Jeśli wolisz wersję do słuchania, znajdziesz ją tutaj:

Nie znam przedsiębiorcy, który nie popełniłby w swojej karierze żadnego błędy. Nie znam nawet takiego człowieka, bo zwyczajnie nie ma ludzi nieomylnych. Pytanie tylko, co z tym błędem potem zrobimy. Swoją drogą bardzo nie lubię słowa błąd. Jeszcze gorsze od niego jest słowo porażka. Tak naprawdę, to najbardziej lubię myśleć o tych „potknięciach”, jako o lekcjach, z których powinnam wyciągnąć wnioski. No i choć czasem rzeczywiście te błędy mogą mieć znaczące skutki (tak jak moje biznesowe błędy, które sprawiły, że musiałam zamknąć firmę), to jednak zawsze nas czegoś uczą. Serio.

Rok 2019 był rokiem pod wieloma względami dla mnie wyjątkowym. To rok, w którym nareszcie udało mi się przekonać samą siebie, że czas wyjść z cienia. Rok, w którym napisałam moją drugą książkę — dokładnie w dwanaście miesięcy po pierwszej. Rok, w którym zaczęłam nagrywać podcast. I rok, którego niestety nie udało mi się przejść bezbłędnie w mojej biznesowej drodze.

Trzy błędy, które nauczyły mnie najwięcej? (tak, było ich więcej niż trzy!) Sam się przekonaj.

#1 Źle dobrani klienci

Niestety pomimo tego, że uwielbiam moich klientów, zdarzyły mi się w tym roku takie współprace, które mocno odchorowałam. Głównie z powodu mojego braku asertywności i braku umiejętności postawienia granic. Nic na to nie poradzę (przynajmniej na razie, choć bardzo się staram to zmienić), że nie potrafię odmawiać, gdy ktoś bardzo prosi. Drodzy Potencjalni Klienci chyba właśnie sprzedałam Wam sposób na mnie ;).

Ale niestety prawda jest taka, że trudno jest mi odmówić, zwłaszcza gdy kogoś bardzo lubię i szanuję. No i niestety nie zawsze wychodzę na tym dobrze. Zdarzają się sytuacje, że ludzie wchodzą mi na głowę.

Drugim problemem jest niesłuchanie własnej intuicji. I to też przypadek z tego roku, kiedy to już podczas rozmowy wstępnej alarm w mojej głowie wręcz wył, czerwony guzik palił się jaskrawym blaskiem, a ja to zignorowałam. NIGDY tego nie rób. Jeśli intuicja krzyczy NIE, bezwzględnie jej słuchaj. Inaczej istnieje spora szansa, że będziesz się we współpracy męczyć. A klient razem z Tobą.

No a jak do tego wszystkiego dołożysz naginanie własnych zasad — katastrofa gwarantowana. No może nie taka ekologiczna, czy o szerokim zasięgu, ale na pewno biznesowy fakap. Raczej nie popracujesz z klientem za długo, jeśli dasz sobie wejść na głowę i jeszcze zignorujesz jasne sygnały, że coś może być nie tak.

#2 Zawiedzione zaufanie

Ech, to jest temat, który do dziś bardzo mnie boli i lekcja, którą najtrudniej było mi odrobić. Jakbym była oceniana systemem szkolnym, to na bank bym powtarzała klasę. Ze trzy razy co najmniej. Niestety mam w sobie tę naiwność, że z góry zakładam, iż jeśli dla mnie coś jest nie do pomyślenia (skopiowanie pomysłu, schematu, nielojalność i tym podobne atrakcje), to dla innych też tak jest.

W tym roku przejechałam się na takich założeniach kilkukrotnie. Najbardziej bolą mnie jednak sytuacje, kiedy ja wkładam we współpracę całe serce (czasem więcej serca niż czasu, to fakt), a ktoś sobie nim buty poleruje. Mimo to chyba jednak zostanę powtarzać kolejny rok, bo jakoś zakładanie z góry, że ludzie są nieetyczni i nieuczciwi to nie w moim stylu ;).

#3 Zbyt mało delegowanych zadań

Osz to jest niestety kolejna nieodrobiona lekcja. 😉 I przy okazji taki trochę paradoks, ponieważ sama uczę klientów, jak najlepiej, najprościej i najłatwiej jest oddelegować innym zadania, a sama mierzę się z wieloma trudnościami. Dzięki temu jednak jest mi łatwiej zrozumieć wątpliwości i obawy klientów.

Faktem jednak jest, że liczba zadań i realizowanych przeze mnie w zeszłym roku projektów była dość znacząca i gdybym choć 1/3 więcej z tych prac oddelegowała zespołowi, nie kończyłabym roku 2019 tak zmęczona. A tak brałam sobie na głowę za dużo, zbyt wiele chciałam sama, a efekt był taki, że moja firma nie rosła tak szybko, jak sobie to założyłam.

Cel na ten rok: delegować, ile tylko się da!

No a skoro już o błędach mowa…

… nie mogę nie wspomnieć tu o jednym z najczęściej popełnianych przez osoby prowadzące działalność błędzie, czyli braku inwestycji w siebie i swoją firmę. Jak zapewne wiesz, żeby coś wyjąć, trzeba coś włożyć, prawda? Prowadzenia firmy też to dotyczy. 😉

Brak inwestycji = brak rozwoju, stanie w miejscu, a jak to mówił klasyk:

Od stania w miejscu niejeden już zginął,

niejeden zginął już kwiat…

Jak widzisz, błędy popełnia się na każdym etapie prowadzenia działalności. Czy jesteś na początku swojej drogi, czy w jej trakcie. Co mogę Ci poradzić? Ucz się na błędach innych. Istnieje szansa, że swoich popełnisz znacznie mniej 😉

Jeśli masz do mnie jakieś pytania, napisz 🙂

Karolina

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Po roku regularnego nagrywania podcastów zapraszam Cię na minipodsumowanie mojej przygody z mikrofonem.

Czego żałuję (również w niepodcastowym życiu), czego nie zrobiłabym więcej, a co powoduje lekki rumieniec zażenowania…

Zapraszam serdecznie 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz opcję słuchaną, znajdziesz ją tutaj:

Dzisiaj będzie trochę o boksie i trochę o freelansie. Jak się okazuje, mają one ze sobą dużo wspólnego. Otóż w boksie jest tak, że kiedy wychodzisz na ring, zazwyczaj masz jakiś plan, układasz go sobie w głowie, a potem musisz szybko (czasem bardzo szybko!) zweryfikować. Musisz wziąć pod uwagę to, co sobie zaplanował Twój przeciwnik, jakie plany na tę walkę mają jego trenerzy, a jakie Twój. No i co się z tego wszystkiego wykluje.

I faktycznie czasem jest tak, że po jednym ciosie padasz na ziemię. A innym razem otrzepujesz skrzydełka, poprawiasz koronę, nie pozwalasz sędziemu doliczyć do dziesięciu i lecisz dalej. Zupełnie jak we freelansie.

CO JEST PEWNE WE FREELANSIE?

Na pewno znasz słynne zdanie Benjamina Franklina, że w życiu przedsiębiorcy i w życiu każdego człowieka pewne są tylko dwie rzeczy: śmierć i podatki. I rzeczywiście, jako freelancer doskonale wiesz, że bez tych podatków to ani rusz. Mała jest szansa, że unikniesz ich płacenia. A cała reszta jest kreowana przez życie.

