Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Dziś drugi z cyklu dwunastu wywiadów „Jak ona to robi”, które przeprowadzam z przedsiębiorczymi kobietami, by przybliżyć Ci i nieco oswoić różne aspekty freelancingu i prowadzenia firmy. W poprzednim odcinku rozmawiałam z Ewą Popielarz o zawodzie korektora. Dziś moim gościem jest kobieta-rakieta Kinga Fromlewicz, strateg komunikacji marki, specjalistka ds. PR, a w zasadzie nawet królowa PR, autorka książki „Zostań królową PR”.

Z Kingą rozmawiamy o tym, czy freelancer potrzebuje wsparcia PR-owca, ale też o roli kobiet 40+ na rynku pracy oraz o tym, jak sprawić, by inni widzieli w Tobie specjalistę.

Jeśli chcesz odwiedzić Kingę, zapraszam Cię do jej miejsc w sieci:

Strona www
Książka „Zostań Królową PR”

Niektóre pytania, które zadałam Kindze:

1. Czy mogłabyś opowiedzieć naszym słuchaczom kilka słów o sobie?
2. Czym zajmujesz się na co dzień?
3. Czy od zawsze pracowałaś na swoim?
4. Wiem, że współpracowałaś przez bardzo długi okres z różnymi firmami. Czy trudno było Ci podjąć decyzję o rozwiązaniu dużej stałej współpracy i przejść na pracę zleceniową.
5. Oprócz wsparcia PR-owego jesteś też trenerem. Opowiedz nam o tej stronie Twojej działalności. Kogo szkolisz i w jakim zakresie?
6. Jednym z Twoich flagowych projektów, który zresztą bardzo mówi też do mnie, jest Projekt 40+. Powiesz nam kilka słów o nim? Co stało za jego powstaniem?
7. Czy kobietom po czterdziestce trudniej jest odnaleźć się na rynku pracy? Mówi się, że stają się one dla rynku przezroczyste. Czy przechodzenie na własną działalność właśnie w tym wieku nie wiąże się też z pewnego rodzaju ryzykiem?
8. Jak najlepiej „się sprzedać”, kiedy nie masz już 20 lat? Wiele kobiet obawia się, że są już za stare na zmianę. Jak to wyglądało w Twoim przypadku? Nie miałaś obaw?
9. Jest jeszcze jedna rzecz, którą chciałabym poruszyć, skoro mam przed mikrofonem koleżankę po fachu – specjalistkę od PR-u. Autentyczność w sieci? Czy jest możliwa?
10. A co z tzw. Inspiracją innymi (budowaniu swojej marki nie na podobieństwo (i kopię!!!) innych. O tym, jaką to PR-owo może krzywdę zrobić i jak się ustrzec pułapki patrzenia na innych.

Jeśli uważasz ten wywiad za wartościowy, podziel się nim z innymi. Niech dobro się niesie.

Jeśli natomiast rozważasz zmianę ścieżki zawodowej, zobacz, od czego możesz zacząć.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Obserwuję Ewę w sieci od kilku lat i muszę przyznać, że nieodmiennie robi na mnie wrażenie to, ile rzeczy potrafi upchnąć w swojej dobie. Zupełnie tak, jakby miała magiczną moc zatrzymywania czasu i błyskawicznego układania zadań na półkach prowadzonej firmy.

Ten wywiad otwiera oczy na wiele rzeczy. Pokazuje, że warto ufać swojej intuicji, iść trochę pod prąd i niekoniecznie działać tak jak wszyscy. Historia Ewy ucieszy zapewne wiele osób, które nie lubią utartych schematów. Zresztą… sama posłuchaj. Rozmawiamy o pracy, strategii, talentach Gallupa, zamieszaniu zwanym życiem i fakapach, które przydarzają się nam wszystkim.

Jeśli chcesz odwiedzić Ewę, zapraszam Cię do jej miejsc w sieci:

Strona www
Akademia Korekty Tekstu
Grupa „Po drugiej stronie książki”

Niektóre pytania, które zadałam Ewie (choć i tak rozmowa wymknęła się schematom):

1. Skąd się wzięła Twoja miłość do książek i słowa pisanego?
2. Dlaczego zdecydowałaś się na taką, a nie inną działalność?
3. Czy od samego początku wiedziałaś, że chcesz prowadzić własną firmę?
4. Zanim założyłaś własną firmę, pracowałaś w różnych miejscach, czy trudno Ci było zagościć w online?
5. Patrząc na Twoje działania w sieci, mam wrażenie, że masz jakiś magiczny eliksir na zatrzymywanie czasu. Prowadzisz dom, własną firmę, masz czwórkę dzieci, gotujesz, pieczesz, nagrywasz podcasty, a od roku prowadzisz własną Akademię. Niech już padnie to pytanie: Jak to robisz?
6. Jak wygląda Twój dzień?
7. Trudne momenty… zdarzają się każdemu, jaki był ten najgorszy?
8. Czy dopada Cię zniechęcenie? Brak motywacji? Jak sobie z tym radzisz?
9. Zawód korektora wydaje się taki prosty. Zwłaszcza jeśli lubisz czytać 😉 Wiem, że tym pytaniem być może rozczaruję przyszłe korektorki i korektorów, ale wiem, że to jednak jest żmudna praca. Jakimi cechami musi się wykazać przyszły korektor?
10. Dlaczego zdecydowałaś się założyć Akademię Korekty Tekstu?
11. Co jest najtrudniejsze w uczeniu dorosłych?
12. Czy powiedziałabyś sama o sobie kobieta-przedsiębiorcza?
13. Jedna rada dla osób, które chciałyby prowadzić własną firmę — tak z perspektywy lat. Co powiedziałabyś 10 lat młodszej Ewie?

Jeśli uważasz ten wywiad za wartościowy, podziel się nim z innymi. Niech dobro się niesie.

Jeśli natomiast rozważasz zmianę ścieżki zawodowej, zobacz, od czego możesz zacząć.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Strona KarolinaBrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

KIEDY NIE MOŻESZ SIĘ UJAWNIĆ

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Ponieważ należę do wielu grup na Facebooku dla osób przedsiębiorczych, prowadzących własną działalność, chcących otworzyć firmę itp., w tym kilku grup dla wirtualnych asystentek, zauważyłam że nagminnym problemem i pytaniem, które wraca jak bumerang jest: jak zacząć? I jak znaleźć pierwszego, i drugiego, i następnego, i każdego kolejnego klienta? Osobiście jednak skupiłabym się nie tylko na temacie, jak go zdobyć, ale też na tym, jak go utrzymać. Oraz czy go utrzymać warto…

MÓJ PIERWSZY KLIENT

Znalezienie tego pierwszego jest zazwyczaj krokiem milowym. Dodaje pewności siebie, dodaje skrzydeł. A jeśli współpraca się układa, można powiedzieć, że jest już lekko z górki. Może nie całkiem z Giewontu, ale jednak 😉

Mój pierwszy klient był chyba najgorszym możliwym typem klienta. Upierdliwym, zrzędliwym, wiecznie niezadowolonym i chcącym więcej. Przy czym nie do końca wiedział, czym jest to „więcej”. I najgorsze z najgorszych – nie płacił mi ani grosza za moją pracę. Byłam nim ja sama 😉 Uwierz mi, nie ma nic gorszego niż mieć siebie samego za klienta. Z jednej strony.

Z drugiej jest to haj lajf – można się uczyć, można testować, można popełniać błędy. Ja w ten sposób zbudowałam najpierw bloga (a nawet kilka), następnie stronę na Facebooku, założyłam konto na Instagramie i sprawdzałam, co działa. I co nie działa. A przy tym poznałam również samą siebie i dowiedziałam się, co lubię robić najbardziej. Jakie zadania sprawiają mi przyjemność i na tej wiedzy postanowiłam zbudować swoją firmę.

NO DOBRZE, ALE CO DALEJ?

Tak naprawdę to wcale nie miałam zamiaru pójść w kierunku wirtualnej asysty. Marzyło mi się pisanie bloga, książek i robienie literackiej kariery. Skoro inni mogą, skoro na rynku pojawia się tyle książek, które spokojnie mogłabym napisać sama, to dlaczego nie spróbować? Ano dlatego, że wirtualna asysta sama przyszła do mnie. I pochłonęła mnie do tego stopnia, że postanowiłam zgłębić temat.

Jednakże jedno drugiego nie wyklucza i może kiedyś tę książkę napiszę 😉

Tu jednak wraca temat: skąd wziąć tego pierwszego prawdziwego klienta? Ja miałam to szczęście, że dzięki działaniom blogowym zostałam zauważona przez innych. I kiedy na poważnie zainteresowałam się zawodem wirtualnej asystentki, klient przyszedł do mnie sam. Jednak nie zawsze tak jest i dobrym sposobem jest współpraca z osobą, która już działa w tej branży i weźmie Cię pod swoje skrzydła. Będzie Twoim mentorem, nauczycielem, drogowskazem.

Oczywiście, da się do wszystkiego dojść samemu – jestem tego przykładem – ale jednak mam wrażenie, że ucząc się od kogoś, jest to znacznie prostsze.

CZY ŁAPAĆ SIĘ KAŻDEGO ZLECENIA?

Na początku popełniłam ten błąd. Choć nie, w zasadzie nazwałabym go dziś inaczej – odrobiłam tę lekcję. Chwytałam się każdego zlecenia, jakie do mnie przyszło. Odpisywałam na każde ogłoszenie. Nie odmawiałam nikomu. Ponownie miałam naprawdę masę szczęścia – z wieloma klientami jestem do dziś i bardzo sobie chwalę pracę z nimi.

Zdarzały się jednak mniejsze i większe wpadki. O nich może napiszę kiedy indziej, bo to jednak temat rzeka. Najważniejsze to wyciągać z takich lekcji wnioski.

A JAK ROZWINĄĆ DZIAŁALNOŚĆ?

Odpowiedzią są w zasadzie dwa słowa: systematycznie i cierpliwie. Krok po kroku realizować swój cel. I nie poddawać się mimo porażek, mniejszych lub większych potknięć. Czy były momenty, w których chciałam się wycofać? Nie. Ale były takie, kiedy płakałam z bezsilności z powodu klienta. I ostatecznie wycofywałam się ze współpracy z nim wiedząc, że będę musiała pracować trzy razy ciężej, by nadrobić tę stratę.

A mimo to nie żałuję żadnej z tych lekcji. Bez niej nie było by mnie tu i teraz 🙂

Ps. Jeśli i Ty masz ochotę zostać WA, zapytać o coś, porozmawiać – napisz do mnie! Chętnie pomogę, bo wiem, jak ważne jest, by mieć wsparcie w drugiej osobie.

Po pierwsze, wszystko zależy od dziecka. Czy ono będzie chciało (współ)pracować z nami. No bo nie ma co się łudzić, są takie egzemplarze, że nie ma zmiłuj. Człowiek nie jest w stanie się z piżamy w jakiś normalny dres przebrać, a co dopiero o koncentracji na pracy myśleć. Na szczęście – dla równowagi – są również takie, które tylko śpią, jedzą i potem znów śpią, i jedzą, i śpią, i jedzą, i… Moje dziecię starsze takie było. Do rany przyłóż. Że też ja tego wtedy nie wykorzystałam!

A CO NA TO RODZICE STARSZYCH POCIECH?

Problem niewielki zaczyna się w momencie, kiedy dziecię dorasta. Wymaga nieco więcej uwagi niż tylko nakarmienie i odłożenie do łóżeczka. Trzeba pójść na spacer, odpowiedzieć na milion pińćset pytań, zebrać pierdyliard kamyczków, czy innych ślimaków (kto wie, jak się hoduje ślimaki na balkonie, łapka w górę 😉 ), zjeść całą kopę piaskowych babeczek i takie tam inne atrakcje.

Gdzie tu miejsce na pracę? Najczęściej na tzw. drugą zmianę, kiedy to do domu wypoczęty po 10 godzinach harówki w korpo wraca tatuś i przejmuje władzę nad potomkiem. Jeszcze tylko zakupy, obiad, miotełka w zadek, by ze sprzątaniem szybciej szło i można siadać do pracy. A, nie przepraszam, wróć! Nadeszła pora karmienia, kąpania, tulenia, usypiania, dawania pić, usypiania, odprowadzania do pokoju, usypiania, jeszcze siusiu, idźże wreszcie spać!

I już można złocisze zarabiać.  Do białego rana. Albo do momentu, kiedy się klawiatura człowiekowi nie odbije na czole.

SZKOLNIAKI – TO JEST TO!

A potem nadchodzi ten cudowny moment, kiedy słodkie dzieciaczki udają się w objęcia systemu i matka-freelancer zyskuje dodatkowych kilka godzin na robotę. We względnym spokoju. I to jest chyba ten okres najlepszy. Można się spokojnie zająć własnym rozwojem i rozwojem firmy, a jednocześnie mieć ten komfort, że dziecko nie będzie z kluczem na szyi przyklejone nosem do szybki telefonu latać.

Wróci do domu, zje ciepły obiadek, podany przez mamusię. O ile się mamusia wcześniej od rzeczonego kompa oderwie i przygotuje coś więcej niż zupę z paczki – rozwiązaniem jest tu wykupienie pociechom obiadów w szkole. Wilki syte i matka cała.

CZASEM JEDNAK PRZYCHODZĄ FERIE LUB NIE DAJ THORZE – WAKACJE

Wakacje, ferie, święta to samo ZUO! Naprawdę. W momencie gdy już masz wypracowany system, wiesz kiedy najlepiej się koncentrujesz, w jakich godzinach osiągasz szczyt efektywności, w drogę wchodzą Ci tzw. dni wolne. Czyli każdy jeden dzień, kiedy Twoje dziecko nie jest zaopiekowane przez placówkę, tylko spędza go z Tobą.

Rozmowa z klientem przypomina taniec świętego Wita.

– Nie rusz, zostaw, nie dotykaj! Przepraszam, nie do Pana. Zostaw to do cholery! Oj, proszę wybaczyć…

Z pozoru proste czynności zajmują znacznie więcej czasu, kiedy musisz odpowiadać na miliony pytań, zadawanych przez ciekawskie dzieci.

– Mamusiu, a co się stanie, jak ja tą myszką tu kliknę?

– Nie rusz, zostaw, nie dotykaj! Szlag!

I jedyną opcją, kiedy dzieci mają wolne, jest powrót do starego sprawdzonego systemu – pracujemy, kiedy potomstwo śpi. Ewentualnie ogląda tv lub ekranik telefonu. No, bez urazy, ale każdy rodzic potrzebuje od czasu do czasu chwili dla klienta. Inaczej by zwariował 😉

A ZATEM – CZY DA SIĘ PRACOWAĆ W DOMU Z DZIECKIEM?

Oczywiście! Wystarczy tylko wypracować sobie system. I nie przywiązywać się do niego zbytnio. Bycie elastycznym jest największą zaletą. Czasem jest tak, że dziecko ma zły humor. Czasem Tobie czegoś się nie chce. A bywa i tak, że praca idzie jak z płatka i korzystając z tego, że dzieci lubią wstawać skoro świt w środku nocy, o godzinie 9. rano masz już wszystkie zadania z listy do zrobienia odhaczone i możesz pogrążyć się w słodkim odpowiadaniu na pytania: a co to? a po co? a dlaczego? a czym?

Miłego dnia, Freelancerzy! 🙂

TRZY RZECZY, KTÓRE CIĘ W TYM WSPOMOGĄ

Miałam dziś pisać o zmianach na Instagramie. Temat bardzo nośny – w końcu kto z nas nie ma Insta i kto nie chce, by jego posty były na nim widoczne, prawda? A że ostatnio w całym internecie aż huczy od zmian w algorytmach Facebooka, Instagrama, obcinaniu zasięgów i generalnie kłodach rzucanych pod nogi przedsiębiorcom, to jak tu o tym nie wspomnieć ani słowa? Po namyśle jednak stwierdziłam, że zamiast tworzyć kopię kopii kopii i powielać treści z innych miejsc, opowiem dziś o 3 rzeczach, które pozwolą Ci odnieść sukces praktycznie w każdej branży. A już na pewno jako Wirtualna Asystentka.

Nie znaczy to jednak, że o Insta nie będzie ani słowa. Oczywiście, że będzie. Nawet znacznie więcej słów niż kilka ;). Na mojej stronie na Facebooku linkowałam ostatnio bardzo dobry live na ten temat. Możesz go obejrzeć, klikając tutaj. Jeśli natomiast nie masz czasu oglądać live’a, wpadnij do Socjopatki – bardzo obszerne i rzetelne podsumowanie, serdecznie polecam!

Dziś natomiast chciałabym podzielić się z Tobą pewną refleksją. Dostaję w ostatnim czasie naprawdę mnóstwo zapytań o to, jak zacząć pracę jako wirtualna asystentka. Co trzeba umieć, czego szukają klienci i czy da się z tego żyć. To chyba najczęściej powtarzające się pytania i przyznam, zupełnie mnie to nie dziwi ;). Zawód WA jest stosunkowo młody, a przy tym nawet dość atrakcyjny. Może wyrośnie z niego całkiem niezłe ciacho ;). W końcu można przecież:

• pracować w domu (lub każdym innym miejscu, gdzie jest dostęp do sieci),
• robić to, co się lubi,
• samemu kreować swoją przyszłość,
• i wiele innych rzeczy też można ;).

Zaczęłam swoją przygodę z WA niemal rok temu. Początkowo w skali mikro, wieczorami, a nawet po nocach, pracując jednocześnie na etacie. Potem klientów zaczęło przybywać, a ja zdecydowałam się opuścić etat i rzucić się na głęboką wodę. Wierzyłam, że mi się to uda, choć podobnie jak dziewczyny, piszące do mnie, też nie wiedziałam, jak to będzie i czy da się z tego żyć ;). Wiem jednak jedno, nigdy nie doszłabym do miejsca, w którym jestem dziś, gdyby nie 3 rzeczy. 3 rzeczy, które pomogą Ci odnieść sukces. W każdym biznesie.

#1 CIĘŻKA PRACA

Nie wierzę w złote strzały, wygrane w totka, łut szczęścia i inne tego typu bajki. Owszem, takie historie się zdarzają. Ale to są sytuacje z cyklu „jedna na milion”. Wierzę natomiast w ciężką pracę, determinację i dążenie do celu.

Jest prawie 23., a ja piszę ten post i tak naprawdę nie wiem, czy przeczyta go jedna osoba, czy pięć. A może nie przeczyta nikt. Ale jeśli on pomoże choć jednej osobie – warto go napisać. Bo ta jedna osoba uwierzy w siebie i dostanie receptę na sukces.

Ciężka praca, pokora, mierzenie się z własnymi słabościami – z tego składa się właśnie sukces. Ze spektakularnych upadków i małych radości. Z wielkiego kroku do przodu i tych kilku wstecz. Dzień po dniu, tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu wykuwamy swoją drogę na szczyt. A kiedy już tam dotrzemy, wiemy, że widok wart był wszystkich wysiłków.

#2 NIEUSTANNY ROZWÓJ

Przez całe moje życie zawodowe nie nauczyłam się tyle, ile przez ostatni rok pracy na swoim. Inwestuję w siebie, w swój rozwój, poświęcam wolne wieczory i nieustannie się dokształcam. Bo wierzę, że ma to sens. Jeśli się nie uczysz wciąż nowych rzeczy, stoisz w miejscu. To właśnie ciekawość świata, dążenie do zmian sprawia, że wciąż pragniesz wiedzieć więcej. A im więcej wiesz, tym większa Twoja szansa na sukces.

#3 WIZUALIZACJA CELU

Kiedy działasz dla samego działania, bardzo szybko popadasz w rutynę. Każdy dzień jest taki sam. Nie widzisz celu, nie masz planu, nie wiesz co to strategia. Nie potrafisz wyobrazić sobie siebie za 5 lat. Gdzie będę? No gdzieś będę… na pewno. Pytanie czy nie w..

Jasny cel, dobrze dobrana strategia i metoda małych kroków – na 100% pomogą Ci osiągnąć sukces.

Dlatego kiedy dziewczyny pytają mnie, co zrobić, jak zacząć, jak szybko zdobyć pierwszego klienta, odpowiadam – zacznij od siebie. Zobacz, ile umiesz, co możesz dać, co potrafisz. A potem działaj.

I kiedy przyglądam się osobom początkującym w tym zawodzie, wiem, że gdy przyjdzie moment, w którym będę chciała zbudować swój zespół (a zbliża się naprawdę wielkimi krokami), będę wiedziała, kogo zaprosić do współpracy :).

Moje dziecko od kilku lat jest pod opieką poradni nefrologicznej. Wiąże się to z comiesięczny wizytami po pierwsze na badaniach, po drugie u specjalisty. Dlaczego o tym piszę? Ponieważ wszystkie te wizyty odbywają się w godzinach pracy każdej normalnej firmy (czyli do południa). I nie znam takiego szefa, który przychylnym okiem patrzyłby na pracownika, który miesiąc w miesiąc zwalnia się na kilka godzin w ciągu dnia, ponieważ trzeba jechać z dzieckiem do lekarza. Żaden z moich szefów również nie był zadowolony z tego powodu.

ELASTYCZNE GODZINY PRACY

Nie wspomnę, ile razy, szukając pracy, spotykałam się z tym określeniem. Niestety w większości przypadków oznaczało ono, że to ja mam być elastyczna i dostosować się do reguł, panujących w firmie. Czyli przychodzenia wcześniej, zostawania po godzinach, niezwalniania się. O home office można było zapomnieć.

Każdy rodzic, który ma małe (a nawet i te nieco większe dzieci) wie, że nie zawsze się tak da. Ba, w większości przypadków się tak nie da. Zdarzył mi się taki miesiąc, w którym nie dość, że wypadły wspomniane planowane wizyty u specjalisty, to jeszcze moje dzieci – jak na zamówienie – ulegały wypadkom w szkole. Nie było tygodnia, bym nie musiała iść i prosić o możliwość wcześniejszego wyjścia z pracy. Możecie się tylko domyślić, jaka była reakcja.

Odkąd zaczęłam pracę jako freelancer, odzyskałam spokój ducha przynajmniej w tej materii. Moi klienci tak naprawdę nie wymagają ode mnie, bym była w pracy od do. Oni chcą, by zadania, które mi zlecają, zostały wykonane. A czy ja będę pisać tekst, obrabiać zdjęcia lub robić inne zlecone zadania o godzinie 5 rano, 4 po południu czy grubo po północy, to już zależy od tego, jak sama sobie ustawię dzień. Praca ma być (i jest) zrobiona. Kropka.

Jest to jeden z tych elementów pracy freelancera, który naprawdę bardzo cenię :).

KIEDY CHCĘ, PRACUJĘ W KAPCIACH I KOLOROWYCH SKARPETKACH

Tak, to prawda :). Moje dziecko i w tym zakresie miało całkowitą rację. Pewnie nie takie wyobrażenie pojawia się w Waszych głowach, kiedy myślicie o asystentce, prawda? Przyznam, że i ja, wizualizując sobie w głowie taką osobę, widzę panią w szpilkach, ołówkowej spódnicy i z aktówką w ręce.

Bardzo długo sama tak pracowałam ;). Tyle tylko, że w większości przypadków wirtualna asystentka to tak naprawdę osoba, której na co dzień nikt nie ogląda. Podobnie jak księgowej, grafika komputerowego czy informatyka.

To osoba, która wspiera firmy zdalnie. Zza własnego biurka, z własnej kanapy, a czasem nawet (ciii, nie mówcie nikomu!) z własnego łóżka! Dlatego, jeśli tylko nie mam spotkań z klientem, a takie realne mam naprawdę rzadko – w końcu pracuję zdalnie – mogę sobie pozwolić na noszenie ciepłych kapci, kolorowych skarpetek i fantazyjnie zawiązanej na głowie apaszki ;).

Czyż to nie brzmi kusząco? 😉

Przy okazji powiem Wam, że to absolutnie nie koliduje z byciem profesjonalną wirtualną asystentką. W tym zawodzie liczą się bowiem umiejętności, efektywność i skuteczność. I nad tym musimy pracować :).