Pierwszy poniedziałek nowego roku. Pierwszy odcinek podcastu. Przyznaję, siadałam do niego z lekką tremą. W tym miesiącu mój podcast obchodzi trzecie urodziny. A ja zastanawiałam się, jaką formę mu nadać. Co zmienić? Czego dać więcej, a czego mniej? Kiedy zaczynałam go nagrywać, chciałam opowiadać o tym, co robię, inspirować do zmiany etatu na własną działalność. Z czasem tematyka trochę się zmieniła, zaczęłam zapraszać do podcastu freelancerki, które mogły opowiedzieć nam o tym, jak działają i jak radzą sobie z pracą na swoim. Pojawiło się więcej treści motywacyjnych, inspirujących, opisujących konkretne przykłady działania.

Bo prowadzenie firmy, praca w domu, pełnienie jednocześnie wielu ról, wymaga czasem od nas niezłej ekwilibrystyki. I dobrze jest wiedzieć, że nie tylko my borykamy się z ząbkującymi maluchami, starszakami na zdalnym, trudnymi zleceniami, czy mniej lub bardziej wyrozumiałymi klientami. Czasem potrzebujemy wsparcia, czasem poklepania po główce, czasem nadziei na to, że to wszystko minie, a czasem prostych i jasnych wskazówek.

I właśnie to wszystko znajdziesz w tym podcaście. Jeśli jesteś stałą słuchaczką, zapewne już o tym wiesz. Jeśli natomiast trafiłaś do mnie po raz pierwszy, dokładnie tego możesz się spodziewać. Masz jakieś sugestie? Pamiętaj, że zawsze możesz do mnie napisać. Czekam na wiadomość od Ciebie. Mój adres to kontakt@prettywelldone.pl

Tymczasem wracamy do nawyków…

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

NIE MUSISZ WCZEŚNIE WSTAWAĆ, BY ODNIEŚĆ SUKCES

Dzisiejszy temat też nie wziął się znikąd. Zazwyczaj większość tego, o czym opowiadam w podcaście, inspirowane jest życiem. Zwykłą freelancerską szarą rzeczywistością. Moja okazała się dziś nawet nie szara, a bardzo, bardzo czarna. Tak bowiem było za oknem równo o 5:50. Ktoś mógłby zapytać, po jakiego grzyba wstawać o tej godzinie, skoro pracuje się na swoim, nie ma szefa, bata nad głową i nie trzeba zdążyć do biura na punkt ósma. 

Wczesne wstawanie to jeden z nawyków, wspierających mnie w skutecznym działaniu. Wypracowanych przez lata, choć szczerze przyznam, za bardzo nie musiałam się do niego przykładać. Jest to bowiem nawyk, który jest całkowicie zgodny z moim dobowym rytmem. I jeśli myślisz, że powiem Ci teraz – wstawaj wcześnie, to osiągniesz sukces – bardziej nie mogłaś się pomylić 😉

Wczesne wstawanie jest spoko, pod warunkiem, że jesteś rannym ptaszkiem. Nie każdy jednak jest. Gdybym mojemu dziecku kazała codziennie wstawać o 5 rano, bardzo szybko przestałby kumać, co do niego mówię. Dlaczego? Bo jego rytm dobowy wygląda zupełnie inaczej niż mój.

Dlatego jeśli chcesz działać skutecznie, odkryj godziny swojej najlepszej aktywności. Sprawdź, kiedy masz najwięcej energii, kiedy najlepiej Ci się myśli. I do tego dopasuj swój plan dnia. Są osoby, które genialnie pracują nocą, są takie, które najchętniej chodziłyby spać z kurami, ale pobudka o 4 rano to dla nich pikuś. Wiesz już, do której grupy należysz?

PLAN DZIAŁANIA POWINIEN BYĆ ELASTYCZNY

Jestem przekonana, że niejeden raz słyszałaś, że aby działać skutecznie, trzeba mieć plan. Pełna zgoda. Wizja tego, co chcesz zrobić i ustalenie kroków do pokonania to połowa sukcesu. Ciągle jednak nie jest to cały sukces. Dlaczego? Ponieważ na nic Ci się zda najlepszy nawet plan, jeśli będzie on niedopasowany do rzeczywistości albo do zmieniających się warunków życia.

W dzisiejszych czasach musimy działać elastycznie. Dopasowywać się do tego, co przynosi nam rzeczywistość. I weryfikować swoje założenia. Bo najlepszy plan nie pomoże, jeśli zmienią się warunki bazowe. Przykład? Proszę bardzo. Wcale nie trzeba daleko szukać. Kilka miesięcy temu pandemia bardzo mocno uderzyła w wiele branż. Szczególnie mocno jednak oberwało się branży eventowej i gastronomicznej. I przykładowo jeśli ktoś zajmuje się organizacją wesel, musiał w przeciągu ostatnich kilku lat wielokrotnie zmieniać strategie działania. Dlatego plany pięcioletnie w takich sytuacjach niekoniecznie się sprawdzają. To, co się sprawdza, to kilka wersji jednego planu. W zależności od okoliczności.

Między innymi dlatego od jakiegoś czasu staram się nie planować nic na sztywno. Nie było mi z tym łatwo, bo lubię wiedzieć, co mam robić i kiedy. Ale musiałam się dostosować. W 2020 roku planowałam kilka warsztatów stacjonarnych. Jak się możesz domyślić, niekoniecznie wypaliły. W ich miejsce zorganizowałam warsztaty online i tak spodobała mi się ta formuła, że z całą pewnością będę ją powtarzać w kolejnym roku.

SZUKAJ ROZWIĄZAŃ, NIE PROBLEMU

Sytuacja pandemiczna rozwinęła we mnie jeszcze jedną dodatkową umiejętność, która stosowana miesiącami przerodziła się w nawyk. W momencie kiedy pojawiają się problemy (a pojawią się zawsze, nie ma co się łudzić), skupiam się na szukaniu rozwiązania, a nie na ich rozgrzebywaniu.

Nie zawsze tak było. Dawno, dawno temu miałam w zwyczaju wsadzanie w otwartą ranę widelca i kręcenie nim w kółko. W niczym to nie pomagało, a ja popadałam w coraz większą rozpacz. Z czasem nauczyłam się, że są w życiu sytuacje, na które nie mam wpływu. Klient zrezygnuje, „bo tak”. Pojawi się niezgodność wartości i/lub celów. Zlecenie nie zawsze zostanie dobrze wykonane. Jesteśmy tylko ludźmi, nie robotami. Popełniamy błędy, a najważniejsze jest, by nauczyć się wyciągać z nich wnioski.

Trochę mnie to kosztowało pracy, przyznaję, ale prawda jest taka, że załamywanie rąk nic nie da. To, co może pomóc, to na pewno jest szukanie rozwiązania. Czasem jednego, czasem kilku. Czasem masz ochotę rzucić wszystko w diabły, wiem, ja też. Dlatego warto nauczyć się odcinać emocje.

Nie wiesz, jak zareagować? Zadaj sobie pytanie, czy miałaś wpływ na to, co się stało… Nie? To nie obwiniaj się niepotrzebnie. Głowa do góry i szukaj rozwiązania. Także u innych.

CZY NAWYKI WYSTARCZĄ?

Oczywiście nawyków skutecznego działania są dziesiątki. Starczy wpisać w wyszukiwarkę i wyskakują jak królik z kapelusza:

• Bądź proaktywny
• Zrozum, by być zrozumianym, 
• Zaczynaj z wizją końca
• Rób to, co najważniejsze na początku dnia (słynna metoda połkniętej żaby – osobiście wolę małe zadania na rozruch)
• Myśl w kategoriach wygrana-wygrana
• Skupiaj się na pozytywach
• Nie zapominaj o odpoczynku (mega ważne!)
• Znajdź partnera do działania… itd. itd.

Prawda jest jednak taka, że wypracowanie odpowiednich nawyków, takich, które służą nam, a nie my im, wymaga czasu, poznania siebie i swoich potrzeb. Czasem okazuje się, że to, co działało przez lata, przestaje mieć rażącą skuteczność. Dlaczego? Ponieważ my się zmieniamy i zmienia się otaczający nas świat. Banalna prawda. 

Dlatego jeśli mogę Ci coś podpowiedzieć… szukaj, testuj i sprawdzaj, co działa na Ciebie. Jeśli poranne wstawanie Ci służy – super! Jeśli przed rozpoczęciem pracy potrzebujesz pomedytować – zrób to. Jeśli wolisz pospać do południa i zarywać noce – może być trudno, ale nie ma rzeczy niemożliwych.

To, co na pewno warto zrobić, to nie zamykać się na różne opcje. Nie krzycz od razu, że zwariowałam, bo wstaję o 5 rano. Mnie to służy. Czy posłuży Tobie? Nie dowiesz się, dopóki nie przetestujesz 😉

Masz swoje sposoby na skuteczne działanie? Podziel się nimi w komentarzu. Chętnie i ja dam się zainspirować.

Pięknego dnia!

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W 2021 roku skończyłam czterdzieści lat. W wiekach średnich mogłabym w zasadzie już szykować się do trumny. Starsza pani. Matrona. Nic już w życiu nie osiągnie. Najlepsze lata ma dawno za sobą.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Na szczęście nie żyjemy w wiekach średnich. A ja dopiero teraz czuję, że mogę oddychać pełnią życia. I to wcale nie dlatego, że czterdziestka to nowa trzydziestka, jak to zwykły mawiać dziewczyny, które czasem nie do końca mogą pogodzić się z upływem czasu. I z tym, że na ich twarzach pojawiają się nowe zmarszczki. Czasem praktycznie z nocy na dzień. Budzisz się i bach! Jest. Dowód na to, że skóra już nie ta. Albo że na tyłku nagle zaczął pojawiać się gigantyczny cellulit. Bo on tam był zawsze. Tylko jakoś mniej go było widać. I przemiana materii… ten element przemilczmy. 

Prawda jednak jest taka, że kiedy powiedziałam mojej biznesowej partnerce, Kindze, o czterdziestych urodzinach, westchnęła z rozmarzeniem: Ale ci zazdroszczę… teraz możesz już mieć zupełnie wszystko w d…

W sumie… jak tak na to spojrzeć…

A tak zupełnie serio. Być może ten rok był przełomowy również dlatego. Bo dotarłam do tej granicy, symbolicznej, bo tak naprawdę w nocy z 6 na 7 maja niewiele się zmieniło. To nie tak, że nagle przeszłam na ciemną stronę mocy, nie. Po prostu w pewnym momencie gdzieś między siódmym maja a sierpniem (tak mniej więcej), dotarło do mnie, że w końcu nic nie muszę. Nie muszę nikomu nic udowadniać. Jestem, jaka jestem. Nie muszę w kółko słuchać, co powinnam była zrobić… Jakie zachcianki plany innych mam do zrealizowania. I albo ci inni zaakceptują mnie z całym dobrodziejstwem inwentarza, albo trudno… Będę z tym żyć. I wcale nie będzie musiało mi być z tym gorzej. 

Nie, to nie jest tak, że mi nie zależy. Że nagle rzeczywiście mam wszystko gdzieś i liczy się tylko me, myself and I. Ale z czasem zaczyna do Ciebie docierać, że życie jest jedno. I choćbyś stawała na rzęsach, zawsze ktoś będzie niezadowolony z tego, co robisz. Zawsze trawa będzie bardziej zielona u sąsiada, a napisany post stanie się solą w oku. Albo całą belką. Jedni rodzą się naturalnie z takim poczuciem, że nie są na świecie po to, by zadowalać innych, inni potrzebują dwudziestu, a nawet czterdziestu lat, by to zrozumieć…

Tak zaczęła się moja przemiana. Kiedy w końcu zrozumiałam. I nie, to nie stało się magicznie 7 maja. Jak zawsze w życiu, był to proces. Ale dziś nie miało być o procesach. Miało być o podsumowaniach. I wnioskach.

No to jaki był ten 2021?

Na początku roku, jak zawsze, miałam w sobie mnóstwo pomysłów, nadziei na zmianę, planów. Tylko że wraz z upływem czasu okazało się, że one wcale nie są moje. Jednym z pierwszych projektów na ten rok, była aktualizacja i ponowne wydanie mojej pierwszej książki „Rzuciłam pracę i co dalej”. Dodałam do niej nieco treści, zaprosiłam do wywiadów czterech specjalistów i w pierwszym kwartale dopięłam projekt. Póki co szło całkiem nieźle.

Kolejna na tapet wskoczyła Akademia Freelancu. Miała być wypasiona, powstać w marcu, najpóźniej w kwietniu i… gdzieś w okolicach lutego zorientowałam się, że wcale nie chcę jej robić. Że tworzenie kolejnego kursu, kolejnych evergreenowych materiałów nie jest do końca tym, co tygryski lubią najbardziej. Że wcale nie zależy mi na masowym udziale anonimowych ludzi. Nie. 

Początkowo dopadło mnie przerażenie. Jak to? Przecież już ją zapowiedziałam. Zrobiłam zapisy na listę. Dokładnie rozpisałam program. Miałam cały szczegółowy plan i listę nagrań, tematów, które chcę poruszyć. Pozwoliłam temu przerażeniu posiedzieć we mnie trochę. Oswoiłam je. I… dałam czas na odejście.

Tak naprawdę wcale nie chciałam wypasionej giga-akademii. Zrozumiałam, że znacznie lepiej sprawdzam się w małych formach. Kameralnych warsztatach, które prowadzę przez kilka tygodni, poznając ich uczestniczki, wchodząc głębiej w ich biznesy, a z czasem nawet zmieniając ich sposób myślenia o prowadzeniu firmy. Wiem, że sporo z nich czuje po tych warsztatach ulgę. Bo ściągam z nich presję tego, że coś muszą… Ja też poczułam ulgę. I już wiem, że kameralne warsztaty to będzie mój format na ten rok.

A co z pozostałymi planami?

W styczniu 2021 roku moja tablica w Trello pękała w szwach. Każdy kwartał zapełniony był celami, zadaniami, planami. Każdy dostał swój kolor. Zajrzałam do niej ponownie w tym tygodniu. 

Część planów zrealizowałam koncertowo, nie wiedząc kiedy.

Część zupełnie przestała się liczyć.

Część się zmieniła, ewoluowała. Zupełnie jak ja.

Czy jest mi z tym źle? Nie. Prowadzenie firmy to nie wykuwanie prawd w kamieniu. To nastawienie na ciągłą zmianę, elastyczność, otwieranie się na nowe. 

A ten rok przyniósł mi dużo nowego.

Nowe współprace.

Ale także pożegnanie starych.

Spaliłam kilka mostów.

Wiem, nie powinno się tego robić.

Ale w kilku przypadkach poczułam ogromną ulgę. I wdzięczność dla siebie, że potrafiłam zawalczyć o swoje.

Ten rok dał mi też bowiem pewność, że jeśli mam prowadzić firmę, to tylko i wyłącznie na moich zasadach. I tylko z ludźmi, którzy te zasady szanują i respektują. 

A dodatkowo mają podobne wartości jak ja. 

Ten rok był trudny.

Bo pożegnałam się z kilkoma klientami. A rozstanie z nimi było… ogromnym rozczarowaniem. Nie dlatego, że współpraca się skończyła. Taka jest kolej rzeczy. Rozczarowanie przyszło potem. Dotyczyło zachowań, wartości, straconych złudzeń. Pod tym względem w kilku przypadkach źle oceniłam osoby, z którymi współpracowałam. Dokładnie spisałam ich awatary. I wiem, że nie będą tymi, których chciałabym widzieć w swoim klienckim portfelu.

Ten rok przyniósł jednak również coś wspaniałego.

Biznesowe współprace, których się nie spodziewałam.

Partnerstwa, na które nie liczyłam.

Ludzi, którzy będą, choćbyśmy nie rozmawiali miesiącami.

Ten rok sprawił, że okrzepłam.

Że nie boję się odmawiać.

Stawiać granic. 

Dbać o siebie i swój dobrostan.

I to, co cieszy mnie najbardziej… w tym roku przekonałam się, że mam wokół siebie kobiety, które chcą dbać o to ze mną. Którym zależy. I którym jestem za to głęboko wdzięczna.

Ten rok był również zaskakujący pod kątem finansowym. Nie zrealizowałam wszystkich założonych planów w tym zakresie. Ale zyskałam o niebo więcej – samoświadomość i rozwój, dzięki którym poczułam, że nie ma rzeczy niemożliwych. I że bardzo dużo zależy ode mnie i od osób, które wybieram do współpracy.

Liczbowo było różnie.

Statystyki pokazały, że Facebook nie jest już moim największym przyjacielem. 

Że znacznie bardziej polubiłam się z Instagramem.

YouTube też próbował zagościć w moim biznesowym życiu, ale… nie miałam dla niego zbyt wiele czasu. Pewnie do siebie jeszcze wrócimy.

Zupełnie odpuściłam natomiast Pinteresta. Trochę zabrakło mi cierpliwości. Mea culpa. Może da mi jeszcze jedną szansę 😉

Jaki będzie 2022? 

Zobaczymy. Ale niech wie, że nie będzie miał ze mną łatwo.

Mam kilka planów, które bardzo chciałabym zrealizować. Myślę nad tematami kolejnych warsztatów. Nad nową książką. I kilkoma współpracami, które zarysowały się na horyzoncie. 

Jakie uczucie towarzyszy mi, gdy myślę o 2022 roku? Chyba najbardziej ciekawość. I ekscytacja. 

Lubię nowe. 

Lubię plany. 

Lubię czyste karty. 

A Ty? 

Życzę Ci, by ten kolejny rok był dla Ciebie wspaniałą czystą kartą. By przyniósł Ci ogrom pozytywnych zaskoczeń. Byś zrealizowała te plany, które tlą się w Twoim sercu od lat. I powiedziała „do widzenia” tym, które nie mają już większego sensu, a są z Tobą przez zasiedzenie.

Pięknego kolejnego roku!

Do przeczytania w styczniu 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina

W zeszłym tygodniu miałam ogromną przyjemność poprowadzić warsztaty właśnie z planowania (a jakże!) „Zaplanuj swój sukces w 2022 roku”. Lubię te warsztaty z dwóch powodów. Po pierwsze, ich uczestniczki przychodzą z ogromną nadzieją na to, że dobre planowanie pozwoli im na realizację celów i spełnianie marzeń. Po drugie, helołłł, w końcu to planowanie jest. A planowanie jest tym, co Tygryski lubią najbardziej.

No dobra, żarty żartami, ale czy takie planowanie ma sens? Wszyscy wiemy, jak bardzo pandemia potrafiła zamieszać w biznesach. Wiele z nich zostało zamkniętych na długie miesiące. Niektóre nie wytrzymały próby czasu. Inne z kolei rozkwitły jak najpiękniejsze tulipany na wiosnę w Królestwie Niderlandów. I to nie tylko te onlajnowe. Starczy spojrzeć na logistykę, magazyny i e-commerce. Budują się teraz na potęgę! 

Z drugiej strony prawda jest taka, że nawet najmniejsze plany mogą wziąć w łeb przez małe złośliwe stworzonko w koronie. Ot, nie szukając daleko, sama musiałam ostatnio diametralnie zmienić plany na święta, bo okazało się, że pół rodziny jest na kwarantannie. I Świąt nie będzie. Wychodzi na to, że nie jestem jedynym Grinchem tej rodziny.

Wolisz słuchać niż czytać? Zapraszam!

Czy planowanie ma sens i szanse powodzenia?

Wróćmy zatem do tematu właściwego. Czy planowanie ma sens? Uczestniczki moich warsztatów, kiedy zadałam im pytanie o ogólne wrażenie z kończącego się roku, zamyśliły się i bynajmniej nie tryskały radością. Rok 2021 okazał się bowiem równie trudny i nieprzewidywalny jak jego poprzednik. Nie szkodzi, że już trochę zdążyliśmy się oswoić z wirusem. Nie szkodzi, że przyzwyczailiśmy się do wszechobecnych masek. Nadal nie do końca jesteśmy pewni, co zadzieje się w biznesie.

Ja jednak wychodzę z założenia, że jak nie zaplanujemy swoich działań, będziemy już zawsze działać w chaosie. I to nie takim, jaki gotuje nam codzienność, ale takim, jaki sami sobie sprawiamy. Skoro więc możemy nie, to dlaczego z tej opcji nie skorzystać? 

Nie wiem, czy wiesz, ale jednym z moich stałych klientów jest agencja wedding plannerska? Działamy wspólnie już ponad 4 lata i miałam okazję widzieć i nauczyć się bardzo wiele. To właśnie przedstawiciele tej branży przez cały sezon 2020 niemal nie mieli pracy. A mimo to, moja klientka nie poddała się. Nawet jej do głowy nie przyszło, by zamknąć firmę. Zmieniła nieco profil działania, skupiła się na tym, co wolno i obmyślała plan B, C i D. 

Od niej zresztą nauczyłam się (jeszcze w złotych latach weddingowego eldorado), że niezależnie od tego, co by się działo, zawsze trzeba mieć backup. Tworzenie alternatywnych scenariuszy to chleb powszedni Wedding plannera. Co więcej, powinna to być również codzienność przedsiębiorcy. Ponieważ w dzisiejszych czasach mało które firmy mogą sobie pozwolić na to, by od lat być na rynku i nie zmieniać nic. Większość, zwłaszcza te onlineowe muszą dopasowywać się do zastanej sytuacji i reagować elastycznie.

Dlatego jeśli zapytasz mnie, czy warto planować, zawsze usłyszysz jedną odpowiedź: TAK.

Niezależnie od okoliczności warto mieć cele, plany i marzenia. 

One dają nam siłę do działania.

One są naszą maszyną napędową.

I w końcu one sprawiają, że chce nam się chcieć. 

Wyobraź sobie, że doprowadzasz jeden z Twoich wymarzonych planów do realizacji. Taki wiesz, cukiereczek wśród planów. Działasz, wymyślasz, osiągasz. Czy to nie byłoby piękne?

To zrób tak. Zaplanuj go sobie. Ułóż ścieżkę działania. Ale bądź gotowa na zmiany. Na elastyczne działanie. Na schodzenie z raz wyznaczonej ścieżki. Eksplorowanie alternatywnych dróg. Testowanie nowych pomysłów. W ostatnim newsletterze napisałam, że czuję się, jakbym jeździła po mojej firmie buldożerem. I oczyszczała przestrzeń. Co to oznacza? Rezygnację z wielu rzeczy, do których byłam przyzwyczajona. Zmianę. Czasem odrobinę (kontrolowanego) chaosu – kiedy wali się budynek, nie zawsze do końca wiesz, w którym miejscu spadnie pojedyncza cegła, prawda? 

I wyobrażam sobie, co pięknego powstanie na tych ruinach. Kiedy już wszystko zostanie wyrównane, trawa zasiana na nowo i zaczną się wznosić nowe… no właśnie, co?

O tym przekonamy się już wkrótce.

Za tydzień ostatni w tym roku odcinek podcastu. Postaram się zrobić małe podsumowanie. I wyciągnąć wnioski. Bądź ze mną 🙂

Dziękuję Ci, że poświęciłaś swój czas na przeczytanie i/lub przesłuchanie tego tekstu. Jeśli interesuje Cię freelance, zamiana etatu na własną działalność, skuteczny home office i skalowanie biznesu – pozostańmy w kontakcie:

Odwiedź moją www.karolinabrzuchalska.pl

Polub mój fanpage na FB

Obserwuj mój profil na Instagramie

I na LinkedIn też 

Bardzo polecam Ci też moje podcasty: Co we freelansie piszczy, Jak dobrze zacząć oraz Freelance bez cenzury.

Zawsze też możesz do mnie napisać, jeśli masz jakieś pytanie >> KLIKAJĄC TUTAJ

Karolina