Wirtualna Asystentka (i każdy freelancer) musi mieć plan działania, wizję tego, co chce zrobić. Ja na przykład codziennie układam swój kalendarz, wpisuję zadania i ustalam priorytety. Wiadomo, że coś czasem trzeba będzie przesunąć czy pozamieniać, ale jedno jest pewne, jako Wirtualny Office Manager, Wirtualny Project Manager czy Wirtualna Asystentka musisz być elastyczna w swoich działaniach.

Bo nawet jeśli, tak jak ja, skrupulatnie planujesz wszystko wieczorem, to następnego dnia rano może się okazać, że będziesz musiała zweryfikować to, co sobie założyłaś. Bo zawsze może pojawić się jakieś pilne zadanie od klienta, awaria czy pożar, który musisz szybko ugasić. I w takich sytuacjach bardzo trudno jest zapanować nad emocjami, zarówno Twoimi jak i klienta. Dlatego ta jedna pewna rzecz, niezbędna w tej pracy, to właśnie elastyczność.

To jest trochę tak, jakbyś weszła na ring i musiała się od razu zorientować, co się dzieje, gdzie jest przeciwnik, jakim ciosem zamierza Cię uderzyć i czy, nie daj Thorze, zapędzi Cię w róg ringu. I dlatego ta weryfikacja jest taka ważna. By działać błyskawicznie i wyprzedzić cios skierowany w Twoją stronę.

Jeśli zatem rozważasz pracę jako freelancer, Wirtualna Asystentka czy samodzielny przedsiębiorca, to uwierz mi, hasło „pod presją czasu” nabierze dla Ciebie zupełnie nowego znaczenia.

W TEJ PRACY LICZY SIĘ SZYBKOŚĆ

Znasz na pewno taką bajkę dla dzieci „Auta” z Zygzakiem McQueenem. Jego topowe hasło brzmiało: „Zwinny jak jaszczurka i ostry jak przecinak”. I taki właśnie powinien być freelancer. Musi umieć lawirować między zadaniami oraz błyskawicznie i precyzyjnie je wykonywać. Zwłaszcza że to jak Cię postrzegają inni, ma wpływ na to, ilu będziesz miała klientów.

Zatem, w tej pracy liczy się szybkość, precyzja i… otwarty umysł. Bo to on pomoże Ci znaleźć wyjście w sytuacji, która pozornie takiego wyjścia nie ma. Pozwoli Ci skupić się nie na samym problemie, ale na jego rozwiązaniu. I jest to jedna z najważniejszych rzeczy, których musisz się nauczyć. W życiu freelancera codziennie będziesz miała dziesiątki trudnych sytuacji. A otwarta głowa pomoże Ci z nich wybrnąć. Dlatego czytaj, słuchaj innych, inspiruj się. Jeśli masz ochotę, zajrzyj na moją grupę na Facebooku, Blaski i Cienie Wirtualnej Asysty, gdzie często wspólnie szukamy rozwiązań i doradzamy sobie, jak zrobić to szybko i sprawnie. A dodatkowo…

ROZWIJAJ KOMPETENCJE MIĘKKIE

Różnych programów i narzędzi możesz się nauczyć zawsze i w krótkim czasie. Natomiast kompetencje miękkie często są niedoceniane. A to właśnie one pozwalają Ci wychodzić z problemów zwycięską ręką i reagować szybko, działając pod presją czasu.

I pamiętaj, w pracy freelancera jest jedna pewna rzecz: nieprzewidywalność.

Nie zawsze będziesz wiedziała, co zaplanuje Twój klient, co zrobi konkurencja i co nowego zaoferuje Ci rynek. Ale jeśli nauczysz się radzić sobie z elastycznością i szukać rozwiązań, na pewno wygrasz.

Co mamy pewnego w pracy freelancera?

To, że wychodząc na ring musisz być zawsze przygotowana na zmianę taktyki 😉

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

GDZIE LEŻY SUBTELNA GRANICA I JAK NIE ZOSTAĆ POSĄDZONYM O KRADZIEŻ TREŚCI INTELEKTUALNEJ

Taka mnie ostatnio naszła refleksja na temat inspiracji, kopiowania, naśladownictwa, plagiatu, a wreszcie kradzieży własności intelektualnej. Temat jest trudny, bo jednak granica pomiędzy nimi jest dość subtelna. Do napisania tego posta i nagrania podcastu natchnęły mnie wydarzenia ostatnich tygodni w branży WA, ale też w branży moich klientów. Niektórzy bowiem przekraczają ją zupełnie nieświadomie, a inni działają bardzo precyzyjnie i niestety z premedytacją. Jak stwierdzić, czy Twoje działania to jeszcze inspiracja, czy już naśladownictwo? 

Jeśli wolisz czytać niż słuchać, streszczenie znajdziesz poniżej 🙂

W dniu, w którym decydujesz się zaistnieć w sieci, pokazać swoją twarz, kiedy zaczynasz tworzyć własne treści i przekazywać swoje wartości, automatycznie wystawiasz się na ocenę innych. Jednocześnie najczęściej zaczynają Cię obserwować przynajmniej trzy grupy odbiorców. Pierwsza grupa — to osoby Tobie życzliwe, druga — hejterzy (uwierz, każdy ich ma), a trzecia — naśladowcy.

Każda z tych grup oddziałuje na Ciebie inaczej. Ci pierwsi dodają Ci skrzydeł, drudzy sprawiają, że masz ochotę zwinąć się w kłębek i nie wychodzić spod koca już nigdy, a trzeci… oj to bardzo skomplikowany temat.

Uważaj, gdy stąpasz po kruchym lodzie…

Moim zdaniem w inspirowaniu się innymi nie ma kompletnie nic złego. Inspiracja to w końcu najwyższa forma pochlebstwa! Po to są blogi, podcasty, fora internetowe itp., by czerpać z nich garściami to, co najlepsze. Sama czerpię od innych i cieszę się, jak dziecko, kiedy początkujące Wirtualne Asystentki chcą korzystać z moich treści. Patrzę, jak czytają wpisy, słuchają nagrań, zadają pytania na grupie — to szalenie budujące! Wiesz, że to, co robisz, ma sens. W końcu to dla nich działam.

Czasem, kiedy obserwujesz kogoś w sieci, zaczynasz jednak zupełnie nieświadomie posługiwać się jego językiem, budować podobne zdania, używać niemal identycznych zwrotów. To niesamowite i czasem też łapię się na tym, że zapamiętuję całe frazy — całkiem, jakbym uczyła się nowego języka.

Niestety zdarza się jednak, że nie tylko frazy są podobne. Wtedy już nikomu nie jest do śmiechu. Wchodzisz na czyjąś stronę i widzisz, że jego oferta do złudzenia przypomina Twoją. Jest tylko delikatnie przeredagowana. Co wtedy czujesz? Bo mi w takich momentach jest najzwyczajniej w świecie przykro. Wiesz, jak to działa, prawda? Poświęcasz dni, tygodnie, a nawet lata, żeby wszystko przygotować, jak należy. Siedzisz wieczorami i nocami, przerabiasz, wymyślasz, kreujesz, by dać z siebie to, co najlepsze i nagle zjawia się ktoś, kto bierze to, jak swoje. Zupełnie bez wysiłku! Wydaje Ci się to nie do pojęcia? A jednak…

Niestety, napotkałam na swojej drodze i drodze moich klientek wiele takich przykładów. Opowiadam o nich w podcaście.

Dlaczego ludzie kopiują…

Często za takimi działaniami stoją osoby, które nie mają pomysłu na siebie. Albo chcą wszystko zrobić szybko, linii najmniejszego oporu. I niestety korzystają z dorobku innych. Jest to nie tylko nieuczciwe, ale też nielegalne. A gdy sprawa trafi do sądu — może być również baaaardzo kosztowne.

Uczciwość to podstawa naszego działania! Pisałam o tym już kilka miesięcy temu.

Uwierz mi, zdecydowanie lepiej jest iść swoją własną ścieżką, a nawet wytyczać nowe szlaki i karczować dżunglę, niż ślizgać się po czyichś śladach. Zapewniam Cię, że nie ma w biznesie większej satysfakcji, niż dojść do czegoś samodzielnie (no, chyba że idziesz w parze z WA 😉 ). Drogi na skróty są może i łatwiejsze, ale nigdy nie wiesz, czy nie natrafisz na… bagno.

W drodze do celu nie zgub siebie…

Nieważne, czy dopiero zaczynasz, czy działasz już od jakiegoś czasu — inspiruj się, czerp wiedzę pełnymi garściami, ale pozostań autentyczna! Zastanów się nad tym, czym TY sama chcesz zachwycić świat, jaki jest Twój przekaz. Niech inni będą dla Ciebie siłą napędową do działania i motorem do zmian. Nie kopiuj — przez kopiowanie oszukujesz nie tylko innych, ale i przede wszystkim samą siebie.

PS I pamiętaj… możesz założyć podobną suknię i upiąć włosy identycznie jak księżna Kate. Jednak to wcale nie znaczy, że w łóżku obok Ciebie będzie spał następca brytyjskiego tronu 😉

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

DLACZEGO PRZEDSIĘBIORCY DECYDUJĄ SIĘ DELEGOWAĆ ZADANIA ?

GOŚĆ: AGNIESZKA GACZKOWSKA

Są takie biznesy, które na pierwszy rzut oka kompletnie nie nadają się do online’u. Bardzo ciężko jest na nich zarabiać, a co dopiero mówić o ich skalowaniu. No bo w jaki sposób zbudować silną markę w sieci, jeśli zajmujesz się… rękodziełem? Okazuje się, że można! Jak przenieść biznes stacjonarny do sieci? Jak określić swój cel i wizję? Jak stworzyć zdalny zespół i zarabiać na swojej działalności? I kiedy zacząć delegować zadania? O tym wszystkim rozmawiałam z gościem mojego podcastu, Agnieszką Gaczkowską.

Agnieszka Gaczkowska – właścicielka marki Oplotki. Architekt z wielką słabością do rękodzieła, która na co dzień zajmuje się szkoleniem rękodzielników. Organizuje kursy online, podczas których, w atmosferze kameralnego networkingu, prowadzi inspirujące rozmowy o wyjątkowych wnętrzach.

Poniżej znajdziesz streszczenie mojej rozmowy z Agnieszką. Całego odcinka możesz posłuchać tutaj:

KB: Agnieszko, opowiedz nam o sobie! Skąd się wzięły Oplotki?

Agnieszka: Oplotki to ekosystem wzrostu dla rękodzielników. Powstały z połączenia moich dwóch pasji – zamiłowania do rękodzieła i architektury wnętrz. To taka przestrzeń dla rękodzielników, którzy nie traktują swojej pracy tylko jako hobby, ale chcą na niej zarabiać.

KB: A jak to się wszystko zaczęło?

Agnieszka: Już w moim dzieciństwie rękodzieło grało bardzo dużą rolę. Malarstwo, rzeźba, wycinanie zwierząt, szycie domków dla lalek, dzierganie – te wszystkie prace manualne zaprowadziły mnie na architekturę. Od początku wiedziałam, że będę urządzać przestrzeń wokół siebie. Przez długi czas pracowałam w zawodzie, pięłam się po szczeblach kariery w dużej firmie. Już w 2012 roku założyłam własną działalność i musiałam zacząć myśleć jak przedsiębiorca. Był to początek długiej, ekscytującej drogi. Ale w międzyczasie zapragnęłam założyć rodzinę, pojawiły się dzieci i stwierdziłam, że nie da się tak dalej. Zaczęłam sobie dziergać na szydełku, urządzałam wnętrza pokojów moich dzieci, dzieci koleżanek. I to pokazało mi, że można tę architekturę jakoś w moje życie wpleść. Tak powstały Oplotki. W trakcie projektowania firmy bardzo wciągnął mnie online. Zaczęło się od warsztatów szydełkowania dla osób, które mieszkały daleko. Potem zaczęłam szukać kolejnych rękodzielników do mojego zespołu i w ten sposób powoli cały biznes przenieśliśmy do sieci. Przygotowywanie rękodzielników do biznesu, do kontaktu z klientem stało się naszą wielką pasją.

KB: Rękodzieło kojarzy nam się głównie z szydełkowaniem, siedzeniem z drutami w fotelu. A tu okazuje się, że to jest całkiem nieźle prosperujący biznes, który udało Ci się wciągnąć do online’u. Warsztaty, szkolenia, Akademia Rękodzielnika – jak dajesz sobie z tym wszystkim radę?

Agnieszka: Bardzo dużo inwestuję w mój rozwój. Nie ukrywam, że bardzo pomogła mi współpraca z moją obecną mentorką biznesową, Islandką Sigrun. Przez dwa lata byłam w jej programie Business MBA SOMBA. Teraz jestem afiliantką drugiego programu, Momentum. Dzięki Sigrun czuję, że naprawdę prowadzę biznes, a nie bawię się w biznes. Bo tak naprawdę frajda z rękodzieła to tylko mały procent działalności. Oprócz tego jest całe mnóstwo innej pracy, w której, nomen omen, Ty mnie wspierasz. Moją osobistą misją jest pokazanie klientom, że tę pracę trzeba zaplanować, spisać, stworzyć wizję i przekaz. I tutaj online jest odpowiedzią, bo pozwala na skalowanie biznesu i kreowanie oryginalnej marki w sieci. Podczas kursu moje klientki doznają olśnienia. Dochodzą do wniosku, że nie da się wyżyć z samego dziergania i musi to być obudowane naprawdę solidną, mocno przemyślaną strategią.

KB: Powiedziałaś, że w momencie, kiedy mówimy o skalowaniu marki, wówczas trzeba przestawić swoje myślenie. Kiedy zdałaś sobie sprawę, że to myślenie faktycznie trzeba przestawić? Ze trzeba oddelegować część zadań, żeby właśnie… zacząć skalować?

Agnieszka: Dla mnie to były dwa olśnienia. Pierwsze, to filozofia „dziel się, a pomnożysz”. Ten cytat zawsze był mi bliski. Lubię przebywać z ludźmi, lubię gadać. Dlatego zaczęłam dzielić się moją wiedzą. Obecność w social mediach, pisanie postów, wrzucanie zdjęć – te działania nie są tak ważne, jak to, żeby mieć w sobie przestrzeń na analizowanie danych, takich jak chociażby informacje zwrotne, maile od klientów. Każdy komentarz pod postem, polubienia pod Insta Stories – to są bardzo cenne informacje. Ale musisz mieć czas na ich analizowanie. Moja mentorka też bardzo popychała mnie w tym kierunku: „Oddajesz, delegujesz zanim jeszcze jesteś na to gotowa!”. I wtedy skorzystałam z Twoich usług, z usług Wirtualnej Asystentki. I zobaczyłam, ile ściągasz ze mnie pracy… Pracy, która sprawia mi trudność. Dzięki Tobie zyskałam czystą głowę, która była mi potrzebna właśnie do analizowania danych i skalowania biznesu.

KB: Skoro nie byłaś na to gotowa, to czy delegowanie zadań przyszło Ci z trudnością?

Agnieszka: Tak, ponieważ jak wiele kobiet jestem typem Zosi-Samosi. Zatrudnienie Ciebie było dla mnie przełomem. Zanim się jeszcze spotkałyśmy, wypisywałam sobie na karteczce, co na dzień dobry mogę oddać, bo zajmuje mi za dużo czasu. I w momencie, kiedy Ci to oddałam, poczułam wielką ulgę. I ostrzegam, że to delegowanie bardzo uzależnia, bo w pierwszej chwili nie wiadomo, co z tym wolnym czasem zrobić, żeby go nie zmarnować. Trzeba zagospodarować go w mądry sposób, wskoczyć na wyższy poziom, popracować nad biznesem i strategią.

KB: Kiedy już podjęłaś decyzję, że chcesz kogoś zatrudnić do pomocy, jakie były Twoje największe obawy?

Agnieszka: To, że trafię na nieodpowiednią osobę. Czy mi się to opłaci, czy podołam, czy dorosłam do tego, żeby wytłumaczyć komuś, o co mi chodzi i czego oczekuję. I tu przemiłym zaskoczeniem było to, jak Ty pracujesz. Nie od parady jesteś mentorką innych Wirtualnych Asystentek. Bo Ty przejmujesz te zadania, masz przemyślany system, jak podsumowujesz i rozliczasz tę pracę, dajesz mi narzędzia kontroli. Tak naprawdę to Ty mnie uczyłaś, jak się komunikować, żeby ta praca była wydajna. Nie warto oszczędzać na takim wsparciu. Mam też poczucie, że obie robimy coś zupełnie nowego na rynku, współtworzymy to i dzięki temu możemy się razem rozwijać.

KB: Rzeczywiście, ja bardzo lubię takie projekty, z których mogę czerpać wiedzę, i które też mnie rozwijają. Czuję wtedy, że dokładam taką swoją cegiełkę do skalowania Twojego biznesu. No właśnie, jeśli chodzi o skalowanie, jakie byś wybrała dwie najistotniejsze rzeczy, które pomagają w nim pomagają?

Agnieszka: Przede wszystkim posiadanie otwartej głowy. Żeby nie osiadać na laurach, żeby ciągle wzrastać. Kręci mnie uczenie się nowych rzeczy, mastermindy, twórcze dyskusje. Pilnowanie siebie, żeby nie ugrzęznąć w tym ciepełku. To jest właśnie mój patent na skalowanie. Rynek jest dynamiczny, dlatego często trzeba tę strategię zmieniać i dopasowywać do tego, co się dzieje dookoła. Poza tym, nie wszystkie metody online działają na rękodzielników. Dlatego jest to dla mnie duże wyzwanie, żeby klienci mogli wplatać te programy w swoją codzienność. Oczywiście, skalowanie można też dopasowywać do swoich potrzeb. Część kursantów zostaje u nas, w Oplotkach. Taka osoba powiela to, co robię, wykorzystuje w pracy moje procedury. I to właśnie ona skaluje mój biznes.

KB: Powiedziałaś taką fają rzecz, że z jednej strony korzystasz z pomocy mentora, ale też sama jesteś mentorem dla innych osób. Więc ten mentoring przejawia się w Twoim życiu w dwóch kierunkach.

Agnieszka: Tak. Pierwszy raz spotkałam się z takim mentoringiem w przypadku Sigrun. To jest naprawdę jej życiowa misja, dawanie kobietom narzędzi biznesowych, żeby po ludzku mogły zarabiać dobre pieniądze, jak mężczyźni. Dopiero dzięki niej zobaczyłam, że jako mentor można być otwartym na różne sposoby osiągania celu. Ja mogę być jednocześnie mamą i skalować biznes na swój sposób. Pokazuję swoim przykładem, swoimi codziennymi wyborami, co jest dla mnie ważne, gdzie są moje priorytety. Oduczyłam się też oceniać innych przez pryzmat moich potrzeb i priorytetów. I to jest dla mnie prawdziwy mentoring.

KB: Czy Twoim zdaniem dałabyś radę prowadzić biznes rękodzielniczy bez online’u?

Agnieszka: Myślę, że nie. Pewnie byłby to rodzaj biznesu, ale pocztą pantoflową, w gronie znajomych. Online bardzo otworzył mi głowę. Bez niego nie byłoby tych wszystkich produktów cyfrowych, które stanowią 80% moich zarobków. Bo wydziergany dywan mogę sprzedać raz na rok, a instrukcja, jak go dziergać sprzeda się w tym czasie w setkach czy tysiącach. Tak samo kursy. Dzięki sieci mogę też promować tych rękodzielników, te perełki, o których świat nigdy nie słyszał. I pewnie nie usłyszałby, gdyby nie online. Jeżeli ktoś myśli o rękodziele w kategoriach zarobku nie tylko na chleb, ale i na masełko, to nie da się tego osiągnąć bez online’u. Ale pocieszające jest to, że większość zadań można wydelegować właśnie takim Wirtualnym Asystentkom, jak Ty.

KB: Jaką jedną radę dałabyś naszym słuchaczom, jak dobrze prowadzić biznes online? W jaki sposób z takiej niszy jak rękodzieło stworzyć stabilną markę?

Agnieszka: Jedna rada, którą dałabym sobie sprzed 3-4 lat: „Nie bój się inwestować!”. Kiedy kupowałam SOMBĘ, kompletnie nie było mnie na to stać. Ale po raz pierwszy na sto procent zaufałam swojej intuicji jako przedsiębiorca, jako kobieta. I to była inwestycja we mnie. Zainwestowałam w swoją przyszłość. Od tego czasu robię to nałogowo :). To jest taka rada, którą dałabym wszystkim, ale przede wszystkim kobietom. Ponieważ one mają poczucie, że im się to nie należy. A inwestycja w siebie zwraca się, nawet jeśli w danym momencie wydaje Ci się, że to strata pieniędzy.

KB: Ostatnie pytanie. Jakie masz plany na swoją najbliższą przyszłość? Twoją, Oplotków?

Agnieszka: Och, planów jest cała masa, zwłaszcza jak patrzę na moją tablicę celów na 2020 i 2021 rok. Międzynarodowy sklep, wyjście na rynek zagraniczny, kolejna edycja kursu Handmade – hobby czy biznes. Jednak głównym, niezmiennym celem Oplotków jest nasza misja. Pokazanie rękodzielnikom, że zasługują na to, żeby budować biznes i zarabiać na swoich umiejętnościach.

KB: Agnieszko, gdzie Cię można znaleźć?

Agnieszka: Jak tak się zastanowię, to naprawdę wszędzie. Oplotki są na Facebooku, na Instagramie, na Pintereście. Jest też strona Oplotki.pl i podcast o mikroprzedsiębiorczości kobiecej, czyli połączenie opowieści rękodzielników, inspiracji i biznesu. Bardzo serdecznie zapraszam! Zwłaszcza, że jest tam sklep. Możecie w nim wesprzeć polskich rękodzielników 🙂

KB: Ja również serdecznie polecam, bo nie ukrywam, że bardzo podobają mi się Wasze produkty! Bardzo Ci Agnieszko dziękuję za tę pouczającą rozmowę. Do usłyszenia!

Agnieszka: Dziękuję również!

Strona Agnieszki: https://oplotki.pl

Podcast: https://link.chtbl.com/podcast-oplotki

Grupa Sigrun: https://yw361.isrefer.com/go/fbgroup/a62

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

(GOŚĆ: MAŁGORZATA WARDASZKA-DERĘGOWSKA)

Każdy doświadczony przedsiębiorca powie Ci, że aby osiągnąć sukces, potrzebna jest strategia. Musisz wiedzieć, co chcesz robić. Musisz mieć cel, plan działania. Wyznaczyć kroki milowe. Tymczasem bardzo często firmy powstają tylko dlatego, że ich właściciele są zakochani w swojej idei. Czy ta miłość wystarczy? Czy małe biznesy też potrzebują strategii? Na to pytanie odpowie gość mojego podcastu, strateg marki, Małgorzata Wardaszka-Deręgowska.

Małgorzata Wardaszka-Deręgowska – strateg marketingowy. Jak sama o sobie mówi, buduje wartościowe marki i spójne komunikacje. Pracuje z małymi firmami, właścicielami jednoosobowych działalności gospodarczych oraz markami osobistymi. Jej misją jest pokazanie, że małe biznesy nie potrzebują wcale wielkich strategii, by zarabiać wielkie pieniądze. Przekonajmy się jak to jest.

Poniżej znajdziesz streszczenie mojej rozmowy z Małgosią. Całego odcinka możesz posłuchać tutaj:

KB: Małgosiu, powiedziałaś, że nie trzeba wielkich budżetów, by zbudować strategię marki. W sieci panuje przekonanie, że aby zacząć biznes online nie trzeba pieniędzy. Wystarczy laptop podłączony do Internetu i działasz. Jakie jest Twoje zdanie?

Małgorzata: Ja mam taką teorię, że jak się zaczyna biznes, to jednak trzeba mieć pieniądze. Dużo się mówi o poduszce finansowej – to jest jedna rzecz. Ale moim zdaniem potrzebne są również pieniądze na start. Mitem jest, że online nie potrzebuje finansów. Jest to prawda do pewnego stopnia. Znam co prawda osoby, które w ten sposób osiągnęły sukces, ale z mojego doświadczenia wynika jednak, że brak inwestycji na początku potrafi się zemścić. Jeśli prowadzisz biznes online, jest to zazwyczaj biznes ekspercki i musisz inwestować w siebie, w swoją wiedzę! Trzeba wydać realne pieniądze, by się rozwijać!

KB: Mówi się, że na samym początku możesz wszystko zrobić sama. I że nie potrzebujesz książek, kursów, mentorów, coachów. Jakie jest Twoje doświadczenie?

Małgorzata: Kiedy zakładałam działalność, mnie również wydawało się, że muszę zrobić wszystko sama. Strona, grafiki, teksty… Że nikt tego za mnie nie zrobi. I działałam sama, męcząc się przy tym strasznie. Siedziałam i uczyłam się WordPressa zupełnie bez sensu, bo nigdy nie wykorzystałabym tej wiedzy w przyszłości. Lepiej było oddelegować te czynności. Teraz wolę zainwestować swój czas w zdobywanie wiedzy i rozwijania siebie, co będzie sprzyjało również moim klientom, niż kupowanie kursów tylko po to, by zrobić coś samodzielnie.

Mimo jednak, że popieram inwestowanie, to trzeba to robić sensownie i inwestować w to, co pozwoli naszemu biznesowi pójść do przodu.

KB: No właśnie. Wielu freelancerom wydaje się, że powinni wszystko robić sami. Że nauczą się raz i już będą umieli. A ta wiedza nie jest jednak przecież dana raz na zawsze! Warto inwestować w to, co jest nam potrzebne, a resztę oddelegować. Czy Twoim zdaniem wszystkie marki potrzebują zatem strategii i pomocy stratega.

Małgorzata: Nie każdy potrzebuje stratega, ale każdy potrzebuje strategii. Mimo wszystko jeśli wiesz, po co jesteś na rynku, masz wizję i misję, to moim zdaniem łatwiej osiągniesz sukces. Niestety najczęściej jednak przedsiębiorcy chcą założyć firmę tylko po to, by zarabiać. I w którymś momencie zaczynają się kręcić w kółko. Gubią się. Zatem, odpowiadając na twoje pytanie: Moim zdaniem strategia nigdy nikomu nie zaszkodziła.

KB: Czy marka musi mieć zatem wizję?

Małgorzata: Jeśli masz wizję, to wiesz, po co rano wstajesz z łóżka. Wiesz, dokąd chcesz dojść. I działasz. A jak nie, to wstajesz rano i nie wiesz po co. Gubisz się w tym, co masz robić. Coś tam wrzucisz na fanpage, coś nagrasz, coś napiszesz… Nie wyobrażam sobie, by w takiej sytuacji nie skorzystać z pomocy stratega. Zdaję sobie sprawę, że nie każdego stać na początku na to, by z tego wsparcia skorzystać. Jednak ta inwestycja się zwróci! Korzystasz z rady stratega, mentora i działasz szybciej.

KB: Tak, program mentoringowy czy pomoc stratega nie są tanie. Moim zdaniem warto jednak odłożyć te pieniądze, by działać mądrze.

Małgorzata: Pewnych rzeczy nie przeskoczysz. Warto uczyć się od kogoś, kto jest przed nami. Od kogoś, kto ma ten patent na to, jak zdobyć wiedzę szybciej. Mnie nie było stać na to, by przez rok kręcić się w kółko. Zainwestowałam w swój rozwój mnóstwo pieniędzy i czasu. I wciąż inwestuję.

KB: Małgosiu, masz w swojej ofercie również konsultacje. Dla kogo są one przeznaczone?

Małgorzata: Dla osób początkujących, dla tych już działających, które utknęły, ale także dla osób, które mają swoją wizję, ale chcą ją „stuningować”. Pomagam im uporządkować chaos wokół siebie. Pomagam markom, które mają swój pomysł i chcą go rozwijać. Są też marki, które czują, że powinny popracować nad komunikacją. Często ludzie przychodzą z oczekiwaniem, że w krótkim czasie osiągną konkretny efekt. Mam program dla osób, które chcą działać samodzielnie oraz taki, dla osób, które wolą działać z kimś. Prowadzę je wtedy po kolei, krok po kroku.

KB: Czy takie osoby nie oczekują czasem, że Ty będziesz pracować za nie? Że wszystko zadzieje się samo?

Małgorzata: Gdzieś przeczytałam takie zdanie, że różnica pomiędzy marzeniami a rzeczywistością nazywa się działaniem. I to jest właśnie to! To jest clou wszystkiego. Jeśli masz ustalony plan komunikacji i wiesz, co i komu chcesz powiedzieć, to w tym planie jest napisane, ile razy masz napisać post, wpis na bloga, nagrać video. I jeśli klient tego nie zrobi, to rzeczywiście nic się nie zadzieje! No bo kiedy odbiorca ma się dowiedzieć, że ty istniejesz, jeśli o tym nie mówisz?

KB: Jak często trzeba więc komunikować?

Małgorzata: Przy małych biznesach radzę komunikować 5-15 razy. Tyle razy musi o Tobie usłyszeć klient, żeby Cię zauważyć i zapamiętać. Kilka pierwszych komunikatów to budowanie świadomości, klient musi usłyszeć, że istniejesz! Gdzieś dopiero koło szóstego razu usłyszy, co oferujesz.

KB: Pięć do piętnastu razy w jakim czasie? Bo wiesz, to może być piętnaście razy przez pięć lat…

Małgorzata: Jak masz tyle czasu, to spoko [śmiech]. Ale w rzeczywistości online masz najczęściej jakiś harmonogram komunikacji na miesiąc i działasz zgodnie z nim. Po prostu stale jesteś obecna. Jeśli masz coś światu do przekazania, to cały czas masz o czym mówić. Komunikuj codziennie, ale z sensem. Mów o tym, co buduje Twoją markę tak, by ludzie czekali na Twoje treści.

KB: Trzeba dopasować komunikat do odbiorcy.

Małgorzata: To jest kluczowe! Musisz wiedzieć, do kogo mówisz. Musisz wiedzieć, kto jest Twoim klientem. Inaczej tracisz czas. Jak nie wiesz, do kogo i po co, nie masz planu, to raczej ten komunikat nie trafi tam, gdzie powinien. Trzeba dobrze określić grupę docelową! Moje strategie dla klientów są budowane na wartościach. To działa moim zdaniem najbardziej. Marka zbudowana na wartościach nie jest szarpaniną. Mówisz o tym, co dla Ciebie ważne. Rozwiązujesz problemy w duchu swoich wartości, które są jednocześnie wartościami Twojego klienta.

KB: Często słyszę pytanie, dlaczego klient ma wybrać właśnie ciebie. Jeśli dwadzieścia osób oferuje to samo, to klient wybierze tę, z którą najlepiej komunikuje mu się na poziomie wartości, nie uważasz?

Małgorzata: Też, jeśli oczywiście ta osoba będzie miała to w przekazie! Jeśli nie, a klient nie ma czasu, by z każdym rozmawiać, to może się nie dowiedzieć, że komunikujecie na poziomie tych samych wartości. Musisz powiedzieć wyraźnie, w czym jesteś dobra. Mów, że wymiatasz w grafikach, że znasz świetnie język rosyjski, że jesteś rewelacyjnym copywriterem. Oszczędzasz tym samym czas swój i klienta. Klient wchodząc na Twoją stronę, wie, czego się spodziewać. Ma jasny przekaz. Zyskuje czas na tym, że mówisz wprost i nie musi szukać. Ty zyskujesz klienta.

KB: Przekaz nie powinien być zatem zawoalowany. Czy tego też uczysz na swoich konsultacjach?

Małgorzata: To jest mój konik! A jednocześnie temat-rzeka. Trzeba komunikować prawdę. To często są kompleksy małych firm, że starają się pokazać jako duże marki. A sukcesy odnoszą osoby, które nie udają. Komunikują wprost, są sobą.

KB: W biznesie trzeba być autentycznym…

Małgorzata: To też jest element strategii.

KB: Co byś poradziła osobom, które dopiero zaczynają. Jakie są trzy najważniejsze rzeczy.

Małgorzata: Po pierwsze: Odpowiedz sobie na pytanie, po co prowadzisz ten biznes. Po co mówisz do ludzi. Po drugie: Przyjrzyj się uczciwie swoim zasobom. Zobacz, co musisz poprawić, w czym musisz się rozwijać. Pamiętaj, by były to jednak bardzo silne strony do rozwoju, a nie słabe strony do poprawy. Rozwijaj te cechy, które są Twoimi naturalnymi talentami. Po trzecie: rób konsekwentnie rzeczy, które sobie ustalisz. Jeśli masz jakieś założenia, to je realizuj. Jeśli masz coś światu do przekazania, to zacznij to przekazywać.

Jeśli masz pasję do zarażania innych, wierzysz w to, co robisz, odniesiesz sukces.

KB: Czy Twoim zdaniem dobre treści zawsze się obronią? Czy jednak potrzeba trochę szczęścia.

Małgorzata: Czasem trzeba szczęścia, czasem strategii, czasem pieniędzy, ale przede wszystkim trzeba dobrych treści! Tworzenie dobrych treści się opłaca! Zauważ jednak, że najbardziej niosą się treści, za którymi stoją ludzie, ich wizja i wartości. To jest właśnie ta misja przekazywania światu czegoś, w co wierzysz. A jak jedyną treścią jest Zobacz mam kurs, to nikt tego nie kupi. Musisz wierzyć w to, co komunikujesz.

A do tych trzech naszych punktów dodałabym jeszcze punkt czwarty: mastermind.

Zrób mastermind z ludźmi, którzy są na tym samym poziomie biznesowym, co Ty. Ten poziom jest bardzo ważny. I koniecznie muszą to być osoby „z różnych bajek”. Wasze biznesy nie mogą na siebie nachodzić i ze sobą konkurować. Taki mastermind rozwija i pomaga wdrożyć to, co sobie człowiek ustalił.

KB: Pomaga też, gdy w mastermindzie są osoby o różnych talentach (vide test Gallupa).

Małgorzata: Oczywiście! Masz wtedy różne punkty widzenia. No i w mastermindach ważna jest też regularność.

KB: Zgadzam się bardzo!

Małgorzata: Mam nadzieję, że wszyscy poczują się przekonani, a nie zmuszeni, że warto korzystać z ofert ekspertów.

KB: Małgosiu, powiedz nam jeszcze… jakie są Twoje najbliższe plany?

Małgorzata: Mam kilka rzeczy, które chciałabym zrealizować. Na pierwszym miejscu jest poszerzenie oferty o produkty dla osób, które z różnych względów nie mogą skorzystać z moich konsultacji. Tworzę właśnie warsztaty online. Kolejny będzie kurs. A po drodze książka… O, to też jest ciekawy case, ponieważ postanowiłam ją napisać pod okiem Kingi Rak w jej trzymiesięcznym programie wydawniczym. Mój biznes potrzebuje książki. Szukałam osób, które mogłyby mi w tym pomóc. I tak trafiłam do Kingi właśnie. I będę pisać :). Zainwestuję w to, by w trzy miesiące napisać książkę, a nie pisać ją dziesięć lat. To jest ta inwestycja, którą postanawiam poczynić na poczet rozwoju mojego biznesu. Co więcej mam pewność, że jestem w dobrych rękach.

KB: To podpytam Cię jeszcze o tę książkę. Co to będzie za pozycja i o czym?

Małgorzata: Chciałabym stworzyć e-book, który pomógłby odrobić przedsiębiorcy całą strategiczną pracę. Odpowiedzieć sobie na pytania, które każdy rozpoczynający działalność powinien sobie zadać. Taki e-book z zeszytem ćwiczeń. Żeby można było od razu wdrażać. Bo bez wdrożenia najlepsza nawet strategia nie pomoże.

KB: Sto procent racji! Małgosiu dziękuję Ci bardzo serdecznie za mega wartościowy podcast!

Małgorzata: Dziękuję. Do usłyszenia.

Strona Małgosi – wardaszka.com

Podcast „Marki testowane na ludziach” – https://wardaszka.com/podcast/

Narzędziownik – https://www.subscribepage.com/gd_wardaszka

Test Gallupa – https://www.gallupstrengthscenter.com/

Kinga Rak – https://twardaoprawa.pl

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

SPRAWDZONE TRICKI I SPOSOBY

Napisałam ten temat i muszę przyznać, że się zawiesiłam na dłuższą chwilę. Zdałam sobie bowiem sprawę, że ja nie potrzebuję magicznych sztuczek, by zmotywować się do pracy, mimo iż pracuję w domu. Praca sama w sobie, to że ją lubię, że mogę dzięki niej zarabiać fajne pieniądze i pracować tak, jak chcę jest dla mnie wystarczającą motywacją. Wiem jednak, że nie każdy freelancer tak ma. Dlatego dziś powiem Ci o moich sposobach na to, żeby zmotywować się do pracy, kiedy pracujesz w domu.

Żeby nie było, nie jestem aż takim cyborgiem, któremu zawsze się chce i z pieśnią na ustach wstaje co rano i leci do roboty. Nie! Jak każdy miewam słabsze dni, w których zebranie się do wykonywania zadań (zwłaszcza jak są to te nudniejsze), nie napawa mnie optymizmem. Wtedy sprawdzają się metody, wypracowane przez długie miesiące. Pisałam już kiedyś, jak oswoić home office. Dziś przedstawiam Ci najbardziej sprawdzające się patenty.

„Bo to co nas podnieca, to się nazywa kasa…”

Nie da się ukryć, że nie ma lepszego mobilizatora niż pieniądze. Zwłaszcza, jeśli jesteś odpowiedzialna za byt rodziny, a Twój wkład do domowego budżetu jest całkiem spory. Plus masz na głowie kredyty, dzieci i inne zobowiązania. Wtedy tak naprawdę wystarczy pomyśleć, ile nie zarobisz przez swoje lenistwo i praca robi się sama.

No dobra, może nie jest to aż tak proste, ale jednak łatwiej jest wykonywać zadania, kiedy wiesz, że dostaniesz za nie realne pieniądze.

Pracuj nad nawykami

Niezależnie od tego, czy nazwiesz te czynności rutyną, pracą nad nawykami, czy jakkolwiek inaczej, nie da się ukryć, że uporządkowanie planu dnia pomaga. Pracujesz w firmie, dzwoni budzik, wstajesz, ubierasz się, jedziesz do pracy i nie dyskutujesz. Nawet jak Ci się nie chce, prawda? Dlaczego przy freelansie miałoby być inaczej?

Bo możesz nie pracować, jak Ci się nie chce? No możesz, ale pieniądze same się nie zarobią.

Bo możesz pracować w innych godzinach niż reszta świata? Możesz, ale czy lepiej pracuje Ci się rano, czy wieczorem? Wykorzystaj więc swoje naturalne predyspozycje. W godzinach najlepszego skupienia jesteś w stanie wykonać zadania nawet 2 razy szybciej i lepiej niż jeśli będziesz je odwlekać do momentu „muszę”.

Rutyna to nic złego

Wstań rano jak zadzwoni budzik, ubierz się (nie łaź cały dzień w piżamie, „bo możesz”!), zrób kawę i siądź do pracy. Idealnie jak dzień wcześniej zaplanujesz sobie tę pracę – nie będziesz rano tracić zbędnej energii na układanie planu dnia. Po prostu siadasz, patrzysz na listę i robisz. Zanim się obejrzysz, będziesz w takim ciągu, że motywacja sama wróci.

W tym miejscu nie mogę nie wspomnieć o bardzo ważnej kwestii – rozpraszacze. Nie zaczynaj dnia od kawy i scrollowania mediów społecznościowych. Ten nawyk musisz wykorzenić! To strata czasu, energii i momentu najlepszego potencjału dnia. Jeśli koniecznie musisz do tych mediów zajrzeć, zrób to PO wykonaniu przynajmniej jednego zadania z listy. Wiem, że nie jest to proste, jeśli Twoja praca opiera się na „byciu w mediach społecznościowych”. Jednak jeśli musisz zawodowo zacząć dzień od fejsa, zajrzyj tam po to, co masz do zrobienia. Nie po to, żeby popatrzeć na śliczne kotki i pieski!

Pokochaj checklisty

To chyba mój ulubiony punkt. Stworzenie checklisty ułatwia wszystko! Serio. Przynajmniej mi. Nie gubię się w tym, co jest do zrobienia. Znikające punkty motywują mnie jak nic innego. A plan dnia pomaga w skutecznej organizacji. Czego chcieć więcej?

Możesz tworzyć checklisty papierowe, możesz wykorzystać aplikacje. Jednego jestem pewna – jak raz spróbujesz, pokochasz te znikające punkciki :).

A co jeśli te sposoby nie działają?

Są takie dni, kiedy żaden z wymienionych sposobów nie działa. Pod warunkiem, że to tylko określone dni, a nie fakt, że nie nadajesz się do bycia Wirtualną Asystentką lub tego, że freelance nie jest dla Ciebie, po prostu odpuść. Czasem lepiej jest zrobić sobie dzień wolny, zresetować głowę lub wykonać tylko kilka najważniejszych zdań, niż tkwić cały dzień przy biurku, męcząc się. Robota i tak nie zostanie zrobiona, a Ty spędzisz cały dzień na bezproduktywnym patrzeniu w komputer. Strata czasu i energii.

Masz wyrzuty sumienia? Rób zadania mechaniczne, które nie wymagają wielkiej kreatywności. Jestem niemal na sto procent przekonana, że znajdą się takie na Twojej liście.

Zmotywowanie się do pracy bywa czasem trudne. Zwłaszcza jak pół świata wrzuca zdjęcia z wakacji, a drugie pół wspomina, jak na nich było. Ty natomiast tkwisz na posterunku i marzysz, by poczuć piaszczystą plażę pod stopami… Pomyśl sobie, że jak już zrobisz tę robotę, wyjedziesz nad morze. Metoda marchewki też działa! Trzeba się nagradzać za pracę nie tylko finansowo.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

TRZY RODZAJE ZACHOWAŃ, KTÓRYCH WARTO UNIKAĆ

Masz swoją stronę w sieci, fanpage, grupę. Codziennie walczysz o lajki jak rycerze polscy w Bitwie pod Grunwaldem. Dwoisz się i troisz, by Twoje zasięgi rosły. Nie śpisz po nocach, wymyślając strategie działania. Aż nagle okazuje się, że to wszystko na nic. I to z Twojej winy. Co zrobiłaś nie tak? Dlaczego społeczność nagle zaczęła krzywo na Ciebie patrzeć? Sprawdź, jakie trzy rodzaje zachowań nie tylko nie przyciągną do Ciebie fanów, ale wręcz sprawią, że odwrócą się oni od Ciebie.

Przeglądałam ostatnio Facebooka w poszukiwaniu informacji na temat nowych osób, działających na rynku wirtualnej asysty. Raz na jakiś czas robię taki research między innymi po to, by wyłowić perełki, które mogłabym zaprosić do mojego zespołu. Jakież było moje zdziwienie, gdy po wrzuceniu w wyszukiwarkę hasła „wirtualna asystentka” pojawiły mi się dziesiątki niemal niczym nie różniących się (przynajmniej z nazwy) profili. Jeszcze szerzej otworzyłam oczy i ze zdumieniem odchyliłam się na oparciu krzesła w zadumie, gdy zauważyłam, że spora grupa tych fanpage’y to… kopie znanych mi i działających aktywnie i z sukcesem doświadczonych WA. I w sumie z jednej strony nie widzę w tym nic dziwnego, że początkujące osoby inspirują się tymi, które odnoszą sukcesy… A z drugiej czuję, że brakuje głosu w sprawie etyki, netykiety i lojalności w zawodzie. Więc oto jest 😉 Ciekawa jestem, czy podzielisz moje wnioski.

Zapomnij o anonimowości w sieci

Jesteś pewnie obecna w sieci nie od dziś i doskonale wiesz, jakie reguły panują w wirtualnym świecie. I nie chodzi tylko o netykietę, czyli ogólne zasady współkorzystania z wirtualnej przestrzeni w ogóle. Mam na myśli również zasady, które dotyczą przedsiębiorców. O ile jako osoba prywatna możesz zachowywać się w sposób mniej lub bardziej kontrowersyjny i w zasadzie mieć w nosie, co inni myślą o tym, co publikujesz (chyba, że wyłapie to np. head hunter), o tyle jako przedsiębiorca, poszukujący swoich klientów aktywnie w sieci nie możesz sobie pozwolić na pewne zachowania. I niestety argumentowanie, że robisz to na profilu prywatnym, nic nie da. Internet nie zapomina.

Jakie zachowania są zatem niekoniecznie dobrze widziane?

Jako osoba dopiero wchodząca na rynek lub stąpająca po nim nieśmiało jak po kruchym lodzie, obserwujesz innych. Szukasz inspiracji. Podglądasz te osoby, które odniosły sukces. Zwłaszcza te z mocną marką osobistą i zarabiające konkretne pieniądze. Sama tak robiłam. Nic tak nie przyciąga jak success story. Człowiek od razu czuje się podniesiony na duchu. Zaczyna wierzyć, że to, o czym do tej pory tylko nieśmiało marzył ma sens. I świat także przed nim rozpościera swoje podwoje.

Podglądając innych, uważaj jednak, by nie wpaść w pułapkę kopiowania wszystkiego, co widzisz! Oczywiście, nie ma nic złego w czerpaniu inspiracji. Wręcz przeciwnie. Zainspirowana wywiadem z jedną z aktywnie działających WA, sama postanowiłam spróbować zmierzyć się z tym zawodem. Czytałam, szukałam, wertowałam sieć, obserwowałam.

Zastanów się jednak, gdzie leży granica między inspiracją a kopiowaniem? Robiąc wspomniany wcześniej research natrafiłam na profil początkującej WA o nazwie łudząco podobnej do nazwy firmy znanej przedsiębiorczyni. I to już wydało mi się słabe. Kiedy weszłam na jej profil, zauważyłam, że nie tylko nazwa jest „zainspirowana”… I oczywiście być może nie każdy przedsiębiorca będzie miał chęć i czas na taką analizę, ale… kopia nigdy nie będzie dość dobra jak oryginał.

Netykieta to nie zupa z Azji!

O etyce zawodowej i pożądanych cechach wirtualnej asystentki pisałam już jakiś czas temu. W ostatnią niedzielę osoby zapisane na moją listę kontaktów otrzymały nawet newsletter, w którym poruszałam ten temat. I nie napisałam go bez przyczyny. Wręcz przeciwnie, był zainspirowany działaniami, które mam okazję od dłuższego czasu obserwować w sieci. Na różnych grupach i fanpage’ach – nie tylko tych wirtualno-asystenckich.

Dlaczego o tym piszę? Ponieważ społeczność, zwłaszcza ta, która Cię lubi, jest w stanie wybaczyć wiele. Jednak na pewno nie wybaczy Ci nieuczciwości, zachowań nieetycznych wobec innych wirtualnych asystentek i kopania pod kimś dołków. Masz to w nosie? Masz do tego prawo  Zastanów się jednak, czy na pewno Ci się to opłaca.

O jakich zachowaniach piszę?

– o obgadywaniu innych,

– pisaniu obraźliwych i nieprawdziwych maili do klientów, pracujących z inną asystentką i oczernianiu tejże asystentki przed klientem (tak, tak, dobrze przeczytałaś!),

– namawianiu klientów na zmianę asystentki, z którą pracują,

– nachalnym promowaniu się w miejscach prowadzonych przez inne osoby,

– nagminnym łamaniu regulaminu grup innych osób i robieniu oczu kota ze Shreka, że oj, oj, przepraszam, nie wiedziałam… (Kurczę, jak wchodzisz do czyjejś grupy, to chyba czytasz zasady w niej obowiązujące, prawda?),

– kopiowaniu tekstów ze stron innych osób,

– powielaniu pomysłów na działanie, posty, książki, ebooki, materiały, wpisy (czyli zwyczajnej kradzieży treści intelektualnych)

– i wielu, wielu innych…

I taki ostatni kamyczek do ogródka życia w zgodzie z netykietą – nachalna sprzedaż

Nie wiem jak Ciebie, ale mnie osobiście nic nie wkurza bardziej niż posty Kup, dołącz, weź udział…

Oczywiście, sama jestem przedsiębiorcą, mam produkty, żyję ze sprzedaży usług i produktów. I czasem sama jestem sobą zmęczona i zaczynam się obawiać otwarcia lodówki. A nóż widelec wyskoczę sama sobie z półki.

Zdaję sobie sprawę z tego, że tak trzeba – jeśli sama nie poinformujesz innych o tym, co robisz, nie znajdą Cię. I jak napisała Kinga Fromlewicz w swojej skądinąd świetnej książce „Zostań Królową PR”: „W momencie kiedy już będziesz miała dość mówienia w kółko o swojej ofercie, ludzie dopiero ją zauważą po raz pierwszy”.

Ale na Thora nie w każdym poście! Nie w każdym komentarzu! Nie w każdej wiadomości! A jeśli tak, to inteligentnie. Nawiązując do innych treści. Wplatając z głową w content, który sam w sobie sprzedażowy nie jest. Uwierz mi, da się!

Strategia Kup, kup, kup była dobra w latach 90-tych.

Nie chcesz być postrzegana jak tani handlarz obwoźny? Zadbaj o swój wizerunek. Zbuduj społeczność opartą o relacje, o wartość, którą dajesz innym. Gwarantuję Ci, że da to o niebo lepsze efekty niż darcie się jak przekupa na rynku Panie, kup Pan gacie!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina