Jeśli wolisz wersję do posłuchania, znajdziesz ją tutaj:

Obie moje książki: pierwsza „Rzuciłam pracę i co dalej?” i druga, „Don’t stop me now, czyli zrobiłam biznes i co dalej?”, której premiera odbędzie się już za dwa tygodnie, łączą ze sobą część literacką, merytoryczną oraz workbook z zadaniami. Każdy rozdział książki składa się z opowiadania, a właściwie z jednego rozdziału pełnej historii, które razem tworzą spójną opowieść, łączącą w sobie trochę komedii, trochę biznesu. Historii, która ma Cię wprowadzić w zagadnienia stricte firmowe.

Skąd taki pomysł?

Sporo osób zadaje mi pytanie, dlaczego zdecydowałam się napisać książkę, która zawiera te trzy elementy. Mogłam przecież napisać zwykły poradnik, zebrać w nim wskazówki o tym, jak założyć, rozwinąć, a następnie zacząć skalować biznes. Owszem, mogłam. Ale prawda jest taka, że od zawsze marzyłam o tym, żeby napisać książkę, którą ludzie będą się zaczytywać. Marzyła mi się powieść komediowa z jakąś intrygą, żeby było zabawnie, z jajem, ze szczyptą ironii i nutką sarkazmu, czyli tak, jak lubię najbardziej.

Zawsze chciałam zostać autorką bestsellera. Od dziecka wymyślałam tysiące różnych historii, tworzyłam przyjaciół, zwierzęta mówiące ludzkim głosem i inne niestworzone historie. A kiedy tylko zaczęłam władać piórem, a potem klawiaturą, te opowiadania wypływały mi spod palców z siłą wodospadu.

Pierwszą powieść napisałam w liceum. Niedługo potem powstała druga, a w momencie, kiedy pojawiły się dzieci, trzecia. Niestety, wszystkie te książki zostały napisane do szuflady. Chociaż zdradzę Ci tajemnicę, że w najbliższym czasie jedno z moich opowiadań dla dzieci ujrzy światło dzienne.

Chcieć to móc

Marząc o tym, żeby w końcu wydać którąś z tych moich powieści, dotarłam do momentu, kiedy stało się to całkiem realne. I po raz pierwszy odważyłam się sięgnąć po to marzenie. Z tą różnicą, że miała to być książka biznesowa. A przyznam szczerze, że nie do końca o taką powieść mi chodziło. Spodziewałam się raczej czegoś lekkiego, literackiego, bawiącego. Żeby w jesienny lub zimowy wieczór można było usiąść z kubkiem kawy i przeczytać tę książkę, zaśmiewając się do łez.

Dlatego właśnie nie chciałam, żeby moja książka była jak zwykły poradnik. Zależało mi na tym, żeby miała mój charakter, żeby żyła. Chciałam stworzyć coś ponadczasowego, żeby ta historia, która bawi, była nie tylko biznesowa, ale też wywoływała określone skojarzenia.

Nauka przez skojarzenia

I tutaj wracamy do wspomnianej wcześniej mnemotechniki, czyli sztuki zapamiętywania. Treści, które pojawiają się w zabawnej, naszpikowanej emocjami historii są pewnego rodzaju kotwicą. To dzięki nim staram się przemycić pewne informacje do głowy czytelnika.

Jeśli napiszę Ci, że praca przez 12 godzin sprawi, że będziesz przemęczona, że zacznie Cię boleć kręgosłup, a dzieci będziesz widywać tylko na zdjęciu, to pewnie zgodzisz się ze mną i wciąż będziesz robić swoje. Ale jeżeli na przykładzie mojej bohaterki, Kaśki, pokażę Ci, do czego taka sytuacja może doprowadzić, w jakie absurdalne tarapaty może ją wpędzić, to spojrzysz na ten problem z innej perspektywy.

Bo wyobraź sobie teraz Katarzynę, która siedzi na środku salonu, obrzucona CV wirtualnych asystentek i nie wie, kogo wybrać na swoją prawą rękę. Dookoła leży mnóstwo kartek, notatek i zakreślaczy, jest środek nocy, a na tapczanie za Katarzyną śpi seter Brownie i pochrapuje tak, że aż dom się trzęsie. Kaśka nie może się skupić, co chwilę zabawnie marszczy nos i zastanawia się, jak wybrać, kogo wybrać, na kogo w ogóle się zdecydować i które CV wziąć pod uwagę… Widzisz to? No właśnie. I w ten sposób tworzą się skojarzenia.

Środek nocy to nie jest dobry czas na podejmowanie strategicznych biznesowych decyzji. Zwłaszcza, gdy pracujesz po kilkanaście godzin na dobę. Tak jak wielu przedsiębiorców, którzy nie sięgają po pomoc drugiej ręki. I dlatego też moja książka przyjęła formę powieścio-poradniko-workbooka. By jeszcze dokładniej zobrazować Ci te wszystkie sytuacje, w których większość przedsiębiorców w trakcie swojego rozwoju biznesowego się znajduje.

I zapewniam Cię, że większość z nas dociera czasem do tej ściany, kiedy sen jest towarem deficytowym, a marzenia o tym, żeby oddelegować jak największą część zadań, stają się najbardziej pożądanym priorytetem. I pewnie mogłabym napisać standardowy poradnik, jak na półkach w większości księgarni, ale one wszystkie są potwornie nudne. A mój poradnik z założenia nie miał być nudny. Najbardziej zależało mi na tym, żeby po jego lekturze czytelnik miał ochotę na więcej. I wiem, że osoby, które już czytały drugą część, chciałyby, żeby powstała trzecia.

Dlatego właśnie moje książki „Rzuciłam pracę i co dalej” i „Don’t stop me now, czyli zrobiłam biznes i co dalej?” mają taką formę. Są przyprawione szczyptą ironii i nutką sarkazmu, żeby było smacznie, żeby było inaczej i żeby chciało się sięgać po więcej.

Obie książki możesz kupić w moim sklepie. Pierwsza jest dostępna w wersji elektronicznej i papierowej, a druga będzie miała premierę już za dwa tygodnie. Do końca roku pojawi się również e-book. Zachęcam Cię do przeczytania i koniecznie daj mi potem znać, czy Ty też chcesz poznać dalsze losy Katarzyny.

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

Jeśli wolisz wersję słuchaną, znajdziesz ją tutaj:

Piszę, odkąd pamiętam. A w zasadzie odkąd w ogóle nauczyłam się pisać. Tak płynnie, ponieważ oczywiście nie pisałam opowiadań jako czteroletni dzieciak, dopiero co składający literki. Ale już wtedy układałam sobie w głowie rozmaite historie, mnożyłam bohaterów i wydarzenia. Czasami żyłam ich historiami tak bardzo, że zapominałam o bożym świecie.

Miłe złego początki, czyli co zrobić, kiedy napiszesz książkę…

Pierwsze prawdziwe opowiadania zaczęłam pisać w podstawówce. Oczywiście już wtedy uczyliśmy się tej formy wypowiedzi w szkole. Pisaliśmy opisy, rozprawki, dłuższe teksty. Przy czym te moje dłuższe opowiadania miały zazwyczaj kilka stron. Tak bliżej dziesięciu. Raczej nie oszczędzałam polonistek w tamtym czasie (później zresztą też nie – moja praca maturalna liczyła ponad 20 stron A4).

W tym czasie też zalewałam rodzinę opowiadaniami hande made praktycznie z każdej okazji. Imieniny, urodziny, Dzień Matki, Ojca, Kominiarza… Bez okazji też. Powstawały wymyślne historie z rudowłosą bohaterką Anną w roli głównej. Do dziś mi ten rudy w duszy gra.

Z literami przez życie

Pierwszą książkę napisałam w liceum, powieść dla młodzieży. Bardzo szybko wylądowała w kartonie. A karton zapewne w piwnicy. O ile nie skończył na śmietniku. W tym wypadku to chyba jednak była niewielka strata. Tak sądzę, ponieważ nawet nie pamiętam fabuły.

Potem życie towarzyskie i nauka pochłonęły mnie do tego stopnia, że pisanie na moment poszło w kąt. Owszem, pisałam bloga i dziennik, ale żadnych większych form literackich. Do czasu aż na świecie nie pojawiły się dzieci. A wraz z nimi Minecraft.

Zanim jednak napisałam powieść o Minecrafcie, powstały pierwsze opowiadania dla przedszkolaków. Potem następne. Aż w końcu prawie dorosła już dziatwa szkolna (druga klasa podstawówki – nie byle co!) zaczęła domagać się czegoś więcej. Jako fani Minecrafta przeczytali – często moimi ustami – chyba wszystko co na tamten moment było dostępne na rynku. I chcieli więcej. Nie miałam wyjścia. Tom pierwszy książki powstał, zaskoczył i… do dziś dnia domagają się kolejnego. Może kiedyś jakieś wydawnictwo go odkurzy i wrzuci na półki popularnych księgarni .

Dlaczego napisałam książkę biznesową?

W tak zwanym międzyczasie powstała powieść psychologiczna dla kobiet. Napisałam ją na konkurs, doszłam niemal do finału i nie zrobiłam z tym nic więcej. Do dziś dnia, jak się zapewne domyślasz, leży na dnie szuflady (razem z pozostałymi tworami), a raczej schowana głęboko w czeluściach laptopa. Jej napisanie kosztowało mnie bardzo wiele, więc kto wie… może kiedyś.

Wtedy jednak zrozumiałam, że to pisanie do szuflady przestało mnie bawić. Postanowiłam wykorzystać zamiłowanie do pisania powieści komediowych z doświadczeniami biznesowymi. Tak powstała pierwsza książka „Rzuciłam pracę i co dalej”, którą znajdziesz tutaj…

Jest to poradnik z ćwiczeniami, który poprowadzi Cię przez ścieżkę „porzucam etat i zakładam własną działalność”. Znajdziesz w nim wskazówki, porady, ostrzeżenia, a także ćwiczenia, które pozwolą Ci poukładać sobie wszystko w głowie.

Po jej napisaniu powiedziałam sobie: Nigdy więcej! Nota bene to samo mówiłam po pierwszym porodzie, więc trochę mało słowna jestem jeśli chodzi o te moje dzieci. Prawdziwe i papierowe.

A potem… zdecydowałam się napisać kolejną.

Jak wygląda proces wydawania książki od środka

Nie zrozum mnie źle. Ja uwielbiam pisać! Napisanie obu tych książek (zwłaszcza części literackich) sprawiło mi ogromną frajdę. Bawiłam się świetnie z moimi bohaterkami. Razem z nimi śmiałam się, przeklinałam i płakałam. Mogę śmiało założyć, że rozumiem je, jak nikt.

Uwielbiam też uczyć – dlatego ta część merytoryczna i przygotowywanie ćwiczeń również stanowiły dla mnie pole do popisu. Obie książki powstały w trzy miesiące. A raczej ich treść. Ponieważ proces postprodukcji to była istna orka na ugorze, która trwała drugie tyle, jak nie dłużej.

Aby napisać książkę, a potem ją wydać, potrzebujesz:

• Pomysłu.
• Szkieletu książki – czy będzie on miał formę podpunktów, mapy myśli, czy jeszcze jakąś inną, zależy tylko od Ciebie. Ważne, byś miała rozpisane po kolei, co chcesz zawrzeć w jakim rozdziale, by książka była ułożona w logiczną całość.
• Czasu na pisanie.
• Poprawek strukturalnych po napisaniu całości.
• Korekty.
• Redakcji.
• Drugiej korekty (a czasem i trzeciej – najlepiej robionej przez inną osobę).
• Okładki (i sesji do niej, jeśli chcesz, by Twoja twarz znalazła się na niej).
• Składu (osobno dla książki papierowej, osobno dla ebooka).
• Druku.
• Promocji – czyli wszystkich tych postów, live’ów, webinarów, nagrań, w których będziesz mówić o swojej książce. Tutaj dochodzą nam jeszcze grafiki, teksty copy do postów itp.
• Reklamy.
• Czasu pracy własnej.
• Czasu pracy Twoich asystentek (jeśli korzystasz z ich wsparcia do zrobienia np. grafik lub landing page’a).
• Pomysłu na wieczór autorski (miejsce, promocja, goście itd.)
• Niespodzianek dla pierwszych Czytelników…

Jak widzisz, całkiem sporo tych punktów się zebrało, a jestem pewna, że nie wyczerpałam tutaj możliwości promocji. Jeśli interesuje Cię ten temat, chętnie poruszę go w jednym z kolejnych podcastów.

Czy trudno jest wydać książkę?

Nie. Zwłaszcza w obecnych czasach, gdy nie musisz liczyć na wsparcie wydawnictwa, lecz możesz wydać swoją wymarzoną powieść jako selfpublisher. Oba rozwiązania mają swoje wady i zalety. Kiedyś opowiem Ci, dlaczego zdecydowałam się na tę drugą opcję .

Kończąc, chciałabym zaprosić Cię na wieczór autorski, który odbędzie się w połowie grudnia w Poznaniu. O szczegółach będę informować w najbliższym terminie. Jeśli chcesz otrzymać te informacje jako pierwsza, koniecznie zapisz się na listę osób zainteresowanych książką >> www.prettywelldone.pl/ksiazka2

Do zobaczenia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię praca Wirtualnej Asystentki, praca na freelansie, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina