Kilka dni temu obiecałam w moich mediach społecznościowych, że opowiem o wnioskach z tegorocznego workation. Po ostatnim takim pracowyjeździe zapierałam się rękami i nogami, że to ostatni raz. Workation bowiem nigdy nie kojarzyło mi się dobrze. Zresztą poruszałam ten tamat kilka razy, między innymi w odcinkach 31 i 83 tego podcastu.

W wielkim skrócie – workation w mojej definicji to zawsze był wyjazd wakacyjny (zamiast urlopu) połączony z pracą, z którego wracałam bardziej zmęczona niż koń po orce. Dlaczego? Już opowiadam!

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WORKATION – CO TO TAKIEGO

Zacznijmy jednak od prawdziwej definicji. Workation co do zasady to termin wymyślony przez zapracowanych przedsiębiorców, który pomaga im podróżować, zwiedzać świat i mieć poczucie, że ani na moment nie opuszczają firmy i trzymają rękę na pulsie. 

Nie jest to prawdziwy wypoczynek, ani oderwanie się od codziennych spraw i za nic taki wyjazd nie powinien zastępować normalnego, pełnowymiarowego urlopu, ale umówmy się – całkowite odcięcie się od pracy, kiedy prowadzisz własną firmę, jest bardzo trudne. Zwłaszcza na początku, kiedy jesteś w biznesie sama i nie masz wsparcia.

Po to właśnie zostało wymyślone workation. Zmieniasz środowisko, odrywasz się od codzienności, prania, sprzątania, mycia garów po godzinach pracy i wyjeżdżasz w piękne miejsce, by tam pracować przez kilka godzin dziennie, a potem odpoczywać.

W sumie brzmi całkiem nieźle i uczciwie przyznam, że może mieć sens pod warunkiem, że nie przypomina…

WORKATION W MOIM WYDANIU

Przez 5 lat prowadzenia działalności jeździłam wyłącznie na workation. Nie byłam na prawdziwym urlopie, wszędzie razem z rodziną ciągnęłam ze sobą laptopa i tonę notatek z rzeczami do zrobienia. Nie odrywałam się od firmy, codziennie – nawet mając już zespół – byłam w stałym kontakcie z klientami i tak szczerze to z odpoczynkiem niewiele miało to wspólnego.

Głównie dlatego, że naprawdę ciężko pracuje się, gdy:

• Nie masz zasięgu
• Rodzina marudzi, że miałaś iść z nimi na plażę
• Klienci dzwonią z hasłem „wiem, że masz urlop, ale…”

…a Ty stoisz w rozkroku pomiędzy tym wszystkim i zastanawiasz się, jak to możliwe, że prowadzisz firmę, a nawet nie stać Cię na prawdziwy urlop. Co do cholery poszło nie tak? 

I wracasz z tego wyjazdu sto razy bardziej zmęczona, z uczuciem ulgi, że nareszcie własne biuro, porządny internet i drzwi, przez które nie słychać odgłosów niezadowolonej rodziny. Jeszcze tylko tona prania do zrobienia i można rzucać się w wir pasków.

Brzmi jak marzenie, prawda? Jakiegoś szaleńca na przykład.

ZMIANA NASTAWIENIA, CZYLI CZY WORKATION MOŻE JEDNAK MIEĆ SENS

Nic zatem dziwnego, że w tym roku postawiłam sobie twardy zakaz: „żadnego workation”. Jedziemy na prawdziwy urlop. I na taki też pojechałam w lipcu. Jednak z okazji czterdziestych urodzin mojego męża mieliśmy też zaplanowany tygodniowy wyjazd do Włoch – i pech chciał, że trafił się moment, w którym na kolejny urlop nie mogłam sobie pozwolić.

Ponieważ jednak od bardzo długiego czasu pracuję nad swoim mindsetem przedsiębiorczymi, a moim głównym celem na rok 2022 było wyjęcie siebie z biznesu, powiększenie zespołu, ukrócenie kontrolfreaka i koniec mikromanagementu, postanowiłam dać workation jeszcze jedną szansę.

Postawiłam jednak sama sobie twarde zasady.

• Pracuję max 4 godziny dziennie (lubię rano wstawać, więc między 6 a 10 miałam naprawdę mnóstwo czasu, by pozarządzać firmą i dopilnować tego, co było do dopilnowania)
• Deleguję i nie kontroluję – mam świetny zespół, który da sobie radę beze mnie przez tydzień (a pewnie i dłużej) i wcale nie muszę im udowadniać, że nie
• Pozostały czas poświęcam na odpoczynek, zwiedzanie, jedzenie pizzki i pracę nad mindsetem.

Nie będę kłamać, nie było łatwo. Kontrolfreak odezwał się już na dzień dobry, ale każdy dzień pokazywał mu, że może sobie tę potrzebę stania nad każdym schować głęboko w kieszeń. Nareszcie!

Co się zmieniło w stosunku do poprzednich lat?

Możesz pomyśleć, że zespół. Że klienci. Że zadania. Że mniej pracy – wakacje dopiero wyhamowywały.

Ale nie. Najbardziej zmieniło się moje nastawienie. 

Bez tego nie zadziałoby się nic, w końcu firma zaczyna się w głowie.

I ta zmiana też nie pojawiła się z dnia na dzień. 

Tak jak wspomniałam, kluczowa była dla mnie praca z nastawieniem i pozwolenie sobie na takie działanie.

Postawienie twardych zasad, których trzymałam się kurczowo jak tonący brzytwy.

To były bardzo długie miesiące pracy i wiem, że gdybym odpuściła, skończyłabym ponownie z głową w pracy, a palcami na klawiaturze laptopa czy telefonu.

Cztery godziny dziennie wystarczą na to, by skutecznie zarządzić firmą, ugasić ewentualne kryzysy i podpowiedzieć zespołowi, co robić w razie awarii. W zasadzie pod koniec wyjazdu stwierdziłam, że wystarczyłyby nawet dwie godziny, jeśli mamy dobrze rozpisane procedury działania.

„MYŚL JAK CEO”, A WORKATION BĘDZIE DZIAŁAŁO NA TWOJĄ KORZYŚĆ

Myślenie jak CEO we własnej firmie nie jest proste dla osób, które pracowały wcześniej na etacie. 

Dla osób, które latami pracowały przy biurku minimum osiem godzin dziennie i zwyczajnie nie umieją inaczej.

Dla osób, które przyzwyczajone są do słuchania poleceń przełożonego i zawsze czekają na potwierdzenie, że zadanie zostało dobrze wykonane i można przejść do kolejnego etapu.

Jeśli jednak zaczniesz myśleć jak CEO – jak właścicielka firmy, od której zależy wszystko – workation może działać na Twoją korzyść. By tak było, trzeba je przede wszystkim dobrze zaplanować. Rzucanie się na żywioł zawsze skończy się długimi godzinami nad klawiaturą komputera.

Jeśli jednak przygotujesz siebie i swój zespół, zaplanujesz działania, wyznaczysz osoby odpowiedzialne za poszczególne etapy i sobie zostawisz absolutne minimum decyzyjności, jest spora szansa, że nawet uda Ci się odpocząć 😉 Przy czym zaufanie do zespołu i umiejętne oddelegowanie zadań + narzędzia, które Cię w tym wspomagają, są absolutną podstawą.

Tak samo jak Twój mindset przedsiębiorczyni. I uwierz mi, wiem doskonale jak nikt, że trudno jest odpuścić. Trudno jest puścić te sznureczki kontroli i uwierzyć, że baloniki z zadaniami nie zaplączą się gdzieś w koronie drzew. Jeśli jednak tego nie zrobisz, do końca życia będziesz mieć zamiast fajnej firmy kulę u nogi. Ciężką, masywną, dopiętą łańcuchem odpowiedzialności.

Jeśli tego nie chcesz i chciałabyś prowadzić swój biznes z lekkością, móc wyjechać na wakacje 2-3 razy w roku i pracować po 4-6 godzin dziennie, sięgnij po mój mini e-book „Myśl jak CEO”. Pobierz go, zapisując się do newslettera i dołącz do listy VIP przedsiębiorczych kobiet, które nie tylko chcą mieć firmę, ale też chcą mieć z niej fun.

Trzymam kciuki za Twoją przemianę. Do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W ciągu ostatnich kilku tygodni widziałam przynajmniej kilka informacji w mediach społecznościowych od przedsiębiorczyń, które postanowiły zamknąć swoje firmy i wrócić na etat. Rozmawiałam też z kilkoma osobami, które rozważają ten krok. Powód? Spadająca liczba klientów, brak płynności finansowej i ogólne zwątpienie w swoje możliwości i prowadzenie własnej działalności w tak niestabilnych czasach, w jakich przyszło nam żyć.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Szalejąca inflacja, ceny z kosmosu, niepewność jutra sprawia, że klienci kilka razy obracają każdą złotówkę, zanim postanowią ją wydać. Wiele moich klientek zaobserwowało w ostatnim czasie spadek zleceń. I choć stają na rzęsach i robią dobrą minę do złej gry, nie zmienia to faktu, że przyszedł moment, gdy musiały sięgnąć po rezerwy z poduszki finansowej.

ZAMKNĄĆ FIRMĘ I WRÓCIĆ NA ETAT?

Wiele z nich zastanawia się też, czy to nie jest właśnie ten moment, kiedy trzeba schować dumę do kieszeni, na jakiś czas zawiesić działalność i wrócić/pójść na etat. Jeśli to także Twój case, poczekaj jeszcze chwilę. Zastanówmy się, co możesz zrobić, zanim ostatecznie odwiesisz prowadzenie firmy na kołek.

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to komfortowa sytuacja. To tak, jakbyś miała nagle pogrzebać wszystkie swoje marzenia o prowadzeniu własnej firmy, co więcej, przyznać się do tego, że coś poszło nie tak. Ja w takich momentach od razu mam przed oczami wszystkich tych, którzy pięć lat temu mówili mi, że pewna praca to tylko na etacie (najlepiej u Niemca) i „a nie mówiłam/nie mówiłem”.

I wtedy odzywa się we mnie złośliwy duszek, który mówi: „Za cholerę nie przyznam im racji. Bierz się w garść, coś wymyślimy”. Bo wiesz, wrócić na etat zawsze można. I to nie jest żaden wstyd. Bardzo często sama polecam taką opcję, jeśli ma ona zapewnić Ci komfort i bezpieczeństwo finansowe. Jeśli jednak nie chcesz tego robić i masz w sobie wolę walki, nie boisz się podjąć ryzyka i godzisz się z tym, że przez chwilę w Twoim biznesie może być gorzej, poszukajmy rozwiązania.

CO MOGĘ ZROBIĆ, BY MOJA FIRMA PRZETRWAŁA

Szalejąca inflacja kopie wiele z nas w dupsko, ale nie ma takiego kryzysu, który w końcu by się nie skończył. Jak to mówią: „Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija” i głęboko wierzę w to, że ogólnoświatowy kryzys jest już bliżej przełomu niż rozkwitu. Tak czy inaczej, jako aktywna przedsiębiorczyni nie masz zamiaru siedzieć i czekać, aż minie, prawda?

Zastanówmy się więc, co możesz zrobić, by nieco rozruszać swoją firmę i klientów.

Po pierwsze, przypomnij sobie, po co zakładałaś działalność. Jakie uczucia Ci wtedy towarzyszyły. Jak bardzo byłaś podekscytowana. Masz to? To uczucie pomoże Ci wymyślić coś nowego i przetrwać. Uwierz na nowo w swoje siły – nawet jeśli na moment straciłaś wiarę w to, co robisz.

Po drugie, zastanów się, czy usługi, które obecnie oferujesz swoim klientom, nadal są im niezbędne i potrzebne. Jak możesz im (klientom nie usługom) wyjść naprzeciw. Jakie ulepszenia i udoskonalenia możesz im zaoferować. Klienci odchodzą? Zapytaj dlaczego. Może wystarczy drobna zmiana w sposobie Twojego działania, by jednak stwierdzili, że wolą zostać. 

Możesz na przykład zmniejszyć zakres swojego działania (i tym samym kwotę na fakturze) tymczasowo, by utrzymać klienta. 

Możesz zmniejszyć zakres usług.

Możesz zaproponować klientowi mniejsze pakiety, które nadal będą go odciążały, a które sprawią, że ograniczy nieco wydatki, ale pozostanie z Tobą.

Po trzecie, nie szczędź środków na marketing i promocję. Wiele firm popełnia ten błąd – tną koszty na tym, co daje im klientów. Długofalowo to bardzo słaba strategia. Nie masz środków na reklamę? Zainwestuj czas, by dotrzeć do nowej grupy klientów. Zaciśnij nieco pasa na czym innym i zainwestuj w zdobycie kolejnego klienta. Zapewniam Cię, że ta inwestycja się zwróci.

Po czwarte, jeśli nie widzisz obecnie klientów na swoje usługi, zastanów się, co jeszcze potrafisz, co innego możesz im zaoferować. Wyjdź z myśleniem poza schemat. A jeśli zupełnie nie widzisz możliwości, skonsultuj się z doradcą biznesowym. Przegadanie swojego biznesu z drugą osobą, która potrafi spojrzeć na niego z dystansu, jest bezcenne. Wielokrotnie podczas takich konsultacji moje klientki dokonywały przełomowych odkryć i ruszały z miejsca. Czujesz, że potrzebujesz takiego przegadania swojego biznesu? Umów się ze mną na konsultację.

MYŚL JAK PRZEDSIĘBIORCZYNI

No i na koniec najważniejsze. Nie poddawaj się. Myśl jak przedsiębiorczyni. Z każdego kryzysu w końcu się wychodzi. Czasem wystarczy drobna zmiana, a czasem ostry pivot. Jeśli zaczynasz tracić wiarę w to, co robisz, przypomnij sobie, dlaczego zaczęłaś. 

A jeśli to nie zda egzaminu, przemyśl swoje możliwości. 

Zweryfikuj grupę docelową. 

Zastanów się, jak możesz dotrzeć do nowych klientów.

Czy możesz stworzyć nową usługę bardziej dopasowaną do dzisiejszej sytuacji rynkowej?

Rozmawiaj z przedsiębiorcami. Pytaj, czego potrzebują i – jeśli jest to w zakresie Twoich możliwości – stwórz dla nich nową ofertę. 

Trzymam za Ciebie kciuki!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Są takie marzenia, których nie odpuszczasz, choćby nie wiem co. Moim było to o własnej firmie. Być może tak samo było z Tobą i moja historia zainspiruje Cię do pomyślenia o tym, co warto zmienić. 

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

NIE DA SIĘ ODWIESIĆ MARZEŃ NA KOŁEK

Po pierwszej porażce w 2011 roku, kiedy musiałam zawiesić firmę po dwóch latach jej prowadzenia, bo nie stać mnie było na nic, o ZUS-ie nie wspominając – nie zarabiałam dosłownie nawet złotówki – mogłam się poddać. Powiedzieć sobie:

„To nie dla mnie. Nie nadaję się. Introwertyczka nie da rady prowadzić firmy. Na cholerę pchać się w coś, czego nie umiem zrealizować?”

Ale w moim słowniku nie ma słów: „Nie da się”. A jeśli się pojawiają, od razu dostaję kopniaka od mojego męża. Wszystko się da się, tylko czasem trochę później, inaczej, zaskakująco.

W 2013 roku po dwóch latach prowadzenia firmy, w której przejadłam wszystkie oszczędności, wróciłam na etat. Z podkulonym ogonem i poczuciem, że jednak kompletnie nie nadaję się do prowadzenia firmy. Zrobiłam to, by wymagała tego sytuacja finansowa – ile w końcu można inwestować w najwspanialsze nawet hobby. I tak przez kolejne lata zaciskałam zęby na etacie, ale marzenie o prowadzeniu firmy nie odpuściło.

Rozważałam, co mogłabym robić. W czym się sprawdzić. Miałam tysiące pomysłów. Od bycia sławną bloggerką, poprzez latanie z aparatem na budowie i dokumentowanie procesów inwestycyjnych. Zastanawiałam się, z kim wejść we współpracę, a może działać solo. Aż w końcu BUM! Trafiłam na zawód, który mógł okazać się moją przepustką do przedsiębiorczości. Opisałam tę historię we wpisie o tym, jak zacząć pracę jako wirtualna asystentka.

MYŚL JAK CEO – TO CZASEM BARDZO TRUDNE

I tak w 2017 roku odwiesiłam firmę pełna nadziei na nowe. Z konkretnym planem. Zmieniłam profil działalności (potem jeszcze kilka razy) i oto jestem. Z roku na rok coraz silniejsza i bogatsza o nowe doświadczenia.

Ale znów… popełniłam BŁĄD. Po kilkunastu latach pracy na etacie nie umiałam bowiem wyzbyć się mindsetu pracownika i stałam się niewolnikiem we własnej firmie. 

Pracowałam od 6 do 22 (półtorej zmiany, kto mi zabroni, w końcu jestem szefową!) i wykonywałam każde – nawet najbardziej wkraczające w moją wolność – polecenie klientów. Dokładnie tak „polecenie”. Na początku nie traktowałam współpracy z klientami, jako wymiany dóbr – weszłam płynnie w rolę pracownika, tylko z inną formą rozliczeń.

Zwyczajnie nie umiałam inaczej. Codziennie rano meldowałam się na stanowisku pracy i choć od czasu do czasu miałam przebłyski „przedsiębiorczości” i myśli „przecież mogę sobie bez problemu zrobić wolne w środku tygodnia”, to jednak mindset etatowca zwyciężał.

Parłam do przodu, realizowałam plany i cele moich klientów, odhaczałam kolejne zadania z checklisty. I z tygodnia na tydzień coraz bardziej czułam, że coś tu poszło nie tak.

Kiedy długimi latami pracowałaś dla kogoś, zdążyłaś na pamięć nauczyć się pewnych schematów działania. Masz je wręcz wdrukowane w głowie. Będziesz umiała je recytować w nocy o północy, wyrwana z głębokiego snu. Jak tabliczkę mnożenia.

I to nie jest dobra ścieżka. Tylko czasem cholernie trudno się z niej wydostać. Zwłaszcza jeśli masz w sobie głęboko zakorzenione poczucie obowiązku. Jednak jeśli chcesz zbudować firmę, która Cię nie wykończy fizycznie i psychicznie, warto przemyśleć swoje działania.

Czy rzeczywiście dokładnie tak wyobrażałaś sobie pracę na swoim?

Czy tak miała wyglądać Twoja przyszłość jako szefowa swojego życia?

Co mogłabyś poprawić?

MYŚL JAK CEO – JAK ZACZĄĆ

Warto uświadomić sobie, że stany „mam firmę” do „jestem szefową swojego biznesu” może czasem dzielić bardzo długa droga. I to nie jest tak, że ja Ci dziś powiem: Musisz zrobić to i to i nagle zadzieje się magia. Twoje życie zmieni się o 180 stopni.

Zastanów się, jak dziś działasz?

Czy każda przerwa w pracy nie wywołuje w Tobie paniki „nie zarabiam”?

Czy nie przekładasz pracy dla klientów nad pracę NAD własną firmą?

Czy rezerwujesz sobie czas na to, by pracować NAD własnym biznesem?

Te pytania można by mnożyć i mnożyć. Dlatego by ułatwić Ci ten proces transformacji z pracownika we własnej firmie na właścicielkę biznesu, spisałam 15 zasad w postaci krótkiego mini poradnika. Możesz wybrać dla siebie jedną poradę, możesz skorzystać z kilku z nich. Wszystkie polecam do przemyślenia.

Aby go odebrać, starczy zapisać się na mój newsletter >> ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER. I żeby nie było… daleka jestem teraz od mówienia, że musisz nie wiadomo jak wyskalować swoją firmę, by stać się szefową. Nie. 

Bardziej nawiązuję tutaj do zmiany sposobu myślenia o tym, jak prowadzisz firmę. Wiem że w dzisiejszych czasach utrzymanie się na rynku jako przedsiębiorca jest cholernie trudne. Tym bardziej warto to zrobić z głową i konkretną strategią. 

Z tym Cię dziś zostawiam. 

Do usłyszenia za tydzień.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina