Na pewno znasz takie osoby, które długo nie zagrzeją nigdzie miejsca. W nowej pracy dostosowują się błyskawicznie, popracują kilka miesięcy, czasem może nawet ze 2-3 lata, a potem idą dalej. Niespokojne dusze. Skoczki. Kiedyś totalnie niemile widziani etatowcy – częste zmiany w CV sprawiały, że pracodawcy zatrudniali je nader niechętnie. Być może sama jesteś taką osobą, która potrzebuje ciągłych wyzwań i adrenaliny. 

Jak zatem poradzić sobie z potrzebą ciągłej zmiany, kiedy zdecydujesz się prowadzić własną firmę?

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WIĘCEJ MOŻLIWOŚCI

Jestem dokładnie taką osobą, jaką opisałam przed chwilą. W swoim życiu pracowałam na 8 etatach w przeciągu nieco ponad 10 lat. Ktoś, patrząc na moje CV, mógłby powiedzieć, że długo miejsca w jednej firmie nie zagrzeję. Rzeczywiście po 2-3 latach czułam z jednej strony potrzebę zmiany, choć z drugiej wydawało mi się, że to, na czym mi zależy najbardziej to stabilizacja.

Z perspektywy czasu widzę, że stabilizacja tak, ale na własnych warunkach.

Jak to zatem pogodzić ten zew zmiany z prowadzeniem własnej działalności, w której co do zasady często zostaje się na całe życie?

Możesz firmę posłać dalej w świat. Znam wiele osób, które swoje firmy sprzedało. Rozkręcały je do bardzo przyzwoitego poziomu i oddawały w dobre ręce. Znam też jednak wiele kobiet, które marzą o własnej firmie i chcą w niej spokoju, poczucia bezpieczeństwa, stabilizacji. Jak zatem pogodzić te dwa drzemiące w Tobie wilki, z których jeden czuje, że chętnie uwiłby gniazdo na całe życie, a drugiego natura ciągnie do nowości?

I tu wchodzi do gry formuła własnej firmy. Bardzo często daje ona większą wolność niż etat. Co do tego nie muszę Cię chyba przekonywać. Masz możliwość dobierania klientów, rozwoju, dodawania do swojej oferty wciąż nowych usług i eliminowania starych. Jeszcze kilka lat temu, kiedy zaczynałam prowadzić firmę jako wirtualna asystentka, głównymi moimi zadaniami były te administracyjne i związane z prowadzeniem mediów społecznościowych. 

Przedsiębiorcy szukali wsparcia w pisaniu tekstów na bloga, tworzeniu stron internetowych, publikowaniu w mediach społecznościowych. Dziś znacznie częściej rozglądają się za kimś, kto pomoże im nagrywać i montować rolki, wesprze w prowadzeniu kursów/szkoleń/programów, pomoże w montażu podcastów. Zmieniają się ich potrzeby, zmieniają się Twoje możliwości jako podwykonawcy.

TY KREUJESZ SWOJĄ RZECZYWISTOŚĆ

Jeśli więc potrzebujesz ciągłej adrenaliny, bycia w ruchu, rozwijania nowych biznesów, własna firma zdaje się być dokładnie tym, czego potrzebujesz (zwłaszcza, jeśli chodzi o tę adrenalinę ;)). Głównie dlatego, że z całą pewnością masz większą swobodę działania niż na etacie. 

Większą swobodę w zmianie kierunku prowadzenia swojej firmy, ale też większą swobodę w doborze osób, z którymi pracujesz. A dodatkowo, jeśli pracujesz online i nosi Cię po świecie, własna działalność zdaje się być dokładnie tym, czego Ci trzeba. Pakujesz walizkę, laptopa, telefon i w drogę. Możesz pracować praktycznie z każdego miejsca, w którym jest internet.

Tak, wiem, brzmi to zbyt idealnie, by było prawdziwe. Ale jeśli masz głowę na karku i otwarty umysł, poradzisz sobie w każdych warunkach. Czasem jednak wraz z potrzebą zmiany, wraca do nas pragnienie odpoczynku, stabilizacji, finansowego bezpieczeństwa. 

I wiesz co? We własnej firmie to też jest możliwe. To Ty kreujesz swoją rzeczywistość. Możesz się dostosowywać do panujących warunków na swoich zasadach. 

WŁASNA FIRMA DAJE WIĘKSZĄ WOLNOŚĆ, ALE…

Pamiętaj tylko, że jesteś odpowiedzialna za to, co stworzysz. Fakt, możesz każdego dnia powiedzieć: „Już nie chcę tego robić” i zamknąć biznes. Tylko co dalej? Co z odpowiedzialnością, co z klientami? 

Z czego wynika Twoja potrzeba ciągłej zmiany? Odpowiedź na to pytanie nie zawsze jest prosta.

Miałam kiedyś kolegę, który zmieniał pracę praktycznie co pół roku. W żadnej nie zdążył niemal nawet napić się ciepłej kawy i leciał dalej. Miał 40 lat i wciąż szukał swojego miejsca w życiu. Nic nie dawało mu satysfakcji. Żadne pieniądze nie były w stanie zatrzymać go w miejscu. 

Kiedy się poznaliśmy w jednej z firm, był właśnie „między pracami”. Przez kolejne kilka lat zdążył zaliczyć 3 kolejne, wyjechać do Danii, wrócić. W końcu założył własną firmę i świadczył usługi B2B, bo żaden pracodawca nie mógł tego znieść. Coraz bardziej nieufnie patrzyli w jego CV i choć był świetnym specjalistą, zatrudniano go coraz bardziej niechętnie. Nikt nie chciał pracownika, który co chwilę zmienia zdanie.

Z czego więc wynika u Ciebie potrzeba zmiany?

Z chęci ciągłego rozwoju?

Z fanaberii – zmieniasz, bo możesz.

Może rzeczywiście nie znalazłaś jeszcze takiego zajęcia, które zatrzymałoby Cię na dłużej.

POTRZEBA WYWRÓCENIA ŚWIATA DO GÓRY NOGAMI

A może przyczyna jest zupełnie inna i całkowicie naturalna. Świat pędzi w szalonym tempie, szybciej niż Pendolino na trasie Warszawa-Gdańsk. I żeby nie wypaść z wagonika, trzeba się dostosować. Korygować kierunek działania, szukać nowych możliwości rozwoju i zdobywania zleceń. 

Dziś jesteś wziętą prawniczką, jutro masz dość wszelkich kazusów i paragrafów i postanawiasz spełnić swoje marzenie o byciu rękodzielniczką. 

Jednego dnia prowadzisz działalność z sukcesami, innego sprzedajesz wszystko, pakujesz manatki do samochodu i ruszasz w świat. Stajesz się cyfrowym nomadą.

Albo rzucasz dobrze płatny etat w znanym korpo i rzucasz się w wir przedsiębiorczości, nie mając tak naprawdę pewności do końca, co z tego wyjdzie. I nagle po roku okazuje się, że pracujesz 4 godziny dziennie i w miesiąc zarabiasz tyle, co w pół roku na etacie. W spokoju i na własnych zasadach.

Dla mnie bomba, choć pewnie najbliżsi powiedzą Ci, że na głowę upadłaś. Masz jednak odwagę sięgać po swoje marzenia i działać w zgodzie z sobą. 

Nie chcesz już dłużej pędzić na karuzeli wyścigu szczurów. Wolisz zatrzymać się i spędzić resztę zawodowego życia tak, jak Ty sobie wymarzyłaś.

Potrzeba zmian w biznesie nie zawsze jest fanaberią. 

Nie zawsze wynika z nudy i niemożności odnalezienia się.

Rzucenie wszystkiego i zmiana kierunku nie zawsze jest porażką – czasem jest po prostu spełnieniem marzenia, które drzemie w nas od lat.

Jeśli słuchając tego odcinka podcastu poczułaś, że mówię dokładnie do Ciebie, że Ty też chcesz budować swoje zawodowe życie po swojemu, co czasem oznacza również „pod prąd”, mam dla Ciebie dodatkowe zaproszenie. Kliknij i zapisz się na moją newsletterową listę VIP dla kobiet, które prowadząc biznes usługowy online, chcą działać totalnie na własnych zasadach. Już wkrótce otrzymasz dostęp do trzech limitowanych odcinków podcastu, w których opowiem Ci, jak to jest wywrócić wszystko do góry nogami i zacząć budować biznes totalnie od zera. Opowiem Ci o poczuciu winy, syndromie oszusta i genie buntowniczki – trzech muszkieterach, którzy potrafią narobić niezłego bałaganu w biznesowym życiu.

Tymczasem życzę Ci pięknego dnia i trafnych zawodowych wyborów. Zaczął się ostatni kwartał roku – idealny moment na podsumowanie i plany na kolejne biznesowe miesiące. Idealny moment na to, by zwojować biznesowy świat!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Kiedy miałam dziesięć lat, po raz pierwszy dowiedziałam się, że jestem straszną kluską i lepiej, żebym schudła, bo wiele w życiu nie osiągnę. Nie wiem, jak waga miała mi pomóc w osiąganiu czegokolwiek, może poza osiągnięciami sportowymi, ale faktem jest, że ta opinia pozostała ze mną na długie lata. Sprawiła też, że paradoksalnie przestałam wierzyć w siebie. W swoje możliwości. Za to uwierzyłam w to, że wygląd zewnętrzny determinuje to, kim jestem. 

A przecież jak miałaś okazję słyszeć ode mnie nie raz, wszystko (firma, wiara we własne możliwości, pewność siebie) rodzi się w głowie. No to w mojej urodziło się to, że w pewnych obszarach nie mam nawet co walczyć, bo i tak jestem z góry skazana na porażkę.

ZACZĘŁO SIĘ OD SPORTU – JEDNO USŁYSZANE W DZIECIŃSTWIE ZDANIE ZMIENIŁO CAŁĄ MOJĄ ŻYCIOWĄ PERSPEKTYWĘ

Jako „kluska” nie miałam przecież szans na osiąganie wielkich wyników. Tak przynajmniej miałam zakodowane w głowie. A fakty zdawały się to potwierdzać. I nawet jeśli wpadałam do domu z radosnym okrzykiem: „Wiesz, mamo, dziś na wf-ie mieliśmy biegi i byłam druga!”, padało pytanie: „A ile was biegło?”.

No… dwie. 

Byłam bystra. Rozumiałam, że to nie najlepiej.

No i byłam… kluską. Więc gorzej w sumie być nie mogło.

Nic więc dziwnego, że nie polubiłam się z ćwiczeniami fizycznymi. Jakakolwiek sprawność wydawała mi się bowiem poza moim zasięgiem. W podstawówce jeszcze się jakoś przemęczyłam. W liceum natomiast… zaczęłam co prawda w szkolnej drużynie piłki ręcznej, ale szybko zostały mi podcięte skrzydełka.

„Nie nadajesz się. Nie umiesz. Popatrz, nawet ona robi to lepiej niż ty.” To były słowa, które wdzierały się gdzieś głęboko w moją podświadomość. No nie pokochaliśmy się z panem profesorem od w-fu. Ja mu w prezencie wręczałam dwa razy w roku zwolnienie na cały semestr, on mi pokazywał, gdzie jest kantorek, który miałam sprzątać. Taki wspaniały deal. Do tego się nadawałam.

Domyślasz się być może już teraz, dlaczego Ci o tym opowiadam? Słowa, które powtarzamy sobie codziennie, a które potem powtarzają nam inni (lub na odwrót) bardzo głęboko kotwiczą się w naszej głowie. Tak rodzą się przekonania co do tego, co potrafimy, a czego zupełnie nie. A te z kolei sprawiają, że w ogóle nie chcemy podejmować wyzwań. Muhammad miał rację… brak wiary w siebie sprawia, że nawet nie podejmujesz kroku w kierunku zmiany.

A GDYBY TAK JEDNAK ZAWALCZYĆ?

Chyba że postanowisz inaczej. Ja bardzo długo poddawałam się tej myśli, że się „nie nadaję”. Na studiach poszłam na aerobik – coś trzeba było zaliczyć. O mój Thorze, jakież to były przekomiczne zajęcia. Ja w prawo, grupa w lewo, ja do przodu, grupa do tyłu. Im bardziej się starałam, tym bardziej myliłam kroki, rytm i tylko ugruntowywałam w sobie poczucie, że „to nie dla mnie”. 

Na całe szczęście po kilku miesiącach ten koszmar się skończył, a ja mogłam wrócić do zakuwania gramatyki starogermańskiej. Tu przynajmniej wiedziałam, o co chodzi.

Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie podjęła kolejnej próby – ogólnie lubię stawiać sobie wyzwania i rywalizować, o co tylko się da. Skoro więc wszyscy dookoła postawili na bieganie, nie mogło to być takie trudne. W końcu każdy głupi potrafi przebierać nogami trochę szybciej niż normalnie, prawda? 

Za pierwszym razem przebierałam przez całe 150 metrów. Potem przez 10 minut wypluwałam płuca i myślałam, że umrę. Nic dziwnego – w końcu kluski nie biegają. Co najwyżej pływają po wierzchu w garnku. Zaparłam się jednak i dzień po dniu pokonywałam kolejne metry, a w końcu nawet kilometry. W szczycie formy wybiegałam na 2 godziny i robiłam ponad 15 kilometrów. 

Dopóki nie wpadłam na pomysł, że zamiast podczas biegania słuchać muzyki, włączę sobie podcast. I tak wbiegając w gęsty las, zapodałam sobie odcinek Kryminalnych historii. Tego dnia pobiłam rekord prędkości. I już nigdy nie poszłam sama biegać do lasu. Umysł to jednak potężne narzędzie – nie tylko pozwolił mi biegać długie kilometry, ale też sprowadził na mnie kolejne ograniczenia.

FIRMA ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE. WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ W GŁOWIE

Przestałam biegać po lesie, ale wygrałam jedno: uwierzyłam, że mogę wszystko. Nawet zmusić kluskę do codziennego biegania. Tak, umysł to potężne narzędzie, które może Cię wspierać w codziennym działaniu, ale może też zbojkotować wszystkie Twoje osiągnięcia. 

Kilka miesięcy temu przyszła do mnie na konsultacje klientka, która chciała odejść z etatu i założyć swoją firmę. Krok po kroku zaczęłyśmy układać strategię, plan działania, budować fundamenty. Aż pewnego dnia przyszło do wyceny usług i wszystko rozbiło się jak kryształowy talerzyk – w drobny mak. 

Przez długi czas nie mogłam pojąć, jak młoda, bystra, inteligentna i świetnie wykształcona osoba, nie chce wycenić swoich usług wyżej niż… Zaczęłyśmy więc grzebać w jej głowie, rozmawiać o przekonaniach, o przeszłości, o pieniądzach… i nagle okazało się, że moja klientka bojkotuje sama siebie. Bo w jej głowie bardzo silnie zakorzenione było przekonanie, że to mężczyźni robią prawdziwe biznesy. Że to mężczyźni są prezesami firm. Że to mężczyźni zarabiają duże pieniądze.

Ona – kobieta – nie miała prawa wycenić swoich usług wyżej niż… „Nie dam rady” – powiedziała na którejś z kolei sesji. – „Nie jestem mężczyzną”.

„Słyszysz sama siebie” – zapytałam…

Usłyszała!

W całym naszym prywatnym i biznesowym życiu nie ma tak naprawdę znaczenia, co mówią i myślą o nas inni, dopóki my sami myślimy o sobie dobrze i wspierająco. Brak wiary sprawia, że nie podejmiesz wyzwania.

Nie zaczniesz ćwiczyć.

Nie założysz firmy.

Nie zawalczysz o klienta.

Nie podniesiesz cen.

Nie sprzedasz kursu, książki, usługi…

Jeśli jednak uwierzysz i będziesz pracować nad tym, by zmienić swoje podejście, będziesz działać i wdrażać w życie plan, masz nieograniczone możliwości.

TWÓJ UMYSŁ TO POTĘŻNE NARZĘDZIE

Na koniec powiem Ci jeszcze tylko jedno. Moim ogromnym marzeniem było stanąć kiedyś na ringu bokserskim i stoczyć choć jedną walkę w życiu. Boks rekreacyjnie trenuję od kilku lat. Nigdy jednak nie miałam odwagi, by zrobić z tym coś więcej. Potem okazało się, że już jestem za stara. No cóż, czasu nie odwrócę. Pozostało mi pogodzić się z tą myślą, że pewnych rzeczy już nie zrobię.

A jednak jeśli o czymś marzysz, znajdzie się rozwiązanie. Jak nie takie, to inne. Nie zawsze idealne, nie zawsze takie, jakiego się spodziewasz. Do mnie przyszło we wrześniu tego roku – kiedy dowiedziałam się o możliwości wystartowania na charytatywnej gali Biznes Boxing Polska. 

Tak, dopuszczają tam nawet takich amatorów jak ja.

Mogłabym powiedzieć: już za późno, mój czas już minął.

Ale lubię wyzwania. Dlatego 5.11 spełnię to marzenie i stanę na ringu. Trzymaj za mnie kciuki!

I pamiętaj – jeśli Ty nie uwierzysz w swoje możliwości, nikt nie zrobi tego za Ciebie. 

A kiedy uwierzysz, poszukaj dookoła siebie ludzi, którzy pomogą Ci spełnić marzenia. Ja pomagam w spełnianiu tych biznesowych – jeśli szukasz takiego wsparcia, napisz.

Dobrego tygodnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Kilka dni temu obiecałam w moich mediach społecznościowych, że opowiem o wnioskach z tegorocznego workation. Po ostatnim takim pracowyjeździe zapierałam się rękami i nogami, że to ostatni raz. Workation bowiem nigdy nie kojarzyło mi się dobrze. Zresztą poruszałam ten tamat kilka razy, między innymi w odcinkach 31 i 83 tego podcastu.

W wielkim skrócie – workation w mojej definicji to zawsze był wyjazd wakacyjny (zamiast urlopu) połączony z pracą, z którego wracałam bardziej zmęczona niż koń po orce. Dlaczego? Już opowiadam!

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

WORKATION – CO TO TAKIEGO

Zacznijmy jednak od prawdziwej definicji. Workation co do zasady to termin wymyślony przez zapracowanych przedsiębiorców, który pomaga im podróżować, zwiedzać świat i mieć poczucie, że ani na moment nie opuszczają firmy i trzymają rękę na pulsie. 

Nie jest to prawdziwy wypoczynek, ani oderwanie się od codziennych spraw i za nic taki wyjazd nie powinien zastępować normalnego, pełnowymiarowego urlopu, ale umówmy się – całkowite odcięcie się od pracy, kiedy prowadzisz własną firmę, jest bardzo trudne. Zwłaszcza na początku, kiedy jesteś w biznesie sama i nie masz wsparcia.

Po to właśnie zostało wymyślone workation. Zmieniasz środowisko, odrywasz się od codzienności, prania, sprzątania, mycia garów po godzinach pracy i wyjeżdżasz w piękne miejsce, by tam pracować przez kilka godzin dziennie, a potem odpoczywać.

W sumie brzmi całkiem nieźle i uczciwie przyznam, że może mieć sens pod warunkiem, że nie przypomina…

WORKATION W MOIM WYDANIU

Przez 5 lat prowadzenia działalności jeździłam wyłącznie na workation. Nie byłam na prawdziwym urlopie, wszędzie razem z rodziną ciągnęłam ze sobą laptopa i tonę notatek z rzeczami do zrobienia. Nie odrywałam się od firmy, codziennie – nawet mając już zespół – byłam w stałym kontakcie z klientami i tak szczerze to z odpoczynkiem niewiele miało to wspólnego.

Głównie dlatego, że naprawdę ciężko pracuje się, gdy:

• Nie masz zasięgu
• Rodzina marudzi, że miałaś iść z nimi na plażę
• Klienci dzwonią z hasłem „wiem, że masz urlop, ale…”

…a Ty stoisz w rozkroku pomiędzy tym wszystkim i zastanawiasz się, jak to możliwe, że prowadzisz firmę, a nawet nie stać Cię na prawdziwy urlop. Co do cholery poszło nie tak? 

I wracasz z tego wyjazdu sto razy bardziej zmęczona, z uczuciem ulgi, że nareszcie własne biuro, porządny internet i drzwi, przez które nie słychać odgłosów niezadowolonej rodziny. Jeszcze tylko tona prania do zrobienia i można rzucać się w wir pasków.

Brzmi jak marzenie, prawda? Jakiegoś szaleńca na przykład.

ZMIANA NASTAWIENIA, CZYLI CZY WORKATION MOŻE JEDNAK MIEĆ SENS

Nic zatem dziwnego, że w tym roku postawiłam sobie twardy zakaz: „żadnego workation”. Jedziemy na prawdziwy urlop. I na taki też pojechałam w lipcu. Jednak z okazji czterdziestych urodzin mojego męża mieliśmy też zaplanowany tygodniowy wyjazd do Włoch – i pech chciał, że trafił się moment, w którym na kolejny urlop nie mogłam sobie pozwolić.

Ponieważ jednak od bardzo długiego czasu pracuję nad swoim mindsetem przedsiębiorczymi, a moim głównym celem na rok 2022 było wyjęcie siebie z biznesu, powiększenie zespołu, ukrócenie kontrolfreaka i koniec mikromanagementu, postanowiłam dać workation jeszcze jedną szansę.

Postawiłam jednak sama sobie twarde zasady.

• Pracuję max 4 godziny dziennie (lubię rano wstawać, więc między 6 a 10 miałam naprawdę mnóstwo czasu, by pozarządzać firmą i dopilnować tego, co było do dopilnowania)
• Deleguję i nie kontroluję – mam świetny zespół, który da sobie radę beze mnie przez tydzień (a pewnie i dłużej) i wcale nie muszę im udowadniać, że nie
• Pozostały czas poświęcam na odpoczynek, zwiedzanie, jedzenie pizzki i pracę nad mindsetem.

Nie będę kłamać, nie było łatwo. Kontrolfreak odezwał się już na dzień dobry, ale każdy dzień pokazywał mu, że może sobie tę potrzebę stania nad każdym schować głęboko w kieszeń. Nareszcie!

Co się zmieniło w stosunku do poprzednich lat?

Możesz pomyśleć, że zespół. Że klienci. Że zadania. Że mniej pracy – wakacje dopiero wyhamowywały.

Ale nie. Najbardziej zmieniło się moje nastawienie. 

Bez tego nie zadziałoby się nic, w końcu firma zaczyna się w głowie.

I ta zmiana też nie pojawiła się z dnia na dzień. 

Tak jak wspomniałam, kluczowa była dla mnie praca z nastawieniem i pozwolenie sobie na takie działanie.

Postawienie twardych zasad, których trzymałam się kurczowo jak tonący brzytwy.

To były bardzo długie miesiące pracy i wiem, że gdybym odpuściła, skończyłabym ponownie z głową w pracy, a palcami na klawiaturze laptopa czy telefonu.

Cztery godziny dziennie wystarczą na to, by skutecznie zarządzić firmą, ugasić ewentualne kryzysy i podpowiedzieć zespołowi, co robić w razie awarii. W zasadzie pod koniec wyjazdu stwierdziłam, że wystarczyłyby nawet dwie godziny, jeśli mamy dobrze rozpisane procedury działania.

„MYŚL JAK CEO”, A WORKATION BĘDZIE DZIAŁAŁO NA TWOJĄ KORZYŚĆ

Myślenie jak CEO we własnej firmie nie jest proste dla osób, które pracowały wcześniej na etacie. 

Dla osób, które latami pracowały przy biurku minimum osiem godzin dziennie i zwyczajnie nie umieją inaczej.

Dla osób, które przyzwyczajone są do słuchania poleceń przełożonego i zawsze czekają na potwierdzenie, że zadanie zostało dobrze wykonane i można przejść do kolejnego etapu.

Jeśli jednak zaczniesz myśleć jak CEO – jak właścicielka firmy, od której zależy wszystko – workation może działać na Twoją korzyść. By tak było, trzeba je przede wszystkim dobrze zaplanować. Rzucanie się na żywioł zawsze skończy się długimi godzinami nad klawiaturą komputera.

Jeśli jednak przygotujesz siebie i swój zespół, zaplanujesz działania, wyznaczysz osoby odpowiedzialne za poszczególne etapy i sobie zostawisz absolutne minimum decyzyjności, jest spora szansa, że nawet uda Ci się odpocząć 😉 Przy czym zaufanie do zespołu i umiejętne oddelegowanie zadań + narzędzia, które Cię w tym wspomagają, są absolutną podstawą.

Tak samo jak Twój mindset przedsiębiorczyni. I uwierz mi, wiem doskonale jak nikt, że trudno jest odpuścić. Trudno jest puścić te sznureczki kontroli i uwierzyć, że baloniki z zadaniami nie zaplączą się gdzieś w koronie drzew. Jeśli jednak tego nie zrobisz, do końca życia będziesz mieć zamiast fajnej firmy kulę u nogi. Ciężką, masywną, dopiętą łańcuchem odpowiedzialności.

Jeśli tego nie chcesz i chciałabyś prowadzić swój biznes z lekkością, móc wyjechać na wakacje 2-3 razy w roku i pracować po 4-6 godzin dziennie, sięgnij po mój mini e-book „Myśl jak CEO”. Pobierz go, zapisując się do newslettera i dołącz do listy VIP przedsiębiorczych kobiet, które nie tylko chcą mieć firmę, ale też chcą mieć z niej fun.

Trzymam kciuki za Twoją przemianę. Do usłyszenia za tydzień!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W ciągu ostatnich kilku tygodni widziałam przynajmniej kilka informacji w mediach społecznościowych od przedsiębiorczyń, które postanowiły zamknąć swoje firmy i wrócić na etat. Rozmawiałam też z kilkoma osobami, które rozważają ten krok. Powód? Spadająca liczba klientów, brak płynności finansowej i ogólne zwątpienie w swoje możliwości i prowadzenie własnej działalności w tak niestabilnych czasach, w jakich przyszło nam żyć.

Jeśli wolisz słuchać niż czytać:

Szalejąca inflacja, ceny z kosmosu, niepewność jutra sprawia, że klienci kilka razy obracają każdą złotówkę, zanim postanowią ją wydać. Wiele moich klientek zaobserwowało w ostatnim czasie spadek zleceń. I choć stają na rzęsach i robią dobrą minę do złej gry, nie zmienia to faktu, że przyszedł moment, gdy musiały sięgnąć po rezerwy z poduszki finansowej.

ZAMKNĄĆ FIRMĘ I WRÓCIĆ NA ETAT?

Wiele z nich zastanawia się też, czy to nie jest właśnie ten moment, kiedy trzeba schować dumę do kieszeni, na jakiś czas zawiesić działalność i wrócić/pójść na etat. Jeśli to także Twój case, poczekaj jeszcze chwilę. Zastanówmy się, co możesz zrobić, zanim ostatecznie odwiesisz prowadzenie firmy na kołek.

Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to komfortowa sytuacja. To tak, jakbyś miała nagle pogrzebać wszystkie swoje marzenia o prowadzeniu własnej firmy, co więcej, przyznać się do tego, że coś poszło nie tak. Ja w takich momentach od razu mam przed oczami wszystkich tych, którzy pięć lat temu mówili mi, że pewna praca to tylko na etacie (najlepiej u Niemca) i „a nie mówiłam/nie mówiłem”.

I wtedy odzywa się we mnie złośliwy duszek, który mówi: „Za cholerę nie przyznam im racji. Bierz się w garść, coś wymyślimy”. Bo wiesz, wrócić na etat zawsze można. I to nie jest żaden wstyd. Bardzo często sama polecam taką opcję, jeśli ma ona zapewnić Ci komfort i bezpieczeństwo finansowe. Jeśli jednak nie chcesz tego robić i masz w sobie wolę walki, nie boisz się podjąć ryzyka i godzisz się z tym, że przez chwilę w Twoim biznesie może być gorzej, poszukajmy rozwiązania.

CO MOGĘ ZROBIĆ, BY MOJA FIRMA PRZETRWAŁA

Szalejąca inflacja kopie wiele z nas w dupsko, ale nie ma takiego kryzysu, który w końcu by się nie skończył. Jak to mówią: „Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija” i głęboko wierzę w to, że ogólnoświatowy kryzys jest już bliżej przełomu niż rozkwitu. Tak czy inaczej, jako aktywna przedsiębiorczyni nie masz zamiaru siedzieć i czekać, aż minie, prawda?

Zastanówmy się więc, co możesz zrobić, by nieco rozruszać swoją firmę i klientów.

Po pierwsze, przypomnij sobie, po co zakładałaś działalność. Jakie uczucia Ci wtedy towarzyszyły. Jak bardzo byłaś podekscytowana. Masz to? To uczucie pomoże Ci wymyślić coś nowego i przetrwać. Uwierz na nowo w swoje siły – nawet jeśli na moment straciłaś wiarę w to, co robisz.

Po drugie, zastanów się, czy usługi, które obecnie oferujesz swoim klientom, nadal są im niezbędne i potrzebne. Jak możesz im (klientom nie usługom) wyjść naprzeciw. Jakie ulepszenia i udoskonalenia możesz im zaoferować. Klienci odchodzą? Zapytaj dlaczego. Może wystarczy drobna zmiana w sposobie Twojego działania, by jednak stwierdzili, że wolą zostać. 

Możesz na przykład zmniejszyć zakres swojego działania (i tym samym kwotę na fakturze) tymczasowo, by utrzymać klienta. 

Możesz zmniejszyć zakres usług.

Możesz zaproponować klientowi mniejsze pakiety, które nadal będą go odciążały, a które sprawią, że ograniczy nieco wydatki, ale pozostanie z Tobą.

Po trzecie, nie szczędź środków na marketing i promocję. Wiele firm popełnia ten błąd – tną koszty na tym, co daje im klientów. Długofalowo to bardzo słaba strategia. Nie masz środków na reklamę? Zainwestuj czas, by dotrzeć do nowej grupy klientów. Zaciśnij nieco pasa na czym innym i zainwestuj w zdobycie kolejnego klienta. Zapewniam Cię, że ta inwestycja się zwróci.

Po czwarte, jeśli nie widzisz obecnie klientów na swoje usługi, zastanów się, co jeszcze potrafisz, co innego możesz im zaoferować. Wyjdź z myśleniem poza schemat. A jeśli zupełnie nie widzisz możliwości, skonsultuj się z doradcą biznesowym. Przegadanie swojego biznesu z drugą osobą, która potrafi spojrzeć na niego z dystansu, jest bezcenne. Wielokrotnie podczas takich konsultacji moje klientki dokonywały przełomowych odkryć i ruszały z miejsca. Czujesz, że potrzebujesz takiego przegadania swojego biznesu? Umów się ze mną na konsultację.

MYŚL JAK PRZEDSIĘBIORCZYNI

No i na koniec najważniejsze. Nie poddawaj się. Myśl jak przedsiębiorczyni. Z każdego kryzysu w końcu się wychodzi. Czasem wystarczy drobna zmiana, a czasem ostry pivot. Jeśli zaczynasz tracić wiarę w to, co robisz, przypomnij sobie, dlaczego zaczęłaś. 

A jeśli to nie zda egzaminu, przemyśl swoje możliwości. 

Zweryfikuj grupę docelową. 

Zastanów się, jak możesz dotrzeć do nowych klientów.

Czy możesz stworzyć nową usługę bardziej dopasowaną do dzisiejszej sytuacji rynkowej?

Rozmawiaj z przedsiębiorcami. Pytaj, czego potrzebują i – jeśli jest to w zakresie Twoich możliwości – stwórz dla nich nową ofertę. 

Trzymam za Ciebie kciuki!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją stronę www.karolinabrzuchalska.pl.

Polub mój fanpage na FB.

Obserwuj mój profil na Instagramie.

I na LinkedIn.

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Jeśli masz jakieś pytania, zawsze możesz też do mnie napisać >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina