Na pewno znasz takie osoby, które długo nie zagrzeją nigdzie miejsca. W nowej pracy dostosowują się błyskawicznie, popracują kilka miesięcy, czasem może nawet ze 2-3 lata, a potem idą dalej. Niespokojne dusze. Skoczki. Kiedyś totalnie niemile widziani etatowcy – częste zmiany w CV sprawiały, że pracodawcy zatrudniali je nader niechętnie. Być może sama jesteś taką osobą, która potrzebuje ciągłych wyzwań i adrenaliny. 

Jak zatem poradzić sobie z potrzebą ciągłej zmiany, kiedy zdecydujesz się prowadzić własną firmę?

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WIĘCEJ MOŻLIWOŚCI

Jestem dokładnie taką osobą, jaką opisałam przed chwilą. W swoim życiu pracowałam na 8 etatach w przeciągu nieco ponad 10 lat. Ktoś, patrząc na moje CV, mógłby powiedzieć, że długo miejsca w jednej firmie nie zagrzeję. Rzeczywiście po 2-3 latach czułam z jednej strony potrzebę zmiany, choć z drugiej wydawało mi się, że to, na czym mi zależy najbardziej to stabilizacja.

Z perspektywy czasu widzę, że stabilizacja tak, ale na własnych warunkach.

Jak to zatem pogodzić ten zew zmiany z prowadzeniem własnej działalności, w której co do zasady często zostaje się na całe życie?

Możesz firmę posłać dalej w świat. Znam wiele osób, które swoje firmy sprzedało. Rozkręcały je do bardzo przyzwoitego poziomu i oddawały w dobre ręce. Znam też jednak wiele kobiet, które marzą o własnej firmie i chcą w niej spokoju, poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji. Jak zatem pogodzić te dwa drzemiące w Tobie wilki, z których jeden czuje, że chętnie uwiłby gniazdo na całe życie, a drugiego natura ciągnie do nowości?

I tu wchodzi do gry formuła własnej firmy. Bardzo często daje ona większą wolność niż etat. Co do tego nie muszę Cię chyba przekonywać. Masz możliwość dobierania klientów, rozwoju, dodawania do swojej oferty wciąż nowych usług i eliminowania starych. Jeszcze kilka lat temu, kiedy zaczynałam prowadzić firmę jako wirtualna asystentka, głównymi moimi zadaniami były te administracyjne i związane z prowadzeniem mediów społecznościowych. 

Przedsiębiorcy szukali wsparcia w pisaniu tekstów na bloga, tworzeniu stron internetowych, publikowaniu w mediach społecznościowych. Dziś znacznie częściej rozglądają się za kimś, kto pomoże im nagrywać i montować rolki, wesprze w prowadzeniu kursów/szkoleń/programów, pomoże w montażu podcastów. Zmieniają się ich potrzeby, zmieniają się Twoje możliwości jako podwykonawcy.

TY KREUJESZ SWOJĄ RZECZYWISTOŚĆ

Jeśli więc potrzebujesz ciągłej adrenaliny, bycia w ruchu, rozwijania nowych biznesów, własna firma zdaje się być dokładnie tym, czego potrzebujesz (zwłaszcza, jeśli chodzi o tę adrenalinę ;)). Głównie dlatego, że z całą pewnością masz większą swobodę działania niż na etacie. 

Większą swobodę w zmianie kierunku prowadzenia swojej firmy, ale też większą swobodę w doborze osób, z którymi pracujesz. A dodatkowo, jeśli pracujesz online i nosi Cię po świecie, własna działalność zdaje się być dokładnie tym, czego Ci trzeba. Pakujesz walizkę, laptopa, telefon i w drogę. Możesz pracować praktycznie z każdego miejsca, w którym jest internet.

Tak, wiem, brzmi to zbyt idealnie, by było prawdziwe. Ale jeśli masz głowę na karku i otwarty umysł, poradzisz sobie w każdych warunkach. Czasem jednak wraz z potrzebą zmiany, wraca do nas pragnienie odpoczynku, stabilizacji, finansowego bezpieczeństwa. 

I wiesz co? We własnej firmie to też jest możliwe. To Ty kreujesz swoją rzeczywistość. Możesz się dostosowywać do panujących warunków na swoich zasadach. 

WŁASNA FIRMA DAJE WIĘKSZĄ WOLNOŚĆ, ALE…

Pamiętaj tylko, że jesteś odpowiedzialna za to, co stworzysz. Fakt, możesz każdego dnia powiedzieć: „Już nie chcę tego robić” i zamknąć biznes. Tylko co dalej? Co z odpowiedzialnością, co z klientami? 

Z czego wynika Twoja potrzeba ciągłej zmiany? Odpowiedź na to pytanie nie zawsze jest prosta.

Miałam kiedyś kolegę, który zmieniał pracę praktycznie co pół roku. W żadnej nie zdążył niemal nawet napić się ciepłej kawy i leciał dalej. Miał 40 lat i wciąż szukał swojego miejsca w życiu. Nic nie dawało mu satysfakcji. Żadne pieniądze nie były w stanie zatrzymać go w miejscu. 

Kiedy się poznaliśmy w jednej z firm, był właśnie „między pracami”. Przez kolejne kilka lat zdążył zaliczyć 3 kolejne, wyjechać do Danii, wrócić. W końcu założył własną firmę i świadczył usługi B2B, bo żaden pracodawca nie mógł tego znieść. Coraz bardziej nieufnie patrzyli w jego CV i choć był świetnym specjalistą, zatrudniano go coraz bardziej niechętnie. Nikt nie chciał pracownika, który co chwilę zmienia zdanie.

Z czego więc wynika u Ciebie potrzeba zmiany?

Z chęci ciągłego rozwoju?

Z fanaberii – zmieniasz, bo możesz.

Może rzeczywiście nie znalazłaś jeszcze takiego zajęcia, które zatrzymałoby Cię na dłużej.

POTRZEBA WYWRÓCENIA ŚWIATA DO GÓRY NOGAMI

A może przyczyna jest zupełnie inna i całkowicie naturalna. Świat pędzi w szalonym tempie, szybciej niż Pendolino na trasie Warszawa-Gdańsk. I żeby nie wypaść z wagonika, trzeba się dostosować. Korygować kierunek działania, szukać nowych możliwości rozwoju i zdobywania zleceń. 

Dziś jesteś wziętą prawniczką, jutro masz dość wszelkich kazusów i paragrafów i postanawiasz spełnić swoje marzenie o byciu rękodzielniczką. 

Jednego dnia prowadzisz działalność z sukcesami, innego sprzedajesz wszystko, pakujesz manatki do samochodu i ruszasz w świat. Stajesz się cyfrowym nomadą.

Albo rzucasz dobrze płatny etat w znanym korpo i rzucasz się w wir przedsiębiorczości, nie mając tak naprawdę pewności do końca, co z tego wyjdzie. I nagle po roku okazuje się, że pracujesz 4 godziny dziennie i w miesiąc zarabiasz tyle, co w pół roku na etacie. W spokoju i na własnych zasadach.

Dla mnie bomba, choć pewnie najbliżsi powiedzą Ci, że na głowę upadłaś. Masz jednak odwagę sięgać po swoje marzenia i działać w zgodzie z sobą. 

Nie chcesz już dłużej pędzić na karuzeli wyścigu szczurów. Wolisz zatrzymać się i spędzić resztę zawodowego życia tak, jak Ty sobie wymarzyłaś.

Potrzeba zmian w biznesie nie zawsze jest fanaberią. 

Nie zawsze wynika z nudy i niemożności odnalezienia się.

Rzucenie wszystkiego i zmiana kierunku nie zawsze jest porażką – czasem jest po prostu spełnieniem marzenia, które drzemie w nas od lat.

Jeśli słuchając tego odcinka podcastu poczułaś, że mówię dokładnie do Ciebie, że Ty też chcesz budować swoje zawodowe życie po swojemu, co czasem oznacza również „pod prąd”, mam dla Ciebie dodatkowe zaproszenie. Kliknij i zapisz się na moją newsletterową listę VIP dla kobiet, które prowadząc biznes usługowy online, chcą działać totalnie na własnych zasadach. Już wkrótce otrzymasz dostęp do trzech limitowanych odcinków podcastu, w których opowiem Ci, jak to jest wywrócić wszystko do góry nogami i zacząć budować biznes totalnie od zera. Opowiem Ci o poczuciu winy, syndromie oszusta i genie buntowniczki – trzech muszkieterach, którzy potrafią narobić niezłego bałaganu w biznesowym życiu.

Tymczasem życzę Ci pięknego dnia i trafnych zawodowych wyborów. Zaczął się ostatni kwartał roku – idealny moment na podsumowanie i plany na kolejne biznesowe miesiące. Idealny moment na to, by zwojować biznesowy świat!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Kiedy miałam dziesięć lat, po raz pierwszy dowiedziałam się, że jestem straszną kluską i lepiej, żebym schudła, bo wiele w życiu nie osiągnę. Nie wiem, jak waga miała mi pomóc w osiąganiu czegokolwiek, może poza osiągnięciami sportowymi, ale faktem jest, że ta opinia pozostała ze mną na długie lata. Sprawiła też, że paradoksalnie przestałam wierzyć w siebie. W swoje możliwości. Za to uwierzyłam w to, że wygląd zewnętrzny determinuje to, kim jestem. 

A przecież jak miałaś okazję słyszeć ode mnie nie raz, wszystko (firma, wiara we własne możliwości, pewność siebie) rodzi się w głowie. No to w mojej urodziło się to, że w pewnych obszarach nie mam nawet co walczyć, bo i tak jestem z góry skazana na porażkę.

ZACZĘŁO SIĘ OD SPORTU – JEDNO USŁYSZANE W DZIECIŃSTWIE ZDANIE ZMIENIŁO CAŁĄ MOJĄ ŻYCIOWĄ PERSPEKTYWĘ

Jako „kluska” nie miałam przecież szans na osiąganie wielkich wyników. Tak przynajmniej miałam zakodowane w głowie. A fakty zdawały się to potwierdzać. I nawet jeśli wpadałam do domu z radosnym okrzykiem: „Wiesz, mamo, dziś na wf-ie mieliśmy biegi i byłam druga!”, padało pytanie: „A ile was biegło?”.

No… dwie. 

Byłam bystra. Rozumiałam, że to nie najlepiej.

No i byłam… kluską. Więc gorzej w sumie być nie mogło.

Nic więc dziwnego, że nie polubiłam się z ćwiczeniami fizycznymi. Jakakolwiek sprawność wydawała mi się bowiem poza moim zasięgiem. W podstawówce jeszcze się jakoś przemęczyłam. W liceum natomiast… zaczęłam co prawda w szkolnej drużynie piłki ręcznej, ale szybko zostały mi podcięte skrzydełka.

„Nie nadajesz się. Nie umiesz. Popatrz, nawet ona robi to lepiej niż ty.” To były słowa, które wdzierały się gdzieś głęboko w moją podświadomość. No nie pokochaliśmy się z panem profesorem od w-fu. Ja mu w prezencie wręczałam dwa razy w roku zwolnienie na cały semestr, on mi pokazywał, gdzie jest kantorek, który miałam sprzątać. Taki wspaniały deal. Do tego się nadawałam.

Domyślasz się być może już teraz, dlaczego Ci o tym opowiadam? Słowa, które powtarzamy sobie codziennie, a które potem powtarzają nam inni (lub na odwrót) bardzo głęboko kotwiczą się w naszej głowie. Tak rodzą się przekonania co do tego, co potrafimy, a czego zupełnie nie. A te z kolei sprawiają, że w ogóle nie chcemy podejmować wyzwań. Muhammad miał rację… brak wiary w siebie sprawia, że nawet nie podejmujesz kroku w kierunku zmiany.

A GDYBY TAK JEDNAK ZAWALCZYĆ?

Chyba że postanowisz inaczej. Ja bardzo długo poddawałam się tej myśli, że się „nie nadaję”. Na studiach poszłam na aerobik – coś trzeba było zaliczyć. O mój Thorze, jakież to były przekomiczne zajęcia. Ja w prawo, grupa w lewo, ja do przodu, grupa do tyłu. Im bardziej się starałam, tym bardziej myliłam kroki, rytm i tylko ugruntowywałam w sobie poczucie, że „to nie dla mnie”. 

Na całe szczęście po kilku miesiącach ten koszmar się skończył, a ja mogłam wrócić do zakuwania gramatyki starogermańskiej. Tu przynajmniej wiedziałam, o co chodzi.

Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie podjęła kolejnej próby – ogólnie lubię stawiać sobie wyzwania i rywalizować, o co tylko się da. Skoro więc wszyscy dookoła postawili na bieganie, nie mogło to być takie trudne. W końcu każdy głupi potrafi przebierać nogami trochę szybciej niż normalnie, prawda? 

Za pierwszym razem przebierałam przez całe 150 metrów. Potem przez 10 minut wypluwałam płuca i myślałam, że umrę. Nic dziwnego – w końcu kluski nie biegają. Co najwyżej pływają po wierzchu w garnku. Zaparłam się jednak i dzień po dniu pokonywałam kolejne metry, a w końcu nawet kilometry. W szczycie formy wybiegałam na 2 godziny i robiłam ponad 15 kilometrów. 

Dopóki nie wpadłam na pomysł, że zamiast podczas biegania słuchać muzyki, włączę sobie podcast. I tak wbiegając w gęsty las, zapodałam sobie odcinek Kryminalnych historii. Tego dnia pobiłam rekord prędkości. I już nigdy nie poszłam sama biegać do lasu. Umysł to jednak potężne narzędzie – nie tylko pozwolił mi biegać długie kilometry, ale też sprowadził na mnie kolejne ograniczenia.

FIRMA ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE. WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE

Przestałam biegać po lesie, ale wygrałam jedno: uwierzyłam, że mogę wszystko. Nawet zmusić kluskę do codziennego biegania. Tak, umysł to potężne narzędzie, które może Cię wspierać w codziennym działaniu, ale może też zbojkotować wszystkie Twoje osiągnięcia. 

Kilka miesięcy temu przyszła do mnie na konsultacje klientka, która chciała odejść z etatu i założyć swoją firmę. Krok po kroku zaczęłyśmy układać strategię, plan działania, budować fundamenty. Aż pewnego dnia przyszło do wyceny usług i wszystko rozbiło się jak kryształowy talerzyk – w drobny mak. 

Przez długi czas nie mogłam pojąć, jak młoda, bystra, inteligentna i świetnie wykształcona osoba, nie chce wycenić swoich usług wyżej niż… Zaczęłyśmy więc grzebać w jej głowie, rozmawiać o przekonaniach, o przeszłości, o pieniądzach… i nagle okazało się, że moja klientka bojkotuje sama siebie. Bo w jej głowie bardzo silnie zakorzenione było przekonanie, że to mężczyźni robią prawdziwe biznesy. Że to mężczyźni są prezesami firm. Że to mężczyźni zarabiają duże pieniądze.

Ona – kobieta – nie miała prawa wycenić swoich usług wyżej niż… „Nie dam rady” – powiedziała na którejś z kolei sesji. – „Nie jestem mężczyzną”.

„Słyszysz sama siebie” – zapytałam…

Usłyszała!

W całym naszym prywatnym i biznesowym życiu nie ma tak naprawdę znaczenia, co mówią i myślą o nas inni, dopóki my sami myślimy o sobie dobrze i wspierająco. Brak wiary sprawia, że nie podejmiesz wyzwania.

Nie zaczniesz ćwiczyć.

Nie założysz firmy.

Nie zawalczysz o klienta.

Nie podniesiesz cen.

Nie sprzedasz kursu, książki, usługi…

Jeśli jednak uwierzysz i będziesz pracować nad tym, by zmienić swoje podejście, będziesz działać i wdrażać w życie plan, masz nieograniczone możliwości.

TWÓJ UMYSŁ TO POTĘŻNE NARZĘDZIE

Na koniec powiem Ci jeszcze tylko jedno. Moim ogromnym marzeniem było stanąć kiedyś na ringu bokserskim i stoczyć choć jedną walkę w życiu. Boks rekreacyjnie trenuję od kilku lat. Nigdy jednak nie miałam odwagi, by zrobić z tym coś więcej. Potem okazało się, że już jestem za stara. No cóż, czasu nie odwrócę. Pozostało mi pogodzić się z tą myślą, że pewnych rzeczy już nie zrobię.

A jednak jeśli o czymś marzysz, znajdzie się rozwiązanie. Jak nie takie, to inne. Nie zawsze idealne, nie zawsze takie, jakiego się spodziewasz. Do mnie przyszło we wrześniu tego roku – kiedy dowiedziałam się o możliwości wystartowania na charytatywnej gali Biznes Boxing Polska. 

Tak, dopuszczają tam nawet takich amatorów jak ja.

Mogłabym powiedzieć: już za późno, mój czas już minął.

Ale lubię wyzwania. Dlatego 5.11 spełnię to marzenie i stanę na ringu. Trzymaj za mnie kciuki!

I pamiętaj – jeśli Ty nie uwierzysz w swoje możliwości, nikt nie zrobi tego za Ciebie. 

A kiedy uwierzysz, poszukaj dookoła siebie ludzi, którzy pomogą Ci spełnić marzenia. Ja pomagam w spełnianiu tych biznesowych – jeśli szukasz takiego wsparcia, napisz.

Dobrego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Tak, dziś będę obalać tezę o byciu starszą panią. Zanim jednak zacznę, chciałabym opowiedzieć Ci pewną historię. Jak już wspomniałam, kiedy miałam 32 lata, poszłam na ostatnią w moim życiu rozmowę rekrutacyjną. Wcześniej przez niemal pół roku siedziałam w domu na bezrobociu i wysyłałam CV-ki, mając poczucie totalnej beznadziejności. Czułam, że jeszcze moment, a przekroczę tę magiczną granicę, że będzie mi wszystko jedno, czy zatrudnię się na kasie, czy może kopiąc rowy. Byle tylko znaleźć zajęcie. Dodatkowo czułam, że lata lecą, zmarszczek przybywa, a ja nie staję się coraz bardziej atrakcyjna. Zawodowo oczywiście. Wypadłam z rynku na dość długo – w moim ówczesnym mniemaniu – by poczuć, że jeśli nie teraz, to nigdy.

I z takim wspaniałym nastawieniem udałam się na rozmowę rekrutacyjną. Pamiętam, że było to jakoś zimą, z całą pewnością na ulicach leżał śnieg – tego jestem pewna na 100%, bo wysiadając z samochodu, wlazłam obutą w eleganckie szpilki stopą prosto w gigantyczną śnieżną zaspę. Co o sobie pomyślałam wtedy, to moje. W szpilkach zachlupotała mi woda, a ja udałam się na pierwsze piętro eleganckiej wilii, by spróbować się sprzedać.

Wyszło mi to chyba całkiem nieźle, bo pracę ostatecznie dostałam. A może zaważyło poczucie humoru, ponieważ w pewnym momencie rozmowy mój przyszły przełożony mało nie spadł z krzesła ze śmiechu… Kilka minut wcześniej zadał mi pytanie o to, dlaczego chciałabym zmienić swoją obecną sytuację zawodową. Popatrzyłam na niego, jakby się urwał z choinki, bo przecież od pół roku siedziałam na bezrobociu i nie była to wymarzona pozycja na start, ale ok… chce wiedzieć, to mu powiem. 

Przez 15 minut opowiadałam o swoich motywach, dotychczasowym doświadczeniu, aż w końcu chwytając się ostatniej deski ratunku, zakończyłam swoją wypowiedź zdaniem…

– …poza tym mam już 32 lata i za chwilę będę za stara na jakiekolwiek zmiany.

W pokoju zapanowała konsternacja. A potem nastąpił wybuch śmiechu i zapanowała ogólna wesołość:

– Tak, w tym wieku, to czas by było już trumnę szykować – usłyszałam. – A potem się w niej położyć i czekać aż nadejdzie jutro.

Teraz sama się uśmiecham na myśl o tym, jaka byłam głupia. Ale faktem jest, że niejeden, i nie dwa razy słyszałam już od moich klientek takie zdanie: „Boję się cokolwiek zmienić, bo jestem za stara”. Przekonanie, że po czterdziestce stajemy się niewidoczne na rynku pracy, nie bierze się niestety znikąd. Jak pokazują statystyki, kobiety w tym wieku znacznie trudniej znajdują zatrudnienie, a pracodawcy wolą młodsze kandydatki. I niech je sobie zatrudniają! A my, drogie panie, będziemy miały czas na to, by rozwijać swoją karierę zawodową na swoim. Bez żadnych zahamowań. 

Bo prawda jest taka, że kiedy kończysz trzydzieści kilka czy czterdzieści lat, to wcale nie jest za późno na zmianę. Według mnie jest to jeden z najlepszych momentów na to, by wreszcie odważyć się działać. W myśl zasady „życie zaczyna się po…” podpowiem Ci, dlaczego wiek 35+ jest bardzo dobrym momentem na to, by w końcu pomyśleć o zmianie. Oczywiście tylko, jeśli tak naprawdę jej pragniesz.

#1 ODCHOWANE DZIECI

W tym wieku rzadko kiedy jesteś mamą oseska. Znacznie częściej Twoje potomstwo ma już kilka lub nawet kilkanaście lat, powoli staje się coraz bardziej samowystarczalne, a Ty możesz nareszcie pomyśleć o sobie. Nie będziesz zarywać nocy, bo ząbkowanie. Nie będziesz odrywać się od pracy, bo maluch nie poszedł do żłobka i trzeba się nim zająć. 

Będziesz za to w domu, kiedy Twoje dziecko będzie kończyć lekcje i nie będzie ono potrzebowało korzystać z przepełnionej szkolnej świetlicy. 

#2 SPORE DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE

Nie jesteś już świeżakiem na rynku pracy. Masz zazwyczaj dobrych kilka, a nawet czasem kilkanaście lat doświadczenia i możesz na swojej wiedzy budować ekspertyzę. Zdążyłaś już zapewne zorientować się, w czym jesteś dobra i praca w jakiej branży sprawiałaby Ci przyjemność. Czas, by sięgnąć po swoje.

#3 WIESZ CZEGO CHCESZ

Po przynajmniej kilku latach pracy zawodowej możesz z czystym sumieniem powiedzieć, co Ci się w niej podobało, czym chciałabyś się zajmować, co Ci wychodzi, a co nie. Być może będziesz robić w życiu to samo, co do tej pory, a być może zajmiesz się kompletnie czym innym – Ty wybierasz. Czy to nie świetna perspektywa?

#4 WIESZ, NA CO NIE CHCESZ SIĘ GODZIĆ

Prawdopodobnie po kilku(nastu) latach pracy z niejednego pieca już chleb jadłaś i wiesz, czego w życiu również nie chcesz. Na co nie chcesz się godzić, co jest nie dla Ciebie, jakie zachowanie współpracowników czy szefa Ci nie odpowiada, a jakie zadania Cię nudzą. Może być tak, że przez kilkanaście lat zajmowałaś się zajęciem tak nudnym, że teraz z przyjemnością oddasz się prowadzeniu knajpy z sushi czy zarabianiu na trenowaniu psów. W Twoim życiu nie ma już miejsca na bylejakość. Chcesz z niego czerpać garściami.

#5 CORAZ MNIEJ PRZEJMUJESZ SIĘ TYM, CO MYŚLĄ INNI, A CORAZ BARDZIEJ WALCZYSZ O SIEBIE

Masz w nosie, czy komuś spodoba się Twój biznes czy też nie. Najważniejsze, że podoba się on Tobie. Że chcesz się spełniać w tej, a nie innej czynności. Nikomu nic do tego, bo nikt za Ciebie życia nie przeżyje, nie będzie płacił Twoich rachunków, czy zmagał się z codziennością. Im jesteś starsza, tym bardziej jest Ci obojętne, co ludzie powiedzą. Ważne, co o sobie samej myślisz Ty.

Przyznaj, czy słuchając tych słów, nie poczułaś czasem ekscytacji na myśl, że możesz zawalczyć o swoje zawodowe ja? Jeśli tak, a nie do końca wiesz, co z tym zrobić, zapraszam Cię na godzinną konsultację. Porozmawiamy o Twoich zawodowych planach, możliwościach i sposobach na ich realizację. Pracujesz na etacie i chcesz to zmienić? To świetnie, bo ja wiem, jak Ci pomóc w transformacji i przejściu z pracy dla kogoś na własną działalność. 

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Tak, prowadzenie firmy nie wygląda jak na zdjęciu na Instagramie. Jedna z najstarszych prawd tego świata. A my nadal łapiemy się na tę iluzję. Odczepię się na chwilę od wizji basenu i drinka z palemką, by pokazać Ci jeszcze wyraźniej coś bardziej przyziemnego. Na zdjęciu widzisz przedsiębiorczynię, która siedzi na tarasie lub balkonie, na stoliczku przed nią stoi gorące latte albo lemoniada z cytryną, fancy laptop… Na jej ustach uśmiech nr 6. Jest szczęśliwa. Jest kobietą sukcesu. Chcesz mieć podobnie. Tylko dlaczego do Twojego latte wpadają muchy, słońce odbija się od ekranu laptopa, bardziej Cię wkurzając i oślepiając, niż powodując szeroki uśmiech?

Bo praca na swoim to nie idealna fotka na Insta. To nie tylko zabawna rolka czy filmik na YouTube. To praca, mierzenie się z wątpliwościami, godziny testów, lata nauki… Czy to jest rozczarowujące? Zależy jak na tę sytuację popatrzeć. To prawdziwe życie. I ma swoje ogromne zalety. Możesz zrobić przerwę, wyjść na balkon, napić się lemoniady w środku dnia i żaden szef nie będzie marudził o zaległe raporty i zestawienia.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

DLACZEGO POJAWIA SIĘ UCZUCIE ZWĄTPIENIA?

Bo oglądając, Instagram chcemy wierzyć, że da się pracować kilka godzin dziennie i mieć z tego satysfakcję i pieniądze. Rzadko jednak kiedy uświadamiamy sobie (nasz umysł zwyczajnie to wypiera), że zanim do takiej sytuacji dojdzie, trzeba miesięcy (a czasem lat) pracy, włożenia wysiłku w poukładanie systemu, sprawdzenia go, przetestowania, wprowadzenia poprawek, dostosowania do rynkowych zmian.

Brzmi jak orka na ugorze? Bo czasem tak jest. I stąd biorą się wątpliwości. Uwierz mi, jeśli tak masz, to znaczy, że wszystko jest z Tobą OK. Masz prawo wątpić. Masz prawo kwestionować. Biznes ma prawo nie iść tak, jak sobie zaplanowałaś. Wpływa na niego zbyt wiele czynników, by zawsze było idealnie i pod linijkę. A to, że u kogoś wszystko wygląda pięknie… nie, nie zawsze tak jest. Widzisz tylko ten ułamek rzeczywistości, którą ktoś chce Tobie pokazać.

A my, ludzie, nie lubimy przyznawać się do tego, że coś nie wychodzi. Że mamy wątpliwości. Nie lubimy okazywać słabości. Powiedzieć, że od roku nie wiemy, co dalej, że klienci odchodzą, a z tymi, co zostali, wcale nie mamy ochoty pracować. Tak, tak również bywa.

Przyznam Ci się, że mnie takie uczucia zwątpienia dopadają regularnie. Głównie w momentach, kiedy finanse nie spinają się tak, jak założyłam. Albo gdy jestem zmęczona, bo pracuję od 6 rano do 23. A przecież jako swoją własna szefowa miałam pracować tylko kilka godzin dziennie…

CO POSZŁO NIE TAK?

Najczęściej wina leży po stronie błędnych założeń. I zbyt wysokich wymagań względem samej siebie. Za dużych oczekiwań. I chęci przyspieszenia tego, co powinno toczyć się w swoim tempie. 

Wtedy dopada mnie frustracja. I takie poczucie, że… kurczę, można inaczej, szybciej, lepiej, a ja nie wykminiłam jeszcze, jak to zrobić. Czasem czuję, że wracam do punktu wyjścia. Że wszystko, na co pracowałam, przepadło. Bo na przykład wybuchła pandemia i zmieniły się warunki zewnętrzne. Albo wojna. Albo jeszcze coś innego.

Na początku odcinka obiecałam, że podpowiem Ci, co zrobić w takich sytuacjach. Jak sobie poradzić z wątpliwościami i poczuciem „jestem beznadziejna”. Jak… jak to mówią – odpieprzyć się od siebie 😉

#1 PO PIERWSZE – ODPOCZNIJ

Kiedy coś idzie nie tak, często mamy tendencje do zajeżdżania się. Wymyślania koła na nowo. Szukania nowych sposobów. Samobiczowania się, że nie idzie i że nie potrafimy wymyślić sposobu, który działa. 

W takim momencie potrzebny jest… dystans. I odpoczynek. Wyciszenie galopujących i negatywnych myśli. 

Mnie dobrze robi kontakt z naturą. I sport – zajechanie się do granic na innym polu. Kiedy po treningu czołgam się do szatni na drżących nogach, ostatnia rzecz, o jakiej myślę to biznes. Raczej szukam sposobu, jak przetrwać, dojechać do domu, wziąć prysznic i iść spać 😉 Następnego dnia budzę się z otwartym umysłem.

#2 PO DRUGIE – PRZYPOMNIJ SOBIE, JAKI MIAŁAŚ CEL

Co w ogóle chciałaś osiągnąć, zakładając firmę. Czy wiesz, że działając tu i teraz, na bieżąco gasząc pożary, odpowiadając na zirytowane maile klientek, tracimy z oczu cel, dla którego założyłyśmy firmę? Serio. I nie pamiętamy już, dlaczego miało być wspaniale. Dlaczego chciałyśmy tego swojego kawałka biznesu.

Zamknij oczy i przypomnij sobie… o co chodziło?

#3 PO TRZECIE – PRZYWOŁAJ UCZUCIE, KTÓRE TOWARZYSZYŁO MYŚLI O ZAKŁADANIU FIRMY

A jak już sobie przypomnisz… przywołaj uczucie, które towarzyszyło Ci na początku drogi. Poczuj na nowo tę ekscytację. Nie zmęczenie, nie frustrację, nie wątpliwości. Ekscytację i radość, że robisz coś dla siebie. Że działasz, masz nowy projekt. Jesteś panią swojej firmy.

#4 PO CZWARTE – ZREWIDUJ SWOJE DZIAŁANIA I UŁÓŻ PLAN… NA NOWO

Jeśli coś idzie nie tak, to znaczy, że w Twoich założeniach jest jakiś błąd. Znajdź go i postaraj się wyeliminować. Zrewiduj to, co robisz. Zobacz, co sprawia Ci radość, a co męczy do granic. Sprawdź, czego już nie chcesz w swojej firmie. Co tak bardzo Ci nie pasuje – i znajdź alternatywę. Ułóż plan na nowo i zacznij go wdrażać z lekkością w sercu.

#5 PO PIĄTE – ZNAJDŹ KOGOŚ, KTO BĘDZIE CIĘ W TYM WSPIERAŁ

Kto powie Ci: „Jest super, idź w to i nie zastanawiaj się dłużej” albo wręcz przeciwnie, zatrzyma Cię hasłem „Ej, stara, to nie działa. Nie tędy droga.” Kogoś, kto będzie Ci życzliwy. Komu tak samo będzie zależało na Twoim sukcesie jak Tobie samej. 

Może to być mentorka, może być koleżanka-przedsiębiorczyni, a może cała grupa wsparcia. Ważne jest, by mieć przy sobie osobę, która realnie oceni Twoje działania. Bez emocji, które często towarzyszą Tobie samej.

Tak, wiem, to nie są żadne magiczne sposoby (chociaż działają). Przeczytasz o nich w wielu miejscach – właśnie dlatego, że są skuteczne. Czasem tylko my mamy problem, by się zatrzymać i sprawdzić, co poszło inaczej, niż zakładałyśmy. I dlatego Ci o nich dziś przypominam. Bo łatwo jest się zapętlić i wpaść w pułapkę wiecznej zajętości, ciągłej zmiany, wymyślania sobie od najgorszych…

To nie dziś. Dziś bądź dla siebie wyrozumiała. I serio znajdź kogoś, kto będzie Cię wspierał 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wersję audio znajdziesz tutaj:

Historia Kasi jest trochę jak z bajki. Mieszka niedaleko Legolandu, a to w końcu zobowiązuje 🙂 Zanim jednak dotarła do miejsca, w którym jest, przeszła długą drogę. Długie lata pracowała jako tłumacz i nauczyciel języka w Anglii, by porzucić wszystko dla… języka duńskiego, którego nauczyła się w rok! Dziś sama pokazuje, że jeśli naprawdę nam na czymś zależy, nie ma żadnych granic. Jednak to, co bardzo podkreśla to dobre życie w zgodzie z samym sobą.

Jak czerpać radość z tego, co robisz na co dzień? Posłuchaj.

Poniżej znajdziesz niektóre pytania, które zadałam Kasi:

1. Kasiu, witam Cię bardzo serdecznie w moim podcaście. Dziękuję, że zgodziłaś się przyjąć zaproszenie. Zanim jednak przejdę do pytań, mam prośbę, byś przedstawiła się naszym słuchaczom i słuchaczkom. Nikt tego nie zrobi lepiej niż Ty.
2. W intro do tego podcastu opowiadałam o tym, że Twoja historia jest trochę jak z bajki. Przez lata mieszkałaś w Londynie, teraz spotkać Cię można w Danii. Jak to się wszystko zaczęło?
3. Czym dokładnie się dziś zajmujesz?
4. Poznałyśmy się w programie SOMBA, online MBA naszej wspólnej mentorki, Sigrun. A skoro tak jest, to znaczy, że również pracujesz online. Czy trudno Ci było przejść na pracę „w sieci”.
5. Jakie było Twoje największe wyzwanie zawodowe i życiowe, kiedy pojechałaś do Danii.
6. Oprócz tego, że jesteś motywującym nauczycielem języka, rozwijasz swój drugi projekt, który dla mnie osobiście jest niezmiernie ciekawy. Opowiesz nam o nim kilka słów?
7. Mindset… jak ważny jest, kiedy prowadzimy firmę.
8. Jak uwierzyć w siebie i swoje możliwości?
9. Jedna rada, którą dałabyś kobietom, które chcą działać i prowadzić własną firmę w sieci.

Chcesz wiedzieć więcej o Kasi lub posłuchać jej lekcji duńskiego? Zaglądaj na jej stronę www.kasiakrasucka.com oraz na kanał Kasi na YouTube.

Kobiece biznesy

To kolejny odcinek nowej serii podcastu „Co we freelansie piszczy – Kobiece biznesy”. Przedstawiam w nim sylwetki kobiet, które po latach pracy na etacie, postanowiły postawić wszystko na jedną kartę. Chciałabym pokazać Ci, że zmiana zawodowa jest możliwa, nawet jeśli słyszysz od innych, że się nie nadajesz, że pewna praca to tylko u kogoś i że zarabianie pieniędzy jest złe.

Moimi rozmówczyniami będą dziewczyny, kobiety, które nie zdecydowały się na prowadzenie własnej firmy zaraz po studiach. Wręcz przeciwnie, przez lata (czasem nawet kilkanaście lat) pracowały dla kogoś i wcale nie było im łatwo podjąć decyzji o zmianie. Kobiety takie jak Ty czy ja, które chciały sięgnąć po więcej.

Pierwszego wywiadu — z Agnieszką Papaj-Żołyńską — możesz posłuchać tutaj >> Czy łatwo jest porzucić etat?
Drugim moim gościem była Sandra Martynów — Wywiadu z nią posłuchasz tutaj >> Finansowe aspekty przejścia na własną działalność.
Do trzeciej rozmowy zaprosiłam Kaśkę Żbikowską, która opowiedziała nam, jak to jest rzucić etat po 15 latach.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina