedzieć Ci dziś o 3 nawykach, które mogą znacząco wpłynąć na jakość Twojej pracy i Twoje samopoczucie jako przedsiębiorczyni.

Jeśli swoją karierę zawodową zaczęłaś od pracy dla kogoś, masz wdrukowane pewne schematy działania. To zupełnie naturalne. Przez kilka lat pracowałaś w określonym systemie i ciężko go zmienić z dnia na dzień. Obserwuję to u moich klientek. Czytam pełne wątpliwości posty młodych (ale też i tych aktywnie działających przedsiębiorczyń). I widzę pewną zależność. 

Są zachowania, które wynosimy z etatu. Czy tego chcemy, czy nie. Style myślenia i style działania. W końcu jeśli kilkanaście lat pracowałaś dla kogoś, nikt nie nauczył Cię, że można inaczej. Próbujesz więc na własną firmę przenosić schematy, w których funkcjonowałaś do tej pory. Niestety, często to się nie sprawdza. Teraz jesteś przedsiębiorczynią i musisz się nauczyć myśleć jak ona.

NAWYK #1 – CZY JESTEŚ PRACOWNIKIEM WE WŁASNEJ FIRMIE

Pierwsza rzecz, którą często obserwuję, to sposób działania młodych przedsiębiorczyń. Rzucają etat, zakładają działalność i… zatrudniają się w niej. Pracują całkiem jak na etacie, tylko dla siebie. Osiem godzin dziennie, pięć dni w tygodniu, trochę nadgodzin i zarwane weekendy, by nadrobić zaległości.

Brzmi znajomo?

To niestety nie jest przedsiębiorczość. Co więcej, sama wpadłam w tę pułapkę, więc wiem, jak jest. I działałam tak przez długi czas. Praca dla klientów była moim „etatem”. A wszelkie działania ponad odbywały się „po godzinach, kosztem czasu wolnego”. 

W tę pułapkę szczególnie łatwo wpaść, jeśli prowadzisz biznes usługowy i klienci płacą Ci za godzinę. Dlaczego? Bo w Twojej głowie rodzi się skojarzenie: nie pracuję dla klientów, nie zarabiam. A stąd już prosta droga do tego, by utknąć na „wolnym etacie” na lata.

NAWYK #2 – BRAK ELASTYCZNOŚCI W DZIAŁANIU

Kolejna pułapka, często obserwowana przeze mnie zwłaszcza u kobiet, które wyszły z korporacji, to pewnego rodzaju brak elastyczności i brak umiejętności odpuszczania nierokujących klientów czy projektów.

W korporacji zadanie musi być wykonane, choćby skały srały. Takie jest polecenie, taki jest kolejny krok, a czy on miał sens, czy nie, zastanowimy się później. Zdarzało Ci się spotkać z takim sposobem działania i myślenia?

We własnej firmie to się nie sprawdza. Bardzo często Twoje pomysły będą chybione. Bardzo często popełnisz błąd w działaniu. Bardzo często okaże się, że coś nie ma sensu. I najgorsze, co można zrobić, to brnąć w temat / projekt, bo do tego się zobowiązałaś. Sama przed sobą najczęściej.

Podam Ci prosty przykład. Jakiś czas temu postanowiłam, że będę prowadziła na Instagramie cotygodniowe lajwy „Kwadrans dla Twojego biznesu”. Początkowo cieszyły się sporym zainteresowaniem. Z czasem jednak coś się zmieniło. Ja odpuściłam kilka nagrań, bo miałam pilne zlecenia, oglądalność spadła… ale przecież zobowiązała się sama przed sobą. Powiedziałam, że będę robić… trudno było mi je odpuścić. Wchodziłam na żywo na totalnie złej energii, byłam sfrustrowana i coś, co miało dać mi satysfakcję, stało się kulą u nogi. Nie potrafiłam jednak odpuścić, bo przecież się zobowiązałam… Potrzebowałam solidnego szturchnięcia, by zmienić zdanie. Wyszło mi to na dobre. I mojemu Instagramowi też. Nie mówię, że lajwy kiedyś nie wrócą. Ale póki co pokochałam format rolek 😉 I ich się trzymam.

Jak widzisz, jako przedsiębiorczymi musisz nauczyć się podejmować decyzje. Nawet jeśli będą wiązały się one z rezygnacją z ulubionego projektu.

NAWYK #3 – KLIENT NASZ PAN

Trzeci nawyk, o którym chciałabym Ci dziś powiedzieć, dotyczy klienta. I sposobu komunikacji z nim. U wielu kobiet, które wcześniej pracowały na etacie, obserwuję tendencję do podążania za każdym życzeniem klienta.

• Klient powie, że zadanie ma być zrobione na niedzielny wieczór. Będzie. Choćby zlecił to w sobotę rano.
• Klient pisze do Ciebie na urlopie – odpowiadasz. Przecież nie chcesz, by poszedł do konkurencji.
• Realizujesz każde, najbardziej nawet absurdalne żądanie, bo to przecież klient. A klient to nasz pan.

STOP!

Klient jest Twoim partnerem biznesowym. Ty masz coś, czego on potrzebuje (wiedzę i umiejętności). Owszem, płaci Ci za nią, bo takie są reguły gry. Ale to nie oznacza, że staje się Twoim pracodawcą, właścicielem, czy osobą, która ma prawo mówić Ci, co masz robić w wolnym czasie.

Przychodzi do Ciebie jako do równorzędnego przedsiębiorcy, który jest w stanie mu pomóc. Gracie do jednej bramki i wspieracie się w realizacji celu. Ty dajesz wiedzę, doświadczenie, umiejętności. Klient pieniądze. Win-win.

Jeśli będziesz podchodzić do klienta jak do pracodawcy, który jest właścicielem Twojego czasu i zasobów, bardzo szybko się wypalisz. Bo takich klientów-właścicieli będziesz miała kilku (albo kilkunastu). Co jeśli będą chcieli tego samego w tym samym czasie? Którego wybierzesz?

Pokazałam Ci właśnie 3 nawyki, które mogą wpłynąć na jakość Twojej działalności jako przedsiębiorczyni. Jest ich znacznie więcej. Zastanów się, czy nie jest czasem tak, że przenosisz etatowe schematy do swojej firmy? I czy na pewno dobrze się z tym czujesz?

Takie podejście nie pomaga Ci w rozwoju. Nie pozwala na skalowanie. Nie wspiera w zarabianiu fajnych pieniędzy. Wzmacnia za to frustrację i poczucie, że „nie tak miało być”. Jesteś gotowa je zmienić?

Jeśli uważasz dzisiejszy odcinek za wartościowy, podziel się nim z innymi 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wersję audio znajdziesz tutaj:

Historia Kasi jest trochę jak z bajki. Mieszka niedaleko Legolandu, a to w końcu zobowiązuje 🙂 Zanim jednak dotarła do miejsca, w którym jest, przeszła długą drogę. Długie lata pracowała jako tłumacz i nauczyciel języka w Anglii, by porzucić wszystko dla… języka duńskiego, którego nauczyła się w rok! Dziś sama pokazuje, że jeśli naprawdę nam na czymś zależy, nie ma żadnych granic. Jednak to, co bardzo podkreśla to dobre życie w zgodzie z samym sobą.

Jak czerpać radość z tego, co robisz na co dzień? Posłuchaj.

Poniżej znajdziesz niektóre pytania, które zadałam Kasi:

1. Kasiu, witam Cię bardzo serdecznie w moim podcaście. Dziękuję, że zgodziłaś się przyjąć zaproszenie. Zanim jednak przejdę do pytań, mam prośbę, byś przedstawiła się naszym słuchaczom i słuchaczkom. Nikt tego nie zrobi lepiej niż Ty.
2. W intro do tego podcastu opowiadałam o tym, że Twoja historia jest trochę jak z bajki. Przez lata mieszkałaś w Londynie, teraz spotkać Cię można w Danii. Jak to się wszystko zaczęło?
3. Czym dokładnie się dziś zajmujesz?
4. Poznałyśmy się w programie SOMBA, online MBA naszej wspólnej mentorki, Sigrun. A skoro tak jest, to znaczy, że również pracujesz online. Czy trudno Ci było przejść na pracę „w sieci”.
5. Jakie było Twoje największe wyzwanie zawodowe i życiowe, kiedy pojechałaś do Danii.
6. Oprócz tego, że jesteś motywującym nauczycielem języka, rozwijasz swój drugi projekt, który dla mnie osobiście jest niezmiernie ciekawy. Opowiesz nam o nim kilka słów?
7. Mindset… jak ważny jest, kiedy prowadzimy firmę.
8. Jak uwierzyć w siebie i swoje możliwości?
9. Jedna rada, którą dałabyś kobietom, które chcą działać i prowadzić własną firmę w sieci.

Chcesz wiedzieć więcej o Kasi lub posłuchać jej lekcji duńskiego? Zaglądaj na jej stronę www.kasiakrasucka.com oraz na kanał Kasi na YouTube.

Kobiece biznesy

To kolejny odcinek nowej serii podcastu „Co we freelansie piszczy – Kobiece biznesy”. Przedstawiam w nim sylwetki kobiet, które po latach pracy na etacie, postanowiły postawić wszystko na jedną kartę. Chciałabym pokazać Ci, że zmiana zawodowa jest możliwa, nawet jeśli słyszysz od innych, że się nie nadajesz, że pewna praca to tylko u kogoś i że zarabianie pieniędzy jest złe.

Moimi rozmówczyniami będą dziewczyny, kobiety, które nie zdecydowały się na prowadzenie własnej firmy zaraz po studiach. Wręcz przeciwnie, przez lata (czasem nawet kilkanaście lat) pracowały dla kogoś i wcale nie było im łatwo podjąć decyzji o zmianie. Kobiety takie jak Ty czy ja, które chciały sięgnąć po więcej.

Pierwszego wywiadu — z Agnieszką Papaj-Żołyńską — możesz posłuchać tutaj >> Czy łatwo jest porzucić etat?
Drugim moim gościem była Sandra Martynów — Wywiadu z nią posłuchasz tutaj >> Finansowe aspekty przejścia na własną działalność.
Do trzeciej rozmowy zaprosiłam Kaśkę Żbikowską, która opowiedziała nam, jak to jest rzucić etat po 15 latach.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

SETNY odcinek podcastu „Co we freelansie piszczy”! Ależ to brzmi! Kiedy zaczynałam nagrywać, zastanawiałam się, czy wytrzymam przez 10 odcinków. Czy będę miała, o czym mówić. Czy ktoś będzie chciał słuchać. Dziś wiem, że jesteś. Że słuchasz. Że mam do kogo mówić. I że tematy się nie kończą. Wręcz przeciwnie, im dalej w las, tym więcej ich się pojawia.

W ciągu tych dwóch lat nagrywania podcastu, pojawiło się w nim kilkadziesiąt odcinków nagranych solo, kilkanaście wywiadów. Mówiłam o pracy wirtualnej asystentki, o freelansie, przedsiębiorczym życiu, kulisach powstawania produktów i prowadzenia przeze mnie działalności. Zdradziłam wiele tricków i wskazówek. Prawie 50 godzin nagrań i dziesiątki tysięcy odsłuchań. Jestem niezwykle wdzięczna, że słuchasz i jesteś ze mną.

Jak to się zaczęło?

Podcast „Co we freelansie piszczy” to nie jedyna seria, którą nagrywałam. Oprócz niej pojawił się też cykl dla przedsiębiorców „Jak dobrze zacząć współpracę z wirtualną asystentką” oraz wakacyjny podcastowy dziennik „Freelance bez cenzury”, czyli codzienne króciutkie odcinki o tym, jak wygląda praca freelancera od kuchni. Nudna bywa jak cholera czasami 😛 Ale to tak między nami.

Co mam zamiar zrobić po tym setnym odcinku? Nagrywać dalej. Dzielić się wiedzą, przemyśleniami, prowadzić rozmowy z ciekawymi osobami i pokazywać Ci, że nie taki ten freblance straszny, jak go malują. Zanim jednak do tego dojdziemy, opowiem Ci kilka słów o kulisach powstawania podcastu „Co we freelansie piszczy”. W ciągu tych dwóch lat wypracowałam sobie cały podcastowy rytuał.

Kulisy powstawania odcinów

Na początku każdego miesiąca ustalam, co będzie tematem przewodnim danego miesiąca i określam temat podcastu. Zapraszam gości, umawiam terminy lub ustalam sama ze sobą, co będzie grane. W każdy poniedziałek rano siadam i przygotowuję skrypt kolejnego odcinka. Czas na jego nagranie mam przeznaczony w południe tego samego dnia. O ile oczywiście nie jest to wywiad z gościem – wtedy dopasowujemy terminy indywidualnie.

Kiedy dzieciaki chodziły jeszcze do szkoły (ależ to brzmi! niemniej w czasach pandemicznych i popandemicznych nikogo już nie będzie dziwiło, że tak mówię), miałam podczas nagrania ciszę i spokój. Dziś nie do końca wiem, czy któreś z czymś nie wyskoczy i nie usłyszysz w tle słynnego „Mamooooo”. Ale to też jest urok nagrywania podcastu w domu.

Polubiłam ten format. I cieszę się, że tych odsłuchań przybywa. Oraz, że zadajecie pytania 🙂 A propos pytań, bez zbędnej zwłoki przechodzę już do tych, które pojawiły się ze strony słuchaczy. Pytania były przeróżne. O moje działania, o freblance, o pracę wirtualnej asystentki. Wybrałam te, które wydają mi się najciekawsze dla Ciebie. Od razu przepraszam, jeśli nie odpowiedziałam na jakieś pytanie. Być może stanie się ono inspiracją do kolejnego odcieka. No to zaczynamy.

Pytaj, o co chcesz…

Na początku miesiąca dałam słuchaczom możliwość zadania mi dowolnego pytania, na które odpowiem w tym odcinku podcastu. Pojawiło się ich sporo. Zacznę od pytań o pracę freelancera (i to wcale nie dlatego, że się migam od odpowiedzi na pytania bardziej prywatne 😛 Te zostawiam sobie na sam koniec):

Jak zacząć działać, stworzyć swoje portfolio i reklamować się, jeśli działasz w obszarze asysty, ale nie obsługujesz mediów społecznościowych.

Kontekst tego pytania był znacznie szerszy. Autorka napisała mi cały długi mail, którego jednak nie będę tu przytaczać. To, co warto wiedzieć, że od lat pracuje jako asystentka w firmie (zdalnie / wirtualnie), ale nie działa w obszarach, o które najczęściej pojawiają się zapytania w sieci (obsługa Facebooka, mediów społecznościowych, podcastów, kursów, webinarów itp.).

Nasza autorka wykonuje raczej zadania zbliżone do zadań asystenckich w firmie. Kontaktuje się z instytucjami, rozlicza firmę, prowadzi kadry, wypełnia wnioski itp. I tak właśnie podeszłabym do tematu promowania swoich usług. Uczyniłabym z tego specjalizację.

Kiedy patrzymy na zadania wykonywane przez asystentki wirtualne, rzeczywiście można odnieść wrażenie, że poruszają się one wyłącznie po obszarze online. Jednak wiele firm miało okazję przekonać się w ostatnim czasie, że pracownik pracujący zdalnie, wcale nie potrzebuje ciągłego nadzoru i bata nad głową, by wykonać swoje zdania.

Stąd moje przekonanie, że wiele firm będzie szukało podobnych rozwiązań. Trzeba im zatem wyjść naprzeciw. Pokazywać się, mówić o tym, co się robi i jakimi obszarami się zajmujemy. Idę o zakład, że specjalistów od dokumentacji zusowskich, czy wypełniania wniosków wszelakich (zwłaszcza tych o dofinansowanie) wcale nie ma w nadmiarze. Trzymam więc kciuki za rozwój 🙂

Kiedy można podjąć decyzję o promocji swojej działalności? Czy w momencie, gdy już dla kogoś wykonamy usługę i będzie się można pochwalić, czy można wcześniej zacząć promować się?

Moim zdaniem o tym, co się robi, warto mówić od samego początku, a nawet o jeden dzień wcześniej. Wcale nie trzeba czekać na to, aż będziemy mieć referencje, by zacząć się promować. Promocja to nie tylko pokazywanie grona zadowolonych klientów. To przede wszystkim pokazywanie swoich umiejętności, wiedzy, istnienie w świadomości współużytkowników internetu.

Jeśli dopiero zaczynamy pracę freelancera, już od samego początku powinniśmy mówić o tym, komu się tylko da. Po co? By dotrzeć do jak największej liczby osób. Kiedy zaczynamy prowadzić firmę stacjonarną – niech za przykład posłuży nam prywatny żłobek- to nie czekamy z promowaniem siebie, aż przyjmiemy pierwsze dzieci, minie miesiąc czy dwa działania, rodzice dadzą nam rekomendację.

Nie, startujemy z promocją od dnia pomysłu. Mówimy, że powstanie taka placówka, roznosimy ulotki, dajemy informację w lokalnych mediach, zakładamy profil w mediach społecznościowych – wszystko, by poszerzyć swoje zasięgi.

I tak też powinno to działać w sieci 🙂 Chcesz dotrzeć do innych, mów o tym, co robisz i nie czekaj, aż ktoś Cię znajdzie.

No to teraz trochę prywaty 😉 Ile godzin dziennie pracujesz dla siebie, a ile dla klientów.

To pytanie nawiązuje do jednego z moich ostatnich webinarów, na którym mówiłam, że zrobiłam ostatnio małe podsumowanie (po raz pierwszy od 3 lat), by sprawdzić, ile godzin poświęcam na pracę nad swoim biznesem. Wyszło mi ich kosmicznie dużo i te osoby, które pracują po 2-3 godziny dziennie pewnie uśmiechną się teraz z politowaniem. Że po co się tak przemęczać. Że życie tracę i takie tam. Słyszałam już takie opinie. Każdemu według potrzeb…

Mój dzień w ciągu tygodnia zazwyczaj wyglada tak samo. Wstaję przed 6., o 6:30 zaczynam pracę i pierwsze 1,5 godziny poświęcam na pracę dla siebie. Robie przegląd mediów społecznościowych, piszę teksty, przygotowuję się do podcastu, w ostatnim czasie przygotowuję też promocje świąteczne (takie jak Biznesowy Kalendarz Adwentowy) oraz II wydanie mojej pierwszej książki „Rzuciłam pracę i co dalej”.

Czas od 8 do 16-17 poświęcam na pracę projektową nad zadaniami dla klientów, rozmowy z zespołem, rozmowy z klientami, rozdzielanie zadań, koordynację itd. Nie jest to jednak tak, że pracuję w tym czasie non stop dla klientów. 3-4 x w tygodniu mam jeszcze w ciągu dnia zablokowane ok. Godziny na działania dla siebie. W tym czasie nagrywam podcast, mam konwersacje z angielskiego czy sesję coachingową. Zazwyczaj ok. pół godziny w ciągu dnia poświęcam też na nagrywanie stories itp.

Zdarza się, że siadam też do komputera wieczorami. Wtedy najczęściej poświęcam czas na naukę, rozwój, słuchanie podcastów lub pracę nad swoim projektem. Średnio ok. 1-2 dziennie. Czyli jak dobrze policzę, wychodzi ok. 4-5 h pracy dziennie nad swoim biznesem i swoim rozwojem. Rozbite na kawałki.

Z tym, że w te działania wliczam też słuchanie podcastów, oglądanie webinarów czy… myślenie 😉 Celowo nie dodaję do tego działań, które uprawiam w weekend – te zależne są od miesiąca i natężenia pracy. W weekendy nie pracuję dla klientów. Są w 100% poświęcone na działania własne. O ile mam takie zaplanowane (zazwyczaj jest to pisanie newslettera, planowanie postów na tydzień i – jeśli mam ochotę – coś więcej).

Gdybyś mogła wszytko zacząć od nowa. Nie miałabyś pieniędzy, poduszek finansowych, etatu, zobowiązań, itp…, posiadając jedynie obecną wiedzę. Jaki chciałabyś wykonać zawód? Interpretacja pytania, żeby nie było zbyt łatwo z odpowiedzią chciałabym usłyszeć odrobinę fantazji, bo wiem, że jako WA można działać mając tylko telefon, internet i laptopa. Gdzie byś była? Co byś robiła?

Nie wyobrażam sobie życia bez poduszki finansowej. I to mówię zupełnie serio. Można mnie w tym momencie uznać za sztywniarę, skoncentrowaną na pieniądzach, ale… poduszka finansowa daje mi poczucie bezpieczeństwa, które z kolei sprawia, że jestem bardziej kreatywna. Miałam w swoim życiu dość długi okres, w którym zmagałam się z problemami finansowymi – po założeniu pierwszej działalności – i nie chcę do niego wracać. Wtedy też obiecałam sobie, że nigdy więcej do takiej sytuacji nie dopuszczę.

Z drugiej strony nie jestem aż taką materialistką. Nie mam fancy ciuszków, pięćdziesięciu par butów itd. Jestem w stanie zainwestować naprawdę duże pieniądze w kursy i szkolenia, a jednocześnie chodzić w tej samej kurtce przez 3 sezony. To, co mam w głowie, liczy się dla mnie znacznie bardziej, niż to co noszę na tyłku 😉

A wracając do pytania… gdybym mogła zacząć od nowa, bez ograniczeń… sky is the limit. Miałabym dom nad brzegiem oceanu, najlepiej na jakimś klifie. Obojętne jaki, ważne jest miejsce. I pisałabym książki, które rozchodziłyby się jak ciepłe bułeczki jeszcze przed premierą. A czytelnicy czekaliby na nie, przesyłając mi niecierpliwe maile.

Podejrzewam tylko, że ten stan rzeczy nie potrwałby długo, bo jednak kocham to, co lubię i na pewno zaraz zmontowałabym jakąś działalność, korzystając z dostępu do tego komputera i internetu.

I to by było na tyle… resztę pytań pominę milczeniem lub (co bardziej prawdopodobne) posłużą mi za inspirację do tworzenia kolejnych treści. Mam nadzieję, że dobrze się bawiłaś, słuchając tego odcinka, choć korci mnie trochę, by zakończyć go parafrazą słynnego cytatu Gombrowicza „Koniec i bomba, a kto słuchał ten trąba!” 🙂

Do usłyszenia za tydzień! Powiem Ci tylko w tajemnicy, że warto czekać na kolejny odcinek, bo będę miała prawdziwie niezwykłego gościa 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wersję audio znajdziesz tutaj:

Co musi się wydarzyć, by po latach łączenia etatu z prowadzeniem własnej — całkiem nieźle prosperującej firmy — zdecydować się na tak radykalną zmianę, jak postawienie wszystkiego na jedną kartę. Czy trudno jest latami łączyć dwa zawodowe życia i czy to się… opłaca? Czy nie przychodzi taki moment, że prowadząc „podwójne” życie, mamy już kompletnie dość? Zapraszam Cię bardzo do posłuchania tej rozmowy, zwłaszcza jeśli przymierzasz się do zmiany zawodowej.

Jeśli chcesz bliżej poznać Kaśkę i zobaczyć projekt, o którym opowiadała w podcaście, zaglądaj na stronę Digital Girls 🙂

Poniżej znajdziesz niektóre pytania, które zadałam Kaśce:

1. Kim jest Kaśka i gdzie można ją znaleźć w sieci?
2. Jak zaczęła się Twoja kariera zawodowa? Czy już po studiach wiedziałaś, że chcesz mieć firmę?
3. Jesteś kreatywną duszą, czy etat Cię nie ograniczał?
4. Dlaczego założyłaś firmę?
5. Przez wiele lat łączyłaś pracę na swoim z etatem — na pewno nie było łatwo. Jakie widzisz korzyści takiego rozwiązania?
6. A jednak po latach zdecydowałaś odejść z etatu. Co wpłynęło na Twoją decyzję?
7. Przechodząc na swoje, wiedziałaś, jak wygląda prowadzenie własnej firmy, czy mimo wszystko było coś, co Cię zaskoczyło?
8. Czym praca na swoim różni się od tej etatowej?
9. Kiedy Twoim zdaniem jest ten moment, gdy powinno się podjąć decyzję o zmianie?
10. Jedna rada, którą dałabyś osobom, które się wahają? 😉

Kobiece biznesy

To kolejny odcinek nowej serii podcastu „Co we freelansie piszczy – Kobiece biznesy”. Przedstawiam w nim sylwetki kobiet, które po latach pracy na etacie, postanowiły postawić wszystko na jedną kartę. Chciałabym pokazać Ci, że zmiana zawodowa jest możliwa, nawet jeśli słyszysz od innych, że się nie nadajesz, że pewna praca to tylko u kogoś i że zarabianie pieniędzy jest złe.

Moimi rozmówczyniami będą dziewczyny, kobiety, które nie zdecydowały się na prowadzenie własnej firmy zaraz po studiach. Wręcz przeciwnie, przez lata (czasem nawet kilkanaście lat) pracowały dla kogoś i wcale nie było im łatwo podjąć decyzji o zmianie. Kobiety takie jak Ty czy ja, które chciały sięgnąć po więcej.

Pierwszego wywiadu — z Agnieszką Papaj-Żołyńską — możesz posłuchać tutaj >> Czy łatwo jest porzucić etat?
Drugim moim gościem była Sandra Martynów — Wywiadu z nią posłuchasz tutaj >> Finansowe aspekty przejścia na własną działalność.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś kilka słów o pieniądzach. Jest to często, nie wiedzieć dlaczego, temat tabu. Przecież „o pieniądzach się nie mówi”. Nie chwalimy się tym, ile zarabiamy. Wręcz przeciwnie, jesteśmy źli, jak ktoś nam zagląda do portfela. Tak jakbyśmy pracowali wyłącznie dla pasji i satysfakcji. Celowo wymieniam te dwa słowa tutaj, bo nie zliczę, ile razy słyszałam „moja praca jest moją pasją”. No i fantastycznie. Tyle tylko, że pasją, jeśli nie będziesz na niej zarabiać, dzieci nie wykarmisz i kredytu nie zapłacisz. Przejdźmy więc do konkretów, czyli ile powinna kosztować godzina Twojej pracy.

I tutaj niestety będę musiała rozczarować wszystkich tych, którzy myśleli, że recepta jest prosta i że powiem: Jako grafik powinnaś brać 200 złotych za godzinę, jako copywriter 50 zł za 1000 znaków ze spacjami, a jako trener 2000. Niestety. Takie rzeczy to tylko w Erze (kto pamięta reklamę Ery, niech do mnie napisze lub zostawi komentarz — obstawiam, że młodsze pokolenie nie ma pojęcia, o czym mówię). Nie ma jednej stawki i daleka jestem od podawania nawet widełek, choć wiem, że pierwsza rzecz, jaką robimy, to sprawdzenie „ile bierze konkurencja”. Dlaczego jednak tego nie zrobię? Bo żeby wiedzieć, ile powinnaś zarabiać, musisz cofnąć się do podstawówki. No, dobra, szkoła średnia wystarczy. Krótko mówiąc, musisz odrobić matematykę.

Królowa nauk przydaje się również w prowadzeniu firmy

Kiedy zaczynałam pracę na swoim, naturalnie, że pierwszą rzeczą, którą sprawdziłam, był cennik konkurencji. Jakieś rozeznanie w rynku trzeba było w końcu mieć. Potem jednak przyszedł czas na pracę domową. A że z matematyki nigdy nie byłam orłem, to chwilę mi ona zajęła. To ćwiczenie polecam jednak każdemu, kto podchodzi do wyceny swoich usług — musisz bowiem sprawdzić, ile pieniędzy de facto potrzebujesz, by w ogóle móc wystartować. Musisz mieć punkt wyjścia.

Idealnie, jeśli na co dzień doskonale wiesz, ile wydajesz pieniędzy i jakimi środkami musisz operować. Doświadczenie nauczyło mnie jednak, że spora grupa osób nie ma o tym pojęcia. Wydają tyle, ile mają na koncie, zadłużają karty kredytowe, a potem budzą się z ręką w nocniku. Nie wiedzą nawet w przybliżeniu, ile pieniędzy wypływa miesięcznie z ich konta. Co więcej, bardzo często nie wiedzą też na co. Jeśli ten punkt swojego życia masz pod kontrolą — jesteś o krok do przodu.

Jeśli jednak nie prowadzisz budżetu na co dzień i nie wiesz, ile idzie na chlebek, ile na serek, a ile na kawę ze Starbucksa, czas zacząć od podstaw, czyli sprawdzenia, gdzie ta kasa się rozchodzi. Najprościej jest zacząć od pierwszego dnia miesiąca, ale nie jest to warunek konieczny. To, co musisz zrobić, to zbadać swoje miesięczne wydatki. Dokładnie. Z podziałem na kategorie. Dopiero wtedy możesz przystąpić do wyceny własnych usług.

Dlaczego? Ponieważ kolejny krok, to sprawdzenie, ile pieniędzy potrzebujesz zarobić. Ja na samym początku swojej działalności określiłam tę kwotę na 5000 złotych. Było to absolutne minimum, za które mogłam przeżyć i nie obgryzać tynku ze ściany. Potem ta kwota wzrosła, ponieważ doszedł budżet na szkolenia, wakacje i inne atrakcje. Na przeżycie jednak potrzebowałam dokładnie tyle zarobić.

Jak policzyć, ile pieniędzy potrzebujesz miesięcznie?

Tak, wiem, że to może być skomplikowane, bo dla jednych kwota wyjściowa to 3 tysiące, dla innych 5, a dla jeszcze innych i 15 to za mało. Pamiętaj jednak, że na start określamy kwotę minimum. I dodajemy do niej 20% na nieprzewidziane wydatki. Tak na wszelki wypadek. Na ubezpieczenie, o którym zapomnieliśmy, naprawę samochodu itp.

No dobrze, to jak się za to zabrać? Najprościej będzie, gdy wejdziesz na moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl i zapiszesz się do Biblioteki Wiedzy. Tam dostaniesz gotowe materiały i kalkulator, który pozwoli Ci odrobić matematykę.

Oczywiście nie musisz korzystać z tego kalkulatora. Możesz stworzyć własny plik Excel lub policzyć analogowo. Najważniejsze, byś dokładnie określiła, ile potrzebujesz tych pieniędzy. Ta kwota stanowi punkt wyjścia do dalszych wyliczeń.

Ile powinna kosztować Twoja usługa?

Kiedy już będziesz miała policzoną podstawę, możesz przejść do dalszego działania. Pamiętaj, że na wycenę nie składa się jedynie to, ile potrzebujesz zarobić. Wycena jest składową wielu elementów:

• Twoich potrzeb (to już mamy),
• Twojego doświadczenia,
• Branży, w której pracujesz,
• Twojej wiedzy i umiejętności,
• Wartości dodatniej Twojej pracy, czyli tego specjalnego czynnika, który sprawia, że dajesz klientowi pewność i bezpieczeństwo i że chce on kupić tylko od Ciebie.

Oczywiście, możesz wycenić swoją usługę, bazując jedynie na stawkach konkurencji — jest to proste, nie wymaga liczenia, ale pojawia się pewna pułapka. Konkurencja może mieć zupełnie inne potrzeby niż Ty. Innymi słowy, może się okazać, że potrzebuje znacznie mniej, by przeżyć i licząc swoją pracę w ten sposób, obudzisz się z ręką w nocniku.

Możesz też, jak pokazałam Ci wcześniej, bazować jedynie na swoich potrzebach. Tutaj jednak istnieje spore ryzyko, że będziesz zaniżać stawkę i a) psuć rynek, b) ograniczysz sobie możliwość rozwoju, podnoszenia stawek i spokojnego życia, c) Twoja praca będzie polegała na liczeniu tzw. dupogodzin, czyli zarobisz tyle, ile będziesz pracować.

Żaden z tych sposobów nie jest idealny, ponieważ umiejętna wycena, to składowa kilku czynników oraz wspomnianej przeze mnie „wartości dodanej” Twojej pracy. Mówię o tym dokładnie na moich kursach „Starter Pack Wirtualnej Asystentki” oraz „Gdzie ci klienci”. Tak, dobrze słyszysz — w każdym z moich kursów znajduje się moduł o wycenie usług, ponieważ wiem, że to ten trudniejszy punkt prowadzenia własnej działalności. Zwłaszcza jeśli dopiero startujesz i nie masz żadnego punktu odniesienia.

Podsumowując, chciałabym zwrócić Twoją uwagę na fakt, iż jeśli chodzi o wycenę, to przede wszystkim:

• nie ominie Cię matematyka — musisz znać swoje potrzeby,
• Warto brać pod uwagę takie elementy, jak doświadczenie i lata pracy. Nie musisz przez dekadę prowadzić firmy online, by dobrze wycenić swoją pracę. Wiele osób, które startują z firmą w sieci, mówi: ja dopiero zaczynam, nie mogę dać na start zbyt wysokiej stawki. Zapominają jednak często, że od ponad 10 lat są ekspertami w swojej dziedzinie, tyle że stacjonarnie. Takie doświadczenie też się liczy!
• Na każdą cenę znajdzie się klient. I na usługę za 15 złotych/godzinę i na tę za 2000. Pytanie tylko, kto jest Twoim klientem? Umiesz na nie odpowiedzieć?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

Sandrę zaprosiłam do wywiadu w podcaście „Co we freelansie piszczy” ponieważ jej historia jest zupełnie inna niż wielu kobiet, z którymi mam okazję rozmawiać czy pracować. Wiele z nich czuje się źle na etacie i szuka drogi ucieczki. Najczęściej jest nią właśnie własna firma. Sandra z kolei uwielbiała swoją pracę etatową. Dawała jej ona radość, satysfakcję, możliwość realizacji. Jednak niezbadane są wyroki… dlatego pewnego dnia musiała podjąć decyzję, o której wcale wcześniej nie myślała. Co takiego wydarzyło się w jej życiu i jak poradziła sobie z tą nieplanowaną zmianą kariery zawodowej? O tym usłyszysz w tym odcinku.

Bardzo ciekawym aspektem naszej rozmowy jest ten o… finansach. Sandra jest bowiem trenerem edukacji finansowej i jak nikt wie, że do tak poważnej zmiany trzeba się przygotować. Poprosiłam Sandrę, by opowiedziała o wyzwaniach, z którymi borykała się na starcie oraz dała (naprawdę cenne!) wskazówki, jak ogarnąć własną firmę i finanse osobiste, kiedy w życiu dzieje się rewolucja.

Poniżej znajdziesz niektóre pytania, które zadałam Sandrze:

1.Co robisz, czym się zajmujesz na co dzień?

2. Czy od zawsze pracowałaś na swoim?

3. Pracowałaś wiele lat na etacie na wysokich stanowiskach, nie było Ci żal rezygnować z tej pracy?

4. Co najbardziej lubiłaś w pracy etatowej? Za czym tęsknisz?

5. Czy po latach pracy na etacie trudno jest odnaleźć się w roli kobiety przedsiębiorczej.

6. Jestem pewna, że decyzja o przejściu na swoje nie była dla Ciebie łatwa – co ostatecznie zadecydowało o tym, że ją podjęłaś?

7. Jak wyglądały pierwsze miesiące pracy na swoim? Z jakimi wyzwaniami się mierzyłaś?

8. O czym Twoim zdaniem trzeba pamiętać, kiedy decydujesz się przejść na własną działalność?

9. Twój komentarz, dotyczący finansów przedsiębiorcy będzie można przeczytać w nowym wydaniu mojej książki „Rzuciłam pracę i co dalej”, ale dziś chciałabym zapytać Cię o jedną radę, jaką dałabyś osobom, które po latach pracy na etacie chcą założyć firmę. Na co powinny zwrócić uwagę?

Kobiece biznesy

To już drugi odcinek nowej serii podcastu „Co we freelansie piszczy – Kobiece biznesy”. Przedstawiam w nim sylwetki kobiet, które po latach pracy na etacie, postanowiły postawić wszystko na jedną kartę. Chciałabym pokazać Ci, że zmiana zawodowa jest możliwa, nawet jeśli słyszysz od innych, że się nie nadajesz, że pewna praca to tylko u kogoś i że zarabianie pieniędzy jest złe.

Moimi rozmówczyniami będą dziewczyny, kobiety, które nie zdecydowały się na prowadzenie własnej firmy zaraz po studiach. Wręcz przeciwnie, przez lata (czasem nawet kilkanaście lat) pracowały dla kogoś i wcale nie było im łatwo podjąć decyzji o zmianie. Kobiety takie jak Ty czy ja, które chciały sięgnąć po więcej.

Pierwszego wywiadu — z Agnieszką Papaj-Żołyńską — możesz posłuchać tutaj >> Czy łatwo jest porzucić etat?

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam…

W dzisiejszym odcinku nie będę mówić o freelansie czy prowadzeniu firmy. Nie będę podawać wskazówek, typów i przykładów z życia przedsiębiorczych kobiet, choć może akurat te podniosłyby Cię dziś na duchu. Powiem Ci za to o tym, jaką my — kobiety — mamy moc i siłę w sobie do zmiany. Jeśli jak ja czujesz, że cytując Shakespeare’a „Źle się dzieje…”, posłuchaj i zrozum, że możesz zrobić wiele. I że jedna wkurzona kobieta może zatruć życie rodzinie, ale miliony wkurzonych kobiet mają moc, by zmieniać rzeczywistość.

To nie będzie długi odcinek, bo też to, co mam do powiedzenia, nie wymaga długich tyrad i dzielenia włosa na czworo. Wymaga jednak tego, by zebrać się w sobie i działać — mimo wszystko.

Tylko biorąc sprawy w swoje ręce, masz wpływ na to, co dzieje się z Twoim życiem.

Jesteśmy w takim momencie historii, kiedy masz prawo czuć się zmęczona, wkurzona (by nie powiedzieć dosadniej), bezsilna i zwyczajnie po prostu, po ludzku zła. Ja tak się czuję. Czuję, że ktoś stara się decydować za mnie, co więcej chce mnie pozbawić prawa głosu, odbiera mi możliwość wypowiadania się i traktuje z politowaniem jak dziecko. Kiedy jednak mamy do czynienia z przełomowymi wydarzeniami — dzieją się rzeczy wielkie. I paradoksalnie mam poczucie, że

Jednym z najmilszych doświadczeń w życiu jest być celem, nie będąc trafionym (Winston Churchil)

Kobiety nigdy nie miały łatwo w życiu zawodowym. Generalnie, nie mówię tu o jednostkowych przypadkach. Nie mam też zamiaru uprawiać żadnej martyrologii, po prostu stwierdzam fakt.

A fakty są takie, że wciąż — mimo równouprawnienia — kobiety zarabiają mniej.

Wciąż wielu pracodawców — choć nie może się przyznać do tego oficjalnie — woli zatrudnić mężczyznę, bo ten, kolokwialnie mówiąc, nie będzie rodził dzieci.

Nadal na rozmowach o pracę, choć kodeks tego zakazuje, padają pytania o plany prokreacyjne.

Pracowałam w swoim życiu w kilku firmach, a to oznacza, że w każdej z nich musiałam przejść rozmowę kwalifikacyjną. I możesz mi wierzyć lub nie, za każdym razem byłam pytana o to, jakie mam plany związane z dziećmi.

W jednej z pierwszych prac usłyszałam, że nie dostanę umowy o pracę, ponieważ i tak zaraz wychodzę za mąż, pewnie zajdę w ciążę, a pracodawca zostanie z ręką w nocniku. Zostało mi to powiedziane prosto w oczy. Powinnam była się odwrócić na pięcie i wyjść, trzaskając drzwiami. Niestety nie mogłam tego zrobić, bo pieniądze były mi wtedy bardzo potrzebne.

W innej firmie z kolei potencjalny pracodawca z rozbrajającym uśmiechem powiedział: Ja wiem, że nie powinienem o to pytać, bo to niezgodne z przepisami, ale wie pani, jak jest… ma pani dzieci, czy planuje pani kolejne.

I wiesz, co najbardziej mnie wkurzało w tym wszystkim? Nie te pytania. To, że nie potrafiłam na nie odpowiednio zareagować. Ponieważ od dziecka wychowywana byłam na grzeczną dziewczynkę. Posłuszną, pełną szacunku do starszych (niezależnie od tego, czy na niego zasłużyli, czy też nie), taką, która nie sprzeciwia się za bardzo. Trochę tchórza.

Niestety, podobnie jak ja reaguje wiele kobiet. Godzimy się na te pytania o dzieci, na niższe zarobki, na włażenie w nasze życie z butami i decydowanie o tym, co i kiedy wolno nam robić.

A raczej godziłyśmy się. Bo mam poczucie, że już dość. Że miarka się przebrała. Że te kobiety, które do tej pory kładły uszy po sobie, są na tyle wkurzone, że nie zatrzyma ich już nic.

Jako człowiek masz prawo decydować o sobie. Po prostu. Ty, jako człowiek. Bez podziału na płeć.

Masz też obowiązek brać odpowiedzialność za własne czyny i za swój los — a także za los swoich dzieci.

Jestem pewna, że jesteś silną i odważną kobietą, choć czasem czujesz, że nie masz już siły. Ale to nie jest jednoznaczne z tym, że nie ma w Tobie mocy do działania. Bo ona jest.

W sytuacjach kryzysowych jesteśmy w stanie zrobić naprawdę BARDZO dużo. Trzeba tylko w to uwierzyć, a nie siedzieć i załamywać ręce.

W ostatnich dniach czytałam wiele różnych wypowiedzi w sieci i poza nią. Były tam takie, które powodowały, że w moich żyłach gotowała się krew.

Czytałam, że nie mam prawa się wypowiadać.

Że powinnam się podporządkować.

Że jest siła wyższa, która decyduje za mnie.

A ja wcale nie chcę, by ktoś decydował za mnie. Jestem wolnym człowiekiem i nie o taką wolność walczyłam. Jeśli czytasz od czasu do czasu moje wpisy w mediach społecznościowych, jeśli zaglądasz do mnie częściej niż od przypadku do przypadku, wiesz, że największą wartością, jaką cenię, jest właśnie wolność.

Wolność myślenia.

Wolność wyboru.

Wolność w zarabianiu pieniędzy.

Tak, w zarabianiu pieniędzy też. Bo pieniądze dają poczucie bezpieczeństwa, co by o nich nie mówić. Pomagają zbudować pewność siebie. Ale jest jeszcze jeden aspekt — jeśli zarabiasz pieniądze, budujesz swoją niezależność. A niezależność finansowa jest nam bardzo potrzebna.

I nie, nie będę Ci mówić o tym, że jeśli chcesz się tego nauczyć, przyjdź na mój kurs. Że jeśli chcesz to zrobić szybciej, skorzystaj z programu mentoringowego i tak dalej. Nie.

To, co natomiast chciałabym, by wybrzmiało bardzo mocno, to fakt, że jeśli będziesz niezależna finansowo, będziesz mogła wybierać. Będziesz czuła się silna. I wolna.

Dlatego właśnie teraz — bardziej niż kiedykolwiek — i niezależnie od tego, co słyszysz dookoła (że nie powinnaś, że mówić teraz o zarabianiu, o budowaniu swojego imperium, sprzedawaniu jest źle…) to właśnie teraz warto byś o tę niezależność zadbała z precyzją chirurga.

I tak, będziesz słyszała, że jak chcesz zarabiać, to jest to złe.

Będziesz słyszała o tym, że ideały są ważniejsze.

Z pewnością usłyszysz, że kiedy dzieje się tak źle, nie powinnaś myśleć o zarabianiu.

BZDURA.

Właśnie teraz powinnaś dać przykład i pokazać swojej siostrze, córce, kuzynce, że jesteś silna, niezależna i masz moc zmieniania swojej rzeczywistości. Bo masz ją. Mamy je wszystkie. Gdyby było inaczej, położyłybyśmy uszy po sobie, założyły maseczki na twarz i zachowały 1,5 metra odstępu od innych osób. Albo wręcz w ogóle nie wyszły z domu, licząc na cud.

Tymczasem od kilku dni mimo zakazów, nakazów, rozporządzeń, na ulicach wielu miast protestuje tysiące kobiet i mężczyzn, którzy wierzą, że mamy moc i siłę do zmiany.

Ty ją masz.

Ja ją mam.

Użyjmy jej.

24 października 1975 roku, w tzw. Długi piątek, na Islandii 90% kobiet przeprowadziło akcję protestacyjną, by pokazać mężczyznom wartość swojej pracy. Przez cały dzień powstrzymywały się od jakiejkolwiek pracy (również od prac domowych). Spędziły ten dzień w kawiarniach i na wiecach. Tego dnia nie działały też szkoły, fabryki i sklepy.

Ten protest przyniósł głęboką zmianę społeczną, zmniejszając nierówność płci. W efekcie pięć lat po akcji Islandia została pierwszym krajem na świecie, w którym kobietę wybrano prezydentem.

Jednym z moich ulubionych cytatów jest:

If she can do this, you can do this.

Z tą myślą Cię zostawię. Gdybyś potrzebowała mojego wsparcia, wiesz, gdzie szukać.

* 22.października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie zaostrzające przepisy antyaborcyjne w Polsce i zakazał dopuszczalności aborcji ze względu na nieuleczalne wady płodu.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina