Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Kiedy starałam się o pracę w ostatniej firmie, w jakiej pracowałam na etacie, podczas rozmowy powiedziałam takie słowa:

Jestem już stara. Za kilka lat będzie za późno na zmiany.

Mój przyszły potencjalny szef mało z krzesła nie spadł, słysząc te farmazony. Roześmiał się w głos i zapytał:

To ile pani ma lat?

Miałam dokładnie 32 i naprawdę uważałam, że szczyt mojej kariery zawodowej mam już za sobą. Co za bzdura! 

Dziś… dobrych parę lat później uważam, że jest on wciąż przede mną i jeszcze nie powiedziałam ostatniego zdania. Czy jesteś za stara na zmianę i prowadzenie firmy – posłuchaj i sama zdecyduj.

MASZ 40 LAT? JESTEŚ U SZCZYTU KARIERY ZAWODOWEJ

W tym tygodniu przeprowadziłam dwie bardzo ciekawe rozmowy. Pierwszą z moim młodszym dzieckiem, które w czasie wakacji sporo buszuje na YouTube i od czasu do czasu sprzedaje mi nowinki, które usłyszało. Kilka dni temu Potworek przyszedł do mnie, kiedy pakowałam naczynia do zmywarki, nienachalnie oparł się o stół i wystrzelił pytaniem:

– Ile zarabiasz mamo?

– Hmm… a dlaczego Cię to interesuje, dziecko? Potrzebujesz forsy? – Usiłowałam go nieco zbyć, bo wiem, że litania potrzeb mogłaby być długa. Nie tak długa jak u jego starszego brata, ale jednak całkiem pokaźna.

– Nie tym razem. Ale nie wiem, czy wiesz, że statystycznie rzecz biorąc…

– Oho…

– Statystycznie rzecz biorąc, w wieku 41 lat zarabia się najlepiej w życiu. To ile zarabiasz?

I tak sobie pomyślałam, że w sumie źle nie jest, ale dobrze, że 41 lat jeszcze trochę potrwa, to może dobiję do jakiejś sensownej średniej.

Drugą rozmowę odbyłam z moim ojcem… czasem zdarza nam się pogadać o karierze i życiu bez heheszków, całkiem na poważnie. Rzadko, bo rzadko, w końcu jednak lepiej brać się za bary z życiem z humorem i dystansem, ale tym razem rzeczywiście zeszło na całkiem poważne tematy i usłyszałam:

–  Korzystaj z tego, co masz teraz. Przed Tobą najlepsze 10 lat życia i kariery. 

Dodając dwa do dwóch, wyciągnęłam wnioski, będę się ich trzymać i co więcej, przekonywać też Ciebie, że to ma sens – nawet jeśli masz te czterdzieści lat plus, nie myśl o tym, że jest za późno na jakąkolwiek zmianę. Wręcz przeciwnie. Teraz jest Twój najlepszy czas i zaraz Ci powiem dlaczego.

MASZ PO SWOJEJ STRONIE DOŚWIADCZENIE ZAWODOWE

Jeśli masz 40 lat, oznacza to ni mniej, ni więcej, że za Tobą co najmniej 15 lat pracy zawodowej. 15 lat doświadczenia, działań w wielu firmach, z różnymi ludźmi. Słowem, z niejednego pieca chleb jadłaś i pora zacząć spijać śmietankę. Wybacz te gastronomiczne porównania, ale język polski jest dość śmieszny i akurat kulinarnie bardzo rozwinięty. 

Pomyśl więc sobie, że możesz wykorzystać całe lata zdobywania doświadczenia w cudzych firmach i zacząć działać na swoim, bogatsza o popełnione wcześniej błędy i wyciągnięte lekcje. Masz wiele do zaoferowania innym. Ja bym z tego skorzystała 😉

Nie wiem, czy pamiętasz, ale 2 lata temu brałam udział w programie SOMBA online MBA, który prowadzi Islandka Sigrun. Uczy, jak zarabiać na swojej wiedzy i doświadczeniu w sieci, jak prowadzić kursy online i zarabiać pieniądze na swojej ekspertyzie. To w jej programach nagrałam i poprowadziłam 3 kursy online, które łącznie ukończyło ponad 500 kursantek:

„Mam pomysł na firmę”

„Zorganizowana firma, zorganizowana ja”

I mój flagowy kurs „Gdzie ci klienci”

Nie o kursach jednak chciałam Ci dziś opowiedzieć, ale o tym, co mnie zaskoczyło, gdy dołączyłam do programu. SOMBA jest środowiskiem międzynarodowym. W programach Sigrun biorą udział przedsiębiorczynie z całego świata. To, co rzuciło mi się w oczy niemal od razu, to ich wiek. Większość z nich nie miała 40+, a raczej 50+ i więcej. Były u szczytu kariery! I zaczynały kolejną. 

I wtedy pomyślałam sobie, że… to wszystko jeszcze przed nami. Że na naszym polskim rynku lada dzień kobiety 40+ też dojdą do głosu. Będą zakładać firmy, dzielić się z młodszymi koleżankami doświadczeniem i ekspertyzą. I będą wspierać je w działaniach. 

Ja w to wchodzę, a Ty?

MASZ MNÓSTWO ENERGII I ODCHOWANE DZIECI

Nie bez znaczenia jest też fakt, że obecne czterdziestolatki mają zazwyczaj już ułożone życie rodzinne, odchowane dzieci i mogą zająć się w 100% swoją karierą zawodową. Z małymi dziećmi na pokładzie rozwijanie firmy jest trudniejsze. Nie niemożliwe, bo wiele kobiet udowadnia, że się da, ale jednak wymagające większej logistyki, determinacji i elastyczności.

Co więcej, kobietom z pokolenia 40+ wciąż się chce. I to chce im się świadomie. Doskonale wiedzą, czego chcą (a czego nie) i nie boją się o to zawalczyć. Są pewne siebie i swojej wiedzy, piękne, mądre i asertywne. 

Jeśli więc usłyszę od Ciebie, że jesteś za stara na zakładanie firmy, kupię Ci w prezencie ciężki młotek, żebyś mogła się nim popukać w głowę. Bo wiesz co? Nigdy nie jest za późno. Chyba że Ty zadecydujesz inaczej. 

Jeśli jednak chcesz działać i potrzebujesz wsparcia, pisz do mnie!

Zapraszam Cię na konsultacje lub do dłuższej pracy w systemie 1:1. 

Umów się na bezpłatną 15-minutową konsultację i porozmawiajmy o możliwych drogach Twojej zawodowej kariery.

Pięknego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Początki są zawsze takie same. Coś Cię w etacie uwiera. Mogą to być zadania, może to być mega upierdliwy szef, mogą to być wścibscy i niesympatyczni współpracownicy albo finanse, za które po opłaceniu wszystkich rachunków kupisz sobie co najwyżej waciki. Zawsze jest jakiś powód. Triger, który pcha do zmiany. Gdyby bowiem na etacie pasowało Ci wszystko, nie myślałabyś o zmianie, prawda?

Rozważasz więc wszystkie za i przeciw. Przez kilka nocy bijesz się z myślami. Rozpisujesz finanse i rzeczy do zrobienia i w końcu podejmujesz więc decyzję: Przechodzę na swoje. Przed Tobą jeszcze dość stresująca rozmowa z szefem, a potem już z górki. Czy tak to wyglądało? Zazwyczaj te scenariusze są dość podobne. Różnią się szczegółami. 

Jedni szukają wszystkich informacji o zakładaniu firmy w sieci. Spędzają długie godziny na wertowaniu blogów, słuchaniu podcastów, czytaniu książek, oglądaniu bezpłatnych webinarów. Inni cenią swój czas, więc inwestują w mentoring i wsparcie osoby, która przeszła tę ścieżkę i może ich przez nią poprowadzić. Szybciej, sprawniej i ostrzegając o potencjalnych błędach. Nie żałują pieniędzy. Wiedzą, że ta inwestycja zwróci się błyskawicznie.

ZAŁOŻYŁAM FIRMĘ I CO DALEJ?

Potem już pozostaje tylko jeden krok. Uruchomić firmę i zacząć działać. Jeśli jednak przez lata pracowałaś dla kogoś, a etat był Twoją codziennością, chciałabym opowiedzieć Ci dziś o 3 nawykach, które mogą znacząco wpłynąć na jakość Twojej pracy i Twoje samopoczucie jako przedsiębiorczyni.

Jeśli swoją karierę zawodową zaczęłaś od pracy dla kogoś, masz wdrukowane pewne schematy działania. To zupełnie naturalne. Przez kilka lat pracowałaś w określonym systemie i ciężko go zmienić z dnia na dzień. Obserwuję to u moich klientek. Czytam pełne wątpliwości posty młodych (ale też i tych aktywnie działających przedsiębiorczyń). I widzę pewną zależność. 

Są zachowania, które wynosimy z etatu. Czy tego chcemy, czy nie. Style myślenia i style działania. W końcu jeśli kilkanaście lat pracowałaś dla kogoś, nikt nie nauczył Cię, że można inaczej. Próbujesz więc na własną firmę przenosić schematy, w których funkcjonowałaś do tej pory. Niestety, często to się nie sprawdza. Teraz jesteś przedsiębiorczynią i musisz się nauczyć myśleć jak ona.

NAWYK #1 – CZY JESTEŚ PRACOWNIKIEM WE WŁASNEJ FIRMIE

Pierwsza rzecz, którą często obserwuję, to sposób działania młodych przedsiębiorczyń. Rzucają etat, zakładają działalność i… zatrudniają się w niej. Pracują całkiem jak na etacie, tylko dla siebie. Osiem godzin dziennie, pięć dni w tygodniu, trochę nadgodzin i zarwane weekendy, by nadrobić zaległości.

Brzmi znajomo?

To niestety nie jest przedsiębiorczość. Co więcej, sama wpadłam w tę pułapkę, więc wiem, jak jest. I działałam tak przez długi czas. Praca dla klientów była moim „etatem”. A wszelkie działania ponad odbywały się „po godzinach, kosztem czasu wolnego”. 

W tę pułapkę szczególnie łatwo wpaść, jeśli prowadzisz biznes usługowy i klienci płacą Ci za godzinę. Dlaczego? Bo w Twojej głowie rodzi się skojarzenie: nie pracuję dla klientów, nie zarabiam. A stąd już prosta droga do tego, by utknąć na „wolnym etacie” na lata.

NAWYK #2 – BRAK ELASTYCZNOŚCI W DZIAŁANIU

Kolejna pułapka, często obserwowana przeze mnie zwłaszcza u kobiet, które wyszły z korporacji, to pewnego rodzaju brak elastyczności i brak umiejętności odpuszczania nierokujących klientów czy projektów.

W korporacji zadanie musi być wykonane, choćby skały srały. Takie jest polecenie, taki jest kolejny krok, a czy on miał sens, czy nie, zastanowimy się później. Zdarzało Ci się spotkać z takim sposobem działania i myślenia?

We własnej firmie to się nie sprawdza. Bardzo często Twoje pomysły będą chybione. Bardzo często popełnisz błąd w działaniu. Bardzo często okaże się, że coś nie ma sensu. I najgorsze, co można zrobić, to brnąć w temat / projekt, bo do tego się zobowiązałaś. Sama przed sobą najczęściej.

Podam Ci prosty przykład. Jakiś czas temu postanowiłam, że będę prowadziła na Instagramie cotygodniowe lajwy „Kwadrans dla Twojego biznesu”. Początkowo cieszyły się sporym zainteresowaniem. Z czasem jednak coś się zmieniło. Ja odpuściłam kilka nagrań, bo miałam pilne zlecenia, oglądalność spadła… ale przecież zobowiązała się sama przed sobą. Powiedziałam, że będę robić… trudno było mi je odpuścić. Wchodziłam na żywo na totalnie złej energii, byłam sfrustrowana i coś, co miało dać mi satysfakcję, stało się kulą u nogi. Nie potrafiłam jednak odpuścić, bo przecież się zobowiązałam… Potrzebowałam solidnego szturchnięcia, by zmienić zdanie. Wyszło mi to na dobre. I mojemu Instagramowi też. Nie mówię, że lajwy kiedyś nie wrócą. Ale póki co pokochałam format rolek 😉 I ich się trzymam.

Jak widzisz, jako przedsiębiorczymi musisz nauczyć się podejmować decyzje. Nawet jeśli będą wiązały się one z rezygnacją z ulubionego projektu.

NAWYK #3 – KLIENT NASZ PAN

Trzeci nawyk, o którym chciałabym Ci dziś powiedzieć, dotyczy klienta. I sposobu komunikacji z nim. U wielu kobiet, które wcześniej pracowały na etacie, obserwuję tendencję do podążania za każdym życzeniem klienta.

• Klient powie, że zadanie ma być zrobione na niedzielny wieczór. Będzie. Choćby zlecił to w sobotę rano.
• Klient pisze do Ciebie na urlopie – odpowiadasz. Przecież nie chcesz, by poszedł do konkurencji.
• Realizujesz każde, najbardziej nawet absurdalne żądanie, bo to przecież klient. A klient to nasz pan.

STOP!

Klient jest Twoim partnerem biznesowym. Ty masz coś, czego on potrzebuje (wiedzę i umiejętności). Owszem, płaci Ci za nią, bo takie są reguły gry. Ale to nie oznacza, że staje się Twoim pracodawcą, właścicielem, czy osobą, która ma prawo mówić Ci, co masz robić w wolnym czasie.

Przychodzi do Ciebie jako do równorzędnego przedsiębiorcy, który jest w stanie mu pomóc. Gracie do jednej bramki i wspieracie się w realizacji celu. Ty dajesz wiedzę, doświadczenie, umiejętności. Klient pieniądze. Win-win.

Jeśli będziesz podchodzić do klienta jak do pracodawcy, który jest właścicielem Twojego czasu i zasobów, bardzo szybko się wypalisz. Bo takich klientów-właścicieli będziesz miała kilku (albo kilkunastu). Co jeśli będą chcieli tego samego w tym samym czasie? Którego wybierzesz?

Pokazałam Ci właśnie 3 nawyki, które mogą wpłynąć na jakość Twojej działalności jako przedsiębiorczyni. Jest ich znacznie więcej. Zastanów się, czy nie jest czasem tak, że przenosisz etatowe schematy do swojej firmy? I czy na pewno dobrze się z tym czujesz?

Takie podejście nie pomaga Ci w rozwoju. Nie pozwala na skalowanie. Nie wspiera w zarabianiu fajnych pieniędzy. Wzmacnia za to frustrację i poczucie, że „nie tak miało być”. Jesteś gotowa je zmienić?

Jeśli uważasz dzisiejszy odcinek za wartościowy, podziel się nim z innymi 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Pierwszy poniedziałek nowego roku. Pierwszy odcinek podcastu. Przyznaję, siadałam do niego z lekką tremą. W tym miesiącu mój podcast obchodzi trzecie urodziny. A ja zastanawiałam się, jaką formę mu nadać. Co zmienić? Czego dać więcej, a czego mniej? Kiedy zaczynałam go nagrywać, chciałam opowiadać o tym, co robię, inspirować do zmiany etatu na własną działalność. Z czasem tematyka trochę się zmieniła, zaczęłam zapraszać do podcastu freelancerki, które mogły opowiedzieć nam o tym, jak działają i jak radzą sobie z pracą na swoim. Pojawiło się więcej treści motywacyjnych, inspirujących, opisujących konkretne przykłady działania.

Bo prowadzenie firmy, praca w domu, pełnienie jednocześnie wielu ról, wymaga czasem od nas niezłej ekwilibrystyki. I dobrze jest wiedzieć, że nie tylko my borykamy się z ząbkującymi maluchami, starszakami na zdalnym, trudnymi zleceniami, czy mniej lub bardziej wyrozumiałymi klientami. Czasem potrzebujemy wsparcia, czasem poklepania po główce, czasem nadziei na to, że to wszystko minie, a czasem prostych i jasnych wskazówek.

I właśnie to wszystko znajdziesz w tym podcaście. Jeśli jesteś stałą słuchaczką, zapewne już o tym wiesz. Jeśli natomiast trafiłaś do mnie po raz pierwszy, dokładnie tego możesz się spodziewać. Masz jakieś sugestie? Pamiętaj, że zawsze możesz do mnie napisać. Czekam na wiadomość od Ciebie. Mój adres to kontakt@prettywelldone.pl

Tymczasem wracamy do nawyków…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

NIE MUSISZ WCZEŚNIE WSTAWAĆ, BY ODNIEŚĆ SUKCES

Dzisiejszy temat też nie wziął się znikąd. Zazwyczaj większość tego, o czym opowiadam w podcaście, inspirowane jest życiem. Zwykłą freelancerską szarą rzeczywistością. Moja okazała się dziś nawet nie szara, a bardzo, bardzo czarna. Tak bowiem było za oknem równo o 5:50. Ktoś mógłby zapytać, po jakiego grzyba wstawać o tej godzinie, skoro pracuje się na swoim, nie ma szefa, bata nad głową i nie trzeba zdążyć do biura na punkt ósma. 

Wczesne wstawanie to jeden z nawyków, wspierających mnie w skutecznym działaniu. Wypracowanych przez lata, choć szczerze przyznam, za bardzo nie musiałam się do niego przykładać. Jest to bowiem nawyk, który jest całkowicie zgodny z moim dobowym rytmem. I jeśli myślisz, że powiem Ci teraz – wstawaj wcześnie, to osiągniesz sukces – bardziej nie mogłaś się pomylić 😉

Wczesne wstawanie jest spoko, pod warunkiem, że jesteś rannym ptaszkiem. Nie każdy jednak jest. Gdybym mojemu dziecku kazała codziennie wstawać o 5 rano, bardzo szybko przestałby kumać, co do niego mówię. Dlaczego? Bo jego rytm dobowy wygląda zupełnie inaczej niż mój.

Dlatego jeśli chcesz działać skutecznie, odkryj godziny swojej najlepszej aktywności. Sprawdź, kiedy masz najwięcej energii, kiedy najlepiej Ci się myśli. I do tego dopasuj swój plan dnia. Są osoby, które genialnie pracują nocą, są takie, które najchętniej chodziłyby spać z kurami, ale pobudka o 4 rano to dla nich pikuś. Wiesz już, do której grupy należysz?

PLAN DZIAŁANIA POWINIEN BYĆ ELASTYCZNY

Jestem przekonana, że niejeden raz słyszałaś, że aby działać skutecznie, trzeba mieć plan. Pełna zgoda. Wizja tego, co chcesz zrobić i ustalenie kroków do pokonania to połowa sukcesu. Ciągle jednak nie jest to cały sukces. Dlaczego? Ponieważ na nic Ci się zda najlepszy nawet plan, jeśli będzie on niedopasowany do rzeczywistości albo do zmieniających się warunków życia.

W dzisiejszych czasach musimy działać elastycznie. Dopasowywać się do tego, co przynosi nam rzeczywistość. I weryfikować swoje założenia. Bo najlepszy plan nie pomoże, jeśli zmienią się warunki bazowe. Przykład? Proszę bardzo. Wcale nie trzeba daleko szukać. Kilka miesięcy temu pandemia bardzo mocno uderzyła w wiele branż. Szczególnie mocno jednak oberwało się branży eventowej i gastronomicznej. I przykładowo jeśli ktoś zajmuje się organizacją wesel, musiał w przeciągu ostatnich kilku lat wielokrotnie zmieniać strategie działania. Dlatego plany pięcioletnie w takich sytuacjach niekoniecznie się sprawdzają. To, co się sprawdza, to kilka wersji jednego planu. W zależności od okoliczności.

Między innymi dlatego od jakiegoś czasu staram się nie planować nic na sztywno. Nie było mi z tym łatwo, bo lubię wiedzieć, co mam robić i kiedy. Ale musiałam się dostosować. W 2020 roku planowałam kilka warsztatów stacjonarnych. Jak się możesz domyślić, niekoniecznie wypaliły. W ich miejsce zorganizowałam warsztaty online i tak spodobała mi się ta formuła, że z całą pewnością będę ją powtarzać w kolejnym roku.

SZUKAJ ROZWIĄZAŃ, NIE PROBLEMU

Sytuacja pandemiczna rozwinęła we mnie jeszcze jedną dodatkową umiejętność, która stosowana miesiącami przerodziła się w nawyk. W momencie kiedy pojawiają się problemy (a pojawią się zawsze, nie ma co się łudzić), skupiam się na szukaniu rozwiązania, a nie na ich rozgrzebywaniu.

Nie zawsze tak było. Dawno, dawno temu miałam w zwyczaju wsadzanie w otwartą ranę widelca i kręcenie nim w kółko. W niczym to nie pomagało, a ja popadałam w coraz większą rozpacz. Z czasem nauczyłam się, że są w życiu sytuacje, na które nie mam wpływu. Klient zrezygnuje, „bo tak”. Pojawi się niezgodność wartości i/lub celów. Zlecenie nie zawsze zostanie dobrze wykonane. Jesteśmy tylko ludźmi, nie robotami. Popełniamy błędy, a najważniejsze jest, by nauczyć się wyciągać z nich wnioski.

Trochę mnie to kosztowało pracy, przyznaję, ale prawda jest taka, że załamywanie rąk nic nie da. To, co może pomóc, to na pewno jest szukanie rozwiązania. Czasem jednego, czasem kilku. Czasem masz ochotę rzucić wszystko w diabły, wiem, ja też. Dlatego warto nauczyć się odcinać emocje.

Nie wiesz, jak zareagować? Zadaj sobie pytanie, czy miałaś wpływ na to, co się stało… Nie? To nie obwiniaj się niepotrzebnie. Głowa do góry i szukaj rozwiązania. Także u innych.

CZY NAWYKI WYSTARCZĄ?

Oczywiście nawyków skutecznego działania są dziesiątki. Starczy wpisać w wyszukiwarkę i wyskakują jak królik z kapelusza:

• Bądź proaktywny
• Zrozum, by być zrozumianym, 
• Zaczynaj z wizją końca
• Rób to, co najważniejsze na początku dnia (słynna metoda połkniętej żaby – osobiście wolę małe zadania na rozruch)
• Myśl w kategoriach wygrana-wygrana
• Skupiaj się na pozytywach
• Nie zapominaj o odpoczynku (mega ważne!)
• Znajdź partnera do działania… itd. itd.

Prawda jest jednak taka, że wypracowanie odpowiednich nawyków, takich, które służą nam, a nie my im, wymaga czasu, poznania siebie i swoich potrzeb. Czasem okazuje się, że to, co działało przez lata, przestaje mieć rażącą skuteczność. Dlaczego? Ponieważ my się zmieniamy i zmienia się otaczający nas świat. Banalna prawda. 

Dlatego jeśli mogę Ci coś podpowiedzieć… szukaj, testuj i sprawdzaj, co działa na Ciebie. Jeśli poranne wstawanie Ci służy – super! Jeśli przed rozpoczęciem pracy potrzebujesz pomedytować – zrób to. Jeśli wolisz pospać do południa i zarywać noce – może być trudno, ale nie ma rzeczy niemożliwych.

To, co na pewno warto zrobić, to nie zamykać się na różne opcje. Nie krzycz od razu, że zwariowałam, bo wstaję o 5 rano. Mnie to służy. Czy posłuży Tobie? Nie dowiesz się, dopóki nie przetestujesz 😉

Masz swoje sposoby na skuteczne działanie? Podziel się nimi w komentarzu. Chętnie i ja dam się zainspirować.

Pięknego dnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W 2021 roku skończyłam czterdzieści lat. W wiekach średnich mogłabym w zasadzie już szykować się do trumny. Starsza pani. Matrona. Nic już w życiu nie osiągnie. Najlepsze lata ma dawno za sobą.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Na szczęście nie żyjemy w wiekach średnich. A ja dopiero teraz czuję, że mogę oddychać pełnią życia. I to wcale nie dlatego, że czterdziestka to nowa trzydziestka, jak to zwykły mawiać dziewczyny, które czasem nie do końca mogą pogodzić się z upływem czasu. I z tym, że na ich twarzach pojawiają się nowe zmarszczki. Czasem praktycznie z nocy na dzień. Budzisz się i bach! Jest. Dowód na to, że skóra już nie ta. Albo że na tyłku nagle zaczął pojawiać się gigantyczny cellulit. Bo on tam był zawsze. Tylko jakoś mniej go było widać. I przemiana materii… ten element przemilczmy. 

Prawda jednak jest taka, że kiedy powiedziałam mojej biznesowej partnerce, Kindze, o czterdziestych urodzinach, westchnęła z rozmarzeniem: Ale ci zazdroszczę… teraz możesz już mieć zupełnie wszystko w d…

W sumie… jak tak na to spojrzeć…

A tak zupełnie serio. Być może ten rok był przełomowy również dlatego. Bo dotarłam do tej granicy, symbolicznej, bo tak naprawdę w nocy z 6 na 7 maja niewiele się zmieniło. To nie tak, że nagle przeszłam na ciemną stronę mocy, nie. Po prostu w pewnym momencie gdzieś między siódmym maja a sierpniem (tak mniej więcej), dotarło do mnie, że w końcu nic nie muszę. Nie muszę nikomu nic udowadniać. Jestem, jaka jestem. Nie muszę w kółko słuchać, co powinnam była zrobić… Jakie zachcianki plany innych mam do zrealizowania. I albo ci inni zaakceptują mnie z całym dobrodziejstwem inwentarza, albo trudno… Będę z tym żyć. I wcale nie będzie musiało mi być z tym gorzej. 

Nie, to nie jest tak, że mi nie zależy. Że nagle rzeczywiście mam wszystko gdzieś i liczy się tylko me, myself and I. Ale z czasem zaczyna do Ciebie docierać, że życie jest jedno. I choćbyś stawała na rzęsach, zawsze ktoś będzie niezadowolony z tego, co robisz. Zawsze trawa będzie bardziej zielona u sąsiada, a napisany post stanie się solą w oku. Albo całą belką. Jedni rodzą się naturalnie z takim poczuciem, że nie są na świecie po to, by zadowalać innych, inni potrzebują dwudziestu, a nawet czterdziestu lat, by to zrozumieć…

Tak zaczęła się moja przemiana. Kiedy w końcu zrozumiałam. I nie, to nie stało się magicznie 7 maja. Jak zawsze w życiu, był to proces. Ale dziś nie miało być o procesach. Miało być o podsumowaniach. I wnioskach.

No to jaki był ten 2021?

Na początku roku, jak zawsze, miałam w sobie mnóstwo pomysłów, nadziei na zmianę, planów. Tylko że wraz z upływem czasu okazało się, że one wcale nie są moje. Jednym z pierwszych projektów na ten rok, była aktualizacja i ponowne wydanie mojej pierwszej książki „Rzuciłam pracę i co dalej”. Dodałam do niej nieco treści, zaprosiłam do wywiadów czterech specjalistów i w pierwszym kwartale dopięłam projekt. Póki co szło całkiem nieźle.

Kolejna na tapet wskoczyła Akademia Freelancu. Miała być wypasiona, powstać w marcu, najpóźniej w kwietniu i… gdzieś w okolicach lutego zorientowałam się, że wcale nie chcę jej robić. Że tworzenie kolejnego kursu, kolejnych evergreenowych materiałów nie jest do końca tym, co tygryski lubią najbardziej. Że wcale nie zależy mi na masowym udziale anonimowych ludzi. Nie. 

Początkowo dopadło mnie przerażenie. Jak to? Przecież już ją zapowiedziałam. Zrobiłam zapisy na listę. Dokładnie rozpisałam program. Miałam cały szczegółowy plan i listę nagrań, tematów, które chcę poruszyć. Pozwoliłam temu przerażeniu posiedzieć we mnie trochę. Oswoiłam je. I… dałam czas na odejście.

Tak naprawdę wcale nie chciałam wypasionej giga-akademii. Zrozumiałam, że znacznie lepiej sprawdzam się w małych formach. Kameralnych warsztatach, które prowadzę przez kilka tygodni, poznając ich uczestniczki, wchodząc głębiej w ich biznesy, a z czasem nawet zmieniając ich sposób myślenia o prowadzeniu firmy. Wiem, że sporo z nich czuje po tych warsztatach ulgę. Bo ściągam z nich presję tego, że coś muszą… Ja też poczułam ulgę. I już wiem, że kameralne warsztaty to będzie mój format na ten rok.

A co z pozostałymi planami?

W styczniu 2021 roku moja tablica w Trello pękała w szwach. Każdy kwartał zapełniony był celami, zadaniami, planami. Każdy dostał swój kolor. Zajrzałam do niej ponownie w tym tygodniu. 

Część planów zrealizowałam koncertowo, nie wiedząc kiedy.

Część zupełnie przestała się liczyć.

Część się zmieniła, ewoluowała. Zupełnie jak ja.

Czy jest mi z tym źle? Nie. Prowadzenie firmy to nie wykuwanie prawd w kamieniu. To nastawienie na ciągłą zmianę, elastyczność, otwieranie się na nowe. 

A ten rok przyniósł mi dużo nowego.

Nowe współprace.

Ale także pożegnanie starych.

Spaliłam kilka mostów.

Wiem, nie powinno się tego robić.

Ale w kilku przypadkach poczułam ogromną ulgę. I wdzięczność dla siebie, że potrafiłam zawalczyć o swoje.

Ten rok dał mi też bowiem pewność, że jeśli mam prowadzić firmę, to tylko i wyłącznie na moich zasadach. I tylko z ludźmi, którzy te zasady szanują i respektują. 

A dodatkowo mają podobne wartości jak ja. 

Ten rok był trudny.

Bo pożegnałam się z kilkoma klientami. A rozstanie z nimi było… ogromnym rozczarowaniem. Nie dlatego, że współpraca się skończyła. Taka jest kolej rzeczy. Rozczarowanie przyszło potem. Dotyczyło zachowań, wartości, straconych złudzeń. Pod tym względem w kilku przypadkach źle oceniłam osoby, z którymi współpracowałam. Dokładnie spisałam ich awatary. I wiem, że nie będą tymi, których chciałabym widzieć w swoim klienckim portfelu.

Ten rok przyniósł jednak również coś wspaniałego.

Biznesowe współprace, których się nie spodziewałam.

Partnerstwa, na które nie liczyłam.

Ludzi, którzy będą, choćbyśmy nie rozmawiali miesiącami.

Ten rok sprawił, że okrzepłam.

Że nie boję się odmawiać.

Stawiać granic. 

Dbać o siebie i swój dobrostan.

I to, co cieszy mnie najbardziej… w tym roku przekonałam się, że mam wokół siebie kobiety, które chcą dbać o to ze mną. Którym zależy. I którym jestem za to głęboko wdzięczna.

Ten rok był również zaskakujący pod kątem finansowym. Nie zrealizowałam wszystkich założonych planów w tym zakresie. Ale zyskałam o niebo więcej – samoświadomość i rozwój, dzięki którym poczułam, że nie ma rzeczy niemożliwych. I że bardzo dużo zależy ode mnie i od osób, które wybieram do współpracy.

Liczbowo było różnie.

Statystyki pokazały, że Facebook nie jest już moim największym przyjacielem. 

Że znacznie bardziej polubiłam się z Instagramem.

YouTube też próbował zagościć w moim biznesowym życiu, ale… nie miałam dla niego zbyt wiele czasu. Pewnie do siebie jeszcze wrócimy.

Zupełnie odpuściłam natomiast Pinteresta. Trochę zabrakło mi cierpliwości. Mea culpa. Może da mi jeszcze jedną szansę 😉

Jaki będzie 2022? 

Zobaczymy. Ale niech wie, że nie będzie miał ze mną łatwo.

Mam kilka planów, które bardzo chciałabym zrealizować. Myślę nad tematami kolejnych warsztatów. Nad nową książką. I kilkoma współpracami, które zarysowały się na horyzoncie. 

Jakie uczucie towarzyszy mi, gdy myślę o 2022 roku? Chyba najbardziej ciekawość. I ekscytacja. 

Lubię nowe. 

Lubię plany. 

Lubię czyste karty. 

A Ty? 

Życzę Ci, by ten kolejny rok był dla Ciebie wspaniałą czystą kartą. By przyniósł Ci ogrom pozytywnych zaskoczeń. Byś zrealizowała te plany, które tlą się w Twoim sercu od lat. I powiedziała „do widzenia” tym, które nie mają już większego sensu, a są z Tobą przez zasiedzenie.

Pięknego kolejnego roku!

Do przeczytania w styczniu 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W zeszłym tygodniu miałam ogromną przyjemność poprowadzić warsztaty właśnie z planowania (a jakże!) „Zaplanuj swój sukces w 2022 roku”. Lubię te warsztaty z dwóch powodów. Po pierwsze, ich uczestniczki przychodzą z ogromną nadzieją na to, że dobre planowanie pozwoli im na realizację celów i spełnianie marzeń. Po drugie, helołłł, w końcu to planowanie jest. A planowanie jest tym, co Tygryski lubią najbardziej.

No dobra, żarty żartami, ale czy takie planowanie ma sens? Wszyscy wiemy, jak bardzo pandemia potrafiła zamieszać w biznesach. Wiele z nich zostało zamkniętych na długie miesiące. Niektóre nie wytrzymały próby czasu. Inne z kolei rozkwitły jak najpiękniejsze tulipany na wiosnę w Królestwie Niderlandów. I to nie tylko te onlajnowe. Starczy spojrzeć na logistykę, magazyny i e-commerce. Budują się teraz na potęgę! 

Z drugiej strony prawda jest taka, że nawet najmniejsze plany mogą wziąć w łeb przez małe złośliwe stworzonko w koronie. Ot, nie szukając daleko, sama musiałam ostatnio diametralnie zmienić plany na święta, bo okazało się, że pół rodziny jest na kwarantannie. I Świąt nie będzie. Wychodzi na to, że nie jestem jedynym Grinchem tej rodziny.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Czy planowanie ma sens i szanse powodzenia?

Wróćmy zatem do tematu właściwego. Czy planowanie ma sens? Uczestniczki moich warsztatów, kiedy zadałam im pytanie o ogólne wrażenie z kończącego się roku, zamyśliły się i bynajmniej nie tryskały radością. Rok 2021 okazał się bowiem równie trudny i nieprzewidywalny jak jego poprzednik. Nie szkodzi, że już trochę zdążyliśmy się oswoić z wirusem. Nie szkodzi, że przyzwyczailiśmy się do wszechobecnych masek. Nadal nie do końca jesteśmy pewni, co zadzieje się w biznesie.

Ja jednak wychodzę z założenia, że jak nie zaplanujemy swoich działań, będziemy już zawsze działać w chaosie. I to nie takim, jaki gotuje nam codzienność, ale takim, jaki sami sobie sprawiamy. Skoro więc możemy nie, to dlaczego z tej opcji nie skorzystać? 

Nie wiem, czy wiesz, ale jednym z moich stałych klientów jest agencja wedding plannerska? Działamy wspólnie już ponad 4 lata i miałam okazję widzieć i nauczyć się bardzo wiele. To właśnie przedstawiciele tej branży przez cały sezon 2020 niemal nie mieli pracy. A mimo to, moja klientka nie poddała się. Nawet jej do głowy nie przyszło, by zamknąć firmę. Zmieniła nieco profil działania, skupiła się na tym, co wolno i obmyślała plan B, C i D. 

Od niej zresztą nauczyłam się (jeszcze w złotych latach weddingowego eldorado), że niezależnie od tego, co by się działo, zawsze trzeba mieć backup. Tworzenie alternatywnych scenariuszy to chleb powszedni Wedding plannera. Co więcej, powinna to być również codzienność przedsiębiorcy. Ponieważ w dzisiejszych czasach mało które firmy mogą sobie pozwolić na to, by od lat być na rynku i nie zmieniać nic. Większość, zwłaszcza te onlineowe muszą dopasowywać się do zastanej sytuacji i reagować elastycznie.

Dlatego jeśli zapytasz mnie, czy warto planować, zawsze usłyszysz jedną odpowiedź: TAK.

Niezależnie od okoliczności warto mieć cele, plany i marzenia. 

One dają nam siłę do działania.

One są naszą maszyną napędową.

I w końcu one sprawiają, że chce nam się chcieć. 

Wyobraź sobie, że doprowadzasz jeden z Twoich wymarzonych planów do realizacji. Taki wiesz, cukiereczek wśród planów. Działasz, wymyślasz, osiągasz. Czy to nie byłoby piękne?

To zrób tak. Zaplanuj go sobie. Ułóż ścieżkę działania. Ale bądź gotowa na zmiany. Na elastyczne działanie. Na schodzenie z raz wyznaczonej ścieżki. Eksplorowanie alternatywnych dróg. Testowanie nowych pomysłów. W ostatnim newsletterze napisałam, że czuję się, jakbym jeździła po mojej firmie buldożerem. I oczyszczała przestrzeń. Co to oznacza? Rezygnację z wielu rzeczy, do których byłam przyzwyczajona. Zmianę. Czasem odrobinę (kontrolowanego) chaosu – kiedy wali się budynek, nie zawsze do końca wiesz, w którym miejscu spadnie pojedyncza cegła, prawda? 

I wyobrażam sobie, co pięknego powstanie na tych ruinach. Kiedy już wszystko zostanie wyrównane, trawa zasiana na nowo i zaczną się wznosić nowe… no właśnie, co?

O tym przekonamy się już wkrótce.

Za tydzień ostatni w tym roku odcinek podcastu. Postaram się zrobić małe podsumowanie. I wyciągnąć wnioski. Bądź ze mną 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli słuchając wstępu do tego odcinka, poczułaś, że chcesz wiedzieć więcej o błędach, które popełniają początkujący (i nie tylko) przedsiębiorcy, polecam Ci do posłuchania dwa inne podcasty – odcinek 37, w którym opowiadam o błędach, które sprawiły, iż musiałam na kilka lat zawiesić działalność, oraz odcinek 55 o moich 3 spektakularnych wpadkach w 2019 roku.

Dziwnym trafem na ponad 150 odcinków podcastu „Co we freelansie piszczy” ten temat nie pojawił się nigdy później. Co nie znaczy, że ich nie popełniamy. Oczywiście, że tak. Może też zdarzyć się, że są one na tyle istotne, iż zmuszają nas do zmiany planów. O błędach, których początkujący przedsiębiorca nie powinien popełnić, napisałam książkę – „Rzuciłam pracę i co dalej” to zbiór patentów na to, jak dobrze przygotować się do prowadzenia firmy. To nie tylko wskazówki na temat tego, co robić, by odnieść sukces, ale przede wszystkim informacje o tym, jakich zachowań unikać.

OK, ale dość o błędach! Dziś w końcu rozmawiamy o zaskoczeniach. Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Dlaczego początkujący przedsiębiorcy nie mają łatwo?

Wydawać by się mogło, że w czasach tak powszechnego dostępu do wiedzy i informacji założenie i prowadzenie firmy to pestka. Tymczasem okazuje się, że to naprawdę wyrafinowana sztuka. Dostępna wprawdzie dla znacznie większej liczby osób niż kiedyś, ale mimo wszystko wymagająca czasu, inwestycji i zaangażowania.

Dlatego jeśli jesteś na początku swojej drogi, nie zdziw się, że na każdym kroku będzie Cię coś zaskakiwać. W tym odcinku podcastu opowiadam o kilku jedynie zaskoczeniach. Jestem przekonana, że jest ich znacznie więcej. Spotykają nas praktycznie na każdym kroku. Czają się za rokiem i wyskakują w momencie, kiedy najmniej się ich spodziewasz. Jak to zaskoczenia 😉

W ostatnim czasie miałam okazję konsultować wyjątkową dużą liczbę kandydatek na potencjalne przedsiębiorczynie. Wiążę ten fakt trochę z końcówką roku, a trochę z czasami, w jakich przyszło nam żyć. Niepewność jutra sprawia, że chcemy mieć większy procent sprawczości i wpływu na to, ile i w jaki sposób zarabiamy. Tymczasem okazuje się, że sam start wcale nie jest taki prosty, a pytania, które się pojawiały, spokojnie dałoby się podpiąć pod jeden wielki mianownik:

„Nie wiem, od czego zacząć”

I tak, to może być pierwsze zaskoczenie. Bo niby jest to całkiem proste:

• podejmujesz decyzję
• robisz research
• tworzysz ofertę
• szukasz źródeł promocji
• działasz

Jak tak wypisałam to w punktach, to brzmi banalnie, prawda? A jednak wcale tak nie jest (i nie piszę tego, by Cię straszyć ;)). Jeśli nie masz określonego planu działania, może Ci być po prostu trudno odnaleźć się w chaosie komunikacyjnym. W dzisiejszych czasach dostęp do wiedzy jest nieograniczony. Serio. Z każdej strony czeka na Ciebie zalew informacji. I z jednej strony to świetnie! Ale z drugiej można się kompletnie pogubić, że nie wiadomo co i od kogo brać.

Od razu zakładać firmę, czy może jeszcze poczekać?

Kolejne zaskoczenie to fakt, że na wiele pytań nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Serio jedną z moich ulubionych jest „to zależy”. I to wcale nie dlatego, że jestem złośliwa. Nie. Bardziej chodzi o fakt, że odpowiedź często jest zależna od tak wielu czynników, że trudno jest udzielić jej wprost. Ot, chociażby temat zakładania działalności. Z reguły mówię moim kursantkom, by się z tym nie spieszyły… Są jednak sytuacje, że własna firma to must have! Kiedy?

• gdy nie masz możliwości inaczej zarabiać
• gdy potrzebujesz ubezpieczenia
• gdy zarabiasz więcej niż xyz
• gdy własna firma jest wymogiem zdobycia intratnego zlecenia…

Oczywiście w każdej z tych sytuacji też można znaleźć inne rozwiązanie niż szaleńczy bieg z rozwianym włosem do okienka w urzędzie (albo przed klawiaturę komputera, w końcu firmę można dziś założyć kilkoma kliknięciami). W każdej sytuacji potrzebny jest kontekst.

I tu pojawia się kolejne zaskoczenie:

Nie każdy, kto radzi Ci jak działać, jest dobrym doradcą

I to wcale nie dlatego, że ma złe intencje, nie. Chociażby dlatego, że radzi Ci na podstawie własnych doświadczeń. A te mogą być skrajnie różne od Twoich. Możesz mieć inną sytuację rodzinną, finansową, inne warunki brzegowe i już dana rada się totalnie u Ciebie nie sprawdzi. Czy jest zła? Nie. Jest niedopasowana do Ciebie. Dlatego osobom, które przychodzą do mnie na program mentoringowy, zawsze powtarzam, że to, w którym miejscu są, po pierwsze ma znaczenie, a po drugie zupełnie nie determinuje miejsca, w którym znajdą się za kilka miesięcy/lat.

Jak widzisz, jest jeszcze w życiu coś, co może Cię zaskoczyć. W nagraniu tego odcinka mówię jeszcze o kilku innych sytuacjach z życia wziętych, dlatego gorąco zachęcam Cię do jego posłuchania. I uświadomienia sobie, że życie przedsiębiorcy to ciągłe wzloty, zaskoczenia, upadki i momenty zwrotne. Jest tak wiele czynników, które determinują nasze działania, że naprawdę warto znaleźć osobę, która pomoże Ci przejść przez pierwsze przedsiębiorcze kroki suchą nogą 🙂

Tego bardzo Ci życzę!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Do nagrania tego odcinka zainspirowało mnie szkolenie Seminarium Budowy Biznesu, w którym brałam udział w ostatni weekend. Szkolenie przeznaczone dla networkerów, z którego jednak bardzo dużo wniosków może wyciągnąć każdy przedsiębiorca – także ten, który nie ma nic wspólnego z marketingiem sieciowym. I być może właśnie teraz, kiedy przeczytałaś słowa „marketing sieciowy”, w Twojej głowie pojawiła się myśl: o, nie! Nie będę tego czytać. Poczekaj chwilkę, zanim zamkniesz tę stronę 🙂

Marketing sieciowy w Polsce ma nie najlepszą renomę. Wszystko to za sprawą… samych przedstawicieli branży mlm, którzy bardzo często skupiają się tylko i wyłącznie na zdobyciu klienta i „wciśnięciu mu” produktu. Ja też tak myślałam o tej branży, zanim nie poznałam jej od środka. Przyglądam się network marketingowi (to kolejna nazwa, którą możesz usłyszeć) od kilku miesięcy i zauważyłam, iż nie tylko można go zrobić uczciwie i etycznie, ale jest też świetną alternatywą dla tradycyjnego marketingu. Co więcej, w mojej opinii za parę lat będzie głównym sposobem na robienie biznesów 😉

Ale dość o marketingu sieciowym. Przejdźmy do lekcji, jakie wyciągnęłam ze szkolenia Seminarium Budowy Biznesu. Podam Ci je tutaj w punktach. Natomiast w podcaście usłyszysz rozwinięcie i mój komentarz do każdego z nich. Jestem bardzo ciekawa, która z tych lekcji przemówi do Ciebie najbardziej. Koniecznie daj mi znać!

#1 TWOJE „DLACZEGO”, czyli co jest Twoją motywacją do zmiany

#2 MARKETING SIECIOWY to nie praca z produktami, a praca nad sobą

#3 NIE PODEJMUJ W ŻYCIU DECYZJI ZA INNYCH

#4 STAWIAJ WYMOGI – SOBIE I INNYM

#5 TYLKO TY JESTEŚ ODPOWIEDZIALNA ZA SWÓJ SUKCES

#6 MIEJSCE, Z KTÓREGO STARTUJESZ, NIE DETERMINUJE TEGO, CO OSIĄGNIESZ

#7 LUDZIE KUPUJĄ DLA LUDZI, NIE DLA PRODUKTU

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Czy Tobie też zdarza się czasem pomyśleć, że fajnie by było zrealizować jakieś marzenie, ale… powstrzymuje Cię strach przed tym, co będzie? Są ludzie, którzy w nieznane sytuacje wchodzą jak w masło. Z radością i uśmiechem witają nowe i cieszą się na ekscytujące doznania. Są też tacy, których nieznane sytuacje paraliżują. Myśl, że mają wsiąść do pociągu i pojechać do nieznanego miasta sprawia, że przez miesiąc planują każdy krok. Sprawdzają połączenia, ulice, autobusy, tramwaje… W nocy śni im się podróż. Czasem podejmują ryzyko, często jednak rezygnują. Bo łatwiej i bezpieczniej i bardziej komfortowo jest pozostać w znanej bańce. Wyobraź sobie, co zatem czują, kiedy myślą o zmianie zawodowej. W tym odcinku podcastu podpowiem Ci, jak działać mimo strachu przed nieznanym. Zapraszam serdecznie.

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Na samym początku tego odcinka podcastu chciałabym zaznaczyć jedną rzecz. To, co tutaj powiem dziś, wynika tylko i wyłącznie z moich osobistych doświadczeń i odczuć. Jestem jednak zupełnie inną osobą niż Ty i bardzo prawdopodobne, że wiele rzeczy odczuwam inaczej. To, że ja umiem przełamać się do działania, że zaciskam zęby i robię coś, nie oznacza z automatu, że będziesz miała tak samo. I odwrotnie – fakt, że Ty umiesz w danej sytuacji odpowiednio zareagować, nie oznacza, że każdy będzie potrafił. Przykład: Są dni, kiedy odebranie telefonu jest dla mnie nie do przejścia. Dni, w których zmuszenie się do zrobienia czegoś nowego, graniczy z cudem. Są jednak i takie, w których biorę się z życiem za bary. I działam mimo obaw. Opowiem o tym, jak się mobilizuję. Nie obiecuję jednak, że te sposoby u Ciebie również zadziałają. Musisz je przetestować i sprawdzić, jak daleko jesteś gotowa wyjść poza swoją strefę komfortu. Gotowa? To zaczynamy.

ZMIANA – KONIECZNA, ACZ NIECO STRASZNA

Całe życie pracowałam na etacie albo dla kogoś. Właściwie odkąd pamiętam. Poczynając od dorywczej pracy wychowawcy na koloniach, poprzez prowadzenie zajęć na popołudniowych kursach językowych, aż po pierwszą „dorosłą pracę” w małej rodzinnej firmie. Przychodziłam, wykonywałam swoją pracę, dostawałam za nią wynagrodzenie. I nie musiałam martwić się niczym innym. Kiedy więc w mojej głowie zaświatała myśl o tym, by założyć własną działalność, oprócz ogromnej ekscytacji poczułam obawę. O to, jak to w ogóle będzie. Czy sobie poradzę. Czy będę umiała przyjąć na siebie te dziesiątki ról, które na co dzień przyjmuje właściciel firmy. Bo co innego wyobrażenia o prowadzeniu działalności, a co innego prawdziwe przedsiębiorcze życie. A tego – poza nikłą obserwacją firm, w których pracowałam – nie znałam. 

I prawdę mówiąc, te obawy wcale nie były takie nieuzasadnione. Skoro paraliżował mnie lęk przed odebraniem telefonu, czy nawet wykonaniem go jako pierwsza, to jak mogłam poradzić sobie z prowadzeniem biznesowych rozmów z klientami. Serio tak miałam z tymi telefonami. Generalnie nie cierpię prowadzić rozmów telefonicznych. Wszelkie sprawy urzędowe czy te wymagające bezpośredniego kontaktu zazwyczaj załatwiał mój mąż. Kiedy założyłam firmę, stało się to niemożliwe.

No wyobraź sobie, że mam mieć rozmowę z klientem, na której zamiast mnie pojawia się mój mąż i mówi: Ja poprowadzę negocjacje i ustalenia, bo żona się pana boi. Byłabym spalona już na starcie.

Prowadzenie firmy wymagało ode mnie największego wyjścia poza strefę komfortu. Praktycznie na każdym polu. Ktoś mógłby zapytać, po co w ogóle to robić… czy nie lepiej jednak pójść w ten etat i dać sobie spokój. Pewnie i lepiej. I wygodniej. Ale ja tak nie chciałam. Chciałam w końcu zrobić coś dla siebie i przestać się bać. 

Czy to się stało z dnia na dzień? Wiadomo, że nie.

Czy nadal zdarza mi się wycofywać ze spotkań, rozmów, konfrontacji? To ostatnie zwłaszcza. Tak, bywają takie dni.

Ale pracuję nad sobą. 

I Ty też możesz.

JAK ZMIENIĆ SWOJE NASTAWIENIE

Pierwsza rzecz, którą zrobiłam i robię do dziś w sytuacji, gdy dopada mnie niepewność (i ryzyko, że wycofam się z działania) to zadałam sobie pytanie: Co mnie najbardziej przeraża w nowej sytuacji.

• Czy jest to kontakt z innymi ludźmi?
• Czy strach przed tym, jak zostanę oceniona?
• Czy obawa, że nie będę miała nic do powiedzenia?
• Albo że ktoś pozna się na mnie.

Jak widzisz, większość tych rzeczy siedzi w głowie. Są to przekonania, z którymi paradujemy codziennie po świecie i które kształtują naszą egzystencję.

Podam Ci tutaj przykład. Dwa tygodnie temu byłam na wyjeździe integracyjno-szkoleniowym z teamem Forever, do którego należę. Od początku bardzo chciałam jechać, ale im bliżej godziny zero, tym więcej wymyślałam sobie wymówek. A to, że to strasznie daleko. A to, że będę musiała sama jechać samochodem 5 godzin. A to, że nie mam zimowych opon, a na 100% spadnie wtedy śnieg…

Moje obawy wynikały głównie z tego, że nie znałam osób, z którymi miałam jechać. I sama myśl o spaniu w pokoju z obcymi paraliżowała mnie. Zadałam więc sobie pytanie: Co najgorszego może się stać, jeśli pojadę? W mojej głowie pojawiło się natychmiast kilkanaście scenariuszy! Przepracowałam każdy z nich.

Tak, wiem, nie zawsze jest na to czas. Nie zawsze się da. Ale jeśli chcesz coś w swoim życiu zmienić, musisz przepracować pewne rzeczy.

PIĘĆ KROKÓW DO ZMIANY NASTAWIENIA

Po pierwsze, jeśli nieznana sytuacja paraliżuje Cię, postaraj dowiedzieć się o niej absolutnie wszystkiego. Zazwyczaj boimy się tego, czego nie znamy. Jeśli poznasz wszystkie okoliczności, okaże się, że nie taki diabeł straszny.

Po drugie, oswój swój strach. Przepracuj w głowie scenariusze. Zastanów się nad tym, co czujesz i dlaczego tak się czujesz. Odczuwasz panikę na myśl o rozmowie z potencjalnym klientem? Rozpisz sobie jej scenariusz (albo skorzystaj z mojego). Krok po kroku. Wypisz pytania, które może Ci zadać klient. Oraz te, które Ty chciałabyś zadać jemu. Nie myśl o tym, że ktoś Cię będzie oceniał – to zazwyczaj nasza największa obawa. Pomyśl, że tak samo on chce się dowiedzieć wszystkiego o Tobie, jak i Ty o nim!

Po trzecie, działaj małymi krokami. Znasz siebie najlepiej. Wiesz, co powoduje Twój dyskomfort. Postaraj się go wyeliminować. Potrzebujesz planu? Zrób go! Choćby ktoś inny uważał, że to głupie. Miej to gdzieś! Liczy się Twoje samopoczucie i działanie. Nie wycofuj się. Każda kolejna próba wyjścia ze strefy komfortu będzie wtedy trudniejsza. Jeśli raz dasz sobie przyzwolenie na wycofanie się z danej sytuacji, będziesz to robić częściej.

Po czwarte, zadaj sobie pytanie: Co najgorszego może się stać, jeśli to zrobisz? Ale wymyśl takie rzeczy straszne, straszne. I przepracuj te myśli w głowie. Obracaj je jak cukierek. Oglądaj z każdej strony. Zobaczysz, że za jakiś czas będą wydawały się mniej przerażające.

Po piąte… ten sposób działa u mnie chyba najlepiej. Powiedz sobie, że nic nie musisz. Że zawsze możesz się wycofać. Tylko… co się wydarzy, gdy tego nie zrobisz? Mam dość bogatą wyobraźnię i na tym etapie najczęściej odczuwam już żal przed tym, że się poddałam 😉 Czasem złość na samą siebie, że nie dałam sobie szansy. I te dwa uczucia nie pozwalają mi zrezygnować.

Bój się, ale działaj… zobaczysz, jaka będziesz z siebie dumna!

Z tą myślą Cię zostawiam…

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

Muszę przyznać, że mam wyjątkowe szczęście. I jestem bardzo wdzięczna za to, jak ogromne wsparcie otrzymuję od najbliższych, jeśli chodzi o moje działania biznesowe. I nie piszę tego, by się chwalić. I pokazać, jak to jest zajebiście. Nie. Bo nie zawsze tak było. I bywa, że moje pomysły też spotykają się z dezaprobatą. Ba, czasem nawet spotykają się z jawnym bojkotem. Najgorsze jednak są te reakcje, które podważają moją pewność siebie, wiarę w to, co robię i sprawiają, że zablokowuję się w działaniach na długie miesiące.

O ROLI WSPARCIA W PROWADZENIU DZIAŁALNOŚCI

Jeśli prowadzisz firmę, zapewne wiesz, że bywają momenty, kiedy masz ochotę zawinąć się w kocyk i nie wstawać spod niego przez najbliższe kilka dni. Bywają chwile, gdy wątpisz, czy to, co robisz ma w ogóle jakikolwiek sens. Najczęściej dzieje się tak, kiedy nagle jest mniej zleceń, pieniądze przestają się zgadzać, koszty zżerają każdy dochód, a Ty siedzisz przy biurku, patrzysz w ekran i myślisz: Co ja najlepszego zrobiłam! Czy nie lepiej było na etacie? Ciasnym, ale „bezpiecznym”. 

Mam nadzieję, że usłyszałaś w tym ostatnim zdaniu cudzysłów?

W takich chwilach – a jest ich w trakcie prowadzenia firmy zaskakująco dużo – dobrze jest mieć przy sobie kogoś bliskiego, kto wspiera. Mówi, że to tylko przejściowe. Że wszystko mija, nawet najdłuższa żmija. Że dasz radę. I siada z Tobą, by przedyskutować problem.

Dobrze by było, by ta osoba znała się na prowadzeniu firmy. Często intuicyjnie zwracamy się do najbliższych, a oni nie zawsze wiedzą, z czym ten freelance i tę przedsiębiorczość się je. Jeśli sami nie prowadzili nigdy firmy, być może nie pomogą strategicznie. Ale na pewno mogą pomóc, budując Twoją pewność siebie. I wspierając bezwarunkowo.

Niestety nie zawsze tak się dzieje.

Czasem najbliższe osoby wykazują najmniej zrozumienia dla naszych pomysłów.

Po co ci to wszystko…

Mówiłam, że do tego się nie nadajesz.

Siedź lepiej na tym etacie i nie gryź ręki, która cię karmi.

Fanaberie jakieś… hołm ofis srofis. Do roboty byś się wzięła.

Tak, takie komentarze wbrew pozorom są bardzo częste. I choćbyś nie wiem, jak udawała, że Cię nie ruszają, że będziesz robić swoje i tak, ziarno z czasem padnie na podatną glebę. Zazwyczaj w tych momentach słabszej kondycji psychicznej, które zdarzają się każdej z nas.

JAK SOBIE RADZIĆ Z BRAKIEM WSPARCIA

To nie będzie łatwe. Ale nikt nie mówił, że prowadzenie firmy to sam cud, miód i orzeszki. Co więcej, powiem Ci, że na początku będzie Ci mega trudno odpowiednio zareagować, ale potem będziesz z siebie cholernie dumna. Co mam tu na myśli?

Asertywne powiedzenie niewspierającym bliskim: Szanuję Twoje zdanie, ale się z nim nie zgadzam. Nie rozmawiajmy więc na ten temat. Bo ani Ty mnie nie przekonasz, ani ja Ciebie. Jeśli więc mi nie pomagasz, to chociaż nie przeszkadzaj.

Uwierz, powiedzenie tego mężowi, matce, ojcu, siostrze, komukolwiek bliskiemu kosztuje masę emocji. Ale za każdym razem (bo na jednym najczęściej się nie kończy) będzie łatwiej. Chciałabym tu bardzo polecić Ci lekturę książki Kamili Rowińskiej „Kobieta asertywna”. Przeczytaj. Zrób ćwiczenia. Zakreśl ważne dla Ciebie cytaty i wprowadź porady w życie. A potem przeczytaj jeszcze raz i powtórz tę czynność do momentu, aż poczujesz, że to Ty jesteś jedyną osobą, która ma moc mówienia Ci, co powinnaś robić.

Kolejny krok to przekonanie samej siebie, że słowa, które padły, tak naprawdę nie są Twoje, czyli…

PRZEPRACUJ PRZEKONANIA, KTÓRE ZAPUŚCIŁY KORZENIE W TWOJEJ GŁOWIE

To również nie będzie proste. Ale już o tym wiesz. Na początku podcastu wspomniałam Ci o sytuacji, w której ja usłyszałam bardzo niewspierające słowa. Wiesz, że to było całkiem niedawno. Mniej więcej w połowie wakacji. Bliska mi osoba powiedziała: Nie nadajesz się. Nie dasz sobie z tym rady. To nie dla Ciebie. Zniszczysz to, na co pracujesz.

Z pozoru nic, ale to są słowa, które dla mnie niosły ogromny ładunek emocjonalny. Zaczęłam bowiem kwestionować wszystko, co robię. Poczułam, że nie nadaję się do prowadzenia firmy. Że rzeczywiście nie dam rady. Skoro bliska mi osoba we mnie nie wierzy, to dlaczego ja miałabym uwierzyć. Skoro nie mogę przekonać do swojego pomysły kogoś, kto jest dla mnie ważny, jak mam przekonać innych?

Tak, to była trudna lekcja. Na szczęście, o czym też wspomniałam Ci kilkanaście minut temu, mam również męża. Ot, niespodzianka 😉 I choć często mamy na wiele tematów różne zdanie, to strategia biznesu jest tą, którą lubię z nim przedyskutować. Ma on bowiem w swoich talentach Gallupa dwa, które pozwalają mu zobaczyć więcej, niż widzę ja: stratega i maksymalistę.

I pamiętam, jak pewnego sierpniowego dnia oglądaliśmy film, a moje myśli coraz bardziej odpływały w siną dal. W stronę tych niewspierających słów. Powoli zapadałam się w sobie. I w poczuciu bezsilności i beznadziei. I wtedy mój mąż zupełnie niespodziewanie zastopował film (Netflix rulez) i zapytał: Co jest?

Od słowa do słowa wyrzuciłam z siebie wszystko, co leżało mi na sercu. A on słuchał, słuchał i powiedział tylko jedno zdanie: Bzdura. Dasz radę. A jak nie będziesz wiedziała jak, to wymyślisz swój sposób.

 To jedno zdanie dało mi kopa do działania. Oczywiście, że negatywne myśli wracały. Ale na kartce nad biurkiem wisiały słowa: Dasz radę. A jak nie będziesz wiedziała jak, to wymyślisz swój sposób.

ZNAJDŹ KOGOŚ, KTO BĘDZIE DMUCHAŁ W TWOJE SKRZYDEŁKA

I tu przechodzimy do sedna. W ostatni weekend byłam na szkoleniu połączonym z integracją zespołu Forever. Dwa dni pełne wsparcia, długich rozmów z kobietami, które podzielają moje wartości, które mają apetyt na życie taki jak ja. Doładowały mnie ogromnie. Moja liderka, Iwona, na koniec wyjazdu wręczyła każdej z nas prezent: piękny kołonotatnik w twardej oprawie. 

Nie sam prezent jednak był ważny. Ważna była dedykacja, którą w nim znalazłam „Jeśli kiedykolwiek zwątpisz w swoje marzenia, zadzwoń…”

To, jakimi ludźmi się otaczasz, jest niezmiernie ważne. Na niektórych z nich nie masz wpływu. I wtedy musisz zrobić wszystko, by nie dopuszczać ich myśli i słów do siebie. Ale w ogromnej większości możesz wybrać, kto będzie Ci kibicował w drodze do spełniania biznesowych marzeń. I to jest bardzo uwalniająca myśl.

Otaczaj się ludźmi, którzy w Ciebie wierzą. Którzy będą dodawali Ci energii. Którzy w trudnych chwilach Cię wesprą. A tym bardziej zrobią to w tych dobrych. Taki zespół właśnie tworzę. Takimi wartościami kierujemy się w Forever Well Done – dajemy sobie bezwarunkowe wsparcie. Wkrótce opowiem Ci więcej o tym, dlaczego wybrałam właśnie ten zespół i tę liderkę. Dziś jednak chciałabym powiedzieć Ci jedno: to Ty decydujesz, kogo wpuścisz do swojego życia i czyje słowa będą dla Ciebie ważne.

Ty. Nikt inny. Pamiętaj o tym :*

Do następnego tygodnia.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

To już kolejny odcinek podcastu „Co we freelansie piszczy”, w którym będę mówić o pieniądzach. Ba, mówiłam o nich nawet w zeszłym tygodniu, kiedy pytałam Cię, czy pieniądze są dla Ciebie ważne. I przekonywałam Cię, że powinny (jakbyś nie wiedziała :P) i że warto o nich mówić dobrze. Bo to, że lubisz pieniądze, nie oznacza, że jesteś zepsutą do krwi i kości snobką. Swoich znajomych też lubisz, prawda? I nie masz negatywnych skojarzeń, kiedy myślisz: Lubię was! Niestety, gdy myślimy tak o pieniądzach, często te negatywne skojarzenia wyłażą na wierzch. Nie będę dziś jednak poruszać tego tematu. Dziś porozmawiamy o finansowych sufitach.

Wolisz słuchać niż czytać? Wybieraj 🙂

W 119 odcinku tego podcastu zadałam pytanie „Czy łatwo jest zarobić 10 tysięcy złotych”. Odpowiedź oczywiście jest niejednoznaczna, bo jakże mogłoby być inaczej. Dla jednego to jest pikuś, zarabia tyle w ciągu dnia. Dla innego to trzymiesięczne wynagrodzenie. Wszystko zależy. Od tego, co robisz, z kim pracujesz, czy działasz w usługach, czy masz produkty. A może obracasz wielomilionowymi kwotami na co dzień… nie wiem tego, choć zakładam, że jeśli byłby to ten ostatni case, to raczej nie słuchałabyś mojego podcastu 🙂

Jestem na 99% przekonana, że słuchasz go, ponieważ albo jesteś wirtualną asystentką, albo freelancerką, albo chciałabyś być jedną z nich. I zastanawiasz się, ile można na takiej pracy zarobić. Dziś skupię się na wirtualnej asyście, ponieważ ten sposób zarabiania jest mi najbliższy i chyba mogę powiedzieć, że zjadłam na nim zęby.

Kiedy zaczynałam swoją karierę jako wirtualna asystentka, miałam proste założenie: Chcę zarabiać miesięcznie minimum 5 tysięcy złotych. I zrobię wszystko, by to osiągnąć. Tak też się stało, o czym opowiadałam niejeden raz w moim kursie „Gdzie ci klienci”. Wiem też, że w tym zawodzie można zarabiać znacznie mniej, ale da się też więcej. Często dużo więcej, choć to zależy od kilku czynników, do których zaraz przejdę.

PRACA W USŁUGACH JEST TRUDNO SKALOWALNA

Pierwsza i podstawowa informacja, jaką powinnaś wziąć pod uwagę, myśląc o zarobkach w branży WA, jest to, że są pewne limity. Pracując na godzinę (a tak zazwyczaj rozlicza się większość wirtualnych asystentek) masz dwie możliwości podnoszenia swoich zarobków. Po pierwsze, możesz zwiększać stawkę godzinową. I owszem jest to do zrobienia, ale są granice. Na początku proszę zawsze osoby, które przychodzą do mnie na mentoring, by policzyły, ile chcą zarabiać. Udostępniam specjalny kalkulator, który po wstawieniu miliona danych wylicza stawkę godzinową. Założenia są bardzo optymistyczne, ale jeśli dopiero zaczynasz, weź pod uwagę, że klient może nie zaakceptować bardzo wysokich stawek. Będzie się zastanawiał, dlaczego za Twoją usługę ma zapłacić 150 złotych (tyle wyszło z kalkulatora), podczas gdy za usługę doświadczonej WA zapłaci 95 złotych. Myśl zatem o stawkach realnie!

Drugi sposób podnoszenia zarobków to… przepracowywanie większej liczby godzin. Osobiście nie polecam! OK, możesz pracować kilkanaście godzin dziennie i zarabiać kwotę X, tylko czy na pewno tego chcesz? Czy to właśnie był Twój cel, kiedy zakładałaś firmę? By siedzieć w niej od rana do nocy i nie mieć życia prywatnego. Nie sądzę.

Po tych kilkunastu zdaniach możesz już podejrzewać, że jest pewien sufit zarobków. Jeśli pracujesz w usługach i Twoje wynagrodzenie równa się stawka h x liczba przepracowanych godzin, nie ma innej możliwości! No po prostu nie da się inaczej. Nie da się też w nieskończoność podnosić cen, bo w pewnym momencie klienci powiedzą: Dość! Idziemy tam, gdzie równie dobrze, a znacznie taniej. I wierz mi, znajdą takie miejsce.

CZY DA SIĘ ROZBIĆ FINANSOWY SUFIT W BRANŻY WIRTUALNEJ ASYSTY

Czy da się zatem zarabiać pięć, dziesięć, piętnaście i więcej tysięcy w tej branży? Tak. Jak w każdej. Trzeba tylko odpowiedzieć sobie na jedno zasadnicze pytanie: Czy ja na pewno chcę skalować swój biznes? Czy rzeczywiście potrzebujesz zarabiać kilkadziesiąt tysięcy? Fajnie by było, prawda? Pamiętaj tylko, że to wiąże się nie tylko z przywilejami, ale też z obowiązkami. Nadal chcesz? Jeśli tak, musisz poszukać na to sposobu.

Wiesz już, że trudno będzie Ci podwyższać stawki w nieskończoność. I że równie trudno będzie dokładać sobie godziny pracy do planu dnia. Co zatem możesz zrobić? Najprostsza metoda, to zacząć budować zespół. Samodzielnie trudno będzie Ci wypracować wymarzone 6-7-cyfrowe zarobki. Z zespołem będzie to znacznie prostsze. Dzięki współpracy z innymi osobami możesz po pierwsze przyjąć więcej klientów, po drugie zwiększyć zakres swojej działalności, po trzecie… zająć się tym, co lubisz najbardziej. I niekoniecznie musi to być od razu praca operacyjna. Może wolisz budować zespół i nim zarządzać…

Czy to jest osiągalne dla początkujących? Wszystko zależy od modelu biznesowego, jaki sobie przyjmiesz. Jeśli od samego początku założysz współpracę z inną osobą, będzie Ci łatwiej. Możesz też potraktować pracę wirtualnej asystentki jako pomost do tego, co chcesz robić docelowo. Wszystko zależy od Ciebie.

Czy istnieje sufit finansowy? Jeśli pracujesz samodzielnie, tak. Choć i tak jest on dość wysoki. Pamiętaj jednak, że da się go rozbić 😉

Jeśli potrzebujesz wsparcia w rozwoju jako wirtualna asystentka, zapraszam Cię na konsultacje. Zobaczymy, w którym kierunku możesz się rozwijać.

Pięknego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina