Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Od kilku miesięcy mierzę się z tematem trzeciej książki. Napisałam nawet jej… ostatnie zdanie. Tak, ostatnie. Nie pierwsze, choć wiem, że raczej od tego powinno się zaczynać. Ja tymczasem zabrałam się do tematu od dupy strony. Zdarza się. Wymyśliłam zakończenie. Ale historia nie powstała. Wyrzuty sumienia zjadały mnie, jak robaki nadpsute jabłko. Bo bardzo chciałam tę książkę napisać. Dalsze losy Katarzyny to pikuś, ale połączenie ich w biznesowy poradnik wymaga już większego przemyślenia. Chciałam napisać poradnik o klientach. Nie jednak nudne wytyczne od A do Z, przy których zasypiasz wieczorem, nie wiedząc kiedy i rano budzisz się z poczuciem „ja to w ogóle czytałam?”. Nie. O takich poradnikach nie mówimy.

Zresztą jeśli poznałaś już pierwsze 2 moje poradniki, wiesz, że biznesowe historie Katarzyny powstały po to, by budzić skojarzenia. Co z tego, że napiszę Ci: zakładając firmę, musisz zrobić to, to i jeszcze to. Przecież Ty to zapomnisz po 3 dniach. Kiedy jednak przeczytasz historię Kaśki i zobaczysz, jak pakuje mężowi brudne skarpetki do teczki, bo przecież jak pracuje w domu to nie jako sprzątaczka, zapamiętasz, że praca w domu to praca, a nie malowanie paznokci. 

PIERWSZE 2 TOMY KSIĄŻKI NAPISAŁAM W PÓŁ ROKU

…oczywiście nie na raz, tylko rok po roku. Trzy miesiące pisania, trzy wydawania – od maja do listopada oba poradniki były gotowe. Z trzecim jednak idzie mi jak po grudzie. Najpierw nie miałam pomysłu na temat przewodni. Potem zawiodła Katarzyna i historia nie chciała się napisać. Nie jestem zwolenniczką pisania pod dyktando, czekałam więc, aż moja bohaterka przemówi.

I tak też stało się kilka tygodni temu. Usłyszałam wyraźnie: Chcę opowiedzieć historie o klientach. O klientach… to mogłaby powstać druga epopeja narodowa. I jeszcze byłoby mało. Klienci bowiem są tak przeróżni, że można o nich mówić i mówić. No właśnie, mówić. Pisanie zajmuje bowiem mnóstwo czasu. A wydawanie jeszcze więcej.

I wtedy pomyślałam sobie, że ja chcę ustami Katarzyny OPOWIEDZIEĆ te historie mrożące krew żyłach. Opowiedzieć o sytuacjach, które nas, podwykonawców, niestety nie rozpieszczają. O tym, z jakimi typami klientów mamy na co dzień do czynienia. Jak sobie z nimi radzić. Jak zapobiegać, zamiast leczyć. Na co uważać. 

Po co? Ku przestrodze. Ku pokrzepieniu serc. Żeby było Ci raźniej, że nie tylko Ty miewasz trudne współprace. 

KLIENT IDEALNY CZY KLIENT Z PIEKŁA RODEM

Wielokrotnie w czasie ostatnich 5 lat opowiadałam o klientach idealnych. O tym, z kim chcemy pracować. O tym, jak takich klientów rozpoznać. Jak ich zmapować. Jak sprawić, by jeden klient idealny przyciągał kolejnego. Na jesieni zaproszę Cię do mojego nowy programu rozwojowego, w którym będę mówić o klientach w całkiem nowym ujęciu. 

Zanim to jednak nastąpi, muszę się zmierzyć z Katarzyną – suszy mi bowiem kołki na głowie. Że klienci to nie tylko kakao z pianką i ptyś. Że nie wystarczy sobie powiedzieć: Chcę pracować z tymi i tymi. Bo czasem trudno jest ich rozpoznać. A czasem ignoruje się sygnały ostrzegawcze.

Postanowiłam więc posłuchać tej złośliwej jędzy i… nagrać powieść w odcinkach. Na początek w formie podcastu. Pięć historii, pięć rozwiązań, pięć propozycji działania. Opowiadam w nich o blaskach i cieniach współpracy z klientami. O zachowaniach, które w zasadzie nie powinny być akceptowalne w idealnym świecie. Ale że w takim nie żyjemy, to czasem przymykamy oko. A potem plujemy sobie w brodę i zgrzytamy zębami nieomal je sobie łamiąc.

Z każdej takiej współpracy na szczęście wychodzimy mocniejsze, dopisujemy kolejny punkt do kontraktu z klientem (albo do umowy, jak kto woli) i obiecujemy sobie, że to już ostatni raz.

PODCAST ZAMIAST KSIĄŻKI – CZY TO MA SENS

Będzie zatem książka w odcinkach. Audiobook, z którego być może powstanie kolejny poradnik. A być może kurs online, to się jeszcze okaże. Na razie piszę odcinki, nagrywam i mam z tego mnóstwo frajdy. I satysfakcji przy okazji, bo wiem, że to będzie prawdziwa petarda. Już jest. Już możesz się zapisać – subskrybuj podcast „O klientach bez cenzury”.

Tak, zapisać. Bo ten podcast będzie za zapis. Udostępnię go bezpłatnie, ale tylko osobom prawdziwie zainteresowanym tematem pozyskania klienta i współpracy z nim. Jeśli chcesz posłuchać, czego unikać we współpracy, jak nie dać się zrobić w konia, jak nie przeszarżować w komunikatach oraz popracować nieco nad sztuką negocjacji i asertywności – zapraszam Cię do zapisu na listę zainteresowanych podcastem. 

Wszystkie odcinki będą dostępne na mojej platformie kursowej bezpłatnie. Po zapisie na listę otrzymasz maila ze wskazówkami, jak się zalogować. Ponieważ będzie to powieść w odcinkach – każdy kolejny rozdział będzie pojawiał się na platformie po tygodniu od wysłuchania poprzedniego. A dodatkowo będziesz mogła skorzystać z moich wskazówek, checklist i materiałów dodatkowych.

Brzmi interesująco? Klikaj, zapisz się i słuchaj pierwszego odcinka! Jest już dostępny 🙂

Co możesz dla mnie zrobić w zamian? Podziel się linkiem do podcastu z innymi zainteresowanymi osobami. Przez następne kilka tygodniu przygotowałam dla Was trochę niespodzianek!

Tymczasem życzę Ci pięknego tygodnia i do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Prowadzę firmę online od 5 lat. Przez ten czas miałam nie tylko okazję pracować z wieloma przedsiębiorcami, ale też aktywnie obserwuję osoby, które wchodzą na online’owy rynek i… albo odnoszą spektakularne sukcesy, albo znikają z pola widzenia. Schemat działania jest bardzo podobny. Najpierw jest dużo szumu i mam wrażenie, że wręcz wyskakują mi z lodówki w myśl zasady „musisz być wszędzie”, potem przychodzi zmęczenie i wypalenie (w końcu to wszędzie wymaga mnóstwa czasu i energii), na koniec zaś dopiero celowane działania i specjalizacja w jednej dziedzinie. Jeśli nie odpuszczą na tym drugim etapie, mają sporą szansę na powodzenie. Pod warunkiem że wszystkie klocki biznesowej układanki będą na swoim miejscu. O jakich elementach mowa? Już precyzuję.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Naprawdę nie jest wielką sztuką być obecną wszędzie, mieć konto w każdym medium społecznościowym i ogólnie robić dużo szumu. Wiem coś o tym. Wymaga to głównie… mnóstwa czasu. Jednak jeśli do tych działań nie dołożysz odpowiedniej strategii, wszystko pójdzie w piach. Dlaczego? Ponieważ będziesz mówić/pisać dla samych tych czynności, a pieniędzy nadal z tego nie będzie.

Kiedy wchodziłam w biznes online, tak właśnie postrzegałam budowanie marki. Naczytałam się przeróżnych źródeł, które mówiły:

Wyróżnij się, bądź wszędzie, żeby cię zauważyli, jak cię nie ma na xyz, nie istniejesz. Zwiększ swoją szansę na dotarcie do klientów!

No i wszystko fajnie, tylko że nikt nie powiedział mi o podstawowej rzeczy – trzeba wiedzieć, kim jest ten odpowiedni dla Ciebie klient.

KLIENT – PIERWSZY ELEMENT BIZNESOWEJ UKŁADANKI

Owszem, wiedziałam, że trzeba mieć awatar klienta. Ba, miałam ich nawet kilka. Co z tego jednak, kiedy były one wzięte z kapelusza. I totalnie niedopracowane? Kiedy pierwszy raz pomyślałam o tym, z kim chcę pracować, ta wizja była bardzo mglista. 

Z kobietami. Ale z mężczyznami też będzie ok. 

Wiek. No tak między 25 a 50 lat (mega duży rozstrzał, jak na moje obecne postrzeganie klienta idealnego).

Z przedsiębiorczyniami. Na jakim etapie prowadzenia firmy? W sumie bez znaczenia. Dopasuję się. Błąd! Na każdym etapie potrzebujemy innego rodzaju wsparcia, innej wiedzy, innych możliwości.

Jakie mają problemy? No czas, chcą uwolnić czas. Ja im w tym pomogę.

Widzisz już zależność? Moim klientem mógł być każdy. Czyli w zasadzie nikt. Tak, jakby moja usługa była dla każdego. A nie była. Ale o tym przekonałam się dopiero potem – metodą prób i błędów. W zasadzie w tym zakresie wciąż się uczę. Od dwóch miesięcy na nowo określam moją niszę, doprecyzowuję grupę docelową i doskonale widzę, że to, co nazywałam swoim awatarem na początku, na pewno nim nie jest.

Dlatego jeśli słyszysz o tym, że po raz kolejny powinnaś spojrzeć z lotu ptaka na swoją grupę docelową (zwłaszcza jeśli coś w Twoim biznesie nie idzie do końca po Twojej myśli), nie przewracaj oczami i nie krzycz: Raaaaany! Znowu???

Naprawdę zachęcam Cię do weryfikowania tego, do kogo kierujesz swoje produkty i usługi co najmniej dwa razy w roku.

Dlaczego? Ponieważ zmieniają się warunki, w których prowadzimy firmy. Zmieniamy się my. Rozwijamy się i rozwijamy swoje usługi. A czasem obieramy całkowicie inny kierunek. I to też jest ok.

OFERTA – CZY ZA KAŻDYM RAZEM TRZEBA TWORZYĆ JĄ NA NOWO

Podobnie rzecz ma się z projektami. Pamiętam, jak w jednej z moich pierwszych prac, do której zresztą trafiłam przez zupełny przypadek – obstawiam, że szef był w fazie swojej manii i musiał kogoś zatrudnić tu i teraz, bo… potrzebował kogoś, kto napisze mu list po niemiecku. Serio. To był jedyny warunek – znajomość języka. 

OK, zakładam, że wykonałaś już tę pracę i wiesz, do kogo chcesz kierować swoje usługi. Jeśli chcesz, jak to teraz się modnie mówi, „prowadzić firmę z sukcesami”, potrzebujesz kolejnego elementu układanki. Będzie nim oferta dopasowana do Twojej niszy. Teraz już wiesz, po co tak Cię męczyłam.

U wielu przedsiębiorczyń, zwłaszcza tych na początku drogi, ale nie tylko, obserwuję pewne zjawisko. Najpierw wymyślają produkt, jarają się nim jak pochodnie, a potem zastanawiają się, komu go sprzedać. Będę namawiać Cię do podejścia do tego tematu od dupy strony.

Oferta musi być dopasowana do klienta. Szyta na miarę. Ale to nie znaczy, że musi być bardziej w power poincie, czy bardziej jako landing page. Przede wszystkim musi odpowiadać na potrzeby klienta. Mówię banały? Przeczytasz to absolutnie wszędzie? Pełna zgoda. Nie odkrywam tu przed Tobą Ameryki. Pozwól jednak, że zadam Ci jedno, kluczowe pytanie: Kiedy ostatnio pytałaś osoby z Twojej grupy docelowej o ich potrzeby. O problemy. O wyzwania. O to, z czym się mierzą?

Pamiętasz, jak powiedziałam, że określając mój awatar klienta, jako jego problem określiłam brak czasu? Guzik prawda! Mój docelowy klient miał w nosie ten czas. Bardziej chodziło mu o to, by znaleźć kogoś, kto zrobi mu landing page. Bo nie wiedział jak. Bo pisanie tekstów na landing było dla niego gorsze niż liczenie całek na maturze. Bo chciał w tym czasie przeprowadzić pięć biznesowych rozmów, podczas których zawarł współpracę na 15 tysięcy miesięcznie każda. Widzisz różnicę?

Tworząc ofertę, zapytaj swojej grupy docelowej, z czym się mierzy. Niezależnie od tego, czy oferujesz kurs online z szydełkowania, pisanie tekstów na zamówienie, czy wyprowadzasz psy. Musisz wiedzieć, jakie są potrzeby klienta. Kropka.

MINDSET – WISIENKA NA TORCIE PEŁNYM SUKCESU

I wreszcie przechodzimy do clue wszystkiego i odpowiedzi na pytanie, dlaczego dwie takie same przedsiębiorczynie, które działają w tych samych warunkach, odnoszą różne rezultaty. Jedna idzie przebojowo przez życie, sprzedaje kursy po kilkadziesiąt, a nawet kilkaset tysięcy każdy, zawiera kontrakty na grube setki złotych, a stawka za godzinę pracy z nią zaczyna się od kilkuset złotych, podczas gdy druga wciąż zarabia tylko na waciki, za godzinę pracy liczy kilkadziesiąt złotych, a na koniec miesiąca zastanawia się, czy starczy na ten ZUS, czy też nie.

Mówię tu o tym etapie działalności, kiedy masz już zbudowana firmę, pierwszych klientów i generalnie mogłabyś zdobywać biznesowe szczyty. Celowo pomijam etap nauki, podwykonawstwa i inwestowania w siebie.

Odpowiedzią jest mindset. Mindset zwycięzcy. Niezależnie od tego, jak to brzmi w Twoich uszach. Odpowiednie nastawienie jest kluczowe, choć tak często niedoceniane. Każdy mój program grupowy, kurs online, mentoring zaczynam właśnie od tego elementu – nastawienia do prowadzenia firmy. Przekonań związanych z zarabianiem pieniędzy. I choć zdarza się, że uczestniczki kręcą nosem, że jak to, przyszłyśmy się dowiedzieć, jak zdobyć klienta i zarabiać pieniądze, a ty tutaj o takich pierdołach… nie odpuszczam. I uwierz mi w 99/100 przypadków słyszę, że to był najważniejszy moduł współpracy ze mną.

Często też odsyłam moje klientki do coachów mindsetowych, jeśli chcą popracować bardziej nad przekonaniami. W wielu przypadkach widać tę potrzebę. Bez odpowiednio zbudowanego mindsetu, nie osiągniesz sukcesu. Nie będziesz fighterką. 

Zastanów się więc, jak reagujesz na sytuacje stresowe, kiedy coś nie idzie, kiedy produkt nie sprzedaje się od pół roku, konto jest już niemal wyczyszczone do zera, a z poduszki finansowej została jedynie smętna poszewka. Podnosisz głowę wysoko i mówisz: „Dam radę”? Mam nadzieję, że tak 🙂

Omówiłam właśnie 3 kluczowe elementy biznesowej układanki. Klienta. Ofertę. I mindset. Tak naprawdę reszta to tylko dodatki. Przyprawy, które sprawiają, że jest ostro lub przeciwnie: słodko-kwaśno.

Jeśli słuchając tego odcinka, poczułaś, że potrzebujesz zweryfikować swoje założenia, co do prowadzenia firmy, że chcesz porozmawiać o tym, dlaczego Twój biznes nie idzie tak, jak zakładałaś, dlaczego masz niewielu klientów albo dlaczego pracując po kilkanaście godzin, zarabiasz tak niewiele, wejdź na stronę www.karolinabrzuchalska.pl w zakładkę „Pracuj ze mną” i sprawdź opcje biznesowego wsparcia. Na początek zapraszam Cię na konsultację. Na niej dookreślimy, jakie są Twoje obecne potrzeby. 

Tymczasem życzę Ci pięknego weekendu (tak, tak… tym razem już weekendu) i do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Są tysiące oczywistych powodów, dla których decydujemy się na założenie działalności. Szerokopojęta wolność, często większe pieniądze, możliwość rozwoju w takich kierunkach, jakie sama sobie wyznaczasz. Co więcej w obrębie jednej tylko działalności możesz wielokrotnie zmieniać zdanie. Testować, próbować, sprawdzać, dopisywać nowe PKD. Masz dość pracy jako wirtualna asystentka, chcesz rzucić wszystko i zająć się hodowlą murarek – proszę bardzo! Nie chcesz dłużej udzielać porad prawnych, bo wolałabyś nauczać śpiewu? Dlaczego nie? Biznesowe podstawy już znasz. 

O wszystkich tych możliwościach i powodach przeczytasz i posłuchasz od praktycznie każdej przedsiębiorczyni. Gdzieś między wierszami sprzeda Ci oczywiście wiedzę praktyczną. Że czasem jest ciężko (umówmy się, cholernie ciężko), że bywa iż budżet się nie spina, że klienci bywają upierdliwi ponad miarę (prawie jak muchy tuż przed burzą), a projekty sypią się jeden za drugim. Ale patrzysz na nią i nie jakoś nie widzisz chęci powrotu na etat. Uwierz mi, ma ku temu powodu. Kto raz zasmakuje tego ciasta, często nie zamieniłby go na żaden budyń czy kakałko. Dlaczego tak jest? Pozwól, że przypomnę…

Ale zanim zacznę, parę słów wstępu, czyli nie obejdzie się bez anegdoty. Kiedy kilka tygodni temu w przypływie kryzysu, odchodzących klientów, narzekań na ceny i tym podobne atrakcje powiedziałam do mojego męża: „A może ja jednak wrócę na etat. Nie będę się musiała z tym wszystkim użerać”, otrzymałam zwrotnie pełne politowania spojrzenie i komentarz: „Dłużej niż do rozmowy rekrutacyjnej nie wytrzymasz”. Hmmm… jakoś kiedy zmieniałam etat na działalność nie miał takich wątpliwości. Ale coś w tym jest. Bo przedsiębiorczość można pokochać całą sobą. A można nie. Ja pokochałam. I nie chcę jej zamienić na nic innego. Mimo iż czasem rwę sobie włosy z głowy, mam poczucie, że utknęłam na amen i że jestem trybikiem w maszynie, to jednak ta miłość kwitnie i wcale nie jest patologiczna 😉 Żaden tam syndrom sztokholmski. Żeby jednak tak było, trzeba wiedzieć, jak wycisnąć to biznesowe życie jak cytrynkę, jak z niego czerpać w zgodzie z sobą, i kiedy odpuścić, żeby się nie zajechać. Dlatego między innymi dziś postanowiłam opowiedzieć Ci optymistycznie o tym, co mi się podoba w prowadzeniu działalności. I jak zrobić, by było jeszcze fajniej.

Jeden z moich klientów ma na tablicy przy biurku wywieszonych na żółtych karteczkach post-it 5 złotych zasad swojej firmy. Naczelna brzmi: „Ma być fajnie”. I kiedy ostatnio omawialiśmy działania biznesowe, strategie i plany i ja już rozpędzałam się jak kilkutonowa lokomotywa z rozpisywaniem projektów i wdrażaniem ich w życie, usłyszałam: „Wszystko dobrze, ale pamiętaj o najważniejszym – ma być fajnie”! 

Przyznam, że zatrzymałam się przy tym zdaniu na dłużej. Bo w żadnej z firm, z którą współpracowałam i w której miałam przyjemność pracować przez ostatnie 20 lat „ma być fajnie” nie było priorytetem. Byli nim klienci, zlecenia, deale, realizacje, asany, forjorinformejszjony, projekty – wszystko namacalne – ale nigdy nikt nie stawiał na pierwszym miejscu tego, że ma być fajnie. Owszem, bywało. Zwłaszcza jak zespół był zgrany, ale to wychodziło niejako… przy okazji. Tymczasem życie jest za krótkie na to, by przeżyć je w stresie i goniąc za króliczkiem. No chyba, że ta pogoń jest fajna 😉

OK, to jak już to mamy wyjaśnione, przejdźmy do tych ważnych powodów, dla których jednak… fajnie jest prowadzić własną firmę. Trochę się obawiam, że zagęszczenie słowa „fajnie” na minutę jest porażające w tym odcinku i możesz mieć poczucie, że moje słownictwo jest nader mizernie rozwinięte… obawiam się też, że Agnieszka, montując ten odcinek urwie mi łeb, ale… kto nie ryzykuje ten nie pije szampana. Albo prosecco. Najlepiej.  W końcu ma być fajnie, prawda?

#1 PRACUJESZ Z CIEKAWYMI LUDŹMI

Być może nie tak całkiem na początku, ale jednak masz wpływ na to, z kim chcesz współpracować. Jeśli z jakiegoś powodu podczas rozmowy z klientem świeci Ci się czerwona lampka, możesz odpuścić. Jeśli słyszysz, że masz tak drogo i może by rabacie… możesz spokojnie powiedzieć „nie”. Na etacie nie zawsze masz ten luksus. Kiedy przychodzisz do firmy, najczęściej poznajesz tylko swojego bezpośredniego przełożonego, a jeśli masz szczęście to czasem szefa wszystkich szefów. Nie wiesz jednak, czy kadrowa nie jest wredną jedzą, czy księgowa nie bywa wiecznie naburmuszona, a kolegom z działu handlowego chce się tylko, jak mają z tego profit. Nie wiesz, czy klienci, z którymi będziesz pracować, mają ego pod sufit, czy może są bardzo ciekawymi i kulturalnymi ludźmi. Dostajesz ich wszystkich z całym dobrodziejstwem inwentarza – nienegocjowalny element jak pensja czy służbowe benefity.

I najczęściej ten stan trwa przez kilka-kilkanaście miesięcy.

We własnej firmie to Ty dyktujesz warunki. Możesz sama ze sobą ustalić, kogo chcesz mieć w portfelu klienta, a kogo nie. Często dopiero po kilku miesiącach orientujesz się, z kim lubisz i chcesz pracować, to prawda, ale potem możesz ten wzorzec już tylko udoskonalać.

Jak Ci się podoba taki dobór partnerów biznesowych?

#2 CIEKAWE PROJEKTY KRĘCĄ MNIE

Podobnie rzecz ma się z projektami. Pamiętam, jak w jednej z moich pierwszych prac, do której zresztą trafiłam przez zupełny przypadek – obstawiam, że szef był w fazie swojej manii i musiał kogoś zatrudnić tu i teraz, bo… potrzebował kogoś, kto napisze mu list po niemiecku. Serio. To był jedyny warunek – znajomość języka. 

Pracę dostałam w trzy minuty, następnego dnia miałam się stawić na ósmą rano, a tak zdziwionej asystentki prezesa i kadrowej to nie widziałam nigdy w życiu. Szef zaś wpadł do biura za trzy dziewiąta, wezwał mnie do siebie i podyktował takiego paszkwila do przetłumaczenia, że do dziś mi słabo. Ale że byłam młoda i na pracy mi zależało, wyciągnęłam słownik wyrazów dwuznacznych (nie miałam takiego, to żart) i przetłumaczyłam. Kolejne pisma poszły na noże i znacznie wzbogaciły moje słownictwo.

Jakoś nie przyszło mi do głowy, by a) odmówić, b) przekonać szefa, że jednak dyskusja w tym tonie nie ma sensu. Takich akcji przez wiele miesięcy pracy miałam tam setki, aż koniec końców z ulgą złożyłam wypowiedzenie. 

Na swoim… jeśli mi projekt nie pasuje, robię wszystko, by go nie realizować. Wiadomo, że nie zawsze się da, ale jeśli tylko mam taką możliwość, wybieram do realizacji te, które dają mi możliwość rozwoju albo są po prostu ciekawe.

#3 MASZ WOLNE, KIEDY INNI SIEDZĄ PRZYKUCI DO BIURKA

Pracowałam kiedyś w firmie, w któreś szefowa w środku dnia wyskakiwała do fryzjera. Unikała dzięki temu kolejek, miała wolne popołudnia i weekendy. I czasem odrywała się od nudnych zadań. Kiedy pierwszy raz wyszła i wróciła z nową fryzurą, pomyślałam sobie, że to jednak niebywały luksus, móc wyskoczyć gdzieś w ciągu dnia. I to nie tylko z dzieckiem do lekarza. Ale też na spacer do lasu, nad jezioro, czy nawet na pocztę w godzinach pozaszczytowych.

Kiedy prowadzisz firmę, masz taką możliwość – Ty jesteś sobie szefem. A raczej szefową. Ze wszystkimi wadami i zaletami tego stanowiska. Owszem, często pracujesz ponad miarę, bo w końcu własna firma, ale jednak życie jest znacznie ułatwione, kiedy nie obowiązują Cię sztywne godziny pracy i możesz wziąć prysznic w środku dnia, bo tak. Bo taką masz ochotę.

Wiesz co jest jednak najfajniejsze? Możesz odpuścić… tak po prostu, nie realizować bezsensownych i bzdurnych zadań, bo ktoś sobie tak wymyślił. Bo teczki muszą być posegregowane alfabetycznie, a segregatory na półce kolorami. Jeśli tak lubisz – nie ma sprawy, ale uwierz mi, porządkowanie archiwalnych umów sprzed 25 lat to nie jest to, co wszystkie tygryski lubią najbardziej.

Szczerze mówiąc, mogłabym tak wymieniać i wymieniać bez końca. Bo pięć lat prowadzenie firmy nauczyło mnie nie tylko żelaznej dyscypliny, ale też korzystania z profitów bycia szefową. A że czasem trzeba „stracony” czas odrobić wieczorami… bo rano nie miałaś weny do pracy. Bywa i tak 😉

Jeśli więc pracujesz na etacie i powoli myśl o własnej firmie zapuszcza w Twojej głowie korzenie, polecam Ci moją książkę „Rzuciłam pracę i co dalej”. Znajdziesz w niej jeszcze więcej anegdot i podpowiedzi, jak dobrze przygotować się do prowadzenia firmy, by po roku nie myśleć „A może jednak etat…”.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wielokrotnie w moim życiu słyszałam, że mam niewłaściwy stosunek do pieniędzy. Lubię, jak są. Wiesz, że przyznanie się do tego, że lubisz pieniądze, czasem budzi w ludziach niesmak. Nazywają Cię wtedy materialistą. Dusigroszem. Spotkałam się z jeszcze kilkoma innymi epitetami, ale naprawdę szkoda na nie czasu. Pieniądze są ważne. Nie na tyle, by uczynić z nich sens życia, ale nie będę mówić, że jest mi obojętne, czy na koncie mam złotych pięć czy pięćset. Co więcej – i tu znów rodzi się kontrowersja – uważam, że zarabianie na swoim może być czasem znacznie łatwiejsze, choć totalnie nie przypomina zarabiania na etacie. I że są osoby, które czego nie dotkną, to zamienia się w złoto. Co zatem sprawia, że niektórzy nie mają tyle szczęścia? Że nadal, mimo prowadzenia własnej działalności, żyją od pierwszego do pierwszego i zastanawiają się, czy będzie ich stać na kawę na mieście. Ano właśnie to, że dobre zarobki na swoim to nie jest kwestia szczęścia. Tylko połączenia wielu czynników: strategii, dobrze dobranej grupy docelowej, świetnego produktu, pracowitości, wyczucia, przedsiębiorczości i jeszcze pewnie kilku innych rzeczy. I żeby można się było z niej utrzymać, trzeba kilku warunków. 

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Nawet nie wiesz, jak często słyszałam (zwłaszcza kilka lat temu, kiedy home office nie był tak popularny), że z „pracy w onlajnie nie da się wyżyć”. Że takie „klikanie na fejsbuku czy siedzenie przed kompem” to nie jest praca. Rzeczywiście, ktoś traktuje pracę online jako „klikanie na Fejsbuku”, to jego szanse na godne zarobki maleją. Jeśli jednak podejdzie do tematu poważnie, to tak może zarabiać nie tylko na przeżycie od pierwszego do pierwszego. Poza zmianą nastawienia do tego, co się robi, warto również wyeliminować cztery rzeczy, które przeszkadzają w zarabianiu pieniędzy.

Być może pracujesz już na swoim. A być może dopiero stawiasz pierwsze kroki i ciągle jednak czujesz, że wiele wody w rzece upłynie, zanim zrealizujesz swoją wizję biznesu. A może ciągle jeszcze nie zarabiasz wystarczająco, by móc pożegnać się z etatem? Wysyłasz oferty, promujesz się na grupach, mówisz klientom, by polecali Cię dalej i… nie masz spodziewanego zwrotu. Zastanawiasz się, dlaczego tak się dzieje? Może to być wina jednego z tych czterech elementów.

MASZ NIEWŁAŚCIWE PODEJŚCIE DO PRACY I ZARABIANIA PIENIĘDZY

Do tego, by zarabiać normalne pieniądze, pracując w domu, trzeba czasu i cierpliwości. Nic nie dzieje się z minuty na minutę. Jeśli nie masz maksymalnego szczęścia, dojście do etapu „zarabiam tyle, co na etacie i więcej” może zająć nawet kilka miesięcy, a czasem lat. O ile wytrzymasz tyle tę huśtawkę finansową. Dlaczego wielokrotnie namawiałam Cię w tym podcaście do tego, by zbudować puchatą poduszkę finansową. Bez niej start w podróż „moja firma” będzie kupą niepotrzebnego stresu.

Często słyszę również takie zdanie: Chciałabym spróbować, jak to jest. Zobaczyć, czy się do tego nadaję. Popieram. Koniecznie trzeba przetestować model pracy na swoim, zanim radośnie rzucisz etat, ale znów pojawia nam się kwestia podejścia. Jeśli jednak to próbowanie zacznie się przeciągać, nigdy nie będziesz pełnoetatowym freelancerem.  To tak jak z treningami. Jeśli chcesz tylko spróbować, mała jest szansa, że po ciężkim i dającym mocno w kość treningu (zwłaszcza, jeśli nie masz przygotowania) zaczniesz regularnie ćwiczyć. Bardzo duże znaczenie ma cel, jaki przed sobą postawisz. I Twoja determinacja w dążeniu do niego. Czy Ty naprawdę chcesz coś zmienić? 

Z KIM WŁAŚCIWIE CHCESZ PRACOWAĆ?

Jeśli myślisz „założę firmę, jakoś to będzie” natychmiast przestań. To tylko takie ostrzeżenie pro forma, bo jestem przekonana, że jeśli tutaj jesteś i słuchasz podcastu, to niejeden raz myślałaś o tym, jak się zorganizować. Są dwie bardzo ważne rzeczy, które sprawiają, że nie zarabiasz. Pierwsza z nich to brak właściwie określonej niszy, czyli KOMU ja właściwie sprzedaję. I wierz mi, jeśli powiesz, że wspierasz przedsiębiorcze kobiety, to tak jakbyś nie wspierała nikogo. Serio. Bo o jakich kobietach mówimy? Takich, co prowadzą biznes online czy stacjonarny? Sprzedają produkty czy usługi? Prowadzą firmę rok czy piętnaście lat? Każda z nich będzie się mierzyła z innymi wyzwaniami. Co więcej, są osoby, z którymi mentalnie będzie Ci nie po drodze. Spotkasz się z nimi raz i już w Twojej głowie będzie wyła syrena alarmowa. 

Wiele z nas boi się sprecyzowania niszy, w której chce działać. Też się tego bałam. Że jeśli na przykład powiem, iż chcę działać tylko z osobami, które prowadzą kursy i szkolenia, zamknę sobie drogę do innych klientów i de facto będę jadła nie masełko, a tynk ze ściany. Uwierz mi jednak na słowo, jeśli jeszcze sama tego empirycznie nie sprawdziłaś, że specjalizacja bardzo często wychodzi ludziom na dobre. Czy ze złamaną kostką idziesz do chirurga czy do jakiegoś tam lekarza? No właśnie 🙂 Specjalizacja pomoże Ci pracować dokładnie z tymi klientami, którzy potrzebują właśnie Twoich usług! Mówiłam o tym w kursie „Gdzie ci klienci”, pisałam w książce „Rzuciłam pracę i co dalej” i będę powtarzać do uśmiechniętej śmierci 😉

CZY MASZ STRATEGIĘ DZIAŁANIA?

Druga rzecz, którą trzeba opracować i bez niej naprawdę będziesz się kręcić jak chomik w kołowrotku, to strategia firmy. I tak z ręką na sercu przyznaj sama przed sobą, czy masz ją odpowiednio opracowaną? Czy wiesz, co i komu chcesz sprzedawać? Czy wiesz, jak docierać do Twoich wymarzonych klientów premium? Czy znasz ich potrzeby? Czy potrafisz sprawić, by chcieli kupić właśnie od Ciebie? 

Bo niestety w dzisiejszym świecie nie wystarczy mieć genialnego produktu, by odcinać kupony. Nie wystarczy po prostu być. Trzeba mieć ułożony plan działania. Trzeba go weryfikować co jakiś czas, dostosowywać do potrzeb rynku, czy aktualnej sytuacji społeczno-ekonomicznej. Brzmi jak orka na ugorze? Niestety, nikt nie obiecywał, że będzie prosto, choć szczerze Ci powiem, że czasem też mam dość tego wiecznego życia na krawędzi. Wiem jednak, że dobrze opracowana strategia w połączeniu z dobrze dobraną niszą znacznie zwiększają szanse na to, by Twoja firma przynosiła zadowalający dochód. 

DAJESZ SOBIE WEJŚĆ NA GŁOWĘ?

Kiedy zaczęłam pisać skrypt do tego odcinka, pomyślałam sobie: „Zwariowałaś? W pierwszych punktach mówisz o tym, że ważny jest klient, nastawienie, produkt, strategia. Że trzeba słuchać, co do Ciebie mówią inni, a w czwartym będziesz obalać to wszystko?” Wszystko nie, ale trochę tak. Bo wiesz, co tak naprawdę najbardziej przeszkadza w zarabianiu pieniędzy? Brak czasu na podstawowe działania i myślenie o firmie. Pracujesz w domu, więc wielu osobom wydaje się, że nic nie robisz, a pieniądze lecą same z nieba. Przecież nie obowiązują Cię godziny pracy, możesz siąść do zadań w każdej chwili.

I dlatego proszą Cię o pomoc w zakupach, zaopiekowanie się dzieckiem, bo chore, czy podwiezieniem babci na cmentarz. A Ty jako ta dobra dusza nie umiesz odmówić. „Przecież jak raz posiedzę z zasmarkanym dwulatkiem, to się nic nie stanie.” Tylko że ten raz sprawi, iż staniesz się na zawsze opcją numer jeden. A dwulatki, wierz mi, chorują bardzo często. A jeszcze jak zarazi się od nich Twój trzylatek… szpital zamiast pracy w domu gwarantowany.

Podobnie jest z telefonami. „Przecież nie masz szefa nad sobą, to możemy spokojnie pogadać…” Szefa nie, ale pracę do wykonania owszem. I takie kilka telefonów dziennie (czy nawet w tygodniu) może skutecznie rozbić Twój dzień pracy.

No i w końcu klienci… piszą wieczorami, późnym popołudniem, w weekendy. Nie respektują tego, że masz swój dzień na rozwój, że chcesz pracować tylko 4 dni w tygodniu… 

Jeśli chcesz się skupić na pracy, zarabianiu pieniędzy i rozwoju, naucz się mówić nie. Na początku to może być trudne. No bo jak to… nie odebrać telefonu od teściowej. Odmówić spotkania najlepszej przyjaciółce. Nie wykonać zleconego na cito zadania. Wszyscy się obrażą! Ale uwierz mi, jeśli oddzwonisz po jakimś czasie, naprawdę nic się nie stanie! Jeśli sprawa będzie bardzo pilna, znajdą sposób, by się z Tobą skontaktować.

Pracując w domu jesteś w pracy! Kropka. I masz prawo poświęcać czas nie tylko na wykonywanie tasków dla klienta. W końcu to nie fabryka – jesteś przedsiębiorczynią, a nie pracownikiem na taśmie produkcyjnej. Musisz mieć czas na pracę. Musisz mieć czas na myślenie (tak!). Musisz mieć czas na odpoczynek.

Strasznie nie lubię słowa „musisz” swoją drogą. 

Ale naprawdę dobrze, byś zrozumiała to wszystko jako pierwsza i nauczyła tego innych 😉

Czasem zarabiania pieniędzy trzeba się nauczyć. Nie każdy wysysa tę umiejętność z mlekiem matki. Jest wiele czynników, które bardzo łatwo wprowadzają nas w tryb jestem zajęta, ale niestety nie chcą wyprowadzić z trybu ale niewiele z tego mam. Jeśli jesteś na takim etapie, że działasz, efekty są, ale jeszcze nie tak spektakularne jak byś chciała, zapraszam Cię na konsultacje. Pogadamy o tym, co można zrobić inaczej.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina