podejmowanie decyzji – Pretty Well Done

Dlaczego czasem metoda małych kroków nie działa?

Karolina Brzuchalska — Wed, 20 May 2020 04:40:41 +0000

Wiesz, że w sieci znajdziesz cytaty niemal na każdą okazję? Również na biznesowe okoliczności. „Stosuj metodę małych kroków”, „Jeśli cofasz się, to tylko po to, by nabrać rozpędu”, „Ograniczenia są w Twojej głowie”. Znasz je, prawda? Brzmią bardzo często jak prawdy objawione. Jednak nie zawsze działają. I potem człowiek zastanawia się, co jest z nim nie tak. Nic. Więc dlaczego u Ciebie się nie sprawdzają? Posłuchaj…

Wróciłam do pracy etatowej, kiedy mój starszy syn miał 4,5 miesiąca. Nie jestem z tego dumna i jest to jedna z największych traum mojego macierzyństwa. W tamtym czasie nie mogłam sobie jednak pozwolić na nic innego albo tak mi się wydawało. Wychowana w kulcie pracy etatowej nie dopuszczałam do siebie myśli, że mogłabym tę pracę stracić. Byłam przecież w tej mojej pracy niezastąpiona. A już na pewno tak mi się wydawało.

Pierwsze otrzeźwienie przyszło po kilku miesiącach

Pamiętam jak dziś ten czas. Była zima, miałam odebrać synka ze żłobka zamykanego o godzinie 16. Pech chciał, że dokładnie tego dnia do mojej firmy przyjechał arcyważny gość ze Spółki-matki. Trzeba go było podjąć z honorami i pompą, stawać na rzęsach i w ogóle zrobić wszystko, by go zadowolić. Tyle tylko, że moje stawanie na rzęsach nie pomagało. Musiałam odebrać syna, a tym samym opuścić biuro i panów prezesów, popijających koniak i zaśmiewających się z żartów.

Gnąc się jak gejsza, z wyrzutami sumienia i przepraszającym uśmiechem na twarzy tyłem wręcz wycofałam się z biura i na sygnale pojechałam do żłobka. W drzwiach powitała mnie ubrana po uszy, wściekła „ciocia”. Wcisnęła dziecko na ręce i zatrzasnęła drzwi. Jej też nie zadowoliłam.

Następnego dnia zostałam wezwana na dywanik do prezesa. W cierpkich słowach przekazał mi, że jego g… obchodzi, że mam dziecko. Jak mam być w pracy, to mam być w pracy. A jak nie umiem określać priorytetów, to do widzenia. On też ma dzieci i jakoś sobie daje radę. Zapomniał dodać, że opiekuje się nimi żona…

To była bardzo cenna lekcja. Przekonałam się, ile warta jest ta moja praca.

Niestety, nie wyciągnęłam wniosków. I nie zmieniłam nic, choć dusza bardzo o tę zmianę krzyczała.

Kolejną historię opisałam w książce „Rzuciłam pracę i co dalej?”. I potem jeszcze w kilku innych miejscach. Trzeba było naprawdę dużego wstrząsu i postawienia przed murem, bym przeszła do działania i zaczęła myśleć o zmianie.

Zazwyczaj jest tak, że myślimy o niej, dopiero gdy obecna sytuacja zaczyna uwierać nas za bardzo. Rzadko kiedy mamy odwagę do działania. Rzadko kiedy jak bohaterka mojej książki rzucamy szefowi wypowiedzenie na biurko, nie myśląc o konsekwencjach.

Dlaczego metoda małych kroków nie zawsze działa?

Ile razy w swoim życiu słyszałaś o metodzie małych kroczków? O tym, by powoli, acz systematycznie przechodzić do działania? By się nie spieszyć, działać w swoim tempie.

Tylko ta metoda nie zawsze działa. Robimy krok do przodu i trzy wstecz, nie posuwając się tym samym naprzód ani o centymetr. I wtedy przychodzi taki moment, że mamy ochotę krzyczeć, wrzeszczeć, rwać włosy z głowy i palić za sobą wszystkie mosty.

Takie sytuacje są bardzo stresujące. Zapewne wiesz o tym i wcale nie muszę przypominać, a jednak zrobię to ;).

Czekasz na Święty Nigdy i nie robisz nic w nadziei, że coś się w Twoim życiu zmieni. Że przyjedzie książę na białym koniu i wyratuje Cię z opresji. Albo szef zauważy Twój potencjał i sam z siebie da Ci podwyżkę. Albo…

Stop.

Czekając na to, aż Cię zauważą, spędzisz przykurzona w kącie resztę życia.
Czekając, aż coś magicznie się zmieni, zapuścisz korzenie i obrośniesz mchem.

Nic nie zmienia się ot tak. Zmiana zawsze wymaga pracy.

Jeśli będziesz czekać, metodę małych kroków rzeczywiście będzie można o kant tyłka rozbić. Albo nastąpi wielkie bum, bo stracisz cierpliwość albo nie zmieni się nic.

A tak wcale nie musi być.

Można coś zmienić mniej boleśnie. Całkowicie bezboleśnie się nie da. Miej tego świadomość.

Można do zmiany się przygotować krok po kroku.

Można zafundować sobie mniej stresu niż to konieczne.

Ale trzeba działać.

Jak zacząć działać?

Kiedy nagrywam ten odcinek, mam w planach organizację webinaru o tym, jak nie czekać i przejść do działania… Wiele osób chce coś zrobić, ale nie wie jak. Albo obawia się zmiany. Zastanawia się, co powie rodzina. I jak zareagują znajomi.

I tak mija dzień za dniem, tydzień za tygodniem, miesiąc za miesiącem, a oni wciąż są w tym samym miejscu. Robią krok do przodu i dwa wstecz…

Podczas webinaru opowiem o tym, jak przejść do działania i nie czekać na Święty Nigdy. Już niedługo powiadomię Cię o jego terminie.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Decyzja zaczyna się w Twojej głowie!

Karolina Brzuchalska — Wed, 06 May 2020 04:45:54 +0000

Zastanawiałaś się kiedyś, dlaczego jedni prą do przodu, nie zwracając uwagi na otoczenie i osiągają sukces za sukcesem, podczas gdy inni każdą decyzję dzielą ja przysłowiowy włos na czworo? Ba, żeby to na czworo, oni z niego robią cały podzielony na setki włosków trawnik. Czy ta różnica w sposobie działania wynika z naszych wewnętrznych talentów? A może można się nauczyć podejmować działania szybko i sprawnie. Zwłaszcza w biznesie to zdecydowanie i umiejętność podejmowania decyzji bardzo się przydaje. Dlaczego zamiast działać, wciąż szukamy wymówek? Posłuchaj…

Jeśli wolisz wersję słuchaną…

„Wiesz mamo, bez ryzyka nie ma zabawy” – usłyszałam dwa dni temu i muszę przyznać, że trochę mnie zatkało. Niby prawda stara jak świat, ale kiedy słyszysz ją z ust dziecka, nabiera nowego znaczenia.

Siedzieliśmy wieczorem na kanapie, każdy zajęty czymś. Dzień jak co dzień, nic niezwykłego. A jednak w głowie mojego jedenastoletniego syna trybiki kręciły się wręcz w zawrotnym tempie. Popatrzyłam na niego z uwagą i pomyślałam, że ma skubany rację.

Dokładnie tak jest w naszym życiu…

Albo płyniemy z prądem, czekając, aż coś się zmieni. Albo bierzemy się za bary z tym, co nam chodzi po głowie. W jaki sposób podejmujesz decyzje? Szybko i bez zastanowienia, czy raczej z dłuuuuuuuugim namysłem i rozwagą?

Jedni ludzie, kiedy wpada im do głowy jakiś pomysł, zaczynają dzielić wspomniany włos na czworo. Zastanawiają się, analizują, rozpisują w tabelki, by w końcu podjąć najlepszą w ich mniemaniu decyzję.

Inni, niewiele myśląc, od razu przechodzą do działania. W końcu na ratowanie sytuacji przyjdzie czas, jak coś pójdzie nie po ich myśli. O ile pójdzie.

A jeszcze inni… zaczynają szukać wymówek. Znasz to? Niby wiesz, że decyzja jest dobra, powinna zostać podjęta, ale… boisz się zrobić ten krok. Boisz się zmiany, tego, co się może wydarzyć. I tak czekasz, i czekasz, i zwlekasz z tą decyzją, wymyślając coraz to nowe powody, by nie przejść do działania.

Nagle okazuje się, że masz za mało czasu…

„Nie mam czasu” to chyba najczęstsza wymówka, jaką słyszę. Sama też stosuję ją dość często, żeby nie było ;). Tylko że tego czasu wszyscy mamy tyle samo. Jeszcze nie znalazł się magik, który wie, jak rozciągnąć dobę.

Szafujemy tym brakiem czasu zazwyczaj wtedy, gdy zmiana jest dla nas niewygodna. Gdy wymaga wysiłku. Wyjścia poza strefę komfortu.

A prawda jest taka, że jeśli nam na czymś bardzo zależy, ale tak wiesz bardzo bardzo, czas zawsze się znajdzie. A raczej to my go znajdziemy, choćby trzeba było zarwać noc lub dwie albo wstać godzinę wcześniej niż domownicy. Pościel Cię wzywa i nie chce puścić? To znaczy, że tak naprawdę czas był tylko wymówką, a działanie, które miałaś podjąć, wcale nie było dla Ciebie tak istotne. Brutalne, ale prawdziwe.

Wszystko jest bowiem kwestią przełamania siebie i… priorytetów.

„A co jeśli się nie uda?”— to kolejne zdanie, które słyszę nader często podczas konsultacji czy sesji mentoringowych. Po pierwsze, dlaczego miałoby się w ogóle nie udać? Masz jakieś realne obawy o to, że Twój plan się nie powiedzie?

Po drugie, proponuję odwrócić pytanie. A co jeśli zrealizujesz swój zamiar?

Oczywiście, wiadomo, że się może nie udać! Jak tysiącom osób przed Tobą. W tysiącu różnych tematów. Jeśli jednak nie spróbujesz, to się nie przekonasz. I teraz uwaga, będzie banał jak w książkach Coehlo — może się zdarzyć, że do końca życia będziesz żałować, że jednak nie spróbowałaś.

A teraz naciśnij pauzę i… przypomnij sobie te wszystkie sytuacje, w których po jakimś czasie żałowałaś, że jednak nie podjęłaś wysiłku.

Trochę się ich zebrało, prawda?

Jednak jedną z moich najbardziej ulubionych wymówek jest „dulszczyzna”, czyli „Co ludzie powiedzą?”

O, ta myśl ma się w naszej głowie i duszy wprost świetnie. Chcesz coś zmienić, ale nie robisz tego z obawy przed tym, co pomyślą sobie inni.

Co powie mama, jak oznajmisz, że rzucasz etat i zakładasz firmę. Halo! Ziemia do, Karolina, masz już „dzieści” lat! Nie musisz martwić się tym, że zawiedziesz mamę, bo nie przyniosłaś do domu piątki z życia.

Co powiedzą znajomi, jak zobaczą, że zaczynam nagrywać live’y na Facebooku? Hmm… jak to Twoi dobrzy znajomi i życzą Ci jak najlepiej, będą trzymać kciuki. Jeśli nie, to po co się nimi przejmować?

A ludzie? Co ludzie powiedzą? Będą się śmiać… I tu muszę Cię rozczarować. Ludzie zazwyczaj są skoncentrowani na sobie i na tym, jakie oni odnoszą korzyści i co im się opłaci. Jeśli będziesz im dostarczać wartościowe treści, będą z Tobą. Jeśli pokażesz, że to, co robisz, ma dla nich wartość, będą przy Tobie. Jeśli Cię polubią, będą Cię wspierać, niezależnie od tego, czy będziesz sprzedawać zajebiste książki czy zużyte buty (wiadomo, że książki lepiej, nie?).

Ale jeśli nie będziesz — zignorują Cię. I tego bałabym się bardziej niż wyśmiewania.

Dlatego jeśli wierzysz w to, co chcesz zrobić, nie szukaj wymówek.

Marzysz o swojej działalności? Chcesz być freelancerem? Założyć farmę koni w Bieszczadach? Hodować mrówki?

Po prostu zrób to. Przygotuj się do działania i krok po kroku przejdź do realizacji swojego celu. Nie rzucaj się na głęboką wodę, ale też nie odwlekaj w nieskończoność tego, co masz zrobić. I uwierz w siebie!

Wiesz, kiedy ja nieco ponad trzy lata temu postanowiłam przejść na własną działalność (po jednej zaliczonej już porażce), bałam się jak cholera. Wszystkiego. Jak sobie poradzę. Jak powiem w pracy, że chcę odejść. Jak powiem rodzinie. Co będę robić. A co jeśli się nie uda…

Widzisz to? Stosowałam wszystkie wymienione wyżej sposoby na to, by nie zacząć. A potem powiedziałam sobie: dość! Najwyżej zawrócę z tej drogi. Nigdy nie ma tak, że nie można zmienić zdania. Póki co jesteśmy jeszcze wolnymi ludźmi i możemy wybierać.

Myślisz o założeniu firmy?

Chcesz zmienić etat na własną działalność?

Szukasz sposobu jak to zrobić?

Podaję pomocną dłoń.

I pokazuję, jak zdobywać klientów >>

Od Ciebie zależy, czy skorzystasz!

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

3 NAJWIĘKSZE BŁĘDY, JAKIE POPEŁNIŁAM W BIZNESIE W 2019 ROKU

Karolina Brzuchalska — Wed, 15 Jan 2020 05:15:46 +0000

Mówi się, że nie myli się ten, kto nic nie robi. I że błądzić jest rzeczą ludzką. Na pewno jest rzeczą przedsiębiorcy. Każdy z nas popełnia większe lub mniejsze błędy. Dziś opowiem Ci o tych, których niestety nie udało mi się uniknąć w zeszłym roku. Moje 3 największe błędy — jak myślisz, o czym będzie mowa? 🙂

Jeśli wolisz wersję do słuchania, znajdziesz ją tutaj:

Nie znam przedsiębiorcy, który nie popełniłby w swojej karierze żadnego błędy. Nie znam nawet takiego człowieka, bo zwyczajnie nie ma ludzi nieomylnych. Pytanie tylko, co z tym błędem potem zrobimy. Swoją drogą bardzo nie lubię słowa błąd. Jeszcze gorsze od niego jest słowo porażka. Tak naprawdę, to najbardziej lubię myśleć o tych „potknięciach”, jako o lekcjach, z których powinnam wyciągnąć wnioski. No i choć czasem rzeczywiście te błędy mogą mieć znaczące skutki (tak jak moje biznesowe błędy, które sprawiły, że musiałam zamknąć firmę), to jednak zawsze nas czegoś uczą. Serio.

Rok 2019 był rokiem pod wieloma względami dla mnie wyjątkowym. To rok, w którym nareszcie udało mi się przekonać samą siebie, że czas wyjść z cienia. Rok, w którym napisałam moją drugą książkę — dokładnie w dwanaście miesięcy po pierwszej. Rok, w którym zaczęłam nagrywać podcast. I rok, którego niestety nie udało mi się przejść bezbłędnie w mojej biznesowej drodze.

Trzy błędy, które nauczyły mnie najwięcej? (tak, było ich więcej niż trzy!) Sam się przekonaj.

#1 Źle dobrani klienci

Niestety pomimo tego, że uwielbiam moich klientów, zdarzyły mi się w tym roku takie współprace, które mocno odchorowałam. Głównie z powodu mojego braku asertywności i braku umiejętności postawienia granic. Nic na to nie poradzę (przynajmniej na razie, choć bardzo się staram to zmienić), że nie potrafię odmawiać, gdy ktoś bardzo prosi. Drodzy Potencjalni Klienci chyba właśnie sprzedałam Wam sposób na mnie ;).

Ale niestety prawda jest taka, że trudno jest mi odmówić, zwłaszcza gdy kogoś bardzo lubię i szanuję. No i niestety nie zawsze wychodzę na tym dobrze. Zdarzają się sytuacje, że ludzie wchodzą mi na głowę.

Drugim problemem jest niesłuchanie własnej intuicji. I to też przypadek z tego roku, kiedy to już podczas rozmowy wstępnej alarm w mojej głowie wręcz wył, czerwony guzik palił się jaskrawym blaskiem, a ja to zignorowałam. NIGDY tego nie rób. Jeśli intuicja krzyczy NIE, bezwzględnie jej słuchaj. Inaczej istnieje spora szansa, że będziesz się we współpracy męczyć. A klient razem z Tobą.

No a jak do tego wszystkiego dołożysz naginanie własnych zasad — katastrofa gwarantowana. No może nie taka ekologiczna, czy o szerokim zasięgu, ale na pewno biznesowy fakap. Raczej nie popracujesz z klientem za długo, jeśli dasz sobie wejść na głowę i jeszcze zignorujesz jasne sygnały, że coś może być nie tak.

#2 Zawiedzione zaufanie

Ech, to jest temat, który do dziś bardzo mnie boli i lekcja, którą najtrudniej było mi odrobić. Jakbym była oceniana systemem szkolnym, to na bank bym powtarzała klasę. Ze trzy razy co najmniej. Niestety mam w sobie tę naiwność, że z góry zakładam, iż jeśli dla mnie coś jest nie do pomyślenia (skopiowanie pomysłu, schematu, nielojalność i tym podobne atrakcje), to dla innych też tak jest.

W tym roku przejechałam się na takich założeniach kilkukrotnie. Najbardziej bolą mnie jednak sytuacje, kiedy ja wkładam we współpracę całe serce (czasem więcej serca niż czasu, to fakt), a ktoś sobie nim buty poleruje. Mimo to chyba jednak zostanę powtarzać kolejny rok, bo jakoś zakładanie z góry, że ludzie są nieetyczni i nieuczciwi to nie w moim stylu ;).

#3 Zbyt mało delegowanych zadań

Osz to jest niestety kolejna nieodrobiona lekcja. 😉 I przy okazji taki trochę paradoks, ponieważ sama uczę klientów, jak najlepiej, najprościej i najłatwiej jest oddelegować innym zadania, a sama mierzę się z wieloma trudnościami. Dzięki temu jednak jest mi łatwiej zrozumieć wątpliwości i obawy klientów.

Faktem jednak jest, że liczba zadań i realizowanych przeze mnie w zeszłym roku projektów była dość znacząca i gdybym choć 1/3 więcej z tych prac oddelegowała zespołowi, nie kończyłabym roku 2019 tak zmęczona. A tak brałam sobie na głowę za dużo, zbyt wiele chciałam sama, a efekt był taki, że moja firma nie rosła tak szybko, jak sobie to założyłam.

Cel na ten rok: delegować, ile tylko się da!

No a skoro już o błędach mowa…

… nie mogę nie wspomnieć tu o jednym z najczęściej popełnianych przez osoby prowadzące działalność błędzie, czyli braku inwestycji w siebie i swoją firmę. Jak zapewne wiesz, żeby coś wyjąć, trzeba coś włożyć, prawda? Prowadzenia firmy też to dotyczy. 😉

Brak inwestycji = brak rozwoju, stanie w miejscu, a jak to mówił klasyk:

Od stania w miejscu niejeden już zginął,

niejeden zginął już kwiat…

Jak widzisz, błędy popełnia się na każdym etapie prowadzenia działalności. Czy jesteś na początku swojej drogi, czy w jej trakcie. Co mogę Ci poradzić? Ucz się na błędach innych. Istnieje szansa, że swoich popełnisz znacznie mniej 😉

Jeśli masz do mnie jakieś pytania, napisz 🙂

Karolina

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

WAŻNY JEST MOMENT, W KTÓRYM PODEJMUJESZ DECYZJĘ

Karolina Brzuchalska — Wed, 01 Jan 2020 05:45:50 +0000

To jest pierwszy odcinek podcastu nagrywany w 2020 roku. Pięćdziesiąty trzeci odcinek cyklu „Co we freelansie piszczy”. Jak zaczęła się moja podcasterska (i zawodowa) przygoda. Co się powiodło, a które plany kompletnie nie wypaliły. Co jest najważniejsze w życiu.

Po roku regularnego nagrywania podcastów zapraszam Cię na minipodsumowanie mojej przygody z mikrofonem.

Czego żałuję (również w niepodcastowym życiu), czego nie zrobiłabym więcej, a co powoduje lekki rumieniec zażenowania…

Zapraszam serdecznie 🙂

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina