Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Niezależnie od tego, co jest Twoim celem, musisz wiedzieć jedno. Praca Cię nie ominie. Mniej lub bardziej intensywna, ale zawsze.

Chcesz przejść z etatu na własną działalność?

Chcesz rozwinąć firmę, którą już prowadzisz?

Chcesz zmienić coś w swoich działaniach?

Chcesz wypuścić na rynek nowy produkt?

Albo usługę?

Będzie to wymagało od Ciebie pewnego rodzaju wysiłku. To jednak, jak dużego zależy wyłącznie od Ciebie. Serio.

ŻEBY OSIĄGNĄĆ SWÓJ CEL, NIEKONIECZNIE TRZEBA PRACOWAĆ OD RANA DO NOCY

Kiedy zakładałam swoją działalność, nastawiona byłam na naprawdę ciężką pracę. Byłam na to przygotowana. Nie protestowałam, nie narzekałam. Założyłam, że będę musiała poświęcić swój czas (nawet kosztem spotkań ze znajomymi, czasem dla rodziny czy czasem na sen), by osiągnąć to, co sobie założyłam.

Dlaczego? Ponieważ nie miałam pieniędzy na inwestycje. Żadnych. A skoro nie miałam pieniędzy, oczywiste dla mnie było, że trzeba będzie sięgnąć po tę drugą walutę – czas.

Czas na poszukiwanie informacji.

Czas na nauczenie się wielu rzeczy samodzielnie.

Czas na przetestowanie tego, co już się nauczyłam.

Czas na wdrożenie tych rzeczy w życie.

I czas na poprawki, ponieważ nie zawsze wszystko szło jak po maśle.

I tak dzióbałam tę swoją wiedzę wieczorami, czasem nocami. Sprawdzałam rankingi, testowałam polecane aplikacje, wdrażałam w życie strategie, których nauczyłam się na bezpłatnych kursach i zastanawiałam się, jak poszerzyć tę wiedzę.

Prawda jest taka, że w sieci znajdziesz mnóstwo informacji na każdy temat. I do wielu rzeczy jesteś w stanie dojść samodzielnie. Wymaga to jednak czego? Tak, dobrze zgadłaś, czasu.

Tyle tylko, że nawet jeśli poświęcisz już ten czas, to może się wkrótce okazać, że to nie wystarczy. Nikt bowiem nie poda Ci całej swojej wiedzy na tacy, jeśli mu za to nie zapłacisz. I to jest zupełnie naturalne. W końcu po to trenerzy, coachowie, eksperci prowadzą kursy czy warsztaty, by na nich zarabiać. Oczywiście sporo z nich realizuje również swoją misję i chęć pomagania innym, ale nie dadzą rady zrobić tego, jeśli nie będą mieli środków.

JEŚLI NIE MOŻESZ ZAINWESTOWAĆ CZASU, ZAINWESTUJ PIENIĄDZE

Może się jednak zdarzyć, że Ty wcale nie masz tego czasu. Że nie możesz poświęcić długich miesięcy na płynne przejście z etatu na własną działalność, czy na samodzielny rozwój produktu. Że czas jest dla Ciebie towarem deficytowym.

Masz jednak środki na to, by zapłacić specjaliście za jego wsparcie.

Możesz więc zatrudnić stratega biznesu, by pomógł Ci poukładać wszystko w Twojej firmie.

Możesz zatrudnić coacha, by poukładał Ci pewne rzeczy w głowie i pomógł zmienić przekonania.

Możesz zatrudnić mentora, by wyznaczył Ci ścieżkę, którą chcesz kroczyć i towarzyszył Ci w tej podróży, udzielając wskazówek i wspierając w działaniu.

Możesz wreszcie zatrudnić writualną asystentkę, grafika, copywritera czy transkrybenta, by pomogli Ci przygotować i wypuścić na rynek nowy produkt.

Ten sposób – inwestycja we wsparcie specjalistów – jest według mnie dużo lepszy, jeśli chcesz szybko osiągnąć swój cel. Działając samodzielnie, poznajesz proces, uczysz się wszystkiego krok po kroku, poświęcasz jednak swój czas. Czasem naprawdę bardzo dużo czasu.

Kiedy zainwestujesz pieniądze, może się okazać, że w kilka tygodni osiągniesz to, do czego samodzielnie dochodziłabyś przez lata. Serio tak jest. Kiedy kilkanaście miesięcy temu zaczęłam pracować ze strategiem biznesu, Agatą Limanówką, przed naszą pierwszą sesją przygotowałam się do rozmowy bardzo dobrze. Spisałam wszystkie produkty, usługi, moje założenia, wizję, jaką miałam na siebie i firmę, i wysłałam to do Agaty. Kiedy po dwóch tygodniach spotkałyśmy się na sesji, przedstawiła mi plan działania.

Ten plan mnie jednak wcale nie zaskoczył. Zdążyłam go wymyślić sama. Co w takim razie było takiego zaskakującego? Ano to, że Agata w ciągu dwóch tygodni doszła do wniosków, do których ja dochodziłam pół roku.

CZY STAĆ CIĘ NA SAMODZIELNE OSIĄGANIE CELU?

I teraz zastanów się, czy stać Cię na to, by tyle czekać. By inwestować czas swój, Twoich dzieci, znajomych, rodziny, by miesiącami dochodzić do efektów, które nie zawsze będą dla Ciebie zadowalające? Założę się, że niekoniecznie.

Dla osób, które chcą przejść z etatu na własną działalność, które chcą wystartować ze swoją firmą, ale nie wiedzą, jak to zrobić i potrzebują planu, stworzyłam program mentoringowy. Wspieram w nim kobiety w drodze do realizacji ich celu – własnej firmy online.

Własna firma wymaga bowiem nie tylko chęci i pracy nad nią. Wymaga też wiedzy o tym, jak dobrze zaplanować swoje działania. Jak zorganizować pracę zdalną. Jakich błędów nie popełniać, jeśli już podejmiesz decyzję o tym, że tak, chcesz spróbować.

Przeszłam tę ścieżkę. Opisałam ją (i plan działania samodzielnego) w książce „Rzuciłam pracę i co dalej”. A teraz wspieram kobiety, które chcą do celu dotrzeć szybciej.

Rozwój wymaga inwestycji. Do wyboru masz dwie waluty: czas albo pieniądze. Zastanów się, którą z nich chcesz zainwestować 🙂

Z tą myślą Cię zostawiam. Do następnego tygodnia.

Ale, ale… w zasadzie zaczęłam nagrywać ten odcinek, przewidując nieco inną końcówkę dla niego. Jak to jednak często u mnie bywa, słowa i myśli wyrwały się spod kontroli w związku z tym, nie wspomniałam Ci o webinarze, który dziś organizuję – poniekąd jego temat jest pokrewny, ponieważ będę mówić o błędach w organizacji pracy zdalnej. A jestem pewna, że akurat na popełnianie błędów Cię nie stać. Dlatego jeśli chcesz posłuchać, co jest nie tak z tą magią checklisty i jak lepiej osiągać swój cel, zapraszam Cię dziś o 20:30 na spotkanie. Link do zapisów znajdziesz w BIO. Do zobaczenia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś temat, który może być nieco kontrowersyjny, ale mam nadzieję, że po wysłuchaniu tego odcinka, staniesz po tej właściwej stronie mocy. Z jednej strony bardzo dużo mówi się ostatnio o sile kobiecego wsparcia, o mocy i energii, jaką dają nam nasze „zloty czarownic”, jaką czerpiemy od siebie nawzajem, a z drugiej strony mam wrażenie, że nikt tak nie potrafi podłożyć nogi innej kobiecie, jak druga kobieta. Serio. W końcu doskonale znamy swoje czułe punkty.

Dawno, dawno temu, w erze dinozaurów niemalże, czyli za czasów mojej pierwszej działalności, miałam okazję udzielić miniwywiadu jednej z lokalnych telewizji. Pamiętam jak dziś okoliczności tego zdarzenia. Siedziałam na środku galerii handlowej z dwuletnim Potworkiem na kolanach (ach to parcie na szkło) i przerażona do granic odpowiadałam na bardzo niewygodne dla mnie pytania. Jednym z nich było właśnie pytanie o to, jak bardzo odczuwam wsparcie innych kobiet w tym, co robię, czy pomagamy sobie nawzajem, czy to środowisko, w którym działam, jest przyjazne.

Odpowiadając, zawahałam się. Bo prawda była taka, że… nie miałam tego wsparcia wcale. Starałam się prowadzić działalność, ale… bez wskazówek innych osób, bez możliwości porozmawiania na ten temat z kimkolwiek było to bardzo trudne. Nie czułam jakoś szczególnie, by koleżanki po fachu były bardzo wspierające. I tak też odpowiedziałam na to pytanie. Że zupełnie nie czuję tego, by jakaś inna kobieta mnie wspierała. Wręcz przeciwnie, czuję, że główną emocją, która rządzi tym środowiskiem, jest chęć konkurowania ze sobą i udowadniania, że to bardzo trudny kawałek chleba i jeśli nie do końca się nadajesz, nie jesteś wybitna, nie masz czego szukać na rynku. Dziennikarce moja odpowiedź była bardzo nie w smak. Ja jednak w tamtym momencie nie potrafiłam odpowiedzieć inaczej.

Była to dokładnie ta chwila, kiedy obiecałam sobie, że zrobię wszystko, by w przyszłości zmienić takie podejście. By dawać od siebie innym kobietom tyle wsparcia, ile tylko mogę.

KARMA WRACA – NAWET JEŚLI PROWADZISZ BIZNES ONLINE

Parę lat później założyłam drugą firmę i ponownie stanęłam przed dylematem prowadzenia jej solo. Bez wsparcia. Bez przykładów w najbliższym otoczeniu. Bez wzorców działania. Dodatkową trudność dla mnie osobiście stanowił fakt, że nie umiałam o to wsparcie prosić. Że jak ten osioł upierałam się przy tym, by wszystko realizować samodzielnie. Bałam się, że jeśli poproszę kogoś o pomoc, pokażę tym swoją słabość, niewiedzę. Że zostanę wyśmiana i… nie podniosę się.

Kiwałam więc głową w trudnych momentach, udawałam, że rozumiem, a potem szybko nadrabiałam braki. Za nic nie chciałam się przyznać, że czegoś nie potrafię. Było to taką ujmą na honorze…

Aż pewnego dnia trafiłam na problem z gatunku tych nie do rozwiązania. I wtedy wsparcie przyszło z zupełnie niespodziewanej strony, od jednej z dziewczyn, która działała dokładnie w tej samej branży co ja. Nie pamiętam dokładnie sytuacji, nie pamiętam okoliczności, do końca życia natomiast zapamiętam słowa, które wtedy od niej usłyszałam, kiedy dziękowałam za wsparcie.

Mi też ktoś kiedyś pomógł. Podaj dalej. Nie musisz mi się rewanżować. Kiedyś ty pomożesz innej kobiecie.

Bo karma, czy jakkolwiek tego nie nazwiesz… wraca. Serio. I to był ten kolejny moment, w którym uświadomiłam sobie, jak wielka może być siła wsparcia. I że ja chcę je dawać. Chcę pomagać kobietom, takim jak ja, na zakręcie kariery, które chcą rzucić etat i założyć własną działalność. I nie wiedzą jak to zrobić. Stawiają pierwsze niepewne kroki na biznesowej drodze i rozglądają się za drogowskazami. Dla takich osób założyłam grupę „Blaski i cienie wirtualnej asysty i freelancu”, napisałam książkę, nagrywam kursy i podcasty.

PROWADZENIE FIRMY W POJEDYNKĘ JEST CHOLERNIE TRUDNE

Świetnie o tym wiem. Dlatego dobrze jest mieć dookoła siebie osoby, które nie tylko służą dobrym słowem, ramieniem, czy miejscem na kanapie do wypłakania się, gdy coś nie idzie. Znacznie ważniejsze jest, by mieć wsparcie takich osób, które stoją przy Tobie w momencie, gdy osiągasz sukces. A to wcale nie jest takie oczywiste.

Często zdarza się, że masz przy sobie tłum ludzi, kiedy coś jest nie tak, ale nie masz z kim świętować sukcesów. Dlatego też niezależnie od tego, czy mówimy o kobiecych mastermindach, kręgach, klubach, grupach, czy innych formach pomocy, posiadanie tego własnego pokoju, miejsca i osób, z którymi można dzielić się wszystkim, jest bezcenne. Przekonałam się o tym niejeden raz i jestem ogromnie wdzięczna za to, że spotkałam na swojej drodze kilka naprawdę wspaniałych kobiet, które od lat towarzyszą mi w tym, co robię.

Niestety prowadząc firmę przez te wszystkie lata, spotkałam się nie tylko z tymi pozytywnymi elementami kobiecości i siły naszego charakteru ;). Nie będę Ci tu mydlić oczu, jak to jest fajnie, bo wszyscy się kochają, słowa ociekają miodem, a każde działanie podszyte jest życzliwością. Wcale nie.

Na własnej skórze przekonałam się też (i kilka innych kobiet, z którymi mam okazję wspólnie działać), czym jest zawiść, zazdrość, fałszywa przyjaźń, szpilki wbijane ze słodkim uśmiechem prosto w serce… czy kradzież pomysłów, tudzież klientów. I to od kobiet, które wszem wobec deklarują, że brzydzą się takimi zachowaniami, że one nigdy nie…

Być może Ty też spotkasz takie osoby na swojej drodze. Omiń je wtedy szerokim łukiem i idź dalej. Szkoda czasu i energii na interakcję z nimi. Pamiętaj też, że w każdym momencie życia możesz wybrać, kim się otaczasz. I czy są to osoby wspierające, czy wręcz przeciwnie.

KOBIETA-LIDERKA – TWÓJ DROGOWSKAZ W BIZNESOWYM ŚWIECIE

„W piekle jest specjalne miejsce dla kobiet, które nie pomagają innym kobietom”, pamiętasz?

Niezależnie od tego, w jakiej branży działasz lub masz zamiar działać, jestem przekonana, że spotkasz na swojej drodze przeróżne typy kobiet. Takie, które będą inspiratorkami, motywatorkami oraz takie, które najchętniej pod nogi rzuciłyby Ci nie tylko kłodę, ale i cały las.

Pytanie, jaką osobą Ty będziesz dla innych. Obserwując działania innych kobiet, zauważyłam pewien klucz. Te kobiety, które są pewne siebie i swojej wartości, które w życiu kierują się takimi wartościami jak lojalność, prawda i uczciwość, nie będą miały absolutnie żadnego problemu, by okazać Ci swoje wsparcie. A nawet dać Ci więcej niż oczekujesz.

Nie na darmo mówi się, że prawdziwe liderki to te, którym zależy nie tylko na swoim sukcesie, ale też na sukcesie innych. Kobiety wspierające inne kobiety. Dające im prawdziwą wartość, będące drogowskazem i na każdym kroku swoim działaniem pokazujące, że da się być zwyczajnie dobrym człowiekiem, prowadząc jednocześnie firmę i odnosząc sukcesy.

Takimi osobami warto się otaczać. I takich osób życzę Ci jak najwięcej w Twoim otoczeniu. Pamiętaj też, że jeśli możesz pomóc innej kobiecie, warto to zrobić. Tak po prostu. By nie czuła się sama w tym, co robi. Z tą myślą Cię zostawiam. Do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dzisiejszy temat jest z gatunku tych, o których nie mówimy jakoś superchętnie i bardzo otwarcie. Bo w końcu to takie „nieinstagramowe” przyznawać się, że coś nam nie wyszło. Że to fancy biurko i piękny regał za plecami z kolorystycznie poukładanymi książkami biznesowymi (oczywiście tymi od najbardziej znanych influencerów i twórców internetowych), to tylko przykrywka, bo przed oczami i z tyłu kamery kryje się sterta kartonów, nieziemski bałagan i coś, czego nie pokazałabyś nawet najbliższej przyjaciółce.

A ten gejzer pomysłów i energii to tylko na chwilę, kiedy włączasz kamerę. Jak tylko czerwona lampka gaśnie, powietrze schodzi z Ciebie jak z przekłutego balonika i długimi wieczorami zastanawiasz się, czy nie lepiej jednak wrócić na etat, a w wolnych chwilach – których w pracy na swoim masz jak na lekarstwo – przeglądasz oferty pracy i zastanawiasz się, gdzie by tu jeszcze wysłać CV.

W każdym biznesie pojawiają się trudniejsze chwile i gorsze momenty. Takie gdy nie ma zleceń, zmęczenie nie pozwala Ci na bycie kreatywną, a wewnętrzny krytyk krzyczy, że do niczego się nie nadajesz. Tak, też miewam takie chwile. Nader często. Dlatego chciałabym odczarować dziś ten Instagramowy blichtr.

KIEDY WYSIŁEK PRZEKŁADA SIĘ… NA NIC

Przeczytałam ostatnio w jednej z redagowanych książek, którą już wkrótce będziesz miała okazję kupić takie zdanie, że za każdą firmą, za każdym biznesem kryje się jakaś historia. Czasem są to jednak historie, które my chcemy ukryć przed światem.

Zanim założyłam Pretty Well Done, a już jedną nogą i wszystkimi myślami byłam we własnej firmie, zastanawiałam się nad tym, co mogę zrobić, by odejść z etatu. Jakiem mam (super)moce i co mogłabym światu dać od siebie.

Moja pierwsza myśl powędrowała ku… tworzeniu bloga, karierze influencerki. Lubiłam pisać i umiałam pisać. Historie pojawiały się spod palców praktycznie bez żadnego mojego wysiłku. Potrafiłam w 15 minut wymyślić naprawdę świetny tekst blogowy, a w kolejne 15 minut przenieść go na ekran komputera i wypuścić w świat. Dopieszczony, dopracowany, pobudzający wyobraźnię i wywołujący salwy śmiechu. Może nie tworzyłam literatury bardzo wysokich lotów i do Reymonta czy Olgi Tokarczuk było mi daleko, to założyłam sobie, że będę pisać teksty lekkie, zabawne i dające ludziom radość. A to potrafiłam robić.

Obserwując świat blogerski czułam, że to moje miejsce. Tak powstał mój pierwszy blog „Wariacje (nie)zawsze na temat”, w którym wyżywałam się pisarsko, komentując tematy codzienne i szeroko pojęty lifestyle. Założyłam też fanpage, konto na Instagramie i zaczęłam jeździć na konferencje dla blogerów. Także te, mało dostępne dla szerokich mas.

I mimo wysiłku wkładanego w promocję, odwiedzania innych blogerów, obecności w grupach dla twórców internetowych, a nawet zaszczytnego miejsca w galerii wschodzących sław blogosfery Jasona Hunta pieniądze nie chciały jakoś płynąć szerokim strumieniem, a propozycje współprac, które się pojawiały, zupełnie nie zachęcały do podążania w tym kierunku.

Pisałam wpisy blogowe co drugi dzień, poświęcałam minimum dwie godziny dziennie na promocję swojego bloga, a mimo to naprawdę miałam wrażenie, że czyta je tylko siostra, pies i te kilka osób, które czują się w obowiązku czytać, bo ja zaglądam do nich.

Długo zajęło mi zrozumienie, że to jednak nie tędy droga i że jako blogerka wielkiej kariery nie zrobię. Plus że samo dobre słowo pisane jednak nie wystarczy i trzeba się wziąć do jakiejś innej roboty.

ZA WYSIŁKIEM NIE ZAWSZE IDZIE EFEKT

Znasz takie powiedzenie „Work smarter not harder”? Moje blogowe działania dokładnie obrazowały to, że ja nie miałam o nim pojęcia. Chciałam pisać, chciałam dzielić się swoją historią, chciałam bawić, ale… nie miałam nic poza chęciami.

W tym wszystkim zabrakło mi nie tylko strategii, nie tylko wiedzy o moim czytelniku, ale też… zmysłu przedsiębiorcy. Między innymi dlatego nie potrafiłam przełożyć swoich wysiłków na fajnie zarobione pieniądze.

To, czego mi jednak nie zabrakło, to konsekwencji w działaniu. I być może Cię to zdziwi, ale… to pisanie bloga miało jednak sens. Serio. Blogerskiej kariery nie rozwinęłam, ale dzięki pisaniu poznałam mnóstwo osób, z którymi mam świetny kontakt do dziś. Osób, które poznały mój warsztat i… z czasem zwróciły się do mnie z propozycją współpracy. Niekoniecznie blogowej, bo związanej z prowadzeniem ich fanpage’y, ale od każdej z nich z osobna słyszałam, że lubią styl, w jakim piszę oraz zadziwia je to, jak bardzo potrafię wczuć się w styl pisania innej osoby.

Pisanie bloga (a dokładniej jeden znamienny wpis) przyniosło mi też spektakularne zwolnienie z pracy, ale to już opowieść na zupełnie inny czas. Dość, że tytuł tego wpisu stał się inspiracją do stworzenia książki (o tym samym zresztą tytule): Rzuciłam pracę i co dalej?

Książki, w której pokazuję drogę od etatu do własnej działalności.

CO ROBIĆ, KIEDY PLANY NIE WYCHODZĄ

Bardzo chciałabym Ci dziś w tym podcaście przekazać dwie rzeczy:

Po pierwsze, ciężka praca nie zawsze daje takie efekty, jakich się spodziewasz. Zwłaszcza, jeśli działania są nieprzemyślane. Mimo wielkich chęci i wzmożonych wysiłków nie zostałam blogerką.

Po drugie, to że od razu nie widzisz efektów swoich działań, wcale nie oznacza, że ich nie będzie w przyszłości. Mogą przyjść zupełnie inne propozycje współprac. Takie, jakich zupełnie się nie spodziewasz. Mnie prowadzenie bloga (i fanpage’a) do niego przyniosło propozycję pracy jako wirtualna asystentka. Było mi też łatwiej się przebić, bo ludzie zwyczajnie mnie kojarzyli. Zatem absolutnie nie mogę powiedzieć, że te lata pisania były na nic. Wręcz przeciwnie, dały efekty, jakich się nie spodziewałam. A co więcej pozwalały mi na szlifowanie warsztatu, tworzenie jeszcze lżejszych i zabawniejszych tekstów, a nawet zaowocowały zeszłoroczną wakacyjną serią podcastu „Freelance bez cenzury”.

Dlatego jeśli czasem zastanawiasz się, czy to, co robisz ma sens… spróbuj wyjść poza własną bańkę, pomyśleć poza schematem, zastanowić się, jak możesz swoje wysiłki wykorzystać w inny sposób.

Każde doświadczenie jest po coś. Gdyby nie to, że swego czasu wysłałam 3 rozdziały mojej nowo rodzącej się powieści pewnej redaktorce, pewnie w ogóle byśmy się nie poznały. Dziś… niemal po 6 latach od tamtej chwili, współpracujemy w zupełnie innym zakresie. Współpraca z inną klientką oraz doświadczenie w wydawaniu książek przyniosły mi ofertę pracy na uniwersytecie. Dziś uczę studentki, jak wydawać samodzielnie książki i opowiadam o procesie self-publishingu.

Jeśli więc myślisz, że to, co robisz jest bez sensu… pomyśl drugi raz 😉 Każde działanie wiąże się z jakimś innym działaniem. Każde przynosi efekt. Czasem tylko taki, którego w ogóle się nie spodziewałaś.

W biznesie nie wszystko idzie zgodnie z planem. Ba, bardzo często nie idzie. Jeszcze częściej zmuszeni jesteśmy te plany modyfikować, zmieniać, poprawiać. Z planu A robi się nie tylko plan B, ale też C, D i E. Jednak dopóki masz otwarty umysł i jesteś gotowa podejmować nowe wyzwania, spodziewaj się najlepszego 🙂

I z tą optymistyczną myślą zostawiam Cię do przyszłego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dzisiejszy odcinek będzie kwintesencją tego, co project managerowie mają na co dzień – opowiem w nim o warunkach dobrej realizacji kilku dużych projektów – jak je ze sobą pogodzić i co zrobić, kiedy nie wszystko idzie tak, jak chcemy.

Maj jest dla zespołu Pretty Well Done miesiącem katharsis. Książka Agnieszki „Podcast w biznesie” już wkrótce pojawi się w sprzedaży, kurs „Mam pomysł na firmę”, który właśnie się skończył, cieszył się sporym powodzeniem, a w warsztatach bierze udział pięć wspaniałych kobiet, które na nowo lub od początku układają swoje biznesy. Do tego w majowy weekend udało mi się szczęśliwie przeprowadzić, co przyjęłam naprawdę z ogromną ulgą. Co prawda obstawiam, że zanim wykończymy obecne lokum, to ono wykończy nas, ale kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. W końcu najważniejsze, by było gdzie spać, co jeść i gdzie się umyć. No i żeby zasięg był. Jakby na to nie patrzeć, na internecie opiera się cała moja działalność, a także edukacja zdalna Potworów.

Nie zrealizowałybyśmy tych wszystkich projektów jednocześnie, gdyby nie kilka podstawowych założeń, które zrobiłam na początku. Część z nich wynika z naszego naturalnego sposobu pracy w Pretty Well Done, część jednak przyszła niejako „w trakcie” i zostanie ze mną na dłużej.

W ŻYCIU I W BIZNESIE NAJWAŻNIEJSI SĄ LUDZIE

Po pierwsze – w życiu i w biznesie najważniejsi są ludzie. Jeśli realizujesz projekty (nieważne czy tym projektem jest kurs internetowy, wydanie książki, czy małżeństwo), musisz to robić z właściwymi ludźmi. Tylko wtedy wiesz, że masz szansę powodzenia.

Jeśli masz przy sobie osoby, które Cię wspierają, które czasem biorą na siebie znacznie więcej, niż powinny, bo widzą, że ciągniesz resztkami sił – wygrywasz. Nie jest łatwo znaleźć takie osoby, to prawda. Przekonałam się o tym niejednokrotnie. W ostatnim roku kilka razy dostałam po nosie, dlatego tym bardziej doceniam tych, którzy są blisko przy mnie. I z którymi mogę dzielić nie tylko smutki, ale też radości.

OKREŚL, CO JEST PRAWDZIWYM PRIORYTETEM

Po drugie – mając na głowie wiele tematów z tak różnych bajek, musisz określić, co jest prawdziwym priorytetem. Wielokrotnie w ostatnich miesiącach musiałam rezygnować z moich planów i założonych celów, a w zasadzie przesuwać je w czasie, bo absolutnie nie odpuszczam ;), na rzecz rzeczy, które są znacznie ważniejsze. W określaniu priorytetów bardzo pomaga określenie wcześniej swoich wartości. Jeśli je znasz, jest Ci oczywiście znacznie łatwiej.

Plus, kiedy pracujesz z klientami, ich zadania też powinny być dla Ciebie ważne. Nie powinno się ich zsuwać na dalszy plan, choć czasem nie jest to łatwe. Dla mnie często były ważniejsze niż własne działania w firmie. Z tego też powodu przesunęłam w czasie kilka projektów, w tym Akademię „Firma bez falapów”, którą chciałam uruchomić na wiosnę. Dziś już wiem – w końcu wiosna w pełni – że na pewno nie stanie się to ani tej wiosny, ani tego lata. Ale nie nakładam na siebie presji, nie zarzynam się, by tylko doczłapać ostatkiem sił do celu i nie móc się cieszyć z jego efektów.

DELEGUJ, CO SIĘ DA

Po trzecie – nie bój się delegowania zadań! Tego nauczył mnie nie tylko ostatni rok, ale też kilka poprzednich. Odkąd zaczęłam delegować we własnej firmie, czuję się znacznie pewniej. Wiem, że jeśli ja nie będę mogła czegoś zrobić, dziewczyny przejmą pałeczkę i będą wspierać klienta tak samo jak ja (a czasem nawet lepiej, bo w wielu umiejętnościach nie dorównuję im talentem).

Ten element delegowania przeniosłam też na życie prywatne i… nie mam już z tego powodu wyrzutów sumienia. Kiedyś zatrudnienie wsparcia w postaci osoby, która posprząta za mnie mieszkanie, dopilnuje wykańczania domu, czy zaprojektuje wnętrza, było dla mnie ujmą na honorze. No może z tym projektowaniem to nie tak do końca, ale ze sprzątaniem już tak. Ja nie dam rady? Nie zadbam o własne domowe ognisko? Co ludzie powiedzą? Dulszczyzna sama pchała mi się do głowy. I wiesz co? Zatrudnienie wsparcia również w tych obszarach było strzałem w dziesiątkę. Ba, więcej, to był prawdziwy bull’s eye. Niech każdy robi to, na czym zna się najlepiej, a wszyscy będziemy szczęśliwi 🙂

DBAJ O SIEBIE I NAUCZ SIĘ ODPUSZCZAĆ

Punkt czwarty tej organizacyjnej wyliczanki powinien chyba jednak znaleźć się w czołówce, choć staram się nie nadawać tym punktom priorytetów. Dbaj o siebie i naucz się odpuszczać – to jedna z najważniejszych lekcji, jakie odebrałam. Prawda jest taka, że jak będziesz cisnąć do granic, to… może i zrealizujesz wszystkie punkty na liście to-do. Tylko jakim kosztem?

Kiedy Twój organizm powie „dość”, nie zrobisz nic. Choćbyś miała najlepsze chęci. Przekonałam się o tym osobiście. Zazwyczaj tak jest, że kiedy człowiek nie ma dość rozumu, by samemu przyhamować, organizm robi to za nas. Mój zazwyczaj krzyczy o wsparcie gigantyczną migreną. Włącza ją zawsze wtedy, gdy przesadzę z „dobrymi chęciami” i nie potrafię odmówić żadnemu zadaniu.

Ale dbanie o siebie to nie jest tylko kwestia „niezajeżdżania” się do granic możliwości. To również uświadomienie sobie, że istnieje coś takiego jak wypalenie zawodowe w życiu freelancera. Wydawałoby się to niemożliwe, no bo przecież robimy to, co kochamy, w sposób, jaki nam odpowiada, a jeśli mamy szczęście, działamy z ludźmi, których sami sobie wybieramy. A jednak nawet wtedy może przyjść coś, co zgasi ten płomień i sprawi, że nie będzie nam się wystarczająco chciało.

Dobre jedzenie, odpowiednia ilość snu, odpoczynek i odłączenie się od sieci raz na jakiś czas, potrafią zdziałać prawdziwe cuda. Nic się nie stanie, jeśli jednego tygodnia nie napiszesz newslettera, nie pojawisz się na Instagramie, czy zapomnisz komputera na wakacje… może być tak, że inni nawet tego nie zauważą, a Ty wrócisz do działania pełna energii i nowych sił witalnych.

Jeśli masz dużo na głowie, pamiętaj o tych czterech punktach. Wymieniłam je w kolejności, ale tak naprawdę są one wszystkie bardzo ważne. W końcu życie mamy jedno i rozegrajmy je na naszych zasadach 🙂

Masz taką swoją listę? Dodałabyś coś od siebie? Daj mi koniecznie znać!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Ten odcinek może być z pozoru nieco inny niż wszystkie, ale przekonasz się, że ma wiele wspólnego z biznesem.

Wspomniany w intro rysunek znalazłam, pakując krok po kroku rzeczy z szuflad, komód, szaf do kartonów. W tej chwili całe moje mieszkanie zastawione jest pudłami. Szesnaście lat życia zapakowanych w tekturę i oklejonych taśmą. Po drodze powyłaziły z tych szaf różne trupy, ale znalazły się też rzeczy, które kiedyś schowałam „na pamiątkę”. Między innymi ten właśnie rysunek.

Szesnaście lat temu, kiedy wprowadzałam się do tego mieszkania, byłam przeszczęśliwa i biedna jak mysz kościelna. Pracowałam na etacie, zarabiałam dokładnie siedemset złotych (tyle, co przy dobrych wiatrach wydasz dziś na 3 koszyki w sklepie dla czteroosobowej rodziny) i miałam tonę marzeń w głowie.  Jednym z nich było marzenie o własnej firmie. O niezależności, jaką daje prowadzenie biznesu tak, jak sobie wymarzysz. O ciekawych projektach, podróżowaniu po świecie i układaniu kariery według własnych zasad. Życie pokazało mi, że trochę się do tego nie nadaję. Już na etacie czułam, że „moja rzecz to jest komendy słuchać”, więc wypełniałam najbardziej nawet absurdalne polecenia szefa i kuliłam się pod naporem jego wściekłego spojrzenia, gdy nie miał humoru.

Pamiętam, jak koleżanka konspiracyjnym szeptem informowała mnie tuż po wejściu do biura, w jakim jest nastroju. Jeśli chciałam coś załatwić, musiałam czekać na „te lepsze momenty”. Tak wyglądały początki mojej etatowej działalności, które dość mocno wpłynęły na to, jakim stałam się potem pracownikiem i ile kosztowało mnie odejście z etatu, kiedy już się na to odważyłam.

Nie byłam przebojowa. Nie byłam asertywna. Nie potrafiłam walczyć o swoje. Ot, przeciętna szara mysz o wielkich ambicjach i marzeniach schowanych w kieszeń. Trochę się to zmieniło, kiedy pojawił się na świecie mój pierwszy syn. Sama mogłam zaciskać zęby i liczyć każdy grosz od pierwszego do pierwszego, ale dla niego chciałam zawalczyć o nieco lepszą przyszłość.

ZA PIERWSZYM RAZEM MI NIE WYSZŁO

Owszem, zmieniałam prace. Dostawałam lepsze stanowiska, nieco wyższe pensje, ale jakoś przebojowości i asertywności nie rozdawali w parze. Nadal byłam kolejnym szeregowym pracownikiem z gatunku tych, co zysków firmie nie przynoszą, bo ani klienta nie przyprowadzą, ani nie podpiszą milionowego kontraktu. Kolejna gęba do utrzymania. Niezbędna, bo ktoś musiał odbierać telefony.

Kiedy mój starszy syn miał pięć lat, założyłam własną działalność. To było to marzenie, które latami pielęgnowałam w głowie i które w końcu rozkwitło w sprzyjających okolicznościach. Pakując wczoraj jeden z kartonów, znalazłam między innymi dyplom formatu A3 z wypisaną ogromną kwotą dotacji, którą dostałam na założenie działalności. Żałuję, że nie byłam wystarczająco dobrze przygotowana do jej poprowadzenia.

Mimo wszystko jednak tamten czas pokazał mi, że chcieć to móc. Jakie miałam szanse, by z kilkunastu tysięcy zgłoszeń do programu unijnego wybrano właśnie mnie? Niewielkie. A jednak to właśnie mój wniosek przekonał komisję rekrutacyjną.

Późniejszy prztyczek w nos, gdy po 2 latach prowadzenia działalności musiałam zamknąć jej wrota, był lekcją, którą odrobiłam bardzo dokładnie. Bardzo prawdopodobne zresztą, że znasz już tę historię. Opisywałam ją w książce „Rzuciłam pracę i co dalej”, wspominałam kilka razy w podcaście, opowiadałam o niej na licznych live’ach.

NIGDY NIE PRZESTAWAJ MARZYĆ

To, że musiałam schować na jakiś czas realizację swoich marzeń (a przy okazji i dumę) w kieszeń, pokazało mi, że nic nie jest dane raz na zawsze. Nawet jeśli spełnisz swoje marzenia o prowadzeniu własnej firmy, musisz o nią dbać, pielęgnować i nieustannie się rozwijać.

Jeśli osiądziesz na laurach i pomyślisz sobie: „Mam już wszystko”, może się okazać, że spadniesz z tego całkiem wysokiego konia i potłuczesz sobie tyłek tak jak ja.

Jeśli o czymś marzysz i czego pragniesz bardzo mocno… nie, nie powiem Ci, że Wszechświat spełni Twoje marzenia. Daleko mi do retoryki Coehlo 😉 Powiem Ci za to, że jeśli to marzenie jest wystarczająco silne i nie jest chwilową zachcianką, to bardzo prawdopodobne, że mniej lub bardziej świadomie zrobisz wszystko, by je zrealizować.

Serio. Będziesz myśleć, wizualizować, zastanawiać się, jakby to było, aż w końcu wpadniesz na trop i właściwą ścieżkę do jego realizacji. Potem już jest z górki. Wyznaczasz kolejne kroki i step by step dążysz do spełnienia swojego marzenia.

WŁASNY DOMEK Z OGRÓDKIEM

Zawsze chciałam mieć dom z wielkim ogrodem. Najlepiej nad jeziorem. Ciszę, spokój, szum drzew, śpiew ptaków co rano. Całkiem podobny do tego, które moje dzieci narysowały na urodzinowej laurce. Krążyłam wokół tematu jak pies wokół kości. Oglądałam zdjęcia, przeglądałam oferty i wzdychałam głęboko, zaglądając na nie do końca pełne konto. Aż pewnego dnia mój mąż powiedział: „Potraktuj to jak projekt do realizacji. Co musi się zadziać, żebyśmy spełnili to marzenie? Jakie kroki muszą zostać zrobione? Jakie są kamienie milowe?”

Mój praktyczny umysł chwycił aluzję w lot. Dokładnie tak samo, jak przy projekcie „Jak przejść z etatu na własną działalność” tak i tutaj… zaczęłam od researchu i rozpisania projektu na kawałki. Step by step.

Rozpisany w czasie i na punkty projekt „dom” nabrał realnego kształtu. Po drodze oczywiście zadziała się cała masa dramatów, ale to temat na inny podcast.

CELE TO MARZENIA Z DATĄ REALIZACJI

Jeśli o czymś bardzo marzysz, jeśli czegoś bardzo pragniesz, zastanów się, co musi się stać, byś spełniła te marzenia. Chcesz rzucić etat? Jakie są kolejne kroki, które musisz wykonać?

Chcesz stworzyć nowy produkt? Nową usługę? Rozpisz ją na mniejsze punkty i zacznij realizować krok po kroku. Każdy najmniejszy punkt będzie Cię wtedy przybliżał do celu. Co czeka na końcu? Zależy tylko od Ciebie.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś będzie „nietypowo”, bo o klientach 😉 Wiem, wiem, mówię o nich całkiem sporo, ale to dlatego, że to właśnie klienci są poniekąd sensem istnienia firmy. Nieważne jakiej. Niezależnie od tego, czy jesteś graficzką, projektujesz ubrania, czy masz zamiar przeprowadzać najbardziej wnikliwe korekty powieści literackich, bez klientów będziesz miała nie firmę, a co najwyżej drogie hobby.

Absolutnie nie mam jednak zamiaru mówić Ci dziś o tym, że klient to nasz pan i trzeba zrobić wszystko, by go u siebie zatrzymać (żeby nie mieć tego hobby). Wręcz przeciwnie. Bardzo daleko mi do takiego stanowiska i takiego modelu współprac, a znacznie bliżej do tego, by przekonywać Cię do współpracy z klientem, którego będą zachwycały Twoje umiejętności i produkty. I z którym będziecie grać do jednej bramki.

Zanim jednak do takiej współpracy dojdzie, przed Tobą pewnie szereg rozmów z potencjalnymi klientami. I o nich dziś właśnie będę mówić. A konkretniej o 3 sposobach na opanowanie drżenia rąk podczas rozmowy z klientem. Tobie nie drżą ręce? Zazdroszczę!

KLIENCI LUBIĄ ZASKAKIWAĆ

Pamiętam jedną z moich pierwszych rozmów, kiedy dopiero startowałam z własną działalnością. Klient zadzwonił w zupełnie dla mnie niespodziewanym momencie. Znajdowałam się wówczas w pobliżu dość ruchliwej ulicy razem z dwójką moich synów. Jeden wlókł się noga za nogą za mną, drugiego w pośpiechu ciągnęłam za rękę w kierunku przystanku autobusowego. Za dwie minuty miał nadjechać nasz środek komunikacji, a ja za nic w świecie nie chciałam go przegapić. Na kolejny musielibyśmy czekać co najmniej dwadzieścia minut, co przy zimnym wietrze i marudzących potomkach, było dla mnie zajęciem ponad siły. Wracaliśmy właśnie z warsztatu samochodowego, gdzie całkiem niespodziewanie musiałam zostawić mój ukochany bolid, czerwoną strzałę, która odmówiła posłuszeństwa. Nastrój panował więc grobowy.

I ten właśnie moment wybrał sobie klient na rozmowę o potencjalnej współpracy. Gorzej nie mógł trafić. Byłam zmęczona, zmarznięta, rozkojarzona i spieszyłam się wręcz potwornie. Chyba nawet nie zdążyłam się zestresować. A przynajmniej nie w pierwszym momencie. Kiedy zdałam sobie sprawę, z kim rozmawiam, zdenerwowałam się trochę bardziej.

W towarzystwie marudzących dzieci, nadjeżdżającego autobusu i hałasujących samochodów kompletnie nie potrafiłam odpowiedzieć na żadne pytanie. Połowy z nich zresztą nie słyszałam. Na całe szczęście klientowi zależało na współpracy, więc udało nam się w miarę bezkolizyjnie umówić na rozmowę w bardziej sprzyjających okolicznościach przyrody. Co wcale nie oznacza, że łatwiejszą dla mnie, bo w końcu, jak już o niej wiedziałam, to pozostało mi więcej czasu na denerwowanie się.

Jestem introwertyczką i jak wiele moich „bratnich dusz” nie lubię rozmawiać z obcymi osobami. Każda taka biznesowa rozmowa bardzo mnie stresuje, a na pierwszy plan wysuwają się trzy rzeczy, których zazwyczaj boimy się podczas pierwszej rozmowy z klientem

NIE BĘDĘ UMIAŁA ODPOWIEDZIEĆ NA PYTANIA KLIENTA

To, że nie mamy pewności, o co klient nas zapyta, zazwyczaj sprawia, że sama myśl o rozmowie jest już niekomfortowa. Brak kontroli nad pytaniami jest co prawda stresujący, jednak jeszcze gorsza jest świadomość, że możemy nie znać odpowiedzi.

Jest na szczęście na to rozwiązanie. Do rozmowy trzeba się dobrze przygotować. Jeśli wiesz, że klient chce porozmawiać o potencjalnej współpracy, zrób mały wywiad na jego temat. Zobacz, czym się zajmuje, w jakich mediach społecznościowych działa, jakie prowadzi projekty. Przygotuj sobie listę pytań, które Ty chciałabyś mu zadać. Zastanów się też, o co może Cię zapytać.

I pamiętaj, że jesteś specjalistką w swojej dziedzinie i na swojej branży znasz się jak mało kto. Rozmowa o Twoich umiejętnościach nie powinna być problemem.

Chyba że obawiasz się, iż

KLIENT ZORIENTUJE SIĘ, ŻE ZA MAŁO WIEM

Klasyczny syndrom oszusta, o którym w jednym z ostatnich odcinków tego podcastu rozmawiałam z Emilią Wojciechowską. Nieważne, że jesteś specjalistką. Nieważne, że pracujesz w tej branży od lat. Może się zdarzyć, że wciąż będziesz uważała, że za mało wiesz albo że… klient przyłapie Cię na oszustwie (lub braku wiedzy).

I to wcale nie znaczy, że rzeczywiście nie masz umiejętności. Albo że chcesz klienta oszukać. Albo że klient będzie chciał Cię na czymś przyłapać. Wręcz przeciwnie. Syndrom oszusta często jest irracjonalny, a nasze myśli kompletnie nie mają pokrycia w rzeczywistości.

Pamiętaj jednak, że gdy jesteś niepewna swojej wiedzy (nawet jeśli jest ona przeogromna), to często dajesz temu wyraz właśnie w rozmowie. Tonem głosu, intonacją, niepewnością w głosie, pewnymi sformułowaniami, które mają usprawiedliwiać Twoją „niewiedzę”. Mam nadzieję, że słyszałaś przy tym ostatnim wyrazie cudzysłów?

Jeśli syndrom oszusta dopada i Ciebie, zastanów się, co sprawia, że masz takie myśli na temat swojej wiedzy, siebie samej i swoich umiejętności. Kiedy zdiagnozujesz przyczynę, łatwiej będzie Ci pracować nad zmianą tego przekonania.

To jednak niejedyne obawy, które mamy w głowie tuż przed rozmową o współpracy. Zdarza się, że w naszych umysłach kiełkuje, wyrasta, a potem wręcz kotwiczy się myśl, iż

PO PODANIU STAWKI KLIENT ZNIKNIE

Tak, kolejna obawa dotyczy… pieniędzy. A konkretniej stawek za produkty czy usługi. Jeśli ze stresu przed tym, że klient zniknie, zaczynasz zaniżać wartość swoich usług i produktów, to znak, że trzeba popracować po pierwsze nad poczuciem wartości, a po drugie nad wyceną. I Twoimi przekonaniami dotyczącymi obu tych rzeczy.

Oczywiście bardzo często zdarza się, że klient mówi, iż nie stać go na Twoje usługi. Albo że te kwoty nie mieszczą się w jego budżecie. To zupełnie normalne. Warto wtedy porozmawiać o kompromisach. Gdy jednak wciąż słyszysz: „Za drogo”, to bardzo prawdopodobne, że zwyczajnie nie jest to Twój klient.

Zastanów się więc, czy dobrze określiłaś, kto jest Twoim klientem idealnym? Tym wymarzonym? Czy Twój wymarzony klient krzyczałby od wejścia „nie za miliony monet” i „dlaczego tak drogo”? Jestem pewna, że nie!

W momencie gdy jesteś pewna jakości swoich umiejętności, wiesz, jaką wartość dajesz klientowi, jakie będzie on miał korzyści z Twojego produktu lub usługi, nie boisz się odmowy. Bo wiesz, że Twój klient jeszcze do Ciebie nie dotarł. Albo Ty nie dotarłaś do miejsca, w którym on przebywa.

Jak zatem pozbyć się tych obaw? Jak z lekkością wyceniać swoje produkty i usługi i z pewnością siebie prezentować je klientom?

Szlifując i podwyższając nie tylko jakość swoich usług, ale też pracując nad stroną mentalną prowadzenia firmy. Nad Twoimi przekonaniami, rozwojem umiejętności miękkich, ćwiczeniem asertywności i sztuki negocjacji.

Można to robić na różne sposoby. Jednym z nich jest praca ze mną podczas warsztatów „Gdzie ci klienci”,  do których dziś chciałabym Cię serdecznie zaprosić. Wiosenna edycja rusza już w najbliższy poniedziałek, 19.04.2021. Będziemy tam omawiać wszystkie te aspekty, o których właśnie Ci opowiedziałam.

Porozmawiamy o:

• Przekonaniach
• Tworzeniu ofert, które zachwycają
• Schematach rozmowy z klientem
• Follow-up’ach
• Oraz właściwej wycenie swoich umiejętności i usług.

PS Nie mam wątpliwości co do tego, że jako przedsiębiorca powinnaś nieustannie pracować nad swoim rozwojem. Od Ciebie zależy, jaką formę pracy wybierzesz i czego aktualnie chcesz się nauczyć.

Z tą myślą Cię zostawiam. Do usłyszenia za tydzień…

A jakie Ty masz przekonania na temat pieniędzy? Masz ochotę się nimi ze mną podzielić? Daj znać!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina