Na pewno znasz takie osoby, które długo nie zagrzeją nigdzie miejsca. W nowej pracy dostosowują się błyskawicznie, popracują kilka miesięcy, czasem może nawet ze 2-3 lata, a potem idą dalej. Niespokojne dusze. Skoczki. Kiedyś totalnie niemile widziani etatowcy – częste zmiany w CV sprawiały, że pracodawcy zatrudniali je nader niechętnie. Być może sama jesteś taką osobą, która potrzebuje ciągłych wyzwań i adrenaliny. 

Jak zatem poradzić sobie z potrzebą ciągłej zmiany, kiedy zdecydujesz się prowadzić własną firmę?

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WIĘCEJ MOŻLIWOŚCI

Jestem dokładnie taką osobą, jaką opisałam przed chwilą. W swoim życiu pracowałam na 8 etatach w przeciągu nieco ponad 10 lat. Ktoś, patrząc na moje CV, mógłby powiedzieć, że długo miejsca w jednej firmie nie zagrzeję. Rzeczywiście po 2-3 latach czułam z jednej strony potrzebę zmiany, choć z drugiej wydawało mi się, że to, na czym mi zależy najbardziej to stabilizacja.

Z perspektywy czasu widzę, że stabilizacja tak, ale na własnych warunkach.

Jak to zatem pogodzić ten zew zmiany z prowadzeniem własnej działalności, w której co do zasady często zostaje się na całe życie?

Możesz firmę posłać dalej w świat. Znam wiele osób, które swoje firmy sprzedało. Rozkręcały je do bardzo przyzwoitego poziomu i oddawały w dobre ręce. Znam też jednak wiele kobiet, które marzą o własnej firmie i chcą w niej spokoju, poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji. Jak zatem pogodzić te dwa drzemiące w Tobie wilki, z których jeden czuje, że chętnie uwiłby gniazdo na całe życie, a drugiego natura ciągnie do nowości?

I tu wchodzi do gry formuła własnej firmy. Bardzo często daje ona większą wolność niż etat. Co do tego nie muszę Cię chyba przekonywać. Masz możliwość dobierania klientów, rozwoju, dodawania do swojej oferty wciąż nowych usług i eliminowania starych. Jeszcze kilka lat temu, kiedy zaczynałam prowadzić firmę jako wirtualna asystentka, głównymi moimi zadaniami były te administracyjne i związane z prowadzeniem mediów społecznościowych. 

Przedsiębiorcy szukali wsparcia w pisaniu tekstów na bloga, tworzeniu stron internetowych, publikowaniu w mediach społecznościowych. Dziś znacznie częściej rozglądają się za kimś, kto pomoże im nagrywać i montować rolki, wesprze w prowadzeniu kursów/szkoleń/programów, pomoże w montażu podcastów. Zmieniają się ich potrzeby, zmieniają się Twoje możliwości jako podwykonawcy.

TY KREUJESZ SWOJĄ RZECZYWISTOŚĆ

Jeśli więc potrzebujesz ciągłej adrenaliny, bycia w ruchu, rozwijania nowych biznesów, własna firma zdaje się być dokładnie tym, czego potrzebujesz (zwłaszcza, jeśli chodzi o tę adrenalinę ;)). Głównie dlatego, że z całą pewnością masz większą swobodę działania niż na etacie. 

Większą swobodę w zmianie kierunku prowadzenia swojej firmy, ale też większą swobodę w doborze osób, z którymi pracujesz. A dodatkowo, jeśli pracujesz online i nosi Cię po świecie, własna działalność zdaje się być dokładnie tym, czego Ci trzeba. Pakujesz walizkę, laptopa, telefon i w drogę. Możesz pracować praktycznie z każdego miejsca, w którym jest internet.

Tak, wiem, brzmi to zbyt idealnie, by było prawdziwe. Ale jeśli masz głowę na karku i otwarty umysł, poradzisz sobie w każdych warunkach. Czasem jednak wraz z potrzebą zmiany, wraca do nas pragnienie odpoczynku, stabilizacji, finansowego bezpieczeństwa. 

I wiesz co? We własnej firmie to też jest możliwe. To Ty kreujesz swoją rzeczywistość. Możesz się dostosowywać do panujących warunków na swoich zasadach. 

WŁASNA FIRMA DAJE WIĘKSZĄ WOLNOŚĆ, ALE…

Pamiętaj tylko, że jesteś odpowiedzialna za to, co stworzysz. Fakt, możesz każdego dnia powiedzieć: „Już nie chcę tego robić” i zamknąć biznes. Tylko co dalej? Co z odpowiedzialnością, co z klientami? 

Z czego wynika Twoja potrzeba ciągłej zmiany? Odpowiedź na to pytanie nie zawsze jest prosta.

Miałam kiedyś kolegę, który zmieniał pracę praktycznie co pół roku. W żadnej nie zdążył niemal nawet napić się ciepłej kawy i leciał dalej. Miał 40 lat i wciąż szukał swojego miejsca w życiu. Nic nie dawało mu satysfakcji. Żadne pieniądze nie były w stanie zatrzymać go w miejscu. 

Kiedy się poznaliśmy w jednej z firm, był właśnie „między pracami”. Przez kolejne kilka lat zdążył zaliczyć 3 kolejne, wyjechać do Danii, wrócić. W końcu założył własną firmę i świadczył usługi B2B, bo żaden pracodawca nie mógł tego znieść. Coraz bardziej nieufnie patrzyli w jego CV i choć był świetnym specjalistą, zatrudniano go coraz bardziej niechętnie. Nikt nie chciał pracownika, który co chwilę zmienia zdanie.

Z czego więc wynika u Ciebie potrzeba zmiany?

Z chęci ciągłego rozwoju?

Z fanaberii – zmieniasz, bo możesz.

Może rzeczywiście nie znalazłaś jeszcze takiego zajęcia, które zatrzymałoby Cię na dłużej.

POTRZEBA WYWRÓCENIA ŚWIATA DO GÓRY NOGAMI

A może przyczyna jest zupełnie inna i całkowicie naturalna. Świat pędzi w szalonym tempie, szybciej niż Pendolino na trasie Warszawa-Gdańsk. I żeby nie wypaść z wagonika, trzeba się dostosować. Korygować kierunek działania, szukać nowych możliwości rozwoju i zdobywania zleceń. 

Dziś jesteś wziętą prawniczką, jutro masz dość wszelkich kazusów i paragrafów i postanawiasz spełnić swoje marzenie o byciu rękodzielniczką. 

Jednego dnia prowadzisz działalność z sukcesami, innego sprzedajesz wszystko, pakujesz manatki do samochodu i ruszasz w świat. Stajesz się cyfrowym nomadą.

Albo rzucasz dobrze płatny etat w znanym korpo i rzucasz się w wir przedsiębiorczości, nie mając tak naprawdę pewności do końca, co z tego wyjdzie. I nagle po roku okazuje się, że pracujesz 4 godziny dziennie i w miesiąc zarabiasz tyle, co w pół roku na etacie. W spokoju i na własnych zasadach.

Dla mnie bomba, choć pewnie najbliżsi powiedzą Ci, że na głowę upadłaś. Masz jednak odwagę sięgać po swoje marzenia i działać w zgodzie z sobą. 

Nie chcesz już dłużej pędzić na karuzeli wyścigu szczurów. Wolisz zatrzymać się i spędzić resztę zawodowego życia tak, jak Ty sobie wymarzyłaś.

Potrzeba zmian w biznesie nie zawsze jest fanaberią. 

Nie zawsze wynika z nudy i niemożności odnalezienia się.

Rzucenie wszystkiego i zmiana kierunku nie zawsze jest porażką – czasem jest po prostu spełnieniem marzenia, które drzemie w nas od lat.

Jeśli słuchając tego odcinka podcastu poczułaś, że mówię dokładnie do Ciebie, że Ty też chcesz budować swoje zawodowe życie po swojemu, co czasem oznacza również „pod prąd”, mam dla Ciebie dodatkowe zaproszenie. Kliknij i zapisz się na moją newsletterową listę VIP dla kobiet, które prowadząc biznes usługowy online, chcą działać totalnie na własnych zasadach. Już wkrótce otrzymasz dostęp do trzech limitowanych odcinków podcastu, w których opowiem Ci, jak to jest wywrócić wszystko do góry nogami i zacząć budować biznes totalnie od zera. Opowiem Ci o poczuciu winy, syndromie oszusta i genie buntowniczki – trzech muszkieterach, którzy potrafią narobić niezłego bałaganu w biznesowym życiu.

Tymczasem życzę Ci pięknego dnia i trafnych zawodowych wyborów. Zaczął się ostatni kwartał roku – idealny moment na podsumowanie i plany na kolejne biznesowe miesiące. Idealny moment na to, by zwojować biznesowy świat!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Kiedy miałam dziesięć lat, po raz pierwszy dowiedziałam się, że jestem straszną kluską i lepiej, żebym schudła, bo wiele w życiu nie osiągnę. Nie wiem, jak waga miała mi pomóc w osiąganiu czegokolwiek, może poza osiągnięciami sportowymi, ale faktem jest, że ta opinia pozostała ze mną na długie lata. Sprawiła też, że paradoksalnie przestałam wierzyć w siebie. W swoje możliwości. Za to uwierzyłam w to, że wygląd zewnętrzny determinuje to, kim jestem. 

A przecież jak miałaś okazję słyszeć ode mnie nie raz, wszystko (firma, wiara we własne możliwości, pewność siebie) rodzi się w głowie. No to w mojej urodziło się to, że w pewnych obszarach nie mam nawet co walczyć, bo i tak jestem z góry skazana na porażkę.

ZACZĘŁO SIĘ OD SPORTU – JEDNO USŁYSZANE W DZIECIŃSTWIE ZDANIE ZMIENIŁO CAŁĄ MOJĄ ŻYCIOWĄ PERSPEKTYWĘ

Jako „kluska” nie miałam przecież szans na osiąganie wielkich wyników. Tak przynajmniej miałam zakodowane w głowie. A fakty zdawały się to potwierdzać. I nawet jeśli wpadałam do domu z radosnym okrzykiem: „Wiesz, mamo, dziś na wf-ie mieliśmy biegi i byłam druga!”, padało pytanie: „A ile was biegło?”.

No… dwie. 

Byłam bystra. Rozumiałam, że to nie najlepiej.

No i byłam… kluską. Więc gorzej w sumie być nie mogło.

Nic więc dziwnego, że nie polubiłam się z ćwiczeniami fizycznymi. Jakakolwiek sprawność wydawała mi się bowiem poza moim zasięgiem. W podstawówce jeszcze się jakoś przemęczyłam. W liceum natomiast… zaczęłam co prawda w szkolnej drużynie piłki ręcznej, ale szybko zostały mi podcięte skrzydełka.

„Nie nadajesz się. Nie umiesz. Popatrz, nawet ona robi to lepiej niż ty.” To były słowa, które wdzierały się gdzieś głęboko w moją podświadomość. No nie pokochaliśmy się z panem profesorem od w-fu. Ja mu w prezencie wręczałam dwa razy w roku zwolnienie na cały semestr, on mi pokazywał, gdzie jest kantorek, który miałam sprzątać. Taki wspaniały deal. Do tego się nadawałam.

Domyślasz się być może już teraz, dlaczego Ci o tym opowiadam? Słowa, które powtarzamy sobie codziennie, a które potem powtarzają nam inni (lub na odwrót) bardzo głęboko kotwiczą się w naszej głowie. Tak rodzą się przekonania co do tego, co potrafimy, a czego zupełnie nie. A te z kolei sprawiają, że w ogóle nie chcemy podejmować wyzwań. Muhammad miał rację… brak wiary w siebie sprawia, że nawet nie podejmujesz kroku w kierunku zmiany.

A GDYBY TAK JEDNAK ZAWALCZYĆ?

Chyba że postanowisz inaczej. Ja bardzo długo poddawałam się tej myśli, że się „nie nadaję”. Na studiach poszłam na aerobik – coś trzeba było zaliczyć. O mój Thorze, jakież to były przekomiczne zajęcia. Ja w prawo, grupa w lewo, ja do przodu, grupa do tyłu. Im bardziej się starałam, tym bardziej myliłam kroki, rytm i tylko ugruntowywałam w sobie poczucie, że „to nie dla mnie”. 

Na całe szczęście po kilku miesiącach ten koszmar się skończył, a ja mogłam wrócić do zakuwania gramatyki starogermańskiej. Tu przynajmniej wiedziałam, o co chodzi.

Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie podjęła kolejnej próby – ogólnie lubię stawiać sobie wyzwania i rywalizować, o co tylko się da. Skoro więc wszyscy dookoła postawili na bieganie, nie mogło to być takie trudne. W końcu każdy głupi potrafi przebierać nogami trochę szybciej niż normalnie, prawda? 

Za pierwszym razem przebierałam przez całe 150 metrów. Potem przez 10 minut wypluwałam płuca i myślałam, że umrę. Nic dziwnego – w końcu kluski nie biegają. Co najwyżej pływają po wierzchu w garnku. Zaparłam się jednak i dzień po dniu pokonywałam kolejne metry, a w końcu nawet kilometry. W szczycie formy wybiegałam na 2 godziny i robiłam ponad 15 kilometrów. 

Dopóki nie wpadłam na pomysł, że zamiast podczas biegania słuchać muzyki, włączę sobie podcast. I tak wbiegając w gęsty las, zapodałam sobie odcinek Kryminalnych historii. Tego dnia pobiłam rekord prędkości. I już nigdy nie poszłam sama biegać do lasu. Umysł to jednak potężne narzędzie – nie tylko pozwolił mi biegać długie kilometry, ale też sprowadził na mnie kolejne ograniczenia.

FIRMA ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE. WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE

Przestałam biegać po lesie, ale wygrałam jedno: uwierzyłam, że mogę wszystko. Nawet zmusić kluskę do codziennego biegania. Tak, umysł to potężne narzędzie, które może Cię wspierać w codziennym działaniu, ale może też zbojkotować wszystkie Twoje osiągnięcia. 

Kilka miesięcy temu przyszła do mnie na konsultacje klientka, która chciała odejść z etatu i założyć swoją firmę. Krok po kroku zaczęłyśmy układać strategię, plan działania, budować fundamenty. Aż pewnego dnia przyszło do wyceny usług i wszystko rozbiło się jak kryształowy talerzyk – w drobny mak. 

Przez długi czas nie mogłam pojąć, jak młoda, bystra, inteligentna i świetnie wykształcona osoba, nie chce wycenić swoich usług wyżej niż… Zaczęłyśmy więc grzebać w jej głowie, rozmawiać o przekonaniach, o przeszłości, o pieniądzach… i nagle okazało się, że moja klientka bojkotuje sama siebie. Bo w jej głowie bardzo silnie zakorzenione było przekonanie, że to mężczyźni robią prawdziwe biznesy. Że to mężczyźni są prezesami firm. Że to mężczyźni zarabiają duże pieniądze.

Ona – kobieta – nie miała prawa wycenić swoich usług wyżej niż… „Nie dam rady” – powiedziała na którejś z kolei sesji. – „Nie jestem mężczyzną”.

„Słyszysz sama siebie” – zapytałam…

Usłyszała!

W całym naszym prywatnym i biznesowym życiu nie ma tak naprawdę znaczenia, co mówią i myślą o nas inni, dopóki my sami myślimy o sobie dobrze i wspierająco. Brak wiary sprawia, że nie podejmiesz wyzwania.

Nie zaczniesz ćwiczyć.

Nie założysz firmy.

Nie zawalczysz o klienta.

Nie podniesiesz cen.

Nie sprzedasz kursu, książki, usługi…

Jeśli jednak uwierzysz i będziesz pracować nad tym, by zmienić swoje podejście, będziesz działać i wdrażać w życie plan, masz nieograniczone możliwości.

TWÓJ UMYSŁ TO POTĘŻNE NARZĘDZIE

Na koniec powiem Ci jeszcze tylko jedno. Moim ogromnym marzeniem było stanąć kiedyś na ringu bokserskim i stoczyć choć jedną walkę w życiu. Boks rekreacyjnie trenuję od kilku lat. Nigdy jednak nie miałam odwagi, by zrobić z tym coś więcej. Potem okazało się, że już jestem za stara. No cóż, czasu nie odwrócę. Pozostało mi pogodzić się z tą myślą, że pewnych rzeczy już nie zrobię.

A jednak jeśli o czymś marzysz, znajdzie się rozwiązanie. Jak nie takie, to inne. Nie zawsze idealne, nie zawsze takie, jakiego się spodziewasz. Do mnie przyszło we wrześniu tego roku – kiedy dowiedziałam się o możliwości wystartowania na charytatywnej gali Biznes Boxing Polska. 

Tak, dopuszczają tam nawet takich amatorów jak ja.

Mogłabym powiedzieć: już za późno, mój czas już minął.

Ale lubię wyzwania. Dlatego 5.11 spełnię to marzenie i stanę na ringu. Trzymaj za mnie kciuki!

I pamiętaj – jeśli Ty nie uwierzysz w swoje możliwości, nikt nie zrobi tego za Ciebie. 

A kiedy uwierzysz, poszukaj dookoła siebie ludzi, którzy pomogą Ci spełnić marzenia. Ja pomagam w spełnianiu tych biznesowych – jeśli szukasz takiego wsparcia, napisz.

Dobrego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Kilka dni temu obiecałam w moich mediach społecznościowych, że opowiem o wnioskach z tegorocznego workation. Po ostatnim takim pracowyjeździe zapierałam się rękami i nogami, że to ostatni raz. Workation bowiem nigdy nie kojarzyło mi się dobrze. Zresztą poruszałam ten tamat kilka razy, między innymi w odcinkach 31 i 83 tego podcastu.

W wielkim skrócie – workation w mojej definicji to zawsze był wyjazd wakacyjny (zamiast urlopu) połączony z pracą, z którego wracałam bardziej zmęczona niż koń po orce. Dlaczego? Już opowiadam!

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WORKATION – CO TO TAKIEGO

Zacznijmy jednak od prawdziwej definicji. Workation co do zasady to termin wymyślony przez zapracowanych przedsiębiorców, który pomaga im podróżować, zwiedzać świat i mieć poczucie, że ani na moment nie opuszczają firmy i trzymają rękę na pulsie. 

Nie jest to prawdziwy wypoczynek, ani oderwanie się od codziennych spraw i za nic taki wyjazd nie powinien zastępować normalnego, pełnowymiarowego urlopu, ale umówmy się – całkowite odcięcie się od pracy, kiedy prowadzisz własną firmę, jest bardzo trudne. Zwłaszcza na początku, kiedy jesteś w biznesie sama i nie masz wsparcia.

Po to właśnie zostało wymyślone workation. Zmieniasz środowisko, odrywasz się od codzienności, prania, sprzątania, mycia garów po godzinach pracy i wyjeżdżasz w piękne miejsce, by tam pracować przez kilka godzin dziennie, a potem odpoczywać.

W sumie brzmi całkiem nieźle i uczciwie przyznam, że może mieć sens pod warunkiem, że nie przypomina…

WORKATION W MOIM WYDANIU

Przez 5 lat prowadzenia działalności jeździłam wyłącznie na workation. Nie byłam na prawdziwym urlopie, wszędzie razem z rodziną ciągnęłam ze sobą laptopa i tonę notatek z rzeczami do zrobienia. Nie odrywałam się od firmy, codziennie – nawet mając już zespół – byłam w stałym kontakcie z klientami i tak szczerze to z odpoczynkiem niewiele miało to wspólnego.

Głównie dlatego, że naprawdę ciężko pracuje się, gdy:

• Nie masz zasięgu
• Rodzina marudzi, że miałaś iść z nimi na plażę
• Klienci dzwonią z hasłem „wiem, że masz urlop, ale…”

…a Ty stoisz w rozkroku pomiędzy tym wszystkim i zastanawiasz się, jak to możliwe, że prowadzisz firmę, a nawet nie stać Cię na prawdziwy urlop. Co do cholery poszło nie tak? 

I wracasz z tego wyjazdu sto razy bardziej zmęczona, z uczuciem ulgi, że nareszcie własne biuro, porządny internet i drzwi, przez które nie słychać odgłosów niezadowolonej rodziny. Jeszcze tylko tona prania do zrobienia i można rzucać się w wir pasków.

Brzmi jak marzenie, prawda? Jakiegoś szaleńca na przykład.

ZMIANA NASTAWIENIA, CZYLI CZY WORKATION MOŻE JEDNAK MIEĆ SENS

Nic zatem dziwnego, że w tym roku postawiłam sobie twardy zakaz: „żadnego workation”. Jedziemy na prawdziwy urlop. I na taki też pojechałam w lipcu. Jednak z okazji czterdziestych urodzin mojego męża mieliśmy też zaplanowany tygodniowy wyjazd do Włoch – i pech chciał, że trafił się moment, w którym na kolejny urlop nie mogłam sobie pozwolić.

Ponieważ jednak od bardzo długiego czasu pracuję nad swoim mindsetem przedsiębiorczymi, a moim głównym celem na rok 2022 było wyjęcie siebie z biznesu, powiększenie zespołu, ukrócenie kontrolfreaka i koniec mikromanagementu, postanowiłam dać workation jeszcze jedną szansę.

Postawiłam jednak sama sobie twarde zasady.

• Pracuję max 4 godziny dziennie (lubię rano wstawać, więc między 6 a 10 miałam naprawdę mnóstwo czasu, by pozarządzać firmą i dopilnować tego, co było do dopilnowania)
• Deleguję i nie kontroluję – mam świetny zespół, który da sobie radę beze mnie przez tydzień (a pewnie i dłużej) i wcale nie muszę im udowadniać, że nie
• Pozostały czas poświęcam na odpoczynek, zwiedzanie, jedzenie pizzki i pracę nad mindsetem.

Nie będę kłamać, nie było łatwo. Kontrolfreak odezwał się już na dzień dobry, ale każdy dzień pokazywał mu, że może sobie tę potrzebę stania nad każdym schować głęboko w kieszeń. Nareszcie!

Co się zmieniło w stosunku do poprzednich lat?

Możesz pomyśleć, że zespół. Że klienci. Że zadania. Że mniej pracy – wakacje dopiero wyhamowywały.

Ale nie. Najbardziej zmieniło się moje nastawienie. 

Bez tego nie zadziałoby się nic, w końcu firma zaczyna się w głowie.

I ta zmiana też nie pojawiła się z dnia na dzień. 

Tak jak wspomniałam, kluczowa była dla mnie praca z nastawieniem i pozwolenie sobie na takie działanie.

Postawienie twardych zasad, których trzymałam się kurczowo jak tonący brzytwy.

To były bardzo długie miesiące pracy i wiem, że gdybym odpuściła, skończyłabym ponownie z głową w pracy, a palcami na klawiaturze laptopa czy telefonu.

Cztery godziny dziennie wystarczą na to, by skutecznie zarządzić firmą, ugasić ewentualne kryzysy i podpowiedzieć zespołowi, co robić w razie awarii. W zasadzie pod koniec wyjazdu stwierdziłam, że wystarczyłyby nawet dwie godziny, jeśli mamy dobrze rozpisane procedury działania.

„MYŚL JAK CEO”, A WORKATION BĘDZIE DZIAŁAŁO NA TWOJĄ KORZYŚĆ

Myślenie jak CEO we własnej firmie nie jest proste dla osób, które pracowały wcześniej na etacie. 

Dla osób, które latami pracowały przy biurku minimum osiem godzin dziennie i zwyczajnie nie umieją inaczej.

Dla osób, które przyzwyczajone są do słuchania poleceń przełożonego i zawsze czekają na potwierdzenie, że zadanie zostało dobrze wykonane i można przejść do kolejnego etapu.

Jeśli jednak zaczniesz myśleć jak CEO – jak właścicielka firmy, od której zależy wszystko – workation może działać na Twoją korzyść. By tak było, trzeba je przede wszystkim dobrze zaplanować. Rzucanie się na żywioł zawsze skończy się długimi godzinami nad klawiaturą komputera.

Jeśli jednak przygotujesz siebie i swój zespół, zaplanujesz działania, wyznaczysz osoby odpowiedzialne za poszczególne etapy i sobie zostawisz absolutne minimum decyzyjności, jest spora szansa, że nawet uda Ci się odpocząć 😉 Przy czym zaufanie do zespołu i umiejętne oddelegowanie zadań + narzędzia, które Cię w tym wspomagają, są absolutną podstawą.

Tak samo jak Twój mindset przedsiębiorczyni. I uwierz mi, wiem doskonale jak nikt, że trudno jest odpuścić. Trudno jest puścić te sznureczki kontroli i uwierzyć, że baloniki z zadaniami nie zaplączą się gdzieś w koronie drzew. Jeśli jednak tego nie zrobisz, do końca życia będziesz mieć zamiast fajnej firmy kulę u nogi. Ciężką, masywną, dopiętą łańcuchem odpowiedzialności.

Jeśli tego nie chcesz i chciałabyś prowadzić swój biznes z lekkością, móc wyjechać na wakacje 2-3 razy w roku i pracować po 4-6 godzin dziennie, sięgnij po mój mini e-book „Myśl jak CEO”. Pobierz go, zapisując się do newslettera i dołącz do listy VIP przedsiębiorczych kobiet, które nie tylko chcą mieć firmę, ale też chcą mieć z niej fun.

Trzymam kciuki za Twoją przemianę. Do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W ciągu ostatnich kilku tygodni widziałam przynajmniej kilka informacji w mediach społecznościowych od przedsiębiorczyń, które postanowiły zamknąć swoje firmy i wrócić na etat. Rozmawiałam też z kilkoma osobami, które rozważają ten krok. Powód? Spadająca liczba klientów, brak płynności finansowej i ogólne zwątpienie w swoje możliwości i prowadzenie własnej działalności w tak niestabilnych czasach, w jakich przyszło nam żyć.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Szalejąca inflacja, ceny z kosmosu, niepewność jutra sprawia, że klienci kilka razy obracają każdą złotówkę, zanim postanowią ją wydać. Wiele moich klientek zaobserwowało w ostatnim czasie spadek zleceń. I choć stają na rzęsach i robią dobrą minę do złej gry, nie zmienia to faktu, że przyszedł moment, gdy musiały sięgnąć po rezerwy z poduszki finansowej.

ZAMKNĄĆ FIRMĘ I WRÓCIĆ NA ETAT?

Wiele z nich zastanawia się też, czy to nie jest właśnie ten moment, kiedy trzeba schować dumę do kieszeni, na jakiś czas zawiesić działalność i wrócić/pójść na etat. Jeśli to także Twój case, poczekaj jeszcze chwilę. Zastanówmy się, co możesz zrobić, zanim ostatecznie odwiesisz prowadzenie firmy na kołek.

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to komfortowa sytuacja. To tak, jakbyś miała nagle pogrzebać wszystkie swoje marzenia o prowadzeniu własnej firmy, co więcej, przyznać się do tego, że coś poszło nie tak. Ja w takich momentach od razu mam przed oczami wszystkich tych, którzy pięć lat temu mówili mi, że pewna praca to tylko na etacie (najlepiej u Niemca) i „a nie mówiłam/nie mówiłem”.

I wtedy odzywa się we mnie złośliwy duszek, który mówi: „Za cholerę nie przyznam im racji. Bierz się w garść, coś wymyślimy”. Bo wiesz, wrócić na etat zawsze można. I to nie jest żaden wstyd. Bardzo często sama polecam taką opcję, jeśli ma ona zapewnić Ci komfort i bezpieczeństwo finansowe. Jeśli jednak nie chcesz tego robić i masz w sobie wolę walki, nie boisz się podjąć ryzyka i godzisz się z tym, że przez chwilę w Twoim biznesie może być gorzej, poszukajmy rozwiązania.

CO MOGĘ ZROBIĆ, BY MOJA FIRMA PRZETRWAŁA

Szalejąca inflacja kopie wiele z nas w dupsko, ale nie ma takiego kryzysu, który w końcu by się nie skończył. Jak to mówią: „Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija” i głęboko wierzę w to, że ogólnoświatowy kryzys jest już bliżej przełomu niż rozkwitu. Tak czy inaczej, jako aktywna przedsiębiorczyni nie masz zamiaru siedzieć i czekać, aż minie, prawda?

Zastanówmy się więc, co możesz zrobić, by nieco rozruszać swoją firmę i klientów.

Po pierwsze, przypomnij sobie, po co zakładałaś działalność. Jakie uczucia Ci wtedy towarzyszyły. Jak bardzo byłaś podekscytowana. Masz to? To uczucie pomoże Ci wymyślić coś nowego i przetrwać. Uwierz na nowo w swoje siły – nawet jeśli na moment straciłaś wiarę w to, co robisz.

Po drugie, zastanów się, czy usługi, które obecnie oferujesz swoim klientom, nadal są im niezbędne i potrzebne. Jak możesz im (klientom nie usługom) wyjść naprzeciw. Jakie ulepszenia i udoskonalenia możesz im zaoferować. Klienci odchodzą? Zapytaj dlaczego. Może wystarczy drobna zmiana w sposobie Twojego działania, by jednak stwierdzili, że wolą zostać. 

Możesz na przykład zmniejszyć zakres swojego działania (i tym samym kwotę na fakturze) tymczasowo, by utrzymać klienta. 

Możesz zmniejszyć zakres usług.

Możesz zaproponować klientowi mniejsze pakiety, które nadal będą go odciążały, a które sprawią, że ograniczy nieco wydatki, ale pozostanie z Tobą.

Po trzecie, nie szczędź środków na marketing i promocję. Wiele firm popełnia ten błąd – tną koszty na tym, co daje im klientów. Długofalowo to bardzo słaba strategia. Nie masz środków na reklamę? Zainwestuj czas, by dotrzeć do nowej grupy klientów. Zaciśnij nieco pasa na czym innym i zainwestuj w zdobycie kolejnego klienta. Zapewniam Cię, że ta inwestycja się zwróci.

Po czwarte, jeśli nie widzisz obecnie klientów na swoje usługi, zastanów się, co jeszcze potrafisz, co innego możesz im zaoferować. Wyjdź z myśleniem poza schemat. A jeśli zupełnie nie widzisz możliwości, skonsultuj się z doradcą biznesowym. Przegadanie swojego biznesu z drugą osobą, która potrafi spojrzeć na niego z dystansu, jest bezcenne. Wielokrotnie podczas takich konsultacji moje klientki dokonywały przełomowych odkryć i ruszały z miejsca. Czujesz, że potrzebujesz takiego przegadania swojego biznesu? Umów się ze mną na konsultację.

MYŚL JAK PRZEDSIĘBIORCZYNI

No i na koniec najważniejsze. Nie poddawaj się. Myśl jak przedsiębiorczyni. Z każdego kryzysu w końcu się wychodzi. Czasem wystarczy drobna zmiana, a czasem ostry pivot. Jeśli zaczynasz tracić wiarę w to, co robisz, przypomnij sobie, dlaczego zaczęłaś. 

A jeśli to nie zda egzaminu, przemyśl swoje możliwości. 

Zweryfikuj grupę docelową. 

Zastanów się, jak możesz dotrzeć do nowych klientów.

Czy możesz stworzyć nową usługę bardziej dopasowaną do dzisiejszej sytuacji rynkowej?

Rozmawiaj z przedsiębiorcami. Pytaj, czego potrzebują i – jeśli jest to w zakresie Twoich możliwości – stwórz dla nich nową ofertę. 

Trzymam za Ciebie kciuki!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Są takie marzenia, których nie odpuszczasz, choćby nie wiem co. Moim było to o własnej firmie. Być może tak samo było z Tobą i moja historia zainspiruje Cię do pomyślenia o tym, co warto zmienić. 

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

NIE DA SIĘ ODWIESIĆ MARZEŃ NA KOŁEK

Po pierwszej porażce w 2011 roku, kiedy musiałam zawiesić firmę po dwóch latach jej prowadzenia, bo nie stać mnie było na nic, o ZUS-ie nie wspominając – nie zarabiałam dosłownie nawet złotówki – mogłam się poddać. Powiedzieć sobie:

„To nie dla mnie. Nie nadaję się. Introwertyczka nie da rady prowadzić firmy. Na cholerę pchać się w coś, czego nie umiem zrealizować?”

Ale w moim słowniku nie ma słów: „Nie da się”. A jeśli się pojawiają, od razu dostaję kopniaka od mojego męża. Wszystko się da się, tylko czasem trochę później, inaczej, zaskakująco.

W 2013 roku po dwóch latach prowadzenia firmy, w której przejadłam wszystkie oszczędności, wróciłam na etat. Z podkulonym ogonem i poczuciem, że jednak kompletnie nie nadaję się do prowadzenia firmy. Zrobiłam to, by wymagała tego sytuacja finansowa – ile w końcu można inwestować w najwspanialsze nawet hobby. I tak przez kolejne lata zaciskałam zęby na etacie, ale marzenie o prowadzeniu firmy nie odpuściło.

Rozważałam, co mogłabym robić. W czym się sprawdzić. Miałam tysiące pomysłów. Od bycia sławną bloggerką, poprzez latanie z aparatem na budowie i dokumentowanie procesów inwestycyjnych. Zastanawiałam się, z kim wejść we współpracę, a może działać solo. Aż w końcu BUM! Trafiłam na zawód, który mógł okazać się moją przepustką do przedsiębiorczości. Opisałam tę historię we wpisie o tym, jak zacząć pracę jako wirtualna asystentka.

MYŚL JAK CEO – TO CZASEM BARDZO TRUDNE

I tak w 2017 roku odwiesiłam firmę pełna nadziei na nowe. Z konkretnym planem. Zmieniłam profil działalności (potem jeszcze kilka razy) i oto jestem. Z roku na rok coraz silniejsza i bogatsza o nowe doświadczenia.

Ale znów… popełniłam BŁĄD. Po kilkunastu latach pracy na etacie nie umiałam bowiem wyzbyć się mindsetu pracownika i stałam się niewolnikiem we własnej firmie. 

Pracowałam od 6 do 22 (półtorej zmiany, kto mi zabroni, w końcu jestem szefową!) i wykonywałam każde – nawet najbardziej wkraczające w moją wolność – polecenie klientów. Dokładnie tak „polecenie”. Na początku nie traktowałam współpracy z klientami, jako wymiany dóbr – weszłam płynnie w rolę pracownika, tylko z inną formą rozliczeń.

Zwyczajnie nie umiałam inaczej. Codziennie rano meldowałam się na stanowisku pracy i choć od czasu do czasu miałam przebłyski „przedsiębiorczości” i myśli „przecież mogę sobie bez problemu zrobić wolne w środku tygodnia”, to jednak mindset etatowca zwyciężał.

Parłam do przodu, realizowałam plany i cele moich klientów, odhaczałam kolejne zadania z checklisty. I z tygodnia na tydzień coraz bardziej czułam, że coś tu poszło nie tak.

Kiedy długimi latami pracowałaś dla kogoś, zdążyłaś na pamięć nauczyć się pewnych schematów działania. Masz je wręcz wdrukowane w głowie. Będziesz umiała je recytować w nocy o północy, wyrwana z głębokiego snu. Jak tabliczkę mnożenia.

I to nie jest dobra ścieżka. Tylko czasem cholernie trudno się z niej wydostać. Zwłaszcza jeśli masz w sobie głęboko zakorzenione poczucie obowiązku. Jednak jeśli chcesz zbudować firmę, która Cię nie wykończy fizycznie i psychicznie, warto przemyśleć swoje działania.

Czy rzeczywiście dokładnie tak wyobrażałaś sobie pracę na swoim?

Czy tak miała wyglądać Twoja przyszłość jako szefowa swojego życia?

Co mogłabyś poprawić?

MYŚL JAK CEO – JAK ZACZĄĆ

Warto uświadomić sobie, że stany „mam firmę” do „jestem szefową swojego biznesu” może czasem dzielić bardzo długa droga. I to nie jest tak, że ja Ci dziś powiem: Musisz zrobić to i to i nagle zadzieje się magia. Twoje życie zmieni się o 180 stopni.

Zastanów się, jak dziś działasz?

Czy każda przerwa w pracy nie wywołuje w Tobie paniki „nie zarabiam”?

Czy nie przekładasz pracy dla klientów nad pracę NAD własną firmą?

Czy rezerwujesz sobie czas na to, by pracować NAD własnym biznesem?

Te pytania można by mnożyć i mnożyć. Dlatego by ułatwić Ci ten proces transformacji z pracownika we własnej firmie na właścicielkę biznesu, spisałam 15 zasad w postaci krótkiego mini poradnika. Możesz wybrać dla siebie jedną poradę, możesz skorzystać z kilku z nich. Wszystkie polecam do przemyślenia.

Aby go odebrać, starczy zapisać się na mój newsletter >> ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER. I żeby nie było… daleka jestem teraz od mówienia, że musisz nie wiadomo jak wyskalować swoją firmę, by stać się szefową. Nie. 

Bardziej nawiązuję tutaj do zmiany sposobu myślenia o tym, jak prowadzisz firmę. Wiem że w dzisiejszych czasach utrzymanie się na rynku jako przedsiębiorca jest cholernie trudne. Tym bardziej warto to zrobić z głową i konkretną strategią. 

Z tym Cię dziś zostawiam. 

Do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Spora grupa kobiet, którą znam i obserwuję w mediach społecznościowych, to kobiety prowadzące firmy usługowe. Wirtualne asystentki, graficzki, copywriterki, coachki, project managerki… Wiesz, co je łączy? Kiedyś pracowały na etacie dla kogoś. Codziennie rano jeździły do biura, oddalonego od domu minimum pół godziny drogi komunikacją lub samochodem, spędzały tam bite 8 – a czasem więcej – godzin, by przez następne półtorej godziny przebijać się w korkach do domu.

Wracały zmęczone, sfrustrowane i czekała tam na nie druga praca. Pranie, sprzątanie, gotowanie, zakupy, rozwożenie dzieci na zajęcia dodatkowe i wiele innych czynności, które wykonujemy automatycznie po powrocie do domu. Wieczorami siadały w fotelach-uszakach z kubkiem herbaty lub lampką wina, czasem z laptopem na kolanach i marzyły o tym, jak wspaniale byłoby założyć własną firmę. Stać się niezależną, wolną. W końcu móc robić to, co się chce. Nie zrywać się bladym świtem, nie siedzieć bez sensu w biurze i nie wysłuchiwać nudnych raportów na niekończących się zebraniach. Znasz to? Też byłaś jedną z nich?

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

SPEŁNIONE MARZENIE O BIZNESOWEJ WOLNOŚCI

Aż w końcu docierały do punktu krytycznego, kiedy – jak bohaterka mojej książki „Rzuciłam pracę i co dalej” – mówiły sobie: Do diabła z tym!, rzucały wypowiedzenie szefowi na biurko i wychodziły zwycięsko po raz ostatni z firmy, raz na zawsze zrywając kajdany zniewolenia. Tak to czasem widzę oczami wyobraźni. 

Oczywiście w praktyce w większości przypadków wyglądało to zupełnie inaczej. Do rezygnacji z etatu przygotowywały się długimi miesiącami, do założenia firmy też, aż w końcu – voilà! Mamy to. Jest firma. Są klienci. Freelance się kręci. A marzenie o biznesowej wolności zostało spełnione.

Tyle tylko, że bardzo szybko w wielu przypadkach okazało się, że ta wolność to jest taka pozorna. Bo klientów nie zawsze jest tyle, ile by się chciało. Finanse nie zawsze się spinają. A właścicielka firmy haruje po kilkanaście godzin na dobę, by budżet się spiął. Dotyczy to zwłaszcza tych osób, które wcześniej pracowały na etatach i strasznie trudno jest przestawić im się na inny tryb pracy. Czują, że jeśli nie przepracują dziennie 8 godzin, ich praca nie jest wiele warta, a finanse kuleją.

I tak zapychały sobie kalendarz po kokardę, biorąc coraz więcej zleceń, nie odmawiając nikomu, by z jednej strony poczuć wartość swojej pracy, a z drugiej mieć z niej pieniądze. Bo satysfakcja w międzyczasie poszła gdzieś w siną dal. Stały się niewolniczkami własnych biznesów.

To Twoja historia? Albo Twojej przyjaciółki? To słuchaj dalej!

JAK STAĆ SIĘ WŁAŚCICIELKĄ BIZNESU I PRZESTAĆ PRZELICZAĆ CZAS NA PIENIĄDZE

Ogromną wadą biznesów usługowych jest to, że w sporym procencie przypadków ich właścicielki rozliczają się „za godzinę”. Oznacza to ni mniej, ni więcej, że każda godzina pracy ma swoją cenę i ile czasu przepracujesz, tyle zarobisz.

Masz urlop – nie zarabiasz.

Dopadła Cię choroba – nie zarabiasz.

Nie masz zapełnionego portfela klientów – budżet się nie spina.

Rozliczenie godzinowe ma też swoje zalety, nie chciałabym demonizować go aż tak bardzo. Jeśli wiesz, ile godzin w miesiącu masz zabukowanych, jesteś w stanie dość łatwo przewidzieć swoje finanse. Łatwiej też jest dorobić i przelewy nie pojawiają się od przypadku do przypadku, tylko regularnie.

Większość freelancerek lub przedsiębiorczyń rozliczających się za godzinę dociera jednak w końcu do ściany z napisem „nie chcę już przeliczać czasu na pieniądze”. Nie po to w końcu zakładały firmy, by siedzieć długimi godzinami przed komputerem i wysiadywać dupogodziny. Chcą zarabiać lepiej na swojej specjalizacji. 

Nie wiedzą tylko, jak to zrobić. Bo proces przejścia nie jest niestety prosty. A na jego drodze poukrywanych jest wiele pułapek. Dlatego – docierając do sedna dzisiejszego odcinka – opowiem Ci za chwilę o 5 krokach, które moim zdaniem powinno się zrobić, jeśli chcesz przestać rozliczać się za godzinę pracy i zacząć skalować dochody.

KROK #1 – ZMIANA SPOSOBU MYŚLENIA O ZARABIANIU

Moim zdaniem jest to jeden z najtrudniejszych kroków – praca nad mindsetem. Zwłaszcza dla kobiet, które pracowały wcześniej na etacie i musiały być obecne w biurze przez 8 godzin dziennie, niezależnie od tego, czy było tyle pracy dla nich każdego dnia. Niestety w naszym systemie pracy wciąż jeszcze pokutuje kult pracy ciężkiej i jak ktoś swoje zadania wykonuje w 4 zamiast 8 godzin, to znaczy, że dostał ich za mało. Zazwyczaj wtedy jest zasypywany dodatkowymi zleceniami i tak to się kręci.

Jeśli Ty również pracowałaś kiedyś na etacie i 8 godzin pracy stało się Twoim nawykiem, bardzo prawdopodobne, że przeniosłaś ten schemat na swoją firmę. Wyznaczyłaś sobie godziny startu pracy, godziny jej zakończenia i nawet jeśli są one dość elastyczne, to jednak na pewno masz policzone, ile godzin musisz pracować, by zarobić potrzebną Ci co miesiąc kwotę.

To jest bardzo OK na start. Pozwala na płynne przejście. Ale jak wspomniałam, z czasem Twoje potrzeby się zmieniają. I żeby zmienić styl zarabiania, rozliczać się bardziej projektowo i wyceniać lepiej swoją wiedzę, trzeba zmienić sposób myślenia o zarabianiu.

Jako specjalistka masz prawo odpowiednio wysoko wycenić swoją pracę. Latami zdobywałaś wiedzę, z której teraz korzystasz, by przeprowadzić klienta przez proces zmiany. Zaakceptuj to 🙂

KROK #2 – WYZNACZENIE CZASU NA ROZWÓJ FIRMY

Czas to obecnie towar bardzo deficytowy. Zwłaszcza jeśli pracujesz dla klientów i masz pełen kalendarz. Znalezienie godziny, dwóch czy całego dnia na rozwój własnej firmy, pracę NAD biznesem, graniczy wtedy z cudem.

Ale im szybciej zrozumiesz, że bez tego nie dokonasz zmiany, tym lepiej dla Ciebie. Wiesz, co hamuje większość przedsiębiorczyń przed zmianą? Obawy i… czas. Nie mają czasu, by coś zmienić, bo całymi dniami pracują dla kogoś. A potem wieczorem zmęczone urywają rodzinie dodatkowe minuty, myśląc, że to wystarczy, by wyskalować działalność. 

Niestety. Nie ma takiej opcji, byś rozwinęła firmę i pracowała NAD zmianą, nie mając na to wyznaczonego czasu. Mogą to być 2 godziny dziennie. Mogą być skumulowane 2 dni w tygodniu. Ważne, byś miała ten czas na to, by w spokoju i pełnym skupieniu działać.

KROK #3 – BUDOWANIE MARKI EKSPERTKI

Czas, który wygospodarowałaś na pracę nad własną firmą, powinnaś poświęcić między innymi na mądre budowaniem swojej marki jako ekspertka. W końcu jeśli chcesz się wyceniać jako specjalistka, chcesz prowadzić klienta przez proces zmiany, powinnaś mu się jako taka osoba pokazać.

Jak widzisz krok 2 i 3 są ze sobą ściśle powiązane. Nie da się bowiem sprzedawać swoich usług klientom premium, nie pokazując się im jako takie osoby. Czyli znajdując czas na: pracę nad swoją ofertą, promocją i marketingiem. Promocja i marketing to dwa potwory, które wymagają regularnego dokarmiania – jeśli je zaniedbasz, możesz mieć najlepszą wiedzę, ale nie sprzedasz jej nikomu. 

Dlaczego? Bo nikt nie będzie Cię znał. 

Nie bój się więc poświęcić czasu na to, by pokazać się światu. Na taki sposób, jaki Ci najbardziej odpowiada.

KROK #4 – USŁUGA PREMIUM, ZA KTÓRĄ KLIENT GOTÓW JEST ODDAĆ NERKĘ

Masz taką?

No bo wiesz, co z tego, że jesteś specjalistką, jakich mało, jak nie masz dla swojego klienta żadnej oferty? 

Wyobraź sobie, że przychodzi on do Ciebie, bo już słyszał, jaką jesteś genialną ekspertką, a Ty tak de facto nie masz mu nic do zaoferowania. Teoretycznie, bo w praktyce wiadomo, że tak. Ale nie masz oferty, nie masz rzetelnej wyceny, nie wiesz, jak mówić do tego klienta, by chciał Cię nie tylko słuchać, ale za Twoje wsparcie oddać nerkę.

To jeden z tych elementów, na którym również powinnaś się skupić!

KROK #5 – WDROŻENIE ZMIANY

I tu przechodzimy do kolejnego punktu, bez którego nie zadzieje się absolutnie nic. Nawet jeśli przeznaczysz czas na rozwój, nawet jeśli popracujesz nad mindsetem, marketingiem, promocją i stworzysz ofertę, ale nie wdrożysz zmiany – nie odpuścisz rozliczenia godzinowego, nie odpuścisz klientów, nie zmienisz stylu pracy i rozliczeń… nie zmieni się nic. Nie będziesz pracować z klientami premium. Będziesz wciąż wykonywać te same żmudne zadania, rozliczając się za godzinę, by dopiąć budżet.

Nie brzmi to dobrze, prawda?

Ale wdrożenie to trudny etap. Ten, przy którym najczęściej odpadamy.

Bo wymaga pracy, wyjścia ze strefy komfortu, porzucenia tego, co do tej pory znałyśmy, na rzecz czegoś zupełnie nowego. Ale wiesz… żeby dokonać zmiany i zacząć coś nowego, trzeba najpierw zburzyć to stare. Nie da się inaczej.

PODSUMOWANIE

Przez ostatnie pół roku robiłam badania, researche, przeprowadzałam rozmowy z wieloma przedsiębiorczyniami, jednocześnie projektując program, który od A do Z pozwoli przejść przez ten proces zmiany. Który pozwoli zarabiać na swojej ekspertyzie bez konieczności siedzenia w mediach społecznościowych 24h/dobę.

Program, który uwzględnia nie tylko pracę nad mindsetem, ale też twarde elementy takie jak tworzenie odpowiedniej oferty, wycena swoich usług, docieranie do klientów premium. 

Tworząc go, wzięłam pod uwagę całe doświadczenie moje i moich klientek. Obawy przed zmianą, brak czasu na tworzenie odpowiedniej oferty, na kreację, na rozwijanie firmy bez tej stałej sraczki w sieci. Stworzyłam proces transformacji, który uwzględnia narzędzia, automatyzacje, ale też zwykły ludzki czynnik jak obawa przed utratą kontroli czy strach przed zmianą tego, co stabilne na niepewne nowe.

Program, który pozwoli Ci rozwinąć się jako właścicielka biznesu – świadomie, z pewnością siebie i swojej wiedzy. Masz coś, czego potrzebuje Twój klient, a ja pokażę Ci, jak to wykorzystać. 

Jeśli zależy Ci na tym, by żywot Twojej firmy nie był uzależniony od tego, czy jesteś w stanie pracować 8 godzin dziennie przez 5 dni w tygodniu – napisz do mnie maila na adres kontakt@prettywelldone.pl w tytule pisząc: „Jestem gotowa”. Dodam Cię na listę vip, która jako pierwsza dostanie informacje o szczegółach programu i możliwości dołączenia do niego.

Pamiętaj… 5 pierwszych kroków. Od Ciebie zależy, czy je wykonasz.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli jesteś już ze mną jakiś czas, wiesz doskonale, jakie jest moje podejście do edukacji przedsiębiorczyni. Jeśli tego jednak jeszcze nie wiesz, to od razu Cię uświadomię: Uważam, że nigdy nie należy żałować i oszczędzać pieniędzy inwestowanych w rozwój swój i własnej firmy. Tej wiedzy i umiejętności nikt nigdy Ci nie zabierze.

Skąd zatem taki tytuł podcastu? Dlaczego uważam, że inwestowanie czasem może nie mieć kompletnie sensu i dlaczego nie warto wydawać aż tyle… posłuchaj!

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

INWESTUJ MĄDRZE

Po pierwsze uważam, że kompletnie nie ma sensu wydawać pieniędzy na każdy kurs. A to niestety obserwuję u wielu przedsiębiorczyń. Rzucają się na każdą promocję, każde warsztaty, każdy kurs, bo prowadzi je ktoś znany, bo robi go koleżanka z konkurencji, bo zachęcił je opis na stronie produktu.

Dlaczego chwytanie się każdego programu rozwojowego nie ma sensu? Ponieważ w danym momencie ta wiedza może być Ci kompletnie niepotrzebna. Uczenie się „na zapas” spowoduje, że

a) będziesz mieć nadmiar kursów „do skończenia”,

b) wiedza może się zdezaktualizować.

Niestety, w dzisiejszym świecie, rozwój mediów społecznościowych, a co za tym idzie rozwój biznesów, technologii, strategii i planów pędzi jak szalony. I to, czego nauczyłaś się rok temu, za chwilę może wymagać solidnej aktualizacji. Starczy spojrzeć na to, jak często zmieniają się wytyczne, dotyczące publikacji w mediach społecznościowych czy sposoby tworzenia reklam. Dlatego nie ucz się na zapas – inwestuj w wiedzę, która jest Ci aktualnie potrzebna.

Czasem warto nawet zapłacić więcej, ale za coś, co przyda Ci się w danym momencie, niż kupować kolejny kurs, „bo jest okazja”.

SAMO KUPIENIE KURSU NIE WYSTARCZY

Po drugie… I teraz brutalna prawda, czyli coś, co powtarzam od lat – samo kupienie kursu nie wystarczy, byś stała się ekspertką, zdobyła nowe doświadczenie czy umiejętności. A niestety nader często obserwuję to u wielu przedsiębiorczyń – turystek edukacyjnych i kobiet, które wręcz ćpają wiedzę.

„Jeszcze tylko ten kurs…”
„Jeszcze tylko tego się nauczę…”
„Brakuje mi jeszcze…”

Kochana, stop!

To nie jest tak, że wszystkiego Ci brakuje.

Z wiedzą jest jak z dietą czy karnetem na siłownię. Nie wystarczy ich wykupić. Nie wystarczy, że zainwestujesz nawet kilkaset złotych w modne przepisy czy treningi personalne. Trzeba je jeszcze wdrożyć w życie! I dokładnie tak samo jest z prowadzeniem firmy i rozwojem jako przedsiębiorczyni.

Co z tego, że skończysz pierdyliard kursów, jeśli w ogóle nie stosujesz tej wiedzy w praktyce? Serio, wystarczy czasem tylko jeden program rozwojowy czy praca z mentorem 1:1 i WDROŻENIE wskazówek w życie, testowanie, sprawdzanie, poprawianie, niż kończenie jednego kursu za drugim i chwalenie się dyplomami w sieci.

Jeśli nie będziesz korzystać z wiedzy, którą przyswajasz (albo powinnaś przyswoić), nic się nie zmieni. Serio.

Dlatego zajrzyj na swoją pocztę, zobacz, ile książek masz do przeczytania, ile kursów do dokończenia i daj sobie bana na kupno kolejnego do czasu, aż nie wdrożysz tej wiedzy w życie.

I tutaj jedna uwaga: może się okazać, że wszystkie kursy i książki, które do tej pory kupiłaś, a nie miałaś okazji ich skończyć, są Ci już niepotrzebne. Dlatego… najpierw zweryfikuj, czy na pewno jeszcze potrzebujesz tej wiedzy. A potem działaj. Nic tak nie uczy, jak wdrażanie w życie.

NIE WARTO AŻ TYLE INWESTOWAĆ…

…jeśli z tej wiedzy nie korzystasz. A doświadczenie mówi mi, że niestety z wielu rzeczy, które do tej pory kupiłaś (kursów, książek, warsztatów), nie skorzystałaś. Masz na swoim dysku folder hańby (folder z e-bookami do przeczytania)? Ja mam. Ile Twój liczy pozycji? U mnie jest ich ponad 50!!! Czy są jeszcze aktualne? Niestety nie wszystkie.

Dlatego po raz kolejny powtórzę – zwłaszcza w dobie szalejącej inflacji – zanim zainwestujesz następnym razem, zastanów się, czy na pewno to jest wiedza, której aktualnie potrzebujesz i czy dasz radę ją w tej chwili wdrożyć w życie.

Kilka dni temu miałam okazję kupić po bardzo atrakcyjnej cenie kolejny kurs, który „kiedyś mi się przyda”. Nie zrobiłam tego, bo…

a) nie mam teraz na niego czasu,

b) nie wiem, czy za kilka miesięcy, kiedy będę chciała wdrażać go w życie, będzie jeszcze aktualny.

Czasem warto pomyśleć dwa razy. Mój sposób na sprawdzenie, czy coś jest mi absolutnie potrzebne… nie kupuję impulsywnie. Wrzucam do koszyka i podejmuję decyzję o zakupie następnego dnia lub za kilka dni. Jeśli po tym czasie nadal czuję, że konkretna rzecz może mi się przydać, inwestuję. Bo jak wspomniałam… inwestycji (mądrej) we własną wiedzę nigdy dość.

Pod warunkiem że z niej korzystasz w praktyce.

Z tą myślą Cię zostawiam.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Od dziecka bardzo lubiłam wszelkiego rodzaju testy osobowości. Ale umówmy się, w czasach, kiedy ja byłam dzieckiem, to albo testowali Cię w MENSIE (rzadkość), albo wypełniałaś wszelkiego rodzaju głupawe i do niczego nikomu niepotrzebne quizy w Bravo. Jaki znak zodiaku do Ciebie pasuje? Z kim będziesz się przyjaźnić, a na kim zupełnie nie można polegać. I takie tam podobne bzdurki.

Tymczasem na prawdziwe testy, które mogą się przydać w pracy, w życiu zawodowym, czy zwyczajnie w komunikacji z innymi osobami, natrafiłam stosunkowo niedawno.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

TEST GALLUPA – POZNAJ SWOJE TALENTY

Pierwszym testem, na który trafiłam, był test Gallupa. Test, który co do zasady określa naturalne i mocne strony człowieka. Podobno te główne nigdy nie ulegają zmianie. Śmiem mieć inne zdanie na ten temat, ale o tym za chwilę.

Po raz pierwszy test Gallupa zrobiłam cztery lata temu, mniej więcej rok po tym, jak zaczęłam prowadzić własną działalność. Chciałam zgłębić swoje talenty, zobaczyć, jak mogę je wykorzystać do prowadzenia firmy. Okazało się, że wg Gallupa jestem perfekcyjną maszynką do pracy – skoncentrowaną na celu, nieustępliwą i zdeterminowaną. Trochę mnie rozczarował ten zestaw z pierwszej piątki, ale jak się głębiej nad nim zastanowiłam, miał sens. 

Przez kolejne cztery lata bardzo mocno pracowałam nad sobą, rozwojem swojej firmy, nad przełamaniem własnych słabości i ograniczeń. A kiedy poczułam, że jestem już zupełnie inną osobą, postanowiłam dać Gallupowi jeszcze jedną szansę. O powtórnych wynikach testu opowiadałam w odcinku 160 tego podcastu – czy talenty Gallupa mogą się zmienić. Jeśli masz ochotę dowiedzieć się, jak bardzo się zmieniły, polecam Ci go do posłuchania.

Czy i kiedy warto zrobić ten test?

Moim zdaniem zdecydowanie warto. Żeby dowiedzieć się, jakie są Twoje naturalnie mocne strony. Żeby pracować nad tymi, które drzemią uśpione. I nie dać się zdominować tym, które tkwią w pierwszej piątce.

Kiedy nie ma sensu poznawanie mocnych stron? Gdy nie chcesz nad sobą pracować. Znam wiele osób, które po zrobieniu testu osiadły na laurach z hasłem ja tak mam, natury nie oszukasz. Oszukać to można spróbować przeznaczenie. A nad talentami zdecydowanie warto popracować. Przykładowo moja pierwsza piątka, którą odkryłam w 2018 roku, czyniła ze mnie perfekcyjnego robota do pracy. Fajnie, jeśli chcesz szybko i bezpiecznie dotrzeć do celu. Trochę gorzej, jeśli celem staje się odhaczanie kolejnych projektów na liście – pracoholizm gwarantowany. Serio, można się naprawdę bardzo łatwo zajechać.

Dlatego jeśli masz w głowie rozwój, progres, wzmacnianie swoich talentów i wykorzystywanie ich – polecam Ci test Gallupa. Ze zrobieniem go warto poczekać do końcówki roku. Wtedy są całkiem przyjemne promocje.

WIĘC CHODŹ, POMALUJ MÓJ ŚWIAT, NA ŻÓŁTO I NA NIEBIESKO, CZYLI JAK DISC POMAGA W PROWADZENIU FIRMY

Kolejny test, który polecam Ci bardzo, jeśli prowadzisz firmę lub pracujesz w zespole to DISC. Test ten bada ludzkie zachowania i zależności od otaczającego Cię środowiska. W skrócie pozwala określić Twój styl zachowania w określonych sytuacjach. Podstawowe cztery style symbolizują cztery kolory:

• Czerwony (dominujący)
• Żółty (inspirujący)
• Zielony (stabilny)
• I niebieski (sumienny)

Dodatkowo w teście tym określany jest nasz naturalny styl zachowania oraz tak zwany adaptowany, czyli jak zachowujemy się w określonych sytuacjach np. W pracy, wśród znajomych, wśród bliskich zaufanych osób. Jeśli rozbieżność między naturalnym a adaptowanym jest duża, może to oznaczać, że zachowania w określonych sytuacjach nie są naszymi naturalnymi. I chociażby dlatego warto poznać swój kolor – by wiedzieć, ile energii zużywamy, dopasowując się do ludzi i sytuacji.

W rzeczywistości bardzo rzadko zdarza się, by ktoś był tylko jednym kolorem. Zazwyczaj jesteśmy mieszanką kilku z nich, w różnym stężeniu procentowym. Choć jak pokazuje mój przykład – wyjątki się zdarzają. 

Test DISC zrobiłam na początku czerwca i okazało się, że jestem człowiekiem czerwonym pod każdym względem. Szczególnie w warunkach adaptowanych, choć w naturalnych procentowa domieszka żółtego i zielonego jest tak niewielka, że czerwony zdaje się dominować całkowicie.

Początkowo ten kolor czerwony mocno kojarzył mi się z postacią Gniewu z bajki W głowie się nie mieści, ale okazało się, że to zupełnie nie tak. Raport indywidualny, który otrzymałam, szczegółowo opisywał, w jakich zadaniach jestem najmocniejsza, jakie cechy indywidualne powinnam wykorzystywać częściej, a na co uważać.

Do czego Tobie może przydać się test DISC?

Przede wszystkim pozwoli Ci zrozumieć, dlaczego w określonych sytuacjach działasz w taki, a nie inny sposób. Podpowie Ci, jak komunikować się z innymi, by współpraca była efektywna i skuteczniejsza, a także – co może być bardzo istotne – pomoże Ci polepszyć relacje z klientami i współpracownikami. Jeśli natomiast masz zespół, otrzymasz wskazówki, jak zwiększyć jego efektywność i być lepszym managerem. 

Zdecydowanie polecałabym robienie tego testu zespołowo, chociaż już poznanie swoich cech charakterystycznych może być bardzo pomocne. Przykładowo, ja analizując wyniki tego testu i łącząc go z moimi talentami gallupowymi zrozumiałam, dlaczego tak bardzo męczyłam się na etacie, dlaczego niektóre zadania we własnej firmie mnie nudzą i skąd bierze się potrzeba ciągłych zmian.

Dodatkowo pojawiła się w mojej głowie dość śmiała myśl, że może by wykorzystać tę wiedzę i talent w inny sposób. Skoro potrafię zobaczyć w ludziach i firmach to, czego nie widzą inni, a potem przekuć ułożoną strategię w skuteczne działanie, mogę zrobić znacznie więcej dla innych i ich firm. A to z kolei otwiera przede mną zupełnie nowe możliwości.

Przede mną jeszcze test FRIS – na jego temat nagram zapewne osobny odcinek.

Tymczasem jeśli zastanawiasz się, czy warto zainwestować pieniądze w poznanie siebie – podpowiem: zdecydowanie tak. Być może, jak ja, odkryjesz przed sobą zupełnie nowe horyzonty. Albo zaczniesz wzmacniać te działania, które rozpoczęłaś całkiem niedawno. Może też okazać się, że zrozumiesz, iż zostałaś stworzona do wyższych celów i rozpoczniesz swoją drogę, ku zmianie zawodowej. W tym ostatnim również bardzo chętnie Ci pomogę.

Do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz wersję słuchaną, zapraszam tutaj:

Połowa sierpnia za nami. Powoli zaczynam wchodzić w tryb „zaraz będzie szkoła” (oby była) i zastanawiania się, jak dzieciaki przyzwyczają się do nowej szkolnej rzeczywistości. Pół roku siedzenia w domu zrobiło jednak swoje i nie podejrzewam, by łatwo im się było przestawić.

W tym wpisie też chciałabym poruszyć temat związany z nauką, rozwojem, zdobywaniem wiedzy. Opowiem Ci o tym, jak ważny jest własny rozwój, kiedy prowadzisz własną działalność. Oczywiście jak zawsze bazuję na własnych doświadczeniach, jeśli masz inne zdanie, chętnie posłucham :). Zanim jednak przejdę do wniosków, chciałabym opowiedzieć Ci pewną historię.

Kiedy po raz pierwszy pomyślałam o tym, by założyć własną działalność (tę drugą, przy pierwszej miałam jakieś zaćmienie i nie mam pojęcia, jakim trybem poszły moje myśli, ale na pewno nie tym właściwym — efektem czego musiałam zamknąć firmę), wiedziałam, że będę musiała nauczyć się mnóstwa rzeczy. Nie tylko z braku umiejętności praktycznych, ale tych przedsiębiorczych. Prowadzenie własnej działalności wymaga bowiem od nas wielu kompetencji, o których — na fali entuzjazmu Nareszcie będę robić to, co kocham — często zapominamy.

Zabrałam się zatem do pracy. Zrobiłam zatem research, plan działania, który stopniowo, krok po kroku zaczęłam wdrażać. Było to dla mnie względnie proste, ponieważ pracowałam jeszcze na etacie i nie musiałam martwić się o finanse. Proste oczywiście pod kątem zarządzania finansami. Na moje konto wciąż przecież wpływała regularnie etatowa pensja. Dałam sobie więc czas, który poświęciłam na naukę. Sprawdzałam, jakich programów muszę się nauczyć, czego poszukują na rynku przedsiębiorcy, jakie umiejętności są dla nich najcenniejsze i w ogóle jak zacząć pracę jako Wirtualna Asystentka. A potem działałam.

Osiągasz cel i co dalej?

Kilka miesięcy później przeszłam całkowicie na swoje i niestety zaczęły się schody. Moje skupienie poszło maksymalnie w stronę zdobywania klientów, tego ile mogę zarobić jako Wirtualna Asystentka oraz osiągnięcia takich odpowiednich zarobków, które pozwalałyby mi się utrzymać bez przeszkód. To niestety nie było tak, że kompletnie nie martwiłam się, czy na koniec miesiąca wszystko na koncie będzie się zgadzało. Niby miałam policzone, niby była poduszka finansowa, ale niepokój pozostał. Ta niepewność jakoś bardziej doskwierała mi momentami niż świadomość, że na etacie też mogą mnie w każdej chwili wyrzucić. No dobra, może nie tak od razu, ale teoretycznie taka możliwość istniała.

Z drugiej strony miałam świadomość tego, że muszę się rozwijać, dokształcać, poznawać nowe programy, strategie marketingowe itp. Jeśli tego zaprzestanę, będę zwykłym rzemieślnikiem, którego bardzo szybko wyprzedzą inni. Znacznie bardziej sprytni.

Tylko jak tu znaleźć czas na naukę, kiedy Twoim priorytetem jest utrzymanie status quo?

Nie mówiąc już o tym, że jako jednostka dość ambitna, marzyłam nie tylko o byciu pracownikiem we własnej firmie, pracy na szychcie od 8-18 i łapaniu chwil na dokształcanie czy rozwój firmy.

Jak się rozwijać, kiedy martwisz się o finanse

Wielu przedsiębiorców ma podobny problem. Skupiają się na realizacji projektów, a na własny rozwój nie starcza im czasu. Efekt jest taki, że pracują nocami, albo w weekendy… Wyrywają dodatkowe minuty pomiędzy zadaniami dla klientów, by na szybko wrzucić post, czy opublikować coś na Instagramie.

Nawet jeśli mają strategię komunikacji, często rozbija się ona o brzeg zwany Nie mam kiedy jej zrealizować. Popadają we frustrację i ciągły wyścig z czasem. Działają najczęściej kosztem bliskich, hobby czy snu. Albo odpuszczają rozwój na chwilę. Niestety. jeśli w porę nie zareagują, ta chwila często zmienia się w miesiąc, kwartał, a potem stwierdzają, że to i tak bez sensu!

Nie chcę brzmieć tu jak natrętna stara ciotka, ale jeśli chcesz iść do przodu, dostarczać klientom wysokiej jakości usługi, to rozwój Twój i Twojej firmy powinien być Twoim priorytetem. Nie zadaniem dodatkowym wciśniętym pomiędzy pracę a gotowanie zupy.

Jeśli Twoja firma się nie rozwija, jeśli Ty się nie rozwijasz, możesz wypaść z rynku. A tego przecież nie chcesz 😉

Jak znaleźć ten złoty środek? Potraktuj siebie jako priorytetowego klienta. Nie takiego, co przychodzi z zerowym budżetem i słabą wizją jutra. Nie! Od tego jak będziesz się rozwijać, zależy Twoja przyszłość :). Uczyń z siebie najbardziej rentowny projekt, jaki kiedykolwiek realizowałaś!

Zaplanuj czas na dalsze działania strategiczne i wdrażaj je krok po kroku! Jeśli masz ochotę posłuchać, jak to zrobić, poruszałam ten temat na webinarze  „Jak znaleźć czas na rozwój firmy, kiedy gonią nas deadline’y„. Trzymam za Ciebie kciuki! Do zobaczenia 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